Nasz świat wyraża pragnienie napełnienia, otrzymywania przyjemności. To w zasadzie cała jego materia, jego istota. Dlatego to, co widzimy wokół nas: nieożywioną, roślinną, zwierzęcą naturę, człowieka, gdziekolwiek spojrzymy, widzimy tylko materię, której właściwością jest wchłanianie, absorbowanie w siebie napełnienia, nasycenie siebie.

Pragnienie otrzymywania przyjemności jest wszystkim, co istnieje w naszym świecie. Od cząsteczek, atomów, po gigantyczne gwiazdy i mgławice – to wszystko jest tylko i wyłącznie pragnieniem. Wszystko, co wypełnia naszą materię, czyli sprawia że się porusza, reaguje, nie jest już pragnieniem otrzymywania przyjemności, ale samą przyjemnością, która wypełniając materię powoduje jej reakcje, ruch i tak dalej.

Tak więc pragnienie pochłaniające przyjemność jest jedyną rzeczą, jaką mamy we wszechświecie, które nieustannie, już od wielu, wielu lat badamy i odkrywamy.

Z programu telewizyjnego „Wprowadzenie do nauki Kabały”, 27.08.2023

Kategorie: Struktura Wszechświata

Duchowy parcuf jest duchowym pragnieniem, to znaczy zestawem sił, wektorów, które chcą pracować na rzecz obdarzania, a nie otrzymywania. Miejsce, w którym podejmowana jest decyzja, ile przyjąć światła dla obdarzania, nazywa się „rosz” (głowa). Część, w którą trafia to światło, nazywa się „toch” (tułów). A ta część, której nie można wykorzystać ze względu na Stwórcę lub społeczeństwo, nazywa się „sof” (kończyny dolne).

Miejsce, w którym znajduje się ekran – antyegoistyczna właściwość, która pozwala stworzeniu wykonywać wszystkie te obliczenia, nazywa się „pe” (usta). Okazuje się, że świat duchowy jest światem precyzyjnych obliczeń. To jedyny sposób, w jaki on działa.

Pytanie: Czy można powiedzieć, że wszystkie siły duchowe, wektory, jako przyczynowo-skutkowy związek, rysują w naszym świecie człowieka? Czy dlatego widzimy ciało człowieka, które ma również głowę, usta i tak dalej?

Odpowiedź: Oczywiście. Nasze biologiczne ciało jest zbudowane dokładnie zgodnie z tym, jak jest zbudowane wyższe duchowe ciało. W zasadzie nie ma żadnego związku między naszym biologicznym ciałem i wektorami duchowymi. Po prostu duchowe ciało dało pewne siły, właściwości dla stworzenia biologicznego ciała.

W świecie duchowym istnieją pewne relacje między głową, ciałem, nogami, rękami i tak dalej, co praktycznie odzwierciedlone jest w naszym zwierzęcym ciele. W taki sposób jesteśmy zbudowani. Jest to czysto przyczynowo-skutkowe podobieństwo.

Z programu telewizyjnego „Wprowadzenie do nauki Kabały”, 13.08.2023

Kategorie: Praca duchowa, Struktura Wszechświata

We „Wprowadzeniu do nauki Kabały” Baal HaSulam przedstawia nowe pojęcie „parcuf” (naczynie duchowe), które dzieli się na „rosz” (głowa), „toch” (tułów), „sof” (kończyny dolne).

Parcuf – to zbiór pragnień połączonych ze sobą jedną intencją w celu obdarzania. W Kabale rozróżnia się parcufim Chochma, które mogą otrzymywać ze względu na obdarzanie, i parcufim Bina, które są zdolne obdarzać ze względu na obdarzanie.

Podział każdego parcufa na trzy części wynika z faktu, że posiada część, która oblicza, czy może przyjąć wyższe światło ze względu na obdarzanie. To jest część głowy. Środkowa część, „toch” (tułów), przyjmuje w siebie porcję wyższego światła i rozkoszuje się nim.

Trzecia część parcufa, „sof” (kończyny dolne), która schodzi z drugiej części w dół, nie przyjmuje wyższego światła i działa, aby je zatrzymać, spowolnić.

Ponadto istnieje jeszcze bardzo dużo dodatkowych części ciała, które w Kabale określane są jako części parcufa (duchowego kli/naczynia). Ze swoimi częściami robi on wszystko, co jest konieczne dla otrzymania wyższego światła ze względu na podobieństwo do Stwórcy.

Z programu telewizyjnego „Wprowadzenie do nauki Kabały”, 13.08.2023

Kategorie: Praca duchowa, Struktura Wszechświata

Do tej pory zostały wyjaśnione trzy pierwsze podstawowe pojęcia w nauce [Kabały]: Pierwsze – to światło i kli, gdzie światło jest tym, co pochodzi od Stwórcy jako przyjemność, a kli – to pragnienie otrzymywania. (Baal HaSulam, „Wprowadzenie do nauki Kabały, p. 17)

Światło wychodzi od Stwórcy i schodzi przez system światów, parcufim, Sefirot, stopniowo słabnąc, aż osiągnie najniższy stopień, gdzie się całkowicie ukrywa. Kli jest naczyniem, które stopniowo odkrywa światło i w taki sposób prowadzi je z góry, od samego Stwórcy, do najniższych poziomów.

Drugim podstawowym pojęciem nauki Kabały według Baala HaSulama jest dziesięć Sefirot i cztery światy. Schodząc od Stwórcy do naszego świata, najniższego ze światów, światło przechodzi przez dziesięć stopni osłabienia, ukrycia, zwanych stopniami zejścia. Studiujemy je, abyśmy sami mogli wznieść się z najniższego stopnia, na którym się pojawiamy, do najwyższego, który ostatecznie powinniśmy osiągnąć. Są to stopnie ukrycia.

Wiele stopni ukrycia, kolejno łączących się ze sobą, tworzy drabinę, zwaną światami. Są one łączone ze sobą po dziesięć stopni w większy stopień, następnie po dziesięć w jeszcze większe stopnie i tak dalej, aż osiągną najwyższy stopień. Mierzymy je w różny sposób. Są pomiary, gdy cała drabina poznania składa się z 625 stopni, jest ich więcej, mniej. Generalnie w zależności od tego, jak je zmierzyć.

Ale najważniejsze jest to, że najwyższym stopniem jest Stwórca, a najniższym stopniem jest stopień naszego świata, ukrycia. Wszystkie te stopnie z góry w dół lub z dołu do góry oznaczają, że na każdym z nich znajdują się stworzenia i światło, które je napełnia. Zasadniczo istnieje pięć podstawowych rodzajów ukrycia, czyli pięć światów, których stopnie podzielone są na pięć i jeszcze na pięć, i tak dalej.

Z programu telewizyjnego „Wprowadzenie do nauki Kabały”, 13.08.2023

Kategorie: Praca duchowa, Struktura Wszechświata

Z jednej strony światło nieustannie naciska na nasze pragnienie, chce w nie wejść, gdyż celem stworzenia, jak napisał Baal HaSulam, jest zadowolić wszystkie stworzenia. Z drugiej strony, stworzenie przy pomocy ekranu uniemożliwia wejście światłu do wewnątrz, dlatego że nie chce odczuwać wstydu. To zetknięcie światła z ekranem nazywa się zderzeniem.

To światło, które trafia do kli w celu przyjemności ze względu na Stwórce, nazywa się wewnętrznym światłem, a światło które nie może wejść, nazywa się otaczającym światłem. Otrzymujesz tylko to, co możesz otrzymać ze względu na Stwórcę. A to, czego nie możesz jeszcze otrzymać zostawiasz, na później – istnieje to wokół, jako otaczające światło.

Pytanie: Ale czy można również nim zadowolić się?

Odpowiedź: Można otrzymywać przyjemność dlatego że ono istnieje, ale to wciąż jest ta sama przyjemność, którą otrzymujesz od wewnętrznego światła.

Pytanie: Czy oznacza to, że celem stworzenia jest to, żeby w nas było 100% tylko wewnętrznego światła?

Odpowiedź: Tak, ostatecznie kli, stworzenie, otrzymuje całe światło wewnątrz siebie.

Z programu telewizyjnego „Wprowadzenie do nauki Kabały”, 13.08.2023

Kategorie: Praca duchowa, Struktura Wszechświata

W punkcie 17 „Wprowadzenia do nauki Kabały” Baal HaSulam napisał, że trzecią podstawową koncepcją nauki Kabały jest skrócenie (cimcium) i ekran (masach). Chodzi o to, że kiedy światło schodzi z góry w dół, na każdym stopniu musi się zmniejszać, aby dawać niższym, istniejącym na każdym stopniu, możliwość odnalezienia siebie. Dlatego światło skraca się, czyli stale maleje gdy zstępuje z góry na dół po 625 stopniach światów.

Dlatego, aby niżsi mogli poznać światło, muszą nabyć ekran, czyli metodę podobieństwa do światła. Oprócz tego niżsi, nie chcąc otrzymać wyższego światła, dokonują na siebie skrócenia, ponieważ chcą go używać tylko dla obdarzania, tak samo, jak i Stwórca. W takim stopniu, w jakim stworzenia mogą przyjąć wyższe światło w celu obdarzania, jako gość i gospodarz, rozumieją się nawzajem, odkrywają się sobie i istnieją we wzajemnym powiązaniu.

Innymi słowy, istnieje Stwórca i stworzenie. Od Stwórcy pochodzą pewne przyjemności. Ale ten system, zwany Stwórcą lub wyższą siłą, ukrywa te przyjemności przed niższymi, dlatego abyśmy my, stworzenia mogli świadomie, samodzielnie osiągać te stany.

Po to właśnie są stworzone światy. A ekran jest anty egoistyczną właściwością lub siłą, która pozwala nam wypełnić najbardziej podstawowe prawo wszechświata – zgodność właściwości. Dzięki ekranowi dokonujemy skrócenia na otrzymywanie przyjemności dla siebie, i w taki sposób zrównujemy się we właściwościach z wyższym systemem.

Z programu telewizyjnego „Wprowadzenie do nauki Kabały”, 13.08.2023

Kategorie: Praca duchowa, Struktura Wszechświata

Pytanie: Na poziomie materialnym Stwórca daje nam wszelkiego rodzaju przyjemności: pieniądze, władzę, zaszczyty i wiedzę. A jakie przyjemności daje nam na poziomie duchowym?

Odpowiedź: Przyjemności duchowe są absolutne. Trwają praktycznie cały czas i nie są niczym ograniczone. W takim stopniu, w jakim masz pragnienie, możesz wchłonąć w siebie te przyjemności i poczuć, że się napełniasz.

Jeśli w naszym świecie światło, wchodząc w pragnienie, stopniowo je gasi, i pragnienie znika, w świecie duchowym zależy to tylko od tego, w jakim stopniu twoje pragnienia będą się pokrywać z twoimi możliwościami. Na ile możesz być podobny do światła, na tyle możesz je przyjąć.

Pytanie: Zasadniczo nauka Kabały jest rodzajem patentu na doskonałą, niekończącą się przyjemność? Czyli patent polega na otrzymywaniu przyjemności ze względu na Stwórcę?

Odpowiedź: Tak, w przeciwnym razie nie będziesz mógł zostać napełniony, ponieważ jeśli przyjemność będzie dla samej przyjemności, światło natychmiast zniknie. Na tym polega cały sens nauki Kabały – dojść do uczucia nieskończonej przyjemności.

Z programu telewizyjnego „Wprowadzenie do nauki Kabały”, 30.07.2023

Kategorie: KABAŁA, Praca duchowa, Struktura Wszechświata

Pytanie: W punkcie 14 „Wprowadzenia do nauki Kabały” Baal HaSulam przedstawił nowy termin „ekran” lub „masach”. Co to jest ekran i jaka jest jego funkcja?

Odpowiedź: Ekran jest warunkiem, że przyciągam wyższe światło i napełniam się nim tylko w takim stopniu, w jakim nie otrzymuje przyjemności dla siebie, a dla innych, osób postronnych, ponieważ w takim przypadku nie staję się otrzymującym, a obdarzającym.

Nauka Kabały wyjaśnia, jak przyciągnąć wyższe światło i zacząć je otrzymywać za pomocą obdarzania. Takie otrzymywanie nie jest uważane za otrzymywanie, ponieważ jest równoznaczne z obdarzaniem, i przez to czuję się tak samo, jak czuje się Stwórca, który mi oddaje.

Innymi słowy, ekran jest anty-egoistyczną właściwością, która pozwala mi chronić moje pragnienie przed przyjemnością pochodzącą od Stwórcy.

Z programu telewizyjnego „Wprowadzenie do nauki Kabały”, 30.07.2023

Kategorie: Praca duchowa, Struktura Wszechświata

Pytanie: Zgodnie z prawem pierwszego skrócenia światło nie może wejść w pragnienie, dopóki to pragnienie nie jest gotowe na jego prawidłowe przyjęcie. Tak to było pierwotnie pomyślane. Tak więc pierwsze skrócenie jest zakazem otrzymywania przyjemności ze względu na siebie. Czy można zobaczyć, gdzie to się dzieje w naszym świecie, ponieważ wszyscy ludzie rozkoszują się dla własnej przyjemności?

Odpowiedź: Tak, ale rozkoszują się tylko mikrodawkami wyższego światła. Te mikrodawki pozostawiono nam po to, abyśmy mogli istnieć, do czegoś dążyć, za czymś biec, coś robić, abyśmy przekazywali je sobie. Ale te mikrodawki nie podlegają prawu zakazu otrzymywania, prawu pełnego obdarzania. Dlatego musimy zrozumieć, gdzie to działa, a gdzie nie.

Pytanie: W zasadzie Stwórca jest przed nami ukryty, a my otrzymujemy drobne przyjemności, abyśmy mieli energię do wykonania przynajmniej pewnych działań. A co oznacza ukrycie? Czym zabrania się otrzymywania przyjemności? Połączeniem z samym Stwórcą?

Odpowiedź: Zabronione jest otrzymywanie przyjemności ze względu na siebie dla samego Stwórcy, czyli światłem. Dlatego Stwórca nie może jawnie odkryć się w nas.

Z programu telewizyjnego „Wprowadzenie do nauki Kabały”, 30.07.2023

Kategorie: Praca duchowa, Struktura Wszechświata

Pytanie: Po tym, jak Stwórca stworzył wszystkie ukryte światy, w ostatnim, materialnym świecie w ogóle nie jest przez nas odczuwany. Co to znaczy, że Stwórca nie jest odczuwany? Czego dokładnie nie odczuwamy?

Odpowiedź: W świecie materialnym odczuwamy siebie jako małe pragnienia, które chcą rozkoszować się mikrodawką światła, które je napełnia. Ta odrobina światła jest postrzegana jako życie w naszym ciele i nic więcej.

A potem, kiedy zapoznajemy się z naszymi możliwościami poprzez naukę Kabały, dostajemy szansę, aby stopniowo rozwijać swoje pragnienia, wznosic się ponad nie. Nazywa się to osiągnięciem właściwości obdarzania przez miłość do bliźniego.

W taki sposób wszystkie nasze pragnienia stają się coraz bardziej podobne do Stwórcy i w tym stanie możemy Go zacząć rozumieć, odczuwać, przybliżać się do Niego. Stając się podobnymi do Niego, możemy zobaczyć cały wszechświat i wszystkie światy.

Z programu telewizyjnego „Wprowadzenie do nauki Kabały”, 16.07.2023

Kategorie: Praca duchowa, Struktura Wszechświata