Pytanie: Kiedy przyszedł Pan po raz pierwszy do swojego nauczyciela on z pewnością natychmiast wyjaśnił Panu, co jest sensem życia?

Odpowiedź: Jeśli on by mi tak wyjaśnił… Kiedy po raz pierwszy przyszedłem do niego, to po jednej lub dwóch lekcjach zapytałem go, czy znajduję się w prawidłowym miejscu, aby osiągnąć sens życia. Szukałem do tej pory intensywnie i dlatego chciałem wiedzieć, czy warto inwestować w to całe życie.

Odpowiedź była bardzo prosta: „Idź i szukaj. Ja cię nie zatrzymuję, nie wyganiam, ale wiedz, że ty sam musisz sprawdzić i upewnić się, że to jest twoje miejsce“.

On nie starał się przekonywać mnie, że znajduję się we właściwym miejscu, gdzie mogę napełnić duszę i ciało, ponieważ i tak nie uwierzyłbym mu w to. Dlatego on odpowiedział: „Szukaj!”

Z tego zrozumiałem, że naprawdę znajduję się we właściwym miejscu – tam, gdzie cię nie oszukują a nauczają metody duchowego rozwoju. A dalej odkrywasz ją na sobie i sprawdzasz: tak czy nie. W tym jest istota nauki Kabały. Ona daje tobie w ręce narzędzia, ale reszta zależy od Ciebie.

Z lekcji w języku rosyjskim, 25.10.2015

Kategorie: Nauczyciel i uczeń, Pytania&Odpowiedzi

 Pytanie: Jak radziłby Pan spędzić dzień pamięci ofiar Holokaustu, co zrobić aby Holokaust naprawdę nigdy się nie powtórzył?

Odpowiedź: Urodziłem się w rodzinie, która dużą swą część straciła w Holokauście. Z fotografii w rodzinnych albumach, które w dzieciństwie pokazywali mi dziadkowie, większość krewnych nieżyła. Jedni polegli, inni zostali spaleni.

Teraz nadeszła pora, aby przestać tylko opłakiwać zmarłych – trzeba wziąść się w garść i dodać rozum do przepełniających nas emocji. Musimy zdecydować, co zrobić, aby Holokaust nigdy nie powrócił.

Co teraz naprawdę robimy w tym kierunku? Czy jeszcze jeden obelisk lub wizyta w Oświęcimiu pomogą, aby zapobiec nowemu Holokaustowi? To nie pomaga i nie zmienia człowieka na tyle, żeby zaczął żyć na nowo.

Nie mam na myśli, że takie wizyty nie są konieczne, ale musimy wysnuć prawidłowe wnioski z przyczyn Holocaustu i poważnie zająć się tym, co należy zrobić, żeby się nie powtórzył.

Rzecz w tym, że żyjemy w systemie natury i działa w nim ścisłe prawo, którego nie można naruszać. Prawo to mówi o tym, że Żydzi muszą żyć w jedności, jak jeden zjednoczony naród, taki jakim go stworzył Abraham, a następnie kontynuował i wzmocnił Mojżesz i wszyscy królowie narodu Izraela.

Ten przykład zjednoczenia musimy pokazać narodom świata. Jak tylko zaczniemy pracę nad zjednoczeniem, zrobimy przynajmniej jeden krok naprzód, natychmiast poczujemy inny stosunek świata do nas. Antysemici zaczną rozumieć, dlaczego nienawidzą narodu żydowskiego.

Wynika to stad, że podświadomie chcą zobaczyć u nas właśnie ten przykład zjednoczenia. Mówią, że w rękach Żydów jest klucz do szczęścia świata. Jedność – to jest właśnie klucz do szczęścia. Możemy odkryć wszystkim tą tajemnicę i pokazać, jak dojść do szczęśliwego świata.

Antysemici otwarcie obwiniają Żydów za wszystkie swoje nieszczęścia. W taki sposób, przyznają, że zależą od Żydów. Ludzkość liczy siedem miliardów ludzi i jakieś 0,2% z całego świata dostarcza jej tyle nieprzyjemności.

Antysemici mają w tym rację – wszystko zależy tylko od Żydów. O tym mówi Kabała i wszyscy prorocy. Żydowski naród musi osiągnąć jedność.

Zburzenie Świątyni wydarzyło się właśnie dlatego, że w narodzie Izraela nie bylo braterskiej miłości. To zburzenie trwa do dziś a Holokaust narodu żydowskiego był jego częścią.
Pokolenie ofiar katastrofy nie mogło połączyć się między sobą aby dalej obudzić cały świat do zjednoczenia zgodnie z prawem Izraela kochaj bliźniego jak siebie samego.

Pytanie: Ale przecież w tym czasie było wielu sprawiedliwych, wielkich kabalistów?

Odpowiedź: Realizacja tego prawa jest wymagana od całego narodu, a nie od niewielu kabalistów i dlatego wydarzył się Holokaust. A sprawiedliwi w tym przypadku cierpią jako pierwsi.

Pytanie: A gdzie jest Stwórca w całej tej historii?

Odpowiedź: Stwórca był bezpośrednim uczestnikiem Holokaustu – jest to ta sama siła, która wszystkich zniszczyła. Czy istnieje jakaś inna siła? Nie ma nikogo, oprócz Stwórcy, jak  powiedziano w modlitwie: „Słuchaj Izraelu! Stwórca nasz, Stwórca – jedyny!”.

Holokaust – to nie kara, a naprawa. Jeśli nie chcieliśmy naprawić siebie po dobroci, to przyjdzie nam naprawiać się na drodze pełnej cierpień. Wyższa siła natury zobowiązuje naród Izraela do życia zgodnie z prawem miłości do bliźniego. Jeśli tego nie wypełniamy – wybucha Holokaust.

Ta sama historia powtarza się wielokrotnie na przestrzeni całej opowieści Tory: z Hamanem, ze zwiadowcami. Stwórca pokazuje nam jak postępować. Jeśli tego nie robimy, otrzymujemy cios.

My postrzegamy to jako cios, ale w rzeczywistości jest to naprawa. Otrzymujemy cios we własny egoizm, który w jakimś stopniu zostaje naprawiony.

Holokaust był ceną jaką zapłaciliśmy za możliwość stworzenia państwa Izrael, które inaczej nie powstałoby. Tym nie mniej w rzeczywistości, Izrael nadal nie jest tym państwem, jakim być powinien – brakuje jedności całego narodu.

Czy wynika stąd, że potrzebny jest następny Holokaust aby zmusić nas do zjednoczenia? Mam wielką nadzieję, że nie.

Będziemy dostawać coraz to nowe i nowe ciosy, coraz częstsze i silniejsze, dopóki nie zgodzimy się na połączenie. Oznacza to, że musimy stać się jednym człowiekiem z jednym sercem, żeby inni stali się dla mnie ważniejsi ode mnie samego.

Z rozmów o nowym życiu, 12.04.2015

Kategorie: Izrael dzisiaj, Izrael i narody świata

 Pytanie: Jak ludziom udało się zachować siłę ducha w obozach koncentracyjnych?

Odpowiedź: Wyższa siła pomogła nam zachować siłę ducha, dlatego że musieliśmy dojść do siebie po tym ciosie i dojść do naprawy. A jeśli zapominamy o przeszłym Holokauście i jesteśmy gotowi opuścić ręce, i znowu nic nie robić, to tym przygotowujemy nową Katastrofę.

Musimy zrozumieć, że zbliżamy się do niej! Podobnie jak Żydzi przed II wojną światową i przed Holokaustem nie wierzyli w to, że on może się wydarzyć, tak i dziś nie chcą o nim słyszeć.

Pytanie: W dzisiejszych czasach ludzie są bardziej zaniepokojeni materialnym, a duch nie jest w centrum uwagi społeczeństwa. Jakiego ducha należy podnieść i rozwinąć w ludziach?

Odpowiedź: Jedność – nie ma nic, oprócz tego. Jeśli pomożemy całej ludzkości, aby znowu zjednoczyła się w jeden wspólny system, jak jeden człowiek, to dobrą drogą osiągniemy pożądany stan. Tak, czy tak będziemy musieli do niego dojść mimo wszystko, ale jeśli sami nie będziemy dążyć do niego, to zagonią nas cierpieniami.

Pytanie: A jaką rolę miały wszelkie próby zachowania życia kulturalnego w warunkach obozu koncentracyjnego, spektakle teatralne?

Odpowiedź: To oczywiście psychologicznie pomaga przetrwać ludziom, którzy znajdują się w takim rozpaczliwym położeniu. Ale ja mówię o prawdziwych naprawach, które zobowiązany jest przeprowadzić naród Izraela, aby całkowicie zniszczyć faszyzm, jako zjawisko.

Zjednoczenie posiada szczególną siłę i to jest jedyna rzecz, której natura chce od nas. Dochodzimy do tego, że cały rozwój ludzkości, ludzkie społeczeństwo wymaga od nas prawidłowego połączenia w pewnej harmonii. Świat staje się integralny, jak jedna mała wioska. A metodą połączenia, którą nazywa się „nauka Kabały”, dysponuje tylko naród Izraela.

Jeśli zrozumiemy tę metodę i będziemy w stanie z niej korzystać, to wszystko będzie w porządku.

Ale jeśli, dysponując metodą połączenia, nie chcemy jej zastosować, a nawet wszystkimi siłami sprzeciwiamy się naszemu zjednoczeniu, tworząc różne partie, nurty, szkoły, to organizujemy dla siebie bardzo duży problem, który może ponownie spaść na nas strasznym ciosem. Znowu zaczniemy posuwać się za pomocą złej, morderczej siły.

Z rozmów o nowym życiu, 28.04.2016

Kategorie: Izrael dzisiaj, Izrael i narody świata, Rozpowszechnianie metody

 Przykazania i tradycje

Pytanie: Czy Kabała wymaga wykonywania tradycyjnych praktyk przyjętych w judaizmie?

Odpowiedź: Studiując naukę Kabały, nawet najbardziej świecki człowiek nie przestrzegający wcześniej żadnych tradycji zaczyna odczuwać, że te zwyczaje po to są dane, aby przypominać o związku z wyższą siłą. W związku z tym niektórzy zaczynają je wykonywać, ale nie ma żadnego przymusu.

Pytanie: Na przykład co oznaczają błogosławieństwa na początku pierwszego sobotniego posiłku: chleba i wina?

Odpowiedź: Bez nauki Kabały nie można wyjaśnić tych działań. Tylko ona wyjaśnia co oznacza siódmy dzień tygodnia – sobota, która odpowiada siódmemu tysiącleciu, czyli końcu naprawy.

Mamy nadzieję, że dojdziemy do takiego stanu, kiedy cały świat zostanie naprawiony i będzie istniał w całkowitej wspólnej miłości do bliźniego bardziej niż do siebie samego. A wtedy w naprawionym związku między nami ujawni się wyższa siła i zapanuje wśród nas.

Bez mądrości Kabały nie jest możliwe zrozumienie, o czym mówi Tora.

Pytanie: A dlaczego podczas błogosławieństwa chleba, na początku sobotniego posiłku posypuje się go solą?

Odpowiedź: Jest to bardzo łatwe do zrozumienia dla studiującego Kabałę, ale nie da się wytłumaczyć bez terminologii kabalistycznej. „Chleb” symbolizuje światło miłosierdzia Hassadim, Binę, a „sól” – Malchut. W ten sposób pojawia się związek pomiędzy Biną i Malchut, jak powiedziano: „Wszystkie swoje składane ofiary posyp solą” dla upamiętnienia związku.

Tego należy się uczyć, nie da się tego wytłumaczyć w kilku słowach. Jeśli chcecie zrozumieć wewnętrzne znaczenie jakiegoś zwyczaju, to jest to możliwe tylko przez studiowanie mądrości Kabały. Wszystkie zwyczaje, prawa, „przykazania” w judaizmie pochodzą z Kabały i istnieją tylko dzięki tej nauce, wyjaśniającej ich prawdziwe znaczenie i wypełniającej ich wewnętrznym sensem.

Z programu radiowego, 103FM, 28.02.2016

Kategorie: Kabała i religia, Przykazania, Pytania&Odpowiedzi

 Pytanie: Co mógł zrobić naród żydowski, aby uniknąć Holokaustu? Naziści specjalnie obchodzili się z ludźmi, jak z bydłem zaganiając ich do wagonów towarowych i doprowadzając do takiego stanu, w którym człowiekowi trudno zachować ludzką godność.

Odpowiedź: Naród Izraela był zobowiązany do przekazania światu metody naprawy, stanąć na czele całego świata i stać się światłem dla innych narodów.

Powinniśmy byli pokazać wszystkim przykład połączenia, które cała ludzkość musi osiągnąć, żeby wszyscy ludzie odkryli Stwórcę, od małego do wielkiego, jak jest powiedziane: „Mój dom będzie domem modlitwy dla wszystkich narodów”.

Ale jeżeli nie wypełniamy swojej misji, to tym przyczyniamy się do wzrostu siły zła w świecie. Dlatego można powiedzieć, że właśnie dzięki Żydom naziści byli w stanie dojść do władzy – z powodu naszej bezczynności.

Naziści prześladowali właśnie Żydowski naród, dlatego że jeśli dajemy złej sile panować, to ona przede wszystkim panuje nad nami. Cała walka sił zła jest skierowana właśnie przeciwko narodowi Izraela, a nie na inne narody, ponieważ główna wojna była ideologiczna.

Ideolodzy faszyzmu specjalne studiowali judaizm i czuli, że muszą zniszczyć siłę duchowej władzy, która znajduje się w narodzie Izraela. W ten sposób, zamiast nas mieli nadzieję wziąć tę władzę w swoje ręce.

Metoda połączenia (nauka Kabały, nauka prawdziwego narodu Izraela) nie odkryła się i nie zaczęła działać w tak bardzo potrzebującej jej ludzkości. I dlatego w jej miejsce powstała inna siła – nazistowska, która wszystko zniszczyła rozdzielając w ten sposób ludzkość, rozganiając ją po różnych kątach i oddalając od połączenia.

W istocie faszyści, jakby oznajmiali: „Jeśli nie jesteście w stanie połączyć wszystkich narodów świata we wzajemnym darowaniu, to my połączymy wszystkich według nazistowskiej metody”. Przecież słowo „faszyzm” pochodzi od słowa „faszio” (połączenie), „wiązka” zebrana z wielu łodyg. Oznacza to, że w każdym wypadku zostanie osiągnięte połączenie: albo dobre, albo złe.

Żydzi dysponują metodą dobrego połączenia za pomocą wyższej siły, w którym możliwe jest osiągnięcie powszechnej równości i swobody samo-wyrażenia. Nauka Kabały uczy nas, jak do tego dojść.

Ale jeśli nie możemy i nie chcemy, ponieważ w narodzie Izraela jest wielu przeciwników tej metody, to tym dajemy swobodę działania nazistowskim, faszystowskim siłom. To jest to, co wydarzyło się 80 lat temu, i istnieje duże niebezpieczeństwo powtórzenia tej Katastrofy.

Z rozmowy o nowym życiu, 28.04.2016

Kategorie: Izrael dzisiaj, Izrael i narody świata, Rozpowszechnianie metody

 Pytanie: Jak wziąć odpowiedzialność za swoje działania w tym świecie i nie spychać ich na Stwórcę?

Odpowiedź: Odpowiedzialność polega na tym, że powinienem dołożyć wszelkich starań: fizycznych, moralnych, duchowych, mentalnych, cokolwiek – aby upewnić się, że grupa, w której się znajduję, będzie jak jedna całość.

Pytanie: Czy to możliwe, aby dojść do swojej pełnej realizacji duchowej w ciągu jednego życia?

Odpowiedź: Oczywiście. Po co by dano nam to życie i jeszcze w takiej krótkiej formie? Pierwsze dwadzieścia lat w ogóle nie wiemy co robić, ostatnie dziesięć lat jesteśmy jak dzieci, a w środku – same problemy.

Należy dołożyć starań, powiedzmy przez kilka lat naszego życia i to już jest wystarczające. Jeśli dobrze zorientować się w życiu, to na nasz duchowy rozwój tracimy tylko trzy do pięciu lat.

Pytanie: Czy to możliwe, aby uniknąć trzeciej wojny światowej, przecież Stwórca kocha człowieka?

Odpowiedź: Czegoś takiego nigdzie nie zauważyłem! Jednak uniknięcie katastrofy jest w pełni możliwe. Dlatego Stwórca jednocześnie z metodą naszego rozwoju dał nam ostateczny cel i siłę, aby go osiągnąć. On kocha tych, którzy dążą do celu.

Pytanie: Co to są cierpienia, z punktu widzenia Kabały?

Odpowiedź: Cierpienia z punktu widzenia Kabały – to odczucia, które wynikają z odłączenia się od innych.

Pytanie: Celem życia – jest ocalić wszystkich?

Odpowiedź: Cel – to doprowadzić ludzkość do pełnego, wiecznego, doskonałego stanu.

Pytanie: Kto przeżyje w przypadku wojny?

Odpowiedź: Przeżyją tylko ci ludzie, którzy są najbardziej zdolni do duchowego rozwoju. Nie znaczy, że oni już znajdują się w nim lub są go bliscy. Ale zgodnie ze swoim wewnętrznym stanem są bliscy realizacji Kabały.

A upadek świata odbywa się zupełnie według innych praw a nie w taki sposób, jak to się nam wydaje: bliscy do duchowego pozostaną a reszta doświadczy klęskę. Wręcz przeciwnie, sprawiedliwi odchodzą pierwsi.

Pytanie: Znajdując się w grupie, moje zwierzęce pragnienia znikają same z siebie, czy muszę z nich zrezygnować?

Odpowiedź: Nie należy z niczego rezygnować. Przyjdź do grupy taki, jaki jesteś: ze wszystkimi twoimi zwierzęcymi pragnieniami.

Pytanie: Czy jest Pan gospodarzem swoich pragnień? Jak to Panu pomaga?

Odpowiedź: Nie jestem gospodarzem swoich pragnień! W każdej chwili pojawiają się we mnie nowe pragnienia. Ja ich nie wybieram a tylko kontroluję i staram się skierować na prawidłową realizację. Ale w żaden sposób nie zarządzam nimi!

Wręcz przeciwnie, te tak zwane reszimot (informacyjne zapisy) pojawiają się w nas spontanicznie. Ale są one spontaniczne tylko dla człowieka a w rzeczywistości pojawiają się według konkretnego programu. Istnieje „licznik”, który wyrzuca nam w każdej chwili nowe reszimo.

Z lekcji w języku rosyjskim, 29.11.2015

Kategorie: Pytania&Odpowiedzi

 Pytanie: Jeśli na początku była tylko Kabała, to jak z niej pojawiły się religie?

Odpowiedź: Właśnie tym, że pozostawili stałą prace w połączeniu (w grupie, w narodzie) i pozwolili aby ujawnił się egoizm w relacjach między ludźmi, pojawił się z Kabały jej zewnętrzny odcisk – judaizm. Określa on działania zewnętrzne, które wykonuje człowiek swoim ciałem (dlatego nazywa się „Zewnętrzna Tora” – „Hiconijut aTora”), podczas gdy Kabała odnosi się tylko do działań wewnętrznych (dlatego nazywa się „Wewnętrzna część Tory“ – „Pnimijut aTora”).

To jest Kabała, pokazuje, jak przez połączenie w grupie osiągnąć wzniesienie nad swoim egoizmem i w tym wzajemnym anulowaniu egoizmu odkryć Stwórcę. Różnica pomiędzy Kabałą a religią leży nie tylko w działaniu (w religii – fizyczne, w Kabale – w intencji), ale również w rezultacie tego działania (w religii – nadzieja na wynagrodzenie po śmierci, w Kabale – odkrycie Stwórcy w tym życiu).

Kategorie: Kabała i religia, Pytania&Odpowiedzi

Wzmianka: Zespół naukowców z Uniwersytetu w Tel Awiwie, po zbadaniu oficjalnej korespondencji garnizonu twierdzy Tel-Arad z około 600 roku naszej ery doszedł do wniosku, że Stary Testament najprawdopodobniej został napisany kilka wieków wcześniej niż sądzono.

Zgodnie z ogólnie przyjętą wersją, Pięcioksiąg powstał po powrocie Żydów z niewoli babilońskiej, kiedy to naród żydowski nabył umiejetności czytania i pisania. Dlatego teraz naukowcy ponownie szukają odpowiedzi na trudne pytanie: kiedy została napisana Biblia?

Odpowiedź: Pierwsza księga o Kabale została napisana przez Adama około 5770 roku temu. W okresie historycznym od Adama do Abrahama pojawiło się jeszcze kilka prac różnych kabalistów. Abraham, jak twierdzi Rambam, był autorem wielu ksiąg kabalistycznych, ale do nas doszła tylko jedna z nich: „Księga Stworzenia”.

3500 lat temu w Starożytnym Babilonie Abraham zebrał grupę ludzi, która później przekształciła się w naród Izraela. Wszyscy członkowie grupy musieli nauczyć się czytać i pisać. Rozmawiali po hebrajsku, który wraz z aramejskim były językami Starożytnego Babilonu.

Grupa powołana przez Abrahama powstała w określonym celu – aby ​​ludzie, którzy ją tworzyli, między sobą osiągnęli wyższy świat. Stąd wiadomo, że doskonale rozumieli źródło liter, korzenie słów i odczuwali tzw. język gałęzi. Są to wyższe właściwości świata duchowego, które nie mają nazwy, są określane według ich skutku w naszym świecie. Korzeniami nazywane są wyższe właściwości, a gałęziami – ich skutki w naszym świecie.

W okresie od Abrahama do Mojżesza zostało napisanych wiele ksiąg jako rezultat nabycia w tym czasie umiejętności czytania i pisania przez cały naród żydowski. Po wyjściu z Egiptu Żydzi byli już na zupełnie innym poziomie wiedzy i poznania, dlatego że znajdując się w niewoli egipskiej, przeszli drogę uświadomienia sobie swojego niewolnictwa w egoiźmie. Wędrując po pustyni przez czterdzieści lat, całym narodem wspólnie zaczęli pisać Torę.

Dlatego mówi się, że Mojżesz miał uczniów. Nauczał ich wraz ze swoim pomocnikiem Jeszua. Ponadto, on nauczał cały naród, ponieważ Lewici musieli zajmowiać się powszechnym wykształceniem.

Pytanie: Ile czasu zajęło pisanie Pięcioksiągu?

Odpowiedź: Pięcioksiąg powstawał stopniowo w ciągu czterdziestu lat wędrówki po pustyni. Wszystko, co naród Izraela przechodził fizycznie, działo się z nimi także wewnętrznie, w duchowych korzeniach i przedstawili to w księdze, którą nazwali Pięcioksiągiem Mojżesza lub Torą.

Znajdując się na Ziemi Izraela, po budowie Piewszej, a nastepnie Drugiej Świątyni, napisali wszystkie pozostałe księgi, między innymi „Prorocy” („Newiim”), „Święte pisma” („Ktuwim”) i Misznę. Po zburzeniu obu Świątyń, przed wyjściem na wygnanie, powstał Talmud. Wszystkie inne księgi zostały napisane już na wygnaniu.

Jest napisane w Torze, że od Dana do Beer-Szewy nie było ani jednego dziecka, które nie znałoby wszystkich żydowskich praw, nie umiałoby czytać i pisać. Większość ksiąg znali na pamięć, ponieważ starożytna metoda nauczania polegała na tym, że uczeń zapamiętywał na pamięć wszystko, co mu mówił nauczyciel.

Pytanie: Więc nie było żadnej przerwy w piśmienności?

Odpowiedź: Nigdy. Wręcz przeciwnie, od czasów Adama w kręgach, gdzie żyli kabaliści, była praktycznie powszechna piśmienność. Kiedy Abraham przyciągnął do siebie Starożytnych Babilończyków od razu uczył ich czytać i pisać.

Z programu TV „Aktualności z Michaelem Laitmanem”, 14.04.2016

Kategorie: Izrael i narody świata, Starożytny Babilon, Tora, Wiadomości

Pesach – to stan, gdy zarodek jest już rozwinięty i gotowy, aby urodzić się w nowym świecie, zmienić swój wewnętrzny stan. Ale macierzyńska macica trzyma go a z drugiej strony naciska. I wtedy musi przyjść dziesięć plag egipskich, żeby zerwać wszelką więź z faraonem.

Rozumiemy, że faraon, nasz egoizm – to źródło wszystkich naszych nieszczęść. On nie daje nam się połączyć i nigdy nie da jeśli pozostaniemy wewnątrz egoizmu. Musimy podnieść się nad nim i uciec od niego.

Rozwijaliśmy się w swoich egoistycznych pragnieniach „rozkoszować się” tak długo, jak się wydawało to dla nas dobrym i przynosiło coraz to nowe osiągnięcia w życiu. Ale później zobaczyliśmy, że życie, zbudowane przez nas w rezultacie całego rozwoju, nie przynosi żadnego wewnętrznego zadowolenia.

Był to właśnie ten głód, który wybuchł w Egipcie. Z jednej strony, nasze garnki pełne są mięsa i ryb, a z drugiej strony, nie daje nam to żadnego napełnienia.

I wtedy otrzymujemy dziesięć plag egipskich, aby pomóc nam zrozumieć swój stan. Nie możemy cofnąć rozwoju i znów stać się indywidualnymi ludźmi – musimy dalej rozwijać się. Rozwinęliśmy się do takiego poziomu, na którym musimy stać się „wolnymi ludźmi” – wolnymi od swojego egoizmu, który blokuje nas wewnątrz swojej więziennej celi.

To jest właśnie to, o czym opowiada historia wyjścia Żydów z Egiptu. Krew, żaby, wszy – to symbole plag egipskich, pomagających nam podjąć decyzje, że musimy wyjść z Egiptu i podnieść się nad swoją naturą. Jeszcze nie wiemy, gdzie i jak podnieść się, ale jesteśmy już na to gotowi.

I wtedy następuje ciemność egipska, zapraszając nas do ucieczki z tego stanu. To jest właśnie noc Pesach – noc naszej ucieczki z Egiptu, który obchodzimy w świąteczny Seder. Jest to święto na cześć tego, że pozostawiliśmy swój egoizm i byliśmy w stanie połączyć się nad nim, stając się jednym człowiekiem z jednym sercem, co symbolizuje narodziny narodu Izraela.

Z rozmów na temat nowego życia, 12.04.2016

Kategorie: Izrael i narody świata, Rozwój egoizmu, Święta

 Pytanie: Co to jest i skąd pochodzi siła ducha człowieka? Dlaczego właśnie w najbardziej trudnym czasie zagłady narodu żydowskiego, kiedy ludzie byli na granicy przetrwania, przejawiali oni wysokiego ducha i zachowali ludzką godność?

Naziści starali się sprowadzić ludzi do zwierzęcego poziomu, ale nawet w obozach koncentracyjnych i gettach, Żydom udało się zachować swojego ducha, uczucie wzajemnego wsparcia, organizować szkoleniowe i teatralne kółka – wszystko, co pozwalało im poczuć się ludźmi i podnieść się nad swoim stanem.

Odpowiedź: Jest to znane psychologiczne zjawisko. Kiedy człowiek nie czuje żadnej możliwości, aby zmienić to, co się dzieje, jest zmuszony zgodzić się z tą potężną i bezlitosną siłą, która zaciska go w bardzo surowe kleszcze. I wtedy pozostaje mu tylko skłaniać się i przyjąć wszystko jak jest. Ale wewnątrz tej pokory budzi się punkt prawdy, ludzki duch.

Wysyłając nam takie trudności, Stwórca jednocześnie podtrzymuje naszego wewnętrznego ducha. I dlatego widzimy, że nawet poddając się presji tej ogromnej siły, człowiek w głębi duszy czuje, że jest to jego przeznaczenie, wyższa siła. Z góry spada na niego ten cios i on musi skłonić się i starać się przeżyć, zachować jak można najbardziej ludzką twarz.

Dlatego podczas Holokaustu widzimy takie przykłady męstwa i przezwyciężenia. Znamiennym jest to, że ludzie poddali się, zaakceptowali to co się dzieje i po prostu czekali, kiedy ten cios przejdzie.

Jest to podobne do tego, co stało się z rabbi’m Akiwa, który płynął na statku i znalazł się w silnym sztormie. Statek rozbił się i utonął, ale rabbi’emu Akiwa udało się uratować – jako jedynemu z całego statku.

Kiedy później został zapytany, w jaki sposób mógł wypłynąć, wyjaśnił, że uchwycił się za belkę i za każdym razem, kiedy przychodziła duża fala, pochylał głowę. W taki sposób te fale, zamiast utopić go, wyniosły go na brzeg.

Wynika z tego, że w stanie, kiedy w naszym świecie już przejawia się siła zła, której dano pozwolenie, aby nas zniszczyć, wtedy jest za późno, aby poradzić sobie z nią. Ponieważ już wcześniej przegraliśmy tę wojnę, jeśli pozwoliliśmy złej sile przejawić się. Swoim zachowaniem w stosunku do siebie daliśmy nazistom możliwość powstać, dojść do władzy i zacząć panować nad wszystkimi narodami w Europie.

A skłaniając głowę, pozwalamy tej sile przejść nad nami i możemy dotrzeć do obiecanego brzegu.

Rzecz w tym, że Żydzi mogliby zapobiec dojściu do władzy nazistów, jeśliby posłuchali apelu Baal HaSulam’a i innych kabalistów i przystąpili do naprawy świata. Ale my tego nie zrobiliśmy i prowadziliśmy zwyczajne życie w wygnaniu. Wielki kabalista Ari jeszcze w XVI wieku wzywał do rozpoczęcia naprawy świata. Już w jego czasach zakończył się okres wygnania i rozpoczął się okres wyzwolenia.

A jeśli nie poruszamy się razem z siłami wyzwolenia, które zaczęły działać w świecie, a pozostajemy nadal na wygnaniu, nie chcąc, a nawet sprzeciwiając się wyzwoleniu, to ściągamy na siebie reakcje bardzo złych i niebezpiecznych sił zniszczenia. W takim wypadku one ujawniają się w świecie i działają przeciw narodowi Izraela.

Z rozmowy o nowym życiu, 28.04.2016

Kategorie: Izrael i narody świata