Pytanie: Od czego zależy stan uznania władzy Stwórcy nade mną i jak go rozwijać?

Odpowiedź: Zależy to od tego, czy o tym myślisz, zbliżasz się z takimi myślami i pragnieniami do Stwórcy, prosisz Stwórcę, aby były w tobie najsilniejsze. Stopniowo ta praca prowadzi do wyboru wszystkich potrzebnych pragnień, właściwości, i tak budujesz właściwe kli.

Pytanie: Jak przyjmować wszystko, co pochodzi od Stwórcy, we właściwy sposób i skierować to z powrotem do Niego? Co oznacza nieustanne wzmacnianie, podtrzymywanie kręgu obdarzania, między mną a Stwórcą?

Odpowiedź: Cały czas starać się określać intencje, pragnienia, myśli Stwórcy, zrozumieć po co to nam daje, co się przydarza. Dzięki temu cały czas będziemy się do Niego zbliżać.

Pytanie: Co jest wyznacznikiem moich naprawionych właściwości? Czym jest jakość obdarzania w tych właściwościach?

Odpowiedź: Jakość obdarzania w naprawionych właściwościach można rozpoznać po tym, jak bardzo wznosisz się do zjednoczenia, i do wzajemnej pomocy z przyjaciółmi. To jest najważniejsze, jak jest powiedziane: niech człowiek pomoże bliźniemu.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Baal HaSulam napisał, że jest tylko jedno przykazanie: „kochaj bliźniego swego”. Dlaczego Stwórca wymaga od nas wypełnienia właśnie tego przykazania?

Odpowiedź: Przykazanie „kochaj bliźniego swego jak siebie samego” zawiera w sobie całą naprawę człowieka. Jeśli człowiek zacznie odnosić się do innych tak jak do siebie, w taki sposób przeobraża swoją egoistyczną naturę we właściwość obdarzania i miłości. W zasadzie, jest to wszystko, do czego Tora powinna nas doprowadzić. To właśnie w tym działaniu odkrywamy Stwórcę.

Pytanie: Czy można powiedzieć, że istnieją bardziej ważne i mniej ważne przykazania, czy też wszystkie są równie ważne?

Odpowiedź: Trudno nam powiedzieć, które przykazania są ważniejsze, a które mniej ważne. Jednak z wyjaśnienia rabina Akiwy wynika że „kochaj bliźniego swego” jest najważniejszym ogólnym przykazaniem.

Z programu telewizyjnego „Stany duchowe”

Kategorie: Praca duchowa, Przykazania

RABASZ. 566. „Rozproszyć ich potomstwo wśród narodów”: Kiedy człowiek na jakiś czas staje się godny świecenia świętości, nazywa się to że „wszedł do Świątyni”. A zburzenie Świątyni – oznacza że to świecenie zostaje mu odebrane.

Prawidłowe wykorzystanie świecenia świętości oznacza myślenie wyłącznie o naprawie wspólnego kli, wspólnej duszy, zwanej „Beit a-Mikdasz” (Świątynia).

Nie chodzi o budynek, który można zbudować w Jerozolimie, lecz o naszą wspólną duszę, którą tworzymy ze wszystkich pojedynczych dusz poprzez zjednoczenie, i wewnątrz niej, w każdym sercu, przygotowujemy miejsce dla Stwórcy.

Świecenie można utrzymać dzięki modlitwie o naprawę, o zjednoczenie serc. Musimy zjednoczyć wszystkie nasze indywidualne pragnienia w jedno pragnienie, a Stwórca je napełni.

Z lekcji według notatek Rabasza

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Święta i specjalne daty