Pytanie: Słowo „świat” („olam”) pochodzi od słowa „alama” („ukrycie”). Co jest przed nami ukryte w światach duchowych?

Odpowiedź: Każdy kolejny świat po świecie Nieskończoności – Acilut, Brija, Jecira i Asija – jest bardziej ukryty, mniej odsłania istotę Boskości, która znajduje się w świecie Nieskończoności.

Ukrycie było konieczne po to, aby stopniowo stworzyć wokół nas taki system, dzięki opanowaniu którego moglibyśmy wznieść się z naszego najniższego świata, w którym zupełnie nie odczuwamy wyższej natury, coraz wyżej, aż do poznania Stwórcy.

Istota ukrycia polega na tym, abyśmy sami swoją wolną wolą odkryli istotę Boskości i sukcesywnie wznosili się z naszego świata do świata Asija, następnie Jecira, Brija, Acilut i na koniec, do świata Nieskończoności (Ejn Sof).

Z programu TV „Wprowadzenie do nauki Kabały”, 07.11.2023

Kategorie: Praca duchowa, Struktura Wszechświata

Pytanie: Po rozbiciu ogólnego systemu Adama Riszon zostały stworzone światy – filtry przeznaczone do dalszej naprawy, czyli światy Acilut, Brija, Jecira i Asija.

Co jest szczególnego w świecie Acilut? Co to jest za stan?

Odpowiedź: Świat Acilut jest najwyższym światem, najbliższym do Stwórcy. W nim zaczyna się proces rozłożenia elementów wyższej siły na jej składniki: dziesięć Sefirot, parcufim i pozostałe prawa zależności, pomiędzy wszystkimi częściami tego świata, które następnie w znacznie niższych od nas światach przekształcają się w niezależne systemy.

Po świecie Acilut następuje świat Brija, który jest zupełnie niezwiązany z wyższą siłą (Elokut). Następnie przychodzą światy Jecira, Asija i na koniec, najniższy ze światów – nasz świat.

Z programu TV „Wprowadzenie do nauki Kabały”, 07.11.2023

Kategorie: Struktura Wszechświata

Pytanie: Czy zamysł stworzenia jest jakimś celem, do którego podąża całe stworzenie, czy też jest to myśl, która jest w każdej części stworzenia w każdym momencie czasu?

Odpowiedź: I jedno i drugie. Zamysłem stworzenia jest stworzenie stworzeń po to, aby ostatecznie zadowolić je, napełnić wyższym światłem i pomóc osiągnąć poziom Stwórcy. W taki sposób osiąga się ich doskonałość.

Pytanie: Czy w każdym stanie stworzenia jest cząsteczka zamysłu stworzenia? Na przykład w każdej myśli człowieka, w każdym pragnieniu człowieka?

Odpowiedź: Tak, we wszystkim. Dlatego że to wszystko pochodzi z postanowienia Stwórcy, aby stworzyć wyjątkowe, jedyne stworzenie.

Z lekcji według „Nauki Dziesięciu Sefirot”, 05.11.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Struktura Wszechświata

Jedną myślą została stworzona i utworzona cała rzeczywistość i jest ona działająca, i jest istotą działania, i jest przedmiotem oczekiwanej nagrody, którą On napełnia stworzenia. (Baal HaSulam. Nauka Dziesięciu Sefirot (TES). Tom 1. Część 1. Wewnętrzna kontemplacja) W tym zamyśle stworzenia znajduje się wszystko od początku i do końca, we wszystkich formach.

Pytanie: Czy moje wysiłki i moja zapłata również odnoszą się do tej myśli?

Odpowiedź: Nie, chodzi nie o nas, a o Stwórcę, o światło, które pochodzi od Stwórcy i buduje absolutnie wszystkie stworzenia. Wynagrodzenie znajduje się wewnątrz tego światła. Stwórca wywołuje w stworzeniu konkretne działania i On także napełnia stworzenia światłem.

Z lekcji według „Nauka Dziesięciu Sefirot”, 03.11.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Struktura Wszechświata

Pytanie: Kiedy doszło do rozbicia ogólnego systemu i jaka jest istota tego zjawiska?

Odpowiedź: Rozbicie kelim (naczyń) nastąpiło na samym początku tworzenia rzeczywistości. Po to aby ją stworzyć potrzebowaliśmy pragnień, które byłyby przeciwne jedynej sile natury – Stwórcy.

Stwórca jest pragnieniem obdarzania, nasycenia, miłości, połączenia. Aby powstało przeciwne do niego pragnienie, które w jakiś sposób różniłoby się od Stwórcy i które można by nazwać stworzeniem, pragnienie obdarzania zostało rozbite na wiele drobnych, egoistycznych pragnień.

Każde pragnienie myśli tylko o tym, jak siebie napełnić. W taki sposób powstała nasza natura, z której następnie rozwinęliśmy się. Powstanie egoistycznych pragnień jest procesem rozbicia. Pragnienia te stały się podstawą naszego świata: nieożywionej, roślinnej, zwierzęcej i ludzkiej natury.

Z programu TV „Wprowadzenie do nauki Kabały”, 10.10.2023

Kategorie: Struktura Wszechświata, Wspólna dusza "Adam"

Komentarz: TaNT“A (Taamim, Nekudot, Tagin, Otiot) jest procesem, kiedy przyjemności wchodzą w pragnienia, a wychodząc, pozostawiają reszimot (zapis informacyjny), czyli wspomnienia tych przyjemności.

Odpowiedź: Oddziaływanie stworzenia ze Stwórcą jest interakcją pragnienia otrzymywania z wyższym światłem. Światło ze swej natury jest obdarzające, pragnienie – otrzymujące.

Jeśli stworzenie może dokonać skrócenia na swoje pragnienie otrzymywania i pracować tak samo, jak światło, z pragnieniem obdarzania (a to oznacza, że jednak będzie otrzymywać, ale już ze względu na Stwórcę, z inną intencją, niż początkowo), to okazuje się, że Stwórca oddaje stworzeniu przyjemność w postaci światła, a stworzenie swoim otrzymywaniem, sprawia zadowolenie Stwórcy.

Komentarz: W zasadzie Kabała wyjaśnia najbardziej naturalne procesy, które zachodzą także w naszym ciele, w naszym świecie. Jak otrzymywać przyjemność, jakie wspomnienia pozostają z przeszłej przyjemności, przyszłe przyjemności – Kabała uczy i opisuje to wszystko.

Odpowiedź: Cały problem polega na tym, że nie jesteśmy w stanie odtworzyć ich w nas samych tak samo szybko, jak z podręcznika. Musimy nad tym długo pracować, aby zacząć otrzymywać siłę, która podniosłaby nas nad egoizmem abyśmy mogli otrzymywać i oddawać według naszej własnej decyzji.

Z programu telewizyjnego „Wprowadzenie do nauki Kabały”, 26.09.2023

Kategorie: Praca duchowa, Struktura Wszechświata

Pytanie: Jeśli parcufim są pragnieniami, to czym są sfirot?

Odpowiedź: Sfirot – od słowa „świecenie” (sapir, meir). Kiedy światło wchodzi w pragnienia i świeci w nich, wtedy te pragnienia nazywane są „sfirot”. A światy od słowa „olama”, „ukrycie”, wręcz odwrotnie, ukrywają w sobie światło.

Człowiek wznosząc się po stopniach światów duchowych odkrywa to świecenie, i ukrycie znika.

Z programu telewizyjnego „Wprowadzenie do nauki Kabały”, 27.08.2023

Kategorie: Praca duchowa, Struktura Wszechświata

Pytanie: Tora napisana jest językiem gałęzi. Na przykład w Torze słowo „Egipt” („Micraim”) odnosi się do „koncentracji zła” („mic ra”). Czyli kabalista odczuwa zło swojej egoistycznej natury, ale nazywa to Egiptem. A w naszym świecie jest takie państwo lub powiedzmy miejsce. To jest zrozumiałe. Gdy kabalista nazywa takie terminy jak Keter, Chochma, Bina, Zeir Anpin, – w naszym świecie nie ma przejawu takich słów. Gdzie są gałęzie tego?

Odpowiedź: Po części tak jest. W naszym świecie są takie słowa jak Keter, Chochma, Bina, chociaż używamy ich w zupełnie innym kontekście. Ale są też takie terminy, których nie używa się w naszym świecie. Kabaliści znaleźli je ze swojego duchowego zrozumienia. Innymi słowy, istnieją takie duchowe obiekty, które nie przejawiają się w materialnym świecie. I są takie, które się przejawiają, a my, widząc gałęzie, możemy je nazwać.

Komentarz: A jeśli nie możemy, to kabaliści wymyślili różne nazwy, na przykład „dziesięć Sefirot”, co w zasadzie nic nie znaczy?

Odpowiedź: Ale to nie jest wymyślone, ale wyjęte z ich duchowego zrozumienia. Na przykład, dlaczego górę w Jerozolimie nazwali Górą Oliwną? Bo widzieli, że to właściwe miejsce i nadaje się do tego, by obsadzić je drzewami oliwnymi. Podobnie jest z innymi słowami. To znaczy, że jeśli człowiek nie ma duchowego zrozumienia, nie może zgłębić niczego w Kabale.

Z programu telewizyjnego „Nauka Dziesięciu Sefirot (TES)”

Kategorie: Język Kabały, Praca duchowa, Struktura Wszechświata

Pytanie: Stwórca nieustannie wpływa na nas, albo poprzez przyjemności, albo poprzez pewne niedogodności, ponieważ moje pragnienie postrzega wszystko jako gorycz lub słodycz. Dlaczego Stwórca wybrał właśnie taki sposób oddziaływania na człowieka – poprzez słodycz i gorycz?

Odpowiedź: Dlatego że te dwa smaki są przeciwne i precyzyjnie określają, gdzie jesteśmy, czego pragniemy. Taki jest język Stwórcy, który komunikuje się z nami poprzez przyjemności i cierpienia. Natura rozwija nas w taki sposób, żeby w pełni ocenić wyższe światło, poczuć potrzebę zbliżenia się do niego, ocenić wszystkie jego smaki, wszystkie jego metamorfozy i napełnić się nim.

Obecnie w naszym świecie automatycznie odczuwamy tylko cierpienia i przyjemności. Nie czujemy Tego, który to wszystko w nas wzbudza. Ostatecznie musimy dojść do odkrycia nam Dającego.

Z programu telewizyjnego „Wprowadzenie do nauki Kabały”, 27.08.2023

Kategorie: Praca duchowa, Struktura Wszechświata

Pytanie: Nabywając właściwość obdarzania, człowiek zaczyna napełniać się połączeniem ze Stwórcą. Ta część duchowego parcufa, w której dokonuje obliczeń, nazywa się „głową”. Część, do której wchodzi światło nazywana jest „ciałem”. A część, która nie może obdarzać to „kończyny dolne”.

W wyniku tego ciało człowieka w naszym świecie również tak wygląda, chociaż chodzi o pragnienia. Jaki jest związek pomiędzy parcufim i światami?

Odpowiedź: Światy to także tworzenie sił, które składają się z pewnych pragnień: „głowy”, „tułowia” i „kończyn dolnych”. Oznacza to, że jest to zbiór oddzielnych pragnień, powiązanych w określony sposób, aby wspólnie wpływać na naturę.

Istnieje pięć Sefirot, pięć parcufim i pięć światów. Dzielą się z kolei na pięć, dlatego że taka jest właściwość światła, właściwość siły obdarzania i właściwość siły otrzymywania, które mają możliwość połączenia się ze sobą, zbliżania się do siebie poprzez pięć etapów, które nazywają się Keter, Chochma, Bina, Zeir Anpin, Malchut.

Wtedy od wyższego etapu Keter właściwości światła stopniowo schodzą i zbliżają się z właściwościami ostatniego etapu Malchut.

Z programu telewizyjnego „Wprowadzenie do nauki Kabały”, 27.08.2023

Kategorie: Praca duchowa, Struktura Wszechświata