RABASZ. Artykuł 14 (1988). „Potrzeba miłości do przyjaciół”: Istnieje szczególna zaleta w zjednoczeniu się przyjaciół. Przy zjednoczeniu opinie i myśli przechodzą od jednego do drugiego, dlatego każdy zawiera w sobie siły drugiego.

W taki sposób każdy posiada siłę całej grupy. To znaczy, że każdy człowiek będąc jednostką ma jednak siłę całej grupy.

Siła wszystkich – jest naszą wspólną siłą, dzięki której wszyscy zbliżamy się do siebie i do Stwórcy. Jeśli jednoczymy się z przyjaciółmi, czujemy ich pragnienia, ich drogę, ich cel i pragniemy podążać wspólnie, to w końcu dzieje się to z nami.

Pytanie: Kiedy przyjaciele zadają pytania, próbuję poczuć ich serce. Jeszcze tego nie czuję, ale bardzo tego chcę. Wszyscy staramy się poczuć swoje serca by dalej kontynuować. Co będzie potem?

Odpowiedź: Kontynuowanie, aż do naszego zjednoczenia, do odczucia w uczuciach, pragnieniach, intencjach, że chcemy wewnętrznego połączenia między nami i naszymi przyjaciółmi. Takie połączenie może dać tylko Stwórca. I On nam to daje. Ale nie czekamy, kiedy to się stanie. Prosimy Stwórcę, uporczywie od Niego żądamy.

Pytanie: Więc mogę to zrobić jednocześnie: starać zjednoczyć się i zażądać połączenia naszych serc, przy każdym wewnętrznym wejściu-wyjściu?

Odpowiedź: Tak.

Z lekcji nr 2 Międzynarodowego kongresu kabalistycznego „Wzmacniamy się w dziesiątce”, 12.09.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jak możemy zjednoczyć się jako jedna całość, przecież mamy różne właściwości, różne postrzegania. Jak to przezwyciężyć i osiągnąć jedność?

Odpowiedź: Musimy zrozumieć, że wszystkie nasze sprzeczne, przeciwne właściwości, myśli, uczucia są nam dane tylko po to, aby nas zjednoczyć w celu uzyskania takiego wspólnego stanu, który byłby w stanie pomieścić cały system duchowy.

Dlatego nie powinniśmy zatrzymywać się na tym, ale po prostu podążać naprzód. Ten, kto idzie, pokona drogę.

Z lekcji nr 1 Międzynarodowego kongresu kabalistycznego „Wzmacniamy się w dziesiątce”, 12.09.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Czym jest prawdziwe poświęcenie dla Stwórcy, które jest naszym celem?

Odpowiedź: Prawdziwe poświęcenie jest wtedy, gdy chcemy wycisnąć z siebie wszelki egoizm, wszelkie intencje dla siebie, nawet te najmniejsze, jakiekolwiek by nie były, i być ukierunkowanym jedynie na przyjaciół, a przez nich do Stwórcy. Kiedy dotrzemy do tego punktu, to naprawdę zobaczymy że przed nami otwierają się duchowe bramy.

Pytanie: Poprzez jakie działania przekazuję dobro przyjaciołom?

Odpowiedź: Przez pokazanie im przykładu, jak należy się zjednoczyć, aby być gotowym na otrzymanie wyższych sił od Stwórcy.

Z lekcji nr 1 Międzynarodowego kongresu kabalistycznego „Wzmacniamy się w dziesiątce”, 12.09.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie