Podstawową rolę na każdym kroku duchowej drogi odgrywa intencja dla osiągnięcia pragnienia Stwórcy.

Właściwą intencję można zbudować poprzez to, że jednoczymy się z przyjaciółmi, powoli zaczynamy myśleć o innych i tak dochodzimy do stanu, kiedy nasze myśli i działania koncentrują się na trosce o nich. Prosimy Stwórcę, aby nam w tym pomógł i w taki sposób osiągamy właściwość obdarzania.

Pytanie: Jeśli w dziesiątce wspólnie wyjaśniamy intencję, czy nie powinno dojść do pewnego rodzaju wyjaśnienia: kto ma właściwą intencję, a kto nie?

Odpowiedź: Nie, każdy wyjaśnia swoją intencję.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 25.10.2023

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Powiedział Pan, że musimy sprawdzać nasze modlitwy, aby były skierowane do Stwórcy. Na czym polega to sprawdzanie, gdy układamy modlitwę dziesiątki?

Odpowiedź: Musimy stale sprawdzać samych siebie, czy kierujemy się od serca do serca i czy wszystkie nasze serca są zebrane w jedno wielkie serce, które jest skierowane do Stwórcy. To jest nasza praca.

Powinniśmy spróbować wyobrazić sobie to w grupie, na każdym z naszych spotkań i z tej jedności musimy dążyć do Stwórcy. A potem, gdy zaczniemy czuć Stwórcę w zjednoczeniu, już Go poczujemy i rozpocznie się dla nas kolejna praca – duchowa. Dlatego za pomocą problemów, które Stwórca w nas wywołuje, stara się przenieść nas na następny stopień i nakierować nas na Siebie.

Z lekcji na temat „Umacniamy się w tym, że „nie ma nikogo oprócz Niego”, 09.10.2023

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jeśli w minimalnym stopniu zjednoczymy się i zbudujemy ten stan, czy będziemy poddawani jeszcze większym próbom aż do ostatecznej naprawy?

Odpowiedź: Tak. Naturalnie. Będą nam powiększać egoizm, dawać bardziej rygorystyczne warunki, abyśmy wznosili się ponad nimi we wzajemnym poręczeniu.

Pytanie: Czy to oznacza, że ludzie w pełni naprawieni są nieobecni w tej rzeczywistości, wypadają z niej?

Odpowiedź: Nie, są po prostu ponad nią.

Pytanie: Jak możemy zwiększyć naszą wrażliwość?

Odpowiedź: Jeśli studiujemy, czytamy, dyskutujemy wspólnie, to ze wzajemnego zrozumienia siebie mamy możliwość lepiej zrozumieć Stwórcę.

Z lekcji na temat „Umacniamy się w tym, że „nie ma nikogo oprócz Niego”, 10.09.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Wzajemne poręczenie

Pytanie: Czy trzymanie się przyjaciół w pracy duchowej wygląda jak chodzenie w chodziku dla niemowlaka?

Odpowiedź: Tak, oczywiście, w taki sposób Stwórca nas wspiera i uczy chodzić. To właśnie w grupie uczymy się prawidłowo chodzić.

Pytanie: Co oznacza pierwszy krok dziecka w pracy duchowej?

Odpowiedź: Człowiek musi wyciągnąć właściwe wnioski z tego, co ma, ponieważ jego pierwszy krok zależy od tego, gdzie stawia kroki: w kierunku Stwórcy czy nie, czy przed nim otwiera się droga poprzez grupę, czy zbacza gdzieś w inną stronę. Na tym właśnie polega wybór.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 25.10.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Artykuł Baal HaSulama „Pokój na świecie” mówi o takim rozwoju, który nieubłaganie prowadzi stworzenie do końcowego stanu, oraz o drodze przyspieszenia. Co przyspieszamy w każdym momencie czasu?

Odpowiedź: Nasz rozwój. Jeśli przyciągamy światło z góry, to na nas wpływa i rozwija nas. Kolejność rozwoju nie zmienia się, zmienia się prędkość, bo jeśli idziemy w tym samym kierunku, co cały ogólny proces, jesteśmy w niego włączeni i rozwijamy się szybciej. Nazywa się to „achiszena” (droga przyspieszonego rozwoju). A jeśli nie idziemy razem z nim, nadal rozwijamy się, ale wbrew naszym pragnieniom. To się nazywa „beito”, tzn. wszystko w swoim czasie.

Pytanie: W każdej chwili coś się nam przydarza, i prowadzi człowieka do naprawy. A co my tu przyspieszamy: skracamy bieg wydarzeń?

Odpowiedź: Zgadza się. Przyspieszamy czas.

Pytanie: Czy te wydarzenia mają wtedy miejsce na innej płaszczyźnie?

Odpowiedź: Wydarzenia te mogą szybko przeminąć, zmieniać nas, za każdym razem wprowadzać w nowy stan, a czasami mogą nas spowolnić. Ogólnie ujmując, pomagają nam uświadomić sobie, gdzie jesteśmy i co powinniśmy robić dalej. To zależy od nas, czy prawidłowo zareagujemy na to, co nam robi Stwórca. Jeśli prawidłowo zareagowaliśmy na jakieś wydarzenie i skróciło się ono do jednej chwili, oznacza, że byliśmy w stanie zrozumieć, uświadomić sobie, uwzględnić w sobie wszystkie zmiany, które Stwórca chce w nas wywołać.

Pytanie: Jak możemy to zrozumieć? Przecież Stwórca nie daje instrukcji.

Odpowiedź: Stwórca dał nam kompletną i najprostszą instrukcję. Mówi tak: jeśli połączycie się między sobą, to pójdziecie naprzód właściwą drogą. To wszystko. Czego tu nie rozumieć?

Pytanie: A jak powiązać to, że łączymy się w grupie, w dziesiątce, z wydarzeniem, które zachodzi?

Odpowiedź: Kiedy łączymy się ze sobą, przepuszczamy przez siebie światło Stwórcy na całą ludzkość, szczególnie na jej pragnienia i właściwości, które są dalekie od prawidłowego stworzenia. I okazuje się, że cały świat się rozwija.

Z lekcji według artykułu „Pokój na świecie”, 20.10.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Izrael dzisiaj, Praca duchowa

Pytanie: Co oznacza stan „Wyobrażam sobie Stwórcę przede mną cały czas”?

Odpowiedź: Musisz sobie wyobrazić, że Stwórca jest zawsze gotowy aby się z tobą połączyć. Zawsze!

Pytanie: Jak można nieustannie podtrzymywać to połączenie?

Odpowiedź: Jest to możliwe tylko w tym przypadku, gdy masz ku temu powód: potrzebujesz Stwórcy, a On być może potrzebuje ciebie.

Pytanie: Czy nie można zwrócić się do Niego bez powodu? Czy trzeba, żeby była uzasadniona przyczyna?

Odpowiedź: Oczywiście. Musisz poczuć, że Stwórca jest ci niezbędny i dlaczego potrzebujesz Go. Więc wyraź to.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”, 24.10.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa