Pytanie: Jak z jednej strony nienawidzić zło, a z drugiej strony być w radości, pracując z nim? Jak połączyć te dwa przeciwstawne uczucia?

Odpowiedź: Te uczucia idealnie się łączą. Zobaczysz, jak bardzo zło i dobro pomagają sobie wzajemnie rozpoznać się nawzajem, jak wzmacniają się.

I choć wydaje nam się, że są gotowe wzajemnie się zniszczyć, w rzeczywistości zło uwydatnia dobro, a dobro odkrywa jeszcze większe zło i w taki sposób pomaga człowiekowi nienawidzić zło i pokochać dobro.

Pytanie: Czy ważne jest, by nienawidzić zło? Może wystarczy po prostu pamiętać, że należy się od niego oddalać?

Odpowiedź: Nie, to nie jest zwykła kalkulacja w głowie, lecz uczucie w sercu. Zarówno miłość, jak i nienawiść powinny być odczuwane w sercu.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Kiedy kabalista wychodzi spod wpływu całego świata i wchodzi w zjednoczenie ze Stwórcą, co się z nim dzieje?

Odpowiedź: Zaczyna odczuwać zarządzanie Stwórcy. Przestaje postrzegać swoje własne myśli i uczucia, a zaczyna odczuwać myśli i uczucia dziesiątki i w tym stopniu zbliża się do Stwórcy.

Poczuć w dziesiątce myśli Stwórcy oznacza odkrycie Jego zamysłu – tego, czego On naprawdę od nas pragnie.

Pytanie: W jakiej formie Stwórca nam to przekazuje? Jako jakieś odczucie, stan?

Odpowiedź: W formie naszych myśli. I odczuwamy, że one pochodzą od Niego.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

„Jedno jedyne wydarzenie może obudzić w nas zupełnie nieznanego nam człowieka”. Antoine de Saint-Exupéry

Jesteśmy ukryci przed samymi sobą i to tak bardzo, że nawet nie podejrzewamy, kim naprawdę jesteśmy. W rzeczywistości jesteśmy cząstkami Boga. Wszyscy! Cząstkami Boga.

Pytanie: Czy zatem w każdym z nas jest iskra boska?

Odpowiedź: Tak. Jak ją odkryć, jak połączyć wszystkie te cząstki – jest nam to dane. Ale ludzie na razie jeszcze nie dążą do tego.

Pytanie: Gdyby człowiek spojrzał z tej swojej cząstki, boskiej iskry która jest w nim, w cząstkę drugiego, gdyby z tej iskry zobaczył boską iskrę w nim, co by się wtedy stało?

Odpowiedź: Wtedy połączyliby się razem i stopniowo dołączyliby wszystkich pozostałych, tworząc z siebie, z tych wszystkich cząstek, naczynie dla Stwórcy.

Pytanie: Tak czy inaczej, musimy to osiągnąć? Dostrzec w sobie i w drugim tę iskrę?

Odpowiedź: Tak.

Pytanie: Czy można to nazwać iskrą miłości?

Odpowiedź: Musimy połączyć nasze iskry miłości które rodzą się z tego, że w nas istnieje również iskra nienawiści, i wtedy w te iskry miłości oblecze się Stwórca, jako sama miłość, jako samo uczucie.

Z programu telewizyjnego „Wiadomości z Michaelem Laitmanem”

Kategorie: Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi, Wiadomości

Pytanie: Czy poznanie, które osiągamy, zdobywamy sami, czy jest to jednak podarunek od Stwórcy?

Odpowiedź: To, że wszystko otrzymujemy od Stwórcy, jest faktem dobrze znanym, opisywanym przez wielkich kabalistów. Ale jak traktować to otrzymywanie: jako podarunek czy zasługę, zapłatę czy jeszcze coś innego, i jak się do tego odnieść – musimy to jeszcze rozważyć.

Pytanie: To, co przychodzi od Stwórcy, jest w każdym razie odczuwane jako coś niezwiązanego z moim wysiłkiem.

Odpowiedź: Istnieje wiele takich relacji między nami i Stwórcą, gdy nie czujemy, że On nam coś daje, a my otrzymujemy. Weźmy choćby nasze życie materialne. Przecież nie czujemy, że to, co otrzymujemy, pochodzi od Niego, ożywia nas i daje nam możliwość istnienia.

Z lekcji według „Nauki Dziesięciu Sefirot”, 23.08.2025

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: W naszym świecie istnieje takie pojęcie jak – wstyd. Jak pojęcie wstydu, o którym napisał Baal HaSulam w „Nauce Dziesięciu Sfirot“, jest związane ze wstydem, który znamy?

Odpowiedź: Wstyd, o którym mówi się w Kabale, pojawia się wtedy, gdy człowiek czuje, że jest przeciwieństwem Stwórcy. W takim stopniu, w jakim jest przeciwny Stwórcy, odczuwa niezgodność z Nim, i to nazywa się wstydem. Stwórca – jest absolutnym obdarzaniem. Chcę być podobny do Niego, ale widzę, że nie mogę i wstydzę się tego. Podobnie jak w naszym świecie: chcę być jak jakiś wielki człowiek, i wstydzę się, że nie mogę być taki sam.

Pytanie: Ale czy duchowy wstyd pozostaje, czy później znika?

Odpowiedź: Stopniowo, w miarę jak w swoich właściwościach przybliżasz się do Stwórcy, wstyd znika.

Komentarz: Wydaje się, że wręcz przeciwnie, im bliżej jestem Stwórcy, tym bardziej rozumiem, jak bardzo jestem Mu przeciwny.

Odpowiedź: Jeśli więc zbliżasz się do Stwórcy według właściwości, to dlaczego masz się wstydzić? Wstyd jest odrębnym wytworem Stwórcy. Stwórca stworzył w człowieku wstyd, aby czuł się oddzielony od Stwórcy. Dzięki wstydowi rozwijamy się.

Z programu telewizyjnego „Nauka Dziesięciu Sfirot (TES)”

Kategorie: Praca duchowa, Struktura Wszechświata