Pytanie z Facebooka: Czy w naszym świecie możliwa jest sytuacja, w której wszyscy ludzie stopniowo dojdą do jednego Stwórcy, i na naszej planecie zapanują pokój i miłość, taki utopijny świat, pełen harmonii? Czy jest to niemożliwe?

Odpowiedź: Oczywiście, że jest to możliwe. Jestem przekonany że może się to wydarzyć nawet za naszych czasów. Wszystko zależy od nas, ponieważ sytuacja już do tego dojrzała. Nasze pokolenie w źródłach kabalistycznych nazywane jest ostatnim pokoleniem, ponieważ dojrzało już wystarczająco do uświadomienia sobie swojego właściwego stanu i zrozumienia, że ​​dzięki egoizmowi nigdy nie osiągniemy niczego dobrego, nasze dzieci będą tylko bardziej nieszczęśliwe niż my. Widzimy to po tym, co dzieje się na świecie.

Jedyne, co musimy zrobić, to odnaleźć źródło prawdziwego szczęście i prawdziwy cel rozwoju ludzkości, a następnie podążać w tym kierunku. Kabała to wyjaśnia. Zacznijmy to realizować.

Z programu TV „Odpowiedzi na pytania z Facebooka”

Kategorie: Kryzys, globalizacja, Pytania&Odpowiedzi

Komentarz: Napisała do nas Julia: „Czuję się zagubiona, słaba w tym świecie, niezdolna chronić swoich bliskich, ani im pomóc. Mówi Pan, że modlitwa jest najpotężniejszą bronią. Jest we mnie taka modlitwa, o pokój, o dobre więzi między ludźmi, o to, czego tak bardzo dzisiaj nam brakuje.

Mam jednak dziwne odczucie, zaczynam się obawiać, że im bardziej o to proszę, tym gorzej się dzieje, jakbyśmy coraz bardziej zbliżali się do ognistej przepaści, w której wszyscy możemy zginąć. I już boję się prosić. Co robić?”

Odpowiedź: Nie należy prosić o to. Trzeba prosić o to, aby ludzie zrozumieli, jak osiągać dobro. W naszym świecie brakuje nam tylko jednego – ujawnienia dobra, jakiegoś przykładu dobra, abyśmy mogli je odczuć i zapragnąć go, widząc, że istnieją na świecie działania, które można nazywać dobrem.

Ale ich nie widzimy, zupełnie ich nie dostrzegamy. Tymczasem na świecie, wokół nas jest wiele dobra. Ale gdzie, jak, kto, komu, co? Nie widzę tego, ponieważ swoimi egoistycznymi oczami nie mogę tego zobaczyć. To właśnie potrzebujemy dostrzec.

Przynajmniej proś o to, abyś sama była dobra. O to proś. To najważniejsza właściwość Stwórcy. W taki sposób zbliżamy się do właściwości Stwórcy, do właściwości miłości.

Z programu TV „Wiadomości z Michaelem Laitmanem”

Kategorie: Kryzys, globalizacja, Modlitwa, Intencja, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Dlaczego wy, kabaliści, uważacie Kabałę za naukę, czyli dziedzinę opartą na faktach i dowodach?

Odpowiedź: Kabalista nie zmienia warunków zewnętrznych, tak jak to robi naukowiec, lecz zmienia swoje wewnętrzne właściwości i bada jak wraz z tym zmienia się jego odczuwanie świata.

Naukowiec bada naturę materii nieożywionej, roślinnej i zwierzęcej, natomiast kabalista bada naturę poziomu „człowiek”. W języku hebrajskim człowiek nazywa się  Adam, od słowa podobny (adame) do Stwórcy, jak powiedziano, że Bóg stworzył człowieka na swój obraz i podobieństwo.

Dlatego badając człowieka, w sposób jaki proponuje nauka Kabały, poprzez siebie poznajemy Stwórcę i stopniowo zmieniamy siebie, aż staniemy się podobni do Niego. W ten sposób poznajemy zamysł stworzenia, poznajemy jego plan i ostateczny cel. Świat staje się dla nas zrozumiały i możliwy do zarządzania nim…

Kategorie: Kabała i inne nauki, Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi

1. Dlaczego potrzebuję miłości do przyjaciół?

Wszyscy wiedzą, że miłość jest czymś dobrym, także miłość do przyjaciół. Jednak tutaj mamy do czynienia z zupełnie innym rodzajem miłości. Nie chodzi o zwykłych przyjaciół, których każdy z nas miał lub ma, lecz o więź między duszami.

„Ja” – to moja dusza, „przyjaciel” – to dusza drugiego człowieka, a „miłość” – to taka więź między nami, w której on staje się dla mnie ważniejszy niż ja sam dla siebie, a ja dla niego ważniejszy niż on sam dla siebie. Powinienem odczuwać jego pragnienia jako bliższe niż moje własne – to właśnie nazywa się miłością do bliźniego jak do siebie samego.

Ale nie chodzi o odczucie i zaspokajanie materialnych pragnień tego świata, lecz o połączenie naszych pragnień osiągnięcia Stwórcy, tak aby zjednoczyły się w jedno wielkie pragnienie, wystarczająco silne i posiadające właściwość obdarzania, podobną do właściwości Stwórcy. Wtedy stanie się ono siłą odkrycia Stwórcy w naszym połączeniu, między nami, jako trzeciego, Tego który łączy.

Dlatego nasuwają się pytania:

a) Po co potrzebna mi jest miłość do przyjaciół, czy po to, aby osiągnąć Stwórcę?

b) Czy rozumiem, że sam nie mogę osiągnąć tego celu, a jest to możliwe tylko dzięki przyjaciołom?

c) Przyjaciele to ci, o których troszczę się bardziej, niż o samego siebie. W naszym połączeniu odkrywam właściwość obdarzania, w której odkrywa się Stwórca.

W ten sposób, buduję zupełnie nową duchową konstrukcję – wspólną duszę Adama Riszona, która wcześniej nie istniała i która znajduje się ponad całą materialną rzeczywistością.

2. Dlaczego wybrałem właśnie tych przyjaciół, a oni wybrali mnie?

Czy naprawdę to ja wybrałem tych przyjaciół? Do tej grupy doprowadziła mnie siła z góry. Gdzie więc zaczyna się moja wolność wyboru?

Swojego wyboru dokonujemy każdego dnia, cały czas sprawdzając, dlaczego potrzebujemy połączenia z przyjaciółmi:

Czy dostrzegam w nich, a oni we mnie, punkt w sercu, czyli pragnienie zjednoczenia i osiągnięcia zespolenia ze Stwórcą?

Jaką więź powinniśmy między sobą zbudować, aby odkryć Go zgodnie z prawem podobieństwa właściwości?

3. Czy każdy z przyjaciół powinien otwarcie okazywać swoją miłość, czy wystarczy, że nosi ją w sercu?

Każdy powinien otwarcie okazywać swoją miłość do grupy. W taki sposób pomnaża miłość w sercach przyjaciół, a później sam czerpie od nich inspirację. Jeśli wcześniej miał jedynie własną, niewielką siłę miłości do przyjaciół, to teraz otrzymuje siłę od wszystkich przyjaciół w grupie.

Jeśli jednak nie okaże im swojej miłości, nie będzie mógł otrzymać ich siły. Ponieważ każdy będzie myślał, że tylko on jeden jest sprawiedliwy, kocha swoich przyjaciół, podczas gdy oni go nie kochają. Zacznie osądzać przyjaciół i pozostanie tylko z jedną swoją małą siłą. Dlatego miłość powinna być jawna, a nie ukryta.

Trzeba zawsze pamiętać o celu grupy – zjednoczeniu ze Stwórcą.

W przeciwnym razie ciało (pragnienie) natychmiast zapomina o celu duchowym (napełnieniu, obdarzaniu) i zaczyna myśleć o własnej egoistycznej korzyści, o tym co może zyskać dzięki miłości do przyjaciół i do Stwórcy.

Dlatego w każdej chwili należy sprawdzać siebie, jak odnoszę się do Stwórcy i do grupy (jako środka do osiągnięcia Stwórcy), do przyjaciela, do nauki. Wszystko należy oceniać z punktu ostatecznego celu. Grupa kabalistyczna opiera się na miłości do przyjaciół, ponieważ jest trampoliną do osiągnięcia miłości do Stwórcy, co stanowi jej cel.

Dlatego potrzebuję przyjaciela, którego mogę obdarzać. Jeśli natomiast potrzebuję przyjaciół po to aby otrzymywać od nich, taka grupa będzie jedynie powiększać mój egoizm.

Przyjaciel powinien, bez słów, pokazać mi, swoją postawę do nauki, do grupy, jak bardzo pragnie stać się obdarzający i anulować samego siebie. Wtedy moja początkowa siła, do osiągnięcia właściwości obdarzania, wzrośnie zgodnie z wysiłkiem przyjaciół. A jeśli pozostali nie okazują mi swojej miłości, stopniowo tracę nawet tę siłę, którą miałem, i utonę w miłości do samego siebie.

Dlatego powinniśmy dawać sobie nawzajem przykład miłości do bliźniego.

4. Czy trzeba wiedzieć, czego konkretnie brakuje każdemu przyjacielowi, aby go tym napełnić, czy wystarczy ogólnie kochać przyjaciół?

Wystarczy kochać przyjaciół i rozumieć, że przyjaciołom brakuje motywacji, wsparcia na duchowej drodze, inspiracji, poczucia wielkości Stwórcy i grupy i na ile to możliwe, zapewnić im to wszystko.

Z lekcji według artykułu Rabasza „O miłości do przyjaciół”

Kategorie: Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Praktyka połączenia, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Jak prawidłowo komunikować się ze Stwórcą w ciągu dnia?

Odpowiedź: W dowolny sposób, najważniejsze – to nie zapominać.

Możecie komunikować się z Nim z zupełnie różnych stanów: kochać, nie kochać, upominać, strofować, błogosławić. Róbcie, co chcecie! Postarajcie się odnaleźć Stwórcę, ukrywającego się za wszystkimi wydarzeniami, najważniejszą rzeczą jest uchwycić się Jego i nie puszczać. Spróbujcie znaleźć w sobie taki stan, kiedy chwytając Stwórcę, cały czas żyjecie z tym.

Nie macie pojęcia, jak nagle zaczniecie rozumieć, że życie, jak kłębek wełny, zaczyna rozplątywać się w całkowicie przewidywalny, zrozumiały, przyczynowo-skutkowy sposób. Pojawi się więź z korzeniem, ze Źródłem wszystkiego, co się z wami dzieje.

Z lekcji w języku rosyjskim

Kategorie: Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi

Komentarz: Słyszałam o pewnym oświeceniu w rozwoju człowieka, ale nie rozumiem, co to jest i jak to osiągnąć. Proszę pomóc mi to zrozumieć.

Odpowiedź: Mogę jedynie wskazać ci drogę, która doprowadzi cię do oświecenia. Oświecenie to promień wyższego światła, który przychodzi do człowieka, oświetla wszystkie jego wewnętrzne pragnienia, myśli, łączy je razem i daje możliwość odczucia, zrozumienia świata, w którym się człowiek znajduje, postrzega go, wkracza w niego. Wtedy naprawdę zaczyna odczuwać świat, wszechświat i jego doskonałość.

Pytanie: Czy człowiek odkrywa, że nie znajduje się w tym świecie?

Odpowiedź: Każdy z nas znajduje się w swoim własnym świecie. Jeśli obecnie nasze odczucia są mniej więcej podobne, nazywamy je „naszym światem”. Ale musimy wyjść za jego granice i zobaczyć, że istnieją również inne stany.

Pytanie: A co człowiek zobaczy?

Odpowiedź: Zarządzanie. Zarządzanie samym sobą. A nasz świat, który się w nim jawi, zobaczy jako iluzję. To jest właśnie oświecenie.

Z programu TV „Wiadomości z Michaelem Laitmanem”

Kategorie: Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Jak odkrywa się duchowy świat?

Odpowiedź: Siedzi razem dziesięć osób, uczy się, rozmawia o połączeniu między nimi, każdy anuluje się przed drugimi tak razem się jednoczą. Za pomocą połączenia osiągają takie uczucia, że między nimi odkrywa się wyższy świat. To jest realizacja nauki Kabały.

Jest to tak proste i bliskie! Tylko anulując swoje ego, wznosząc się ponad nim, odkrywamy wyższy świat – wyższy system, zarządzający naszym światem. Każdy człowiek może go odkryć!

W nauce Kabały, w bardzo prosty sposób wyjaśnia się, jak to zrobić. Za pomocą tej metody, wszyscy możemy osiągnąć stan, w którym będziemy mogli poznać ten system – jak on działa, jak zarządza nami, jak możemy na niego reagować i panować nad swoim losem.

Z programu radiowego 103FM

Kategorie: Dziesiątki, Praca duchowa, Praktyka połączenia, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie z Facebooka: Jak poznać rozum Stwórcy?

Odpowiedź: Poznać wyższy rozum można tylko poprzez jego stworzenia, poprzez to, co robi z nami. Praktycznie cały świat, wszystko, co odkrywamy za pomocą Kabały: pięć wyższych światów, Świat Nieskończoności, to, co się w nich razem dzieje – to zamysł Stwórcy.

Pytanie: A jeśli patrzeć na nasz świat, czy można pojąć rozum Stwórcy?

Odpowiedź: W ten sposób niczego nie można zrozumieć. Nasz świat nawet nie wchodzi w skład wymienionych światów. Jest iluzoryczny, wymyślony, istniejący jedynie w naszej wyobraźni. W rzeczywistości go nie ma, teraz znajdujemy się jakby we śnie. Gdy tylko wejdziemy do Wyższego świata, ten świat zniknie.

Z programu TV „Wiadomości z Michaelem Laitmanem”

Kategorie: Postrzeganie rzeczywistości, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie z Facebooka: Jakie jest najważniejsze pytanie, które zadaje Pan sobie, a na które jeszcze nie otrzymał Pan odpowiedzi?

Odpowiedź: Główne pytanie, na które jeszcze nie otrzymałem odpowiedzi, brzmi: jak mogę doprowadzić was wszystkich do stanu, w którym odkryjecie Stwórcę i będziecie mogli to wyjaśnić wszystkim innym.

Nie żartuję. Naprawdę moje najważniejsze pytanie jest takie, jak przekazać do wszystkich metodę naprawy świata, osiągnięcia szczęścia.

Z programu TV „Odpowiedzi na pytania z Facebooka”

Kategorie: Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Gdzie ukrywa się Stwórca i dlaczego?

Odpowiedź: Stwórca jest ukryty za całym „płótnem“ tego świata, za wszystkimi naszymi uczuciami i myślami. Jeśli chcemy Go poznać, to musimy rozwinąć te działania, właściwości, odczucia, obrazy, wtedy odkryjemy Go jako podstawę wszystkiego.

Pytanie: Jaki język rozumie Stwórca?

Odpowiedź: Stwórca rozumie język uczuć, gdy odnosisz się do Niego niezależnie od siebie, chcesz Go odczuć i jednocześnie zapominasz o sobie. To znaczy, że odczucie Stwórcy powinno być absolutnie obiektywne!

Pytanie: Jak rozumieć, że Stwórca nie ma granic, że jest nieskończony?

Odpowiedź: Nie sądzę, że można to zrozumieć, ponieważ człowiek postrzega wszystko w określonych granicach. To przychodzi stopniowo, poprzez wysiłek.

Pytanie: Czy Stwórca lubi, gdy się do Niego modlimy?

Odpowiedź: Stwórca nie lubi, gdy się do Niego modlimy, kłaniamy się, błagamy Go. Stwórca lubi ludzi, którzy chcą się do Niego zbliżyć, ponieważ Jego stan jest absolutny, najlepszy! Tego właśnie pragnie wobec stworzeń.

Pytanie: Jaki jest Stwórca?

Odpowiedź: Jest absolutną pełnią we wszystkim!

Pytanie: Czy ma uczucia i rozum?

Odpowiedź: Uczucia i rozum Stwórcy nie mają ograniczeń. Ale nie możemy o nich mówić, ponieważ postrzegamy wszystko w ramach, w granicach, w ograniczeniach.

Pytanie: Czy Stwórca ma tajemnice?

Odpowiedź: Nie ma tajemnic. Wręcz przeciwnie, Stwórca pragnie w pełni odkryć się stworzeniom. Jego zadaniem jest doprowadzić stworzenia do takiego stanu, w którym mogą Go odkryć. On nie ukrywa się.

Pytanie: Jaki jest najbardziej realny dowód na istnienie Stwórcy?

Odpowiedź: To, że istniejemy.

Pytanie: Jaki obraz najlepiej pasuje do Stwórcy?

Odpowiedź: Narysowałbym Go literami „jud-hej-waw-hej”.

Pytanie: Jakie pytanie zadałby Pan Stwórcy?

Odpowiedź: Czy masz mi jeszcze coś do pokazania?

Z rozmowy „10 błyskawicznych odpowiedzi o Stwórcy”

Kategorie: Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi, Stwórca