Pytanie: W jaki sposób można sprawić przyjemność Stwórcy, skoro jest On bezosobowym prawem natury? Co oznacza pojęcie „sprawić zadowolenie Stwórcy” i jak rozpoznać, że się to osiągnęło?

Odpowiedź: Przypisujemy Stwórcy nasze własne właściwości i w taki sposób Go opisujemy. Nie mamy innej możliwości. Taki sposób opisu nazywany jest językiem Tory. Kabaliści opisują Go jako siły, które odczuwają. Taki opis nazywany jest językiem Kabały.

Stwórca jest przez nas poznawany jako całokształt wszystkich doskonałych relacji między ludźmi, jako absolutna miłość. Przez sprawianie przyjemności innym w grupie, człowiek zaczyna odczuwać, że może sprawić zadowolenie Stwórcy. Podkreślam w grupie, ponieważ tylko tam pojawia się odczucie wyższego stanu.

Kategorie: Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Co czyni Pana szczęśliwym? Co poradziłby Pan człowiekowi we współczesnym świecie, aby żył szczęśliwie?

Odpowiedź: Szczęśliwym czyni mnie to, że nadal pracuję, nauczam i otrzymuję odzew od swoich uczniów. To przede wszystkim. Czego jeszcze bym pragnął? Aby tych uczniów było bardzo wielu, nawet miliardy ludzi na Ziemi. I aby dostrzegali w moim nauczaniu źródło właściwego sposobu istnienia.

Pytanie: Jak z punktu widzenia kabalisty nauczyć się odczuwać radość?

Odpowiedź: Radować się należy wtedy, gdy patrząc na teraźniejszość i przyszłość, rozumiemy, że wszystko istnieje wyłącznie dla naszego szczęścia. Na świecie nie ma zła. Istnieje tylko w nas.

Z programu TV „Błyskawiczne pytania do kabalisty”

Kategorie: Pytania&Odpowiedzi, Szczęście

Pytanie: Czym jest siła myśli i jak z niej korzystać? O czym, z punktu widzenia kabalisty, należy myśleć w każdej chwili?

Odpowiedź: Siła myśli jest bardzo wielka, ponieważ dzięki niej możemy wnosić wielkie naprawy do stworzenia, do jego sił, i wzajemnych oddziaływań. Jest to możliwe tylko wtedy, gdy całą siłę naszego serca kierujemy ku dobrej więzi między ludźmi. Wtedy ta siła wielokrotnie wzmacnia się. W ten sposób zaczynamy prawidłowo pobudzać wszystkie siły natury.

Pytanie: Czym jest ta szczególna siła – siła serca?

Odpowiedź: To siła miłości, siła dobra, siła dobrej więzi.

Pytanie: Czy człowiek może w jakiś sposób ją w sobie obudzić lub wzbudzić?

Odpowiedź: Tak. Może obudzić tę siłę w sobie, połączyć ją z siłami innych ludzi i w ten sposób dążyć do ulepszenia świata.

Z programu TV „Błyskawiczne pytania do kabalisty”

Kategorie: Postrzeganie rzeczywistości, Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie z Facebooka: Pojęcia „rzeczywisty i wyobrażony świat” są określane wyłącznie przez samego człowieka. Wynika z tego że są subiektywne, a więc mogą być przedmiotem sporu.

Odpowiedź: Naturalnie. Nie możemy przecież powiedzieć, że to, co człowiek postrzega, istnieje obiektywnie. Jest to odczuwane w nim samym, a ponieważ człowiek ciągle się zmienia, jego postrzeganie jest subiektywne wobec niego.

Mówimy jednak o tym, jak istniejemy, w jakiej rzeczywistości, przestrzeni, czasie, ruchu, świecie i tak dalej. Dlatego Kabała mówi o tym, jak osiągnąć doskonały poziom naszego istnienia, na którym nie ma żadnych ograniczeń dla naszych dążeń, zamierzeń, rozwoju, myśli, pragnień ani napełnienia.

Człowiek nie jest tam ograniczony ani przez czas, ani przez przestrzeń, przez nic, co tylko potrafi sobie wyobrazić! Do tego prowadzi nas Kabała.

Myślę, że jest to lepsze niż świat w którym żyjemy dzisiaj. Zgadzacie się!

Z programu TV „Wiadomości z Michaelem Laitmanem”

Kategorie: Postrzeganie rzeczywistości, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie z Facebooka: Mówi Pan, że Boga nie ma. Jeśli Go nie ma, do kogo, i po co ludzie się modlą?

Odpowiedź: Rzecz w tym, że Boga, którego możemy sobie wyobrazić i przedstawić, nie ma. Bóg – to siła obdarzania, emanacji i miłości, która istnieje wokół nas, ale my jej nie odczuwamy. Musimy w miarę podobieństwa właściwości odkryć ją w sobie i wtedy będzie istniał dla nas Bóg.

Pytanie: Czym jest dla Pana modlitwa?

Odpowiedź: Modlitwa – jest to prośba do Stwórcy o to, aby On cię naprawił i uczynił podobnym do Siebie, to jest obdarzającym i kochającym.

Z programu TV „Nowości z Michaelem Laitmanem”

Kategorie: Modlitwa, Intencja, Pytania&Odpowiedzi, Stwórca

Komentarz: Napisała do Pana Szakura: „Mieszkam w Kazachstanie. Jestem zupełnie inaczej wychowana i jestem innej religii. Ale nie potrafię już żyć bez pańskich wykładów, przynoszą mi niezwykły spokój. Kiedy słyszę, jak Pan wypowiada słowo „Stwórca“, od razu przyjmuję, że Stwórca istnieje, i że nie ma nikogo oprócz Niego, oraz że jest dobrem i miłością. To sprawia, że czuję się z tym dobrze.

Niedawno natknęłam się na cytat rawa Kooka. Czytałam o nim i okazało się, że był kabalistą. Ten cytat nie daje mi spokoju, cały czas jest ze mną. Bardzo Pana proszę, o jego wyjaśnienie. Jeśli to możliwe, nie od razu w całości, ale fragmentami. Będę z niecierpliwością czekała. Życzę Panu dużo zdrowia i wielu sił.”

Rabin Kook napisał tak: „Z głębi duszy człowieka woła do niego głos Stwórcy, lecz życiowe wstrząsy zagłuszają go tak bardzo, że staje się niesłyszalny”. Szakura pyta: „Czy to znaczy że ten głos mamy w sobie?”

Odpowiedź: Oczywiście. Stwórca jest w każdym z nas, ale niestety nie słyszymy Go.

Pytanie: W związku z tym cytatem Szakura pyta: „Czy żeby Go usłyszeć, musimy przebić się przez życiowe wstrząsy?

Odpowiedź: Tak. Wszystko należy odnosić do Stwórcy, rozumiejąc że wszystko co się dzieje, pochodzi od Niego. Jeśli będziemy wytrwale dążyć do Stwórcy, przebijać się do Niego, to ostatecznie odnajdziemy Go w sobie.

Pytanie: Więc muszą być jakieś uderzenia, aby usłyszeć głos Stwórcy?

Odpowiedź: Tak. Bez wstrząsów człowiek nie może żyć.

Pytanie: Ciąg dalszy cytatu: „Jednak w żadnym wypadku sam głos nie znika, ponieważ jest podstawą i przyczyną wszystkiego, co istnieje”. Szakura pyta dalej: Okazuje się, że „Głos Stwórcy jest przyczyną całego istnienia?”

Odpowiedź: Tak.

Pytanie: Czym jest „głos Stwórcy”?

Odpowiedź: Głos Stwórcy, to zwrócenie się do stworzenia, do człowieka. Nie istnieje jedynie w człowieku, istnieje w każdym stworzeniu, w każdym atomie który się porusza, w każdej cząsteczce i tak dalej. Głos Stwórcy jest tą energią, która ożywia całe stworzenie. To wszystko nazywa się „głosem Stwórcy”.

Pytanie: Rozumiemy, czym jest głos, słyszymy go. A kiedy mówi Pan „głos”, co ma Pan na myśli?

Odpowiedź: To oddziaływanie Stwórcy, które porusza całe stworzenie.

Pytanie: Ale co właściwie słyszę: „Zwracam się do ciebie”? Czym to jest? A może takie ujęcie jest zbyt materialne?

Odpowiedź: Nie. Każde nasze zwrócenie się do stworzenia, do drugiego człowieka i do Stwórcy ma na celu przekazanie temu do kogo się zwracamy, naszego pragnienia, naszego serca, naszych intencji.

Pytanie: A gdzie w tym jest głos Stwórcy?

Odpowiedź: A głos Stwórcy polega na tym, że On jako pierwszy, wcześniej, jeszcze przed wszystkim, wzbudza w nas gotowość do działania.

Pytanie: Czyli Stwórca pobudza nas, aby zwrócić się do kogoś?

Odpowiedź: Tak, w przeciwnym razie nie wznieślibyśmy się ze stanu nieożywionego nawet do stanu roślinnego, zwierzęcego a następnie poziomu człowiek.

Pytanie: A zaczynamy od stanu nieożywionego?

Odpowiedź: Tak.

Pytanie: Czyli na początku nie słyszymy żadnego głosu?

Odpowiedź: Nie.

Pytanie: A potem zaczyna nas pobudzać?

Odpowiedź: Tak przechodzimy poziomy, nieożywiony, roślinny, zwierzęcy, człowiek.

Pytanie: Więc to, o czym cały czas Pan mówi, o dobrych więziach, dobrych relacjach z ludźmi, jest tym do czego popycha i prowadzi nas Stwórca?

Odpowiedź: Oczywiście! Wyłącznie Stwórca pobudza nas, prowadzi ku sobie nawzajem.

Komentarz: Ostatnie zdanie z tego cytatu brzmi: „Ci, którzy usiłują siłą zagłuszyć w sobie ten głos, jeszcze bardziej wzmacniają więź swojej duszy z tym głosem, aż do chwili, gdy nieustannie rozbrzmiewa on w nich i nie mają żadnej możliwości ucieczki i zagłuszenia go.”

Odpowiedź: Tak. Stwórca tak właśnie osiąga swój cel, aby człowiek mógł odkrywać Go w sobie, i aby wszyscy odkryli Stwórcę.

Pytanie: Szakura pyta: „Czy to znaczy, że im bardziej staramy się zagłuszyć w sobie głos Stwórcy, tym głośniej on brzmi?”

Odpowiedź: Tak.

Pytanie: Pyta znowu: „Czy to nie jest paradoks?” Próbujemy go zagłuszyć.

Odpowiedź: Nie. Zadaniem Stwórcy jest wstrząsnąć człowiekiem, niejako wydobyć go z niebytu, z nieożywionego stanu.

Pytanie: Więc pyta dalej: „Żeby głos brzmiał głośniej, musimy go stłumić?” Czyli im bardziej go tłumisz, tym głośniej brzmi?

Odpowiedź: Tym głośniej zabrzmi. Podobnie gdy zwracasz się do człowieka, który nie słyszy cię, zaczynasz mówić wyższym tonem i coraz głośniej.

Pytanie: Czy można powiedzieć, że to On pobudza nas nawet do tłumienia tego głosu, a jednocześnie to Jego głos rozbrzmiewa?

Odpowiedź: Tak, wszystko razem jest od Stwórcy.

Pytanie: Czy to wszystko jest Stwórcą?

Odpowiedź: Tak.

Pytanie: W takim razie zadam odwieczne pytanie: gdzie w tym wszystkim jesteśmy my?

Odpowiedź: Na tym etapie nas tu nie ma. Zaczynamy istnieć dopiero od kolejnych stopni. Kiedy zaczynamy uświadamiać sobie, że wszystko pochodzi od Stwórcy i odpowiednio do tego działać, wtedy okazuje się, że Stwórca zwraca się do nas już z intencją.

Pytanie: Zatem jest tam już jakaś cząstka „nas”?

Odpowiedź: Tak.

Z programu TV „Wiadomości z Michaelem Laitmanem”

Kategorie: Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi, Wiadomości

Pytanie: Proszę podać w dwóch słowach schemat naszej relacji ze Stwórcą.

Odpowiedź: Stwórca jest źródłem przyjemności a nas stworzył jako pragnących tej przyjemności. Ale Jego zadaniem jest, abyśmy kochali nie przyjemności, gdyż wtedy po prostu stajemy się jak tępe zwierzęta, jak automaty. Lecz abyśmy kochali Tego, kto pragnie dać nam te przyjemności, a nie samą przyjemność.

Co On dla tego musi zrobić? On musi pokazywać nam stopniowo, czego przyjemność nam nie daje, i w taki sposób otrzymalibyśmy mozliwość, by wypracować bezpośrednią relację z Nim, a nie do przyjemności. Oto taka gra: więcej przyjemności – mniej przyjemności, i w odpowiedzi nasza reakcja – do przyjemności albo do samego Stwórcy.

Kategorie: Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Znany w swoich kręgach fizyk, laureat Nagrody Nobla Richard Feynman powiedział: „Są pytania, na które nie znamy odpowiedzi, nie dlatego, że zadaliśmy je źle lub niepoprawnie, ale dlatego, że po prostu nie wiemy. Być może będziemy musieli żyć z tą niepewnością“. Co Pan może powiedzieć w tej sprawie?

Odpowiedź: Istniejemy w jakiejś objętości natury, ale nie znamy nawet tej części, w której żyjemy, z którą mamy kontakt. Dlatego trudno jest powiedzieć, co jeszcze musimy odkryć, aby odpowiedzieć na pytania: kim jesteśmy, czym jesteśmy, gdzie jesteśmy itd.

Pytań jest wiele, a odpowiedzi praktycznie nie ma. Im bardziej rozwijamy się, tym więcej pojawia się pytań. Nawet te odpowiedzi, które otrzymaliśmy wcześniej, wydają nam się dzisiaj jakieś niekompletne, niewyjaśnione, niezrozumiałe. Tak wygląda nasze życie.

Pytanie: Dlaczego człowiek ma takie odczucie, że coś jest przed nim ukryte?

Odpowiedź: Po pierwsze, jest to również u zwierząt. Też istnieją w świecie, który jest dla nich nie do końca jasny. Ale u człowieka znajduje się to bardziej w obszarze poznania. Tutaj oczywiście nie możemy porównywać się ze zwierzętami – mamy znacznie więcej pytań, przy czym teoretycznych, wynikających nie z naszej istoty, ale z naszego rozumu, naszego rozwoju, jego niedoskonałości, niższości. Ale mimo to jakoś sobie z tym radzimy.

Z programu telewizyjnego „Kabała expres”

Kategorie: Kabała i inne nauki, Postrzeganie rzeczywistości, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Jak można wyobrazić sobie odkrycie i pojawienie się wyższego świata oraz Stwórcy przed człowiekiem?

Odpowiedź: Od urodzenia na zwierzęcym poziomie rozwoju w naszym świecie, postrzegamy otaczającą nas rzeczywistość poprzez nasze egoistyczne właściwości – a to, co odbija się w nich, nazywamy naszym lub tym światem. Jeśli jednak realizując metodę Kabały, zdołamy rozwinąć w sobie także właściwości altruistyczne (miłość do ludzi), wtedy odkryjemy dla siebie dodatkowy świat.

W tym świecie wszystko co odczuwamy w naszym świecie, będzie postrzegane jako siły, zarządzające obiektami w naszym świecie. W taki sposób ujawniamy system zarządzania naszym światem, który nazywa się wyższym światem. Natomiast cały ten system zarządzania nazywa się Stwórcą.

Kategorie: Postrzeganie rzeczywistości, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Nasze życie jest takie prymitywne: poszedłem do pracy, wróciłem do domu, zjadłem kolację i położyłem się spać, żeby rano znowu wstać i pójść do pracy. A Pan opowiada o jakimś „wyższym świecie“. Chciałbym go zobaczyć, ale kiedy patrzę w górę, widzę tylko sufit. Czy można coś zmienić w moim życiu? Gdzie jest ten „wyższy świat“?

Odpowiedź: Kabała mówi o wyższym świecie, który znajduje się ponad naszym światem, nie ma na myśli wysokości w zwykłym, fizycznym znaczeniu, jakby chodziło o sufit czy gwiazdy na niebie. Mowa jest o wyższych wewnętrznych właściwościach człowieka. Czasem mówimy: „To wielki człowiek, stoi ponad wszystkimi“, ale nie mamy na myśli jego wzrostu. Napoleon miał 1,5 metra wzrostu, a mimo to był wybitną postacią. Dlatego na początku należy wyjaśnić, co w Kabale oznacza „wysoki“ a co „niski“.

„Wyższy“ w Kabale – oznacza „wyżej pod względem właściwości”. Wyższymi właściwościami jest obdarzanie, miłość, zjednoczenie. Natomiast gdy nazywamy człowieka niskim i niegodziwym, mamy na myśli jego niegodne cechy, a nie wzrost.

Dlatego świat duchowy nazywamy wyższym światem, ponieważ panuje w nim miłość i jedność. Można się do niego zbliżyć właśnie poprzez zjednoczenie. Dlaczego nie odczuwamy Stwórcy? Ponieważ nie ma między nami połączenia. Jeśli chcemy odczuć siłę, która obejmuje i zawiera w sobie całe stworzenie, to również musimy się połączyć i stać się jak jeden człowiek.

Kabała mówi, że nawet jeśli dziesięć osób zjednoczy się, jak jeden człowiek, odczują wyższą siłę, wyższy świat. Takie zjednoczenie staramy się realizować w grupach kabalistycznych. Na tym polega istota metody opisanej w autentycznych kabalistycznych księgach: pismach Ariego, Baal HaSulama, oraz w księdze Zohar.

Z programu radiowego 103FM

Kategorie: Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi