Pytanie: Od czasu do czasu pojawia się uczucie, że nie jestem naprawiony, uwidacznia się niechęć do zjednoczenia, ale potem to przezwyciężam. Najwyraźniej to nie wystarczy, musi istnieć jakiś poziom prośby o naprawę. Jaki powinien być ten poziom aby osiągnąć duchowy stopień?

Odpowiedź: Ten poziom to uświadomienie zła egoizmu, który odkrywa się w tobie, i rozumiesz, że musisz go znienawidzić, i to do tego stopnia, że najważniejsze dla ciebie będzie pozbycie się go. Nie jest to prosta praca i zajmuje dużo czasu, zanim człowiek osiągnie taki stosunek wobec swojego ego, swojej natury.

Pytanie: Na co tak naprawdę powinna być skierowana nienawiść: na moją niechęć do połączenia z przyjaciółmi, czy na pragnienie otrzymywania?

Odpowiedź: Na wszelkie przejawy egoizmu, czyli otrzymywania dla siebie. Aby osiągnąć taki stan, myśl o tym cały czas, przetrawiaj go w sobie, aż poczujesz, że nienawidzisz swojego egoizmu i jesteś gotowy na wszystko, aby się go pozbyć.

Jeśli porozmawiacie o tym w dziesiątce, stopniowo zaczniecie rozumieć, jak powinniście odnosić się do egoizmu, ponieważ egoizm skierowany jest przeciwko Stwórcy, przeciwko całemu stworzeniu, przeciwko wam wszystkim razem i przeciwko każdemu z was. Musicie zebrać całą nienawiść do niego i zapragnąć go z siebie wypchnąć. Wszystko to powinno się przejawić w modlitwie do Stwórcy.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 30.08.2024

Kategorie: Dziesiątki, Egoizm, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Rabasz. Artykuł 804. „Podnosząc biedaka z prochu – 2”: Człowiek otrzymał w formie upoważnienia od swoich nauczycieli [polecenie], aby nie pozwalać budować na tym prochu niczego, poza Świątynią.

Proch – to nie ziemia, nie kamień, nie piasek, ale właśnie proch, czyli taka część ziemi, która w ogóle do niczego się nie nadaje.

Kiedy człowiek widzi, że jest pod nim proch, oznacza to, że nie ma przyszłości, na razie jeszcze nie ma nic, na czym mógłby zbudować Świątynię, dom świętości.

Pytanie: Aby zbudować Świątynię, koniecznie musimy zgodzić się z naszej strony ze Stwórcą, że potrzebna jest cierpliwość, pokora i modlitwa. Co to znaczy zgodzić się ze Stwórcą?

Odpowiedź: Zgodzić się, że jesteśmy słabi według naszych pragnień i dlatego powinniśmy zjednoczyć się ze sobą w modlitwie do Stwórcy, aby uzyskać naprawę. Wystarczy tylko dokładne uświadomienie sobie tego w uczuciach i w rozumie. Jest to dobry stopień.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 28.08.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jeśli te naprawy, które przechodzimy, są przeznaczone dla duszy, to czym są doznania, które odczuwamy w ciele? Zdaje się, że jakby utrudniają pracę związaną z naprawą. Dlaczego więc są nam dane?

Odpowiedź: Szczerze mówiąc, nie rozumiem, o czym mówisz.

Jeśli zajmuję się wyjaśnianiem moich relacji z przyjaciółmi i moich relacji ze Stwórcą w ramach relacji z przyjaciółmi, to co ma z tym wspólnego ciało?

Ciało oczywiście też cierpi – trzęsie się, odczuwa wszelkiego rodzaju napięcia, ale powiedziałbym, że są to bardzo niewielkie skutki uboczne. Nie ma w nich nic szczególnego.

Możesz być pewien, że twojemu ciału nic się nie stanie. Jeśli cielesne stany są konsekwencją twojego duchowego napięcia, to tylko sprawi że ciało stanie się zdrowsze. Gwarantuję ci to.

Z lekcji na temat „Pytania światowego kli”

Kategorie: Dusza i ciało, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa