Pytanie: Czy w Kabale istnieje patent na to, jak czerpać przyjemność?

Odpowiedź: Nasz świat coraz mniej daje nam możliwości czerpania przyjemności, mimo że wkładamy w to ogromne wysiłki: reklama, telewizja, wszelkiego rodzaju chwyty – sport, rozrywka, turystyka. Człowiek robi wszystko, aby otrzymać przyjemność. I nic. Wszystko bardzo szybko znika, pozostaje pustka.

Kiedyś człowiek zadowalał się kawałkiem mięsa lub sera i paroma warzywami. Dzisiaj wchodzisz do supermarketu – jest taki nadmiar wszystkiego, że nie wiesz, co wybrać. A mimo to człowiek nie ma smaku życia. Kabała – to nauka o otrzymywaniu, nasyceniu się. Bada naturę naszego świata, pragnienie otrzymywania przyjemności i uczy człowieka, jak właściwie to robić.

Dlaczego Kabała była uważana za naukę tajemną, ukrytą przed ludźmi? Ponieważ ludzie musieli przejść przez swoją ogromną, wielotysięczną historię, aby przekonać się, że nie mogą otrzymać przyjemności w ramach naszej natury. Natomiast na kolejnym poziomie, w ramach duchowej natury, mogą napełnić się wyższą, wieczną przyjemnością.

Odczucie wieczności to odczucie wiecznej przyjemności, wiecznego ruchu w ogromnej przestrzeni miłości, poznania, napełnienia, odkrywania. To właśnie nazywa się wyższym światem, przyszłym światem, ogrodem Eden. Kabała prowadzi nas do tego, ponieważ wszystko to jest dla nas dostępne.

Pytanie: Czy trzeba w tym celu wykonywać jakieś ćwiczenia, medytować?

Odpowiedź: Nie. Nie trzeba ani się modlić, ani medytować. Należy po prostu uczyć się, poświęcając nauce dwie-trzy godziny, przynajmniej kilka razy w tygodniu. Można zajmować się tym codziennie. W tym celu działa Międzynarodowa Akademia Kabały.

Oprócz nauki, organizujemy kongresy w różnych częściach świata – od Ameryki Południowej po Amerykę Północną, w Europie i innych krajach. Zapraszani są na nie wszyscy, również ci, którzy dopiero rozpoczynają naukę.

Najważniejsze jest studiowanie właściwego wzajemnego oddziaływania między ludźmi, ponieważ dzięki temu, ludzie zaczynają rozumieć, jak zbudowany jest system połączenia w wyższym świecie. Jest on przeciwieństwem naszego systemu i popycha ludzi do coraz silniejszej więzi między sobą. Przecież właśnie w połączeniu między nami znajdujemy drogę do wyższego świata.

Z lekcji w języku rosyjskim

Kategorie: KABAŁA, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Czym jest dobro?

Odpowiedź: Dobro to zrozumienie wzajemnej zależności, aż do miłości. A zło – wręcz przeciwnie.

Pytanie: Ale każda ze stron w każdym konflikcie uważa, że czyni dobro.

Odpowiedź: Musimy wznieść się ponad siebie i zacząć myśleć tylko o tym, żeby wszystkim było dobrze – nie tak, żeby jeden korzystał kosztem drugiego. W przeciwnym razie do niczego nie dojdziemy. Musimy tutaj nauczyć się, co oznacza wzajemne połączenie, wzajemna zależność, wzajemne ograniczenie, wzajemne zapewnienie sobie bezpieczeństwa itd.

Czyli trzeba tworzyć systemy, które obejmowałyby absolutnie całą ludzkość. Są to systemy integralnego rozwoju. Musimy zrozumieć, że inaczej nie będziemy mogli przetrwać. Natura usunie nas z tego świata, z tego świata fizycznego, jeśli nie będziemy w stanie ustanowić systemu, który będzie troszczył się o wszystkich.

Z programu TV „Błyskawiczne pytania i odpowiedzi”

Kategorie: Kryzys, globalizacja, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Czym jest dusza?

Odpowiedź: Duszą nazywa się duchowy organ, za pomocą którego odczuwamy coś poza nami. Jeśli człowiek ją stworzył, oznacza to, że odczuwa wyższą przestrzeń znajdującą się poza nim.

Pytanie: Jeśli na razie nie mamy duszy, dlaczego mówimy: „Boli mnie dusza…”?

Odpowiedź: W takim razie należy udać się do lekarza. Żaden człowiek nie ma duszy, z wyjątkiem tych, którzy świadomie pracowali nad tym, aby ją odnaleźć, zdobyć, stworzyć w sobie.

Dusza to pragnienie obdarzania, możliwość odczuwania świata poza sobą, szczególny zmysł. Ten nabyty organ zmysłu pozwala odczuwać drugiego człowieka, nawet jeśli on sam nie posiada takiego organu odczuwania.

Z lekcji w języku rosyjskim

Kategorie: Dusza i ciało, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie z Facebooka: Stwórca jest przecież po to Stwórcą, żeby tworzyć zło. Jeśli trzeba poznać Go poprzez nieszczęścia, śmierć i cierpienie, to czy On jest Stwórcą? Czy to Jemu ludzie oddają cześć? Czy to w Nim jest źródło miłości i dobra?

Odpowiedź: Stwórca w żadnym wypadku nie tworzy zła. Stopniowo odkrywając nam Siebie, pokazuje, jak bardzo jesteśmy Mu przeciwni. I to odbieramy jako ból, zło, cierpienia. Jeśli jednak rozwijamy się prawidłowo, pod właściwym kierunkiem, poprzez odpowiednie wychowanie, wpływ otoczenia, wtedy postrzegamy Jego stopniowe odkrycie jako wezwanie do Jego poznania, a nie jako zło pochodzące od Niego.

Odkrywając Siebie, Stwórca ujawnia w nas zło naszej natury, która jest Mu przeciwna, i w ten sposób popycha nas do jej naprawy, do upodobnienia się do Niego. A kiedy nasza natura staje się podobna do Stwórcy, odkrywamy absolutne dobro, przyjemność i napełnienie.

Pytanie: Czyli zło które pozornie pochodzi od Niego, jest w rzeczywistości złem we mnie. A On nieustannie oddziałuje na mnie w ten sam sposób?

Odpowiedź: Stwórca jest stały w Swoim oddziaływaniu, ale czyni to w następujący sposób: objawia się człowiekowi w najmniejszych, niemal mikroskopijnych dawkach. Człowiek źle się z tym czuje, ale jednocześnie otrzymuje możliwość stopniowego upodobnienia się do Stwórcy. Kiedy człowiek upodabnia się do Niego w tej niewielkiej mierze, w jakiej Stwórca się przybliża, odkrywa Stwórcę jako dobrego, jedynego, który na niego wpływa.

Po wykonaniu tej pracy nad sobą, kiedy człowiek odkrył trochę Stwórcy i nieco się do Niego przybliżył, Stwórca jeszcze bardziej się ujawnia. Człowiek ponownie czuje negatywne odczucie wynikające z przeciwieństwa swoich właściwości wobec Stwórcy, znowu musi naprawić siebie, aby ujawnić podobieństwo właściwości i w ten sposób odkryć Stwórcę.

Pytanie: Co powinien przede wszystkim zrobić człowiek, który rzeczywiście czuje, że od Stwórcy jakby pochodzi zło?

Odpowiedź: Powinien znaleźć się w prawidłowo działającej grupie. Tam wszystko zostanie mu wyjaśnione, dostanie wsparcie, zostanie pokierowany. Najważniejsze jest znaleźć grupę. Indywidualne rady nic nie dadzą. Ponieważ człowiek znajduje się pod określonym oddziaływaniem Stwórcy, i te oddziaływania należy przepracować w grupie.

Pytanie: Czyli uważa Pan, że to działanie Stwórcy, które popycha człowieka do nawiązania kontaktu z innymi?

Odpowiedź: Zdecydowanie. Tak jest napisane i w taki sposób człowiek powinien działać, niezależnie od tego czy tego chce, czy nie. Człowiek może tego nie rozumieć, ale tylko w taki sposób to się realizuje.

Z programu TV „Wiadomości z Michaelem Laitmanem”

Kategorie: Pytania&Odpowiedzi, Stwórca

Pytanie: W księdze „Szamati” („Usłyszane”) bardzo często pojawia się termin „prawa i lewa linia”. W jakich stanach znajdujemy się w lewej linii, a w jakich w prawej?

Odpowiedź: To są bardzo trudne pojęcia. Prawa linia to jak reguła, obdarzanie, miłość, emanacja, światło. Lewa linia to egoizm, otrzymywanie, przyciąganie do siebie. Musimy znajdować się w dwóch liniach, ponieważ na interakcji obdarzania i otrzymywania buduje się połączenie z człowiekiem lub ze Stwórcą.

Połączenie obu linii tworzy średnią linię – prawidłowy zestaw właściwości obdarzania i otrzymywania. W niej budujemy między sobą dynamiczny system wzajemnych połączeń. Na przykład, ile ja daję tobie, tyle i otrzymuję; ile ty mi dajesz, tyle otrzymujesz. Poprawnie nastrajając połączenie, zaczynamy między dwoma liniami odczuwać Stwórcę.

Innymi słowy, środkowa linia to sam Stwórca. Jego odkrycie buduje się na dwóch przeciwstawnych właściwościach, ale same te właściwości nie mają do Niego odniesienia.

Kategorie: Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Jak poznać swoje przeznaczenie?

Odpowiedź: Z kabalistycznego punktu widzenia poznać swoje przeznaczenie oznacza, poznać swoje miejsce w ogólnym systemie zarządzania. Jeśli będziecie zajmować się metodą naprawy, osiągniecie to. Poprzez swoje działania zaczniecie zbliżać się do korzenia swojej duszy, a wtedy wychodząc z niego, będziecie mogli rozpocząć naprawę nie tylko ludzkości, i naszego świata, ale całego wszechświata.

Znajdujemy się bowiem wewnątrz pięciu światów i poprzez prawidłowe wzajemne oddziaływanie między sobą musimy doprowadzić je do równowagi. W Kabale bada się to w strukturze świata, w systemie zarządzania.

Pytanie: Jak brzmi kabalistyczna definicja świata? Czy wyższe światy są podobne do tego, co widzimy tutaj?

Odpowiedź: Nie, zupełnie nie są podobne. Nasz świat nie należy do wyższych światów i w Kabale nie jest uważany za świat, po prostu tak go nazywamy. Chodzi o to, że światami nazywa się te stany, które ukrywają przed nami jedyny rzeczywiście istniejący stan, zwany Nieskończonością.

Abyśmy mogli ją odczuć i wejść w nią, istnieją niższe stany, które ograniczają Nieskończoność i w ten sposób dają nam możliwość stopniowego rozpoczęcia jej odczuwania. Na razie możemy zrozumieć tylko coś skończonego, ograniczonego, ponieważ sami tacy jesteśmy.

Dlatego Nieskończoność, dana nam w odczuciu poprzez ograniczenie, nazywana jest światami. Stopniowo coraz bardziej zbliżamy się do rozszerzonego stanu, który ostatecznie doprowadzi nas do możliwości istnienia w Nieskończoności.

Przy czym, nie będzie się nam wydawała nieskończonością, ponieważ będziemy już mogli objąć, pomieścić i zrozumieć, gdzie się znajdujemy, staniemy się bowiem do niej podobni. Osiąga się to tylko poprzez to, że człowiek wraz z innymi duszami stapia się w jedną, wspólną całość. To właśnie jest narzędzie, dzięki któremu staniemy się podobni do Nieskończoności i zaczniemy ją odczuwać.

Z lekcji w języku rosyjskim

Kategorie: Postrzeganie rzeczywistości, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Czy to prawda, że w każdym pokoleniu jest tylko jeden prawdziwy kabalista?

Odpowiedź: Wszyscy ludzie są potrzebni, ponieważ każdy pracuje w swojej dziedzinie. Ludzkość nie jest jednorodna, każda jej część potrzebuje szczególnego języka i podejścia, dopóki ludzie nie rozwiną się i nie będą zdolni usłyszeć prawdy. Dlatego nie warto zastanawiać się nad tym, kto jest kabalistą. Powinniśmy dążyć do tego, aby odkrywać prawdę i zbliżać się do niej. A jeśli dzisiaj lub jutro nagle pojawi się ktoś naprawdę wielki, to pójdziemy za nim.

W jednym pokoleniu nie może być więcej niż jeden prawdziwy kabalista, ponieważ głowa jest jedna. A pozostali są obok niego lub niżej – dziesiątki, setki, tysiące, zgodnie z piramidą. Mam nadzieję, że jeśli nie w tym pokoleniu, to w następnym, zobaczę coś przypominającego Sanhedryn: wielu kabalistów, posiadających wysoki poziom duchowego osiągnięcia, którzy wspólnie prowadzą ludzkość drogą do Stwórcy.

Pytanie: Czy istnieje związek między 36 sprawiedliwymi a kabalistami?

Odpowiedź: Nie. „36 sprawiedliwych” – to pojęcie. Chodzi o szczególne dusze znajdujące się w tym świecie, poprzez które obfitość przychodzi do tego świata, aby podtrzymywać istnienie tej rzeczywistości. Jest to szczególny system, a nie poszczególni ludzie.

Pytanie: Czy kobieta może być kabalistką?

Odpowiedź: Oczywiście. Mieliśmy prorokinie, nasze pramatki, po nich kolejne prorokinie, a następnie cały naród, aż do zburzenia Drugiej Świątyni posiadał wyższe duchowe osiągnięcie. Nie ma tu różnicy między mężczyzną a kobietą. Również dzisiaj znam nasze uczennice, które od wielu lat poświęcają się pracy i rozwijają się. Ich odczuwanie i pragnienie są większe niż u wielu mężczyzn. Bez wątpienia mogą osiągnąć poziom nie mniejszy niż mężczyźni.

Poza tym, skoro wszyscy zmierzamy do odkrycia Stwórcy, z pewnością dojdziemy do stanu, w którym zarówno mężczyźni, jak i kobiety Go odkryją. Czy kobieta nie jest częścią stworzenia? Ma jedynie nieco inną pracę duchową, niż mężczyzna, ale „inna” nie oznacza „nie duchowa”.

Pytanie: Jak wyjaśnić dziecku, kim jest kabalista?

Odpowiedź: Kabalista to człowiek który doświadcza odkrycia Stwórcy zgodnie z prawem równoważności właściwości. Naprawił siebie w taki sposób, że stał się w pewnym stopniu podobny do Stwórcy. Dlatego posiada cząstkę z góry, która nazywa się Duszą – częścią Stwórcy. W tej części odczuwa świat duchowy, wyższy wymiar, wieczne życie i utożsamia się z nią.

Dlatego kiedy życie jego fizycznego ciała dobiega końca, nie odczuwa tego jako straty. Nadal żyje, tak jak już teraz odczuwa duchowe życie. Nazywa się go kabalistą dlatego, że otrzymał wyższe życie.

Z programu „Kabała dla początkujących”

Kategorie: Duchowość kobiety, Pytania&Odpowiedzi, Wychowanie, dzieci

Pytanie: Proszę powiedzieć, czy istnieje jednak prawo bumerangu, czy nie?

Odpowiedź: Generalnie, wszystko dobre i wszystko złe, co robimy, wraca do nas wszystkich i oczywiście do naszych bliskich. Powinniśmy jednak jakoś obserwować te zależności. A może, spróbować wyciągnąć z tego wnioski na przyszłość.

Pytanie: Czy istnieje prosta zasada, że zło, które zostało wyrządzone, wraca do nas w takiej czy innej formie? Czy istnieje takie prawo?

Odpowiedź: Tak istnieje. To znaczy, trzeba cały czas bardzo skrupulatnie wybierać, co robisz, czym się zajmujesz, i dokąd zmierzasz.

Pytanie: A moje złe myśli dotyczące innych?

Odpowiedź: Tak samo.

Pytanie: Wrócą do mnie?

Odpowiedź: Z pewnością wrócą.

Komentarz: Gdyby człowiek to odczuwał, być może bardziej by się pilnował, a on…

Odpowiedź: Właśnie dlatego musi cały czas nad sobą panować. Każdy człowiek powinien powstrzymywać się, kontrolować swoje myśli i pragnienia, i ogólnie swoje intencje.

Pytanie: Czy właściwe jest powstrzymywanie siebie? Czyli człowiek mówi sobie: „To jest zła rzecz, nie będę w to wchodził”. Właśnie tak?

Odpowiedź: Tak, nawet w myślach.

Pytanie: Nawet w myślach? Ale to bardzo trudne.

Odpowiedź: My nazywamy to intencją.

Komentarz: Ale przecież nie mam wpływu na swoje myśli. Rozmawialiśmy kiedyś z Panem o tym.

Odpowiedź: To nie ma znaczenia. Co ci jest zsyłane, nie zależy od ciebie. Ale to, co ty robisz z tym dalej, jest już twoim wyborem.

Z programu TV „Wiadomości z Michaelem Laitmanem”

Kategorie: Pytania&Odpowiedzi, Wiadomości

Pytanie: Czy może Pan na przykładzie swojego osobistego życia opowiedzieć o jakiś praktycznych rezultatach studiowania Kabały?

Odpowiedź: Powiem tylko jedno: człowiek, który zajmuje się Kabałą, żyje! Każdy jego dzień jest nowy! Cały czas poznaje i wnosi do świata coś nowego od siebie. Ta nauka odkrywa przed nami wszystkie tak zwane tajemnice, źródła, prawa, wzajemne powiązania istniejące na świecie. Co więcej jesteśmy stworzeni w taki sposób, że tylko ta wiedza może nas naprawdę napełnić.

Nic innego nigdy nie zadowoli nas do końca, nie uspokoi, nie zrównoważy, ani nie uczyni szczęśliwymi! Możemy zagłuszać się narkotykami, pracą, rodziną i tym podobnymi rzeczami, ale nie doprowadzi nas to do stanu, w którym rzeczywiście napełnimy swoją duszę, czyli pragnienie, które mówi o wiecznym istnieniu. Można to osiągnąć tylko wtedy, gdy poprzez studiowanie Kabały, człowiek poznaje prawdziwą rzeczywistość.

Przekonajcie się o tym sami. Przynajmniej warto poświęcić na to trochę czasu, a potem zobaczycie, że wszystko inne nagle okaże się błahe i nieistotne.

Z lekcji w języku rosyjskim

Kategorie: Pytania&Odpowiedzi, Studia Kabały

Pytanie: Skąd kabaliści biorą energię na duchowe wysiłki?

Odpowiedź: Tylko od Stwórcy!

Chcesz być energicznym, zdrowym, pracować duchowo – nie ma problemu. Dostaniesz wszystko. Energii – ile zechcesz!

Pozwól tylko karmić się z góry nieustannie, abyś mógł wykonywać właściwe duchowe działania zbliżenia się z innymi, posuwając się naprzód ku właściwości obdarzania i miłości. Wtedy będziesz miał nieskończoną ilość energii.

Nie jest to ta energia, która potrzebna jest naszemu mózgowi lub naszemu ciału do wykonania jakiś ruchów. To zupełnie inna energia. Ona znajduje się wokół nas, rozprzestrzenia się w całej objętości duchowego wszechświata w nieograniczonej formie.

Z lekcji w języku rosyjskim

Kategorie: Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi, Różne