Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 1

Pytanie: Jak utrzymać tę szczególną więź, na którą nastroiliśmy się między sobą na kongresie

Odpowiedź: Kabała z jednej strony jest nauką nieco nierealną, dlatego że nie operuje fizycznymi właściwościami danymi nam w doznaniach. Z drugiej strony jest absolutnie realna, dlatego że powinniśmy ją nie tylko badać, studiować, ale także tworzyć. I to nie tworzyć, tylko z naszych przeciwstawnych właściwości, które posiadamy.

W tym ruchu w kierunku badania przeciwstawnych właściwości musimy przyciągnąć ukrytą wyższą siłę natury, która wszystko trzyma, ożywia, rodzi, nasyca, napełnia. To jest właściwość obdarzania. Przejawia się trochę, ale mimo wszystko manifestuje się i jest przez nas postrzegana w egoistycznych właściwościach.

Musimy, w połączeniu między sobą, ujawnić te właściwości natury, właściwości bezinteresownego obdarzania. W miarę tego, jak będziemy dążyć, aby ją ujawnić, zaczniemy odczuwać, że w naturze istnieje taka właściwość prawdziwej, rzeczywistej miłości i nazywa się „Stwórcą”. Ale jest ukryta, ponieważ sami Go ukrywamy, przecież nie mamy takich właściwości, takich uczuć, nie ma między nami takich relacji.

Dlatego Stwórca rozbił stworzone przez Niego pierwotne zjednoczone pragnienie, dlatego, aby we wszystkich możliwych próbach połączenia między nami, moglibyśmy w jakiś sposób zrozumieć, co jest przeciwne do nas, i zacząć próbować Go ujawniać, wyciągać z ukrycia.

Tak więc będziemy działać, jak doradzają nam kabaliści – będziemy znajdować się w ataku na ukrycie Stwórcy. Dlatego że istnieje tylko On i Jego ukrycie, które musimy anulować naszymi wysiłkami. Musimy stworzyć takie połączenia między nami, aby ujawnić tę właściwość emanacji i miłości. Wtedy, na podobieństwo naszych relacji do Niego, w nich odkryje się Stwórca.

Z lekcji nr 1 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 06.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 1

Pytanie: Jak zwiększyć tempo w dziesiątce?

Odpowiedź: Tempo naszych postępów zależy tylko od obustronnego stanu przyjaciół, od tego, jak bardzo każdy pomaga drugiemu.

Ja nie mogę wyciągnąć siebie sam za włosy, a przez przyjaciół mogę. W tej mierze, w jakiej im pomagam, podnoszę siebie. I jest to o wiele bardziej efektywne, niż gdybym mógł podnieść siebie sam.

Pomóc innym – to jedyny sposób, aby wznieść się. Nie istnieje żadna inna metoda. Dlatego mamy ogromną możliwość postępu: znajdujemy się w grupie, w której każdy rozumie, co powinien robić i co powinni robić inni. Więc pomóżmy sobie nawzajem.

Z lekcji nr 1 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 06.01.2022

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 6

Mój wpływ na przyjaciół, przechodzi przez wspólne kli „Adam”, powraca do mnie. W tym powrocie do mnie istnieje też mój wysiłek wzniesienia się ponad siebie, pragnienie bycia w wierze ponad wiedzą, we wzajemnym poręczeniu za innych.

Oznacza to, że są już pewne pragnienia z intencjami i wysiłkami, tak jakbyśmy zaczynali organizować duchowy parcuf. Tutaj jest skrócenie i odbite światło, kiedy nie chcę niczego dla siebie, ale chce tylko dla przyjaciół i otrzymuję z góry, zgodnie z moimi wysiłkami, siły obdarzania i połączenia.

I chociaż nie wydaje nam się to szczególnym działaniem duchowym, ale w nim mają miejsce wszystkie elementy parcufa, struktury duszy. Stopniowo wszystko to będzie się rozwijać i zobaczymy w nas samych, w przyjaciołach, w naszym wspólnym kli i w całej ludzkości, jak to wszystko osadzi się w nas i przekształci.

Dlatego wypełnienie zasady „wiary ponad wiedzę” jest podstawą. A wzajemne poręczenie (arwut) ma na celu pomóc w jego wypełnieniu i doprowadzić nas do stanu, w którym wszyscy będziemy ze sobą związani razem. Nigdy człowiek w pojedynkę nie będzie w stanie wykonać ani jednej czynności duchowej, jeśli nie będzie obok niego przynajmniej jednego przyjaciela, o którego postęp zatroszczy się.

Sami nie możemy wyciągnąć się za włosy z bagna, w którym jesteśmy. Możemy tylko pomagać innym, przez innych – sobie, i w taki sposób sobie nawzajem. Dlatego zasada ta nazywana jest „wzajemne poręczenie”.

Mówi o tym, że tylko wypełniając wzajemne poręczenie przed całą ludzkością, będziemy konsekwentnie, stopniowo doprowadzać cały świat do naprawy i do odkrycia się w każdym człowieku Wyższego Świata.

Z lekcji nr 6 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 09.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Wzajemne poręczenie

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 3

Pytanie: Kiedy widzę, że wszyscy w dziesiątce są wyżej mnie, wszyscy są idealni, jak mam prawidłowo zgłaszać propozycje ulepszeń tego, czym się zajmujemy?

Odpowiedź: Gdybyś widział dziesiątkę w rzeczywistości ponad sobą, naprawdę, nie ukrywałbyś się przed tym, a patrzyłbyś przez nią na cały świat, wtedy po prostu widziałbyś Stwórcę.

Dziesiątka zamieniłaby się wtedy w duchowy parcuf, duchowe kli (naczynie), a ty w jego Malchut. Stwórca wypełniłby wszystkie dziewięć pierwszych sfirot, i na tym by się wszystko zakończyło.

Z lekcji nr 3 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 07.01.2022

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 6

Jeśli oni przestrzegają wzajemnego poręczenia, aż do momentu, że każdy dba i zaspokaja wszystkie potrzeby przyjaciół, w pierwszej kolejności potrzeby duchowe, okazuje się, że dzięki temu, oni mogą sprawiać przyjemność Stworzycielowi, Stwórcy. (Baal HaSulam, artykuł „Wzajemne poręczenie”)

Stwórca jest tym, co stoi za przyjaciółmi. Jak traktuję przyjaciół, tak traktuję Stwórcę. Nie może być inaczej!

Jeśli troszczę się o przyjaciół, aby uświadomili sobie, co to jest „wiara ponad wiedzę” i cały czas wyobrażali sobie, że znajdujemy się we właściwości obdarzania, przyciągamy siebie nawzajem, a nie odpychamy, musimy sobie nawzajem pomagać i pomagamy, – jeśli w taki sposób realizuję wiarę ponad wiedzę, wznoszę właściwość Biny (wiary) ponad wiedzę, ponad właściwość Malchut – otrzymywania, to wpływając na przyjaciół, poprzez nich wpływam z powrotem na siebie.

Dlatego tak ważne jest, aby stale dbać o przyjaciół. Przecież w zasadzie w ukrytej formie jest to troska o siebie, dlatego że jestem egoistą, sam chciałbym ale nie mogę zostać altruistą. Nie mogę kochać innych, oddawać innym! Społeczeństwo też nie może na mnie wpłynąć. Może przygotować mnie do tego stanu, ale nic więcej.

Jeśli wpływam na społeczeństwo, propagując im wartości obdarzania, miłości, jedności, to w taki sposób moje własne wysiłki wpływają na mnie, naprawiam siebie poprzez otoczenie. Tak to działa.

Choć wydaje mi się, że troszczę się o drugiego, w rzeczywistości jest to troska o własną naprawę. Powinienem pokazywać wszystkim moje dążenie w wierze ponad wiedzę, tak jakbym naprawdę tego pragnął. Tym inspiruję przyjaciół, chociaż nie posiadam tej właściwości, nie uważam jej na razie za konieczną, obowiązkową, w ogóle jej nie znam, a dopiero zaczynam studiować, czym jest wiara ponad wiedzę, obdarzanie ponad otrzymywaniem, miłość ponad egoizmem.

Mój wpływ na drugiego przechodzi przez wspólne kli/naczynie, przez wszystkie dusze i powraca do mnie. Otrzymuję go od wszystkich – nie można powiedzieć, że ilościowo, bo działa to wybiórczo – ale pod względem jakości praktycznie pochodzi od Stwórcy.

Z lekcji nr 6 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 09.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 4

Pytanie: Jakie czynniki mogą nam zaszkodzić w postępie w dziesiątce?

Odpowiedź: Absolutnie wszystkie. Jedynym czynnikiem, który może ci przynieść korzyści, jest wzniesienie się ponad wszystkie szkodliwe czynniki do połączenia między sobą. To wszystko.

Wszystkie czynniki, które tylko mogą pojawić się w tobie, powstają przeciwko zjednoczeniu, przeciwko dziesiątce, przeciwko Stwórcy. Wszystko po to, abyś wzniósł się ponad nimi w połączeniu między sobą.

Z lekcji nr 4 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 08.01.2022

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 1

Pytanie: Dlaczego, żeby osiągnąć miłość między nami, ważne jest, aby anulować się?

Odpowiedź: Myślę, że rozumiemy to także z tego, co czujemy w naszym świecie w relacjach ze sobą. Jak mogę kochać kogoś innego, jeśli kocham siebie? To jest niemożliwe. Tylko wtedy, jeśli bierzesz właściwość drugiego człowieka, jego pragnienie, jego życie jako swoje, nawet ponad sobą, istniejesz po to, by zrobić wszystko, czego on pragnie, jest to wyraz miłości.

Nie istnieje inna definicja „miłości”, jak włączenie się w pragnienia drugiego człowieka w celu ich napełnienia. Wszystko inne – to absolutnie nierealistyczne sformułowania: „Kocham cię”. – Nie! Podaj mi konkretną, materialną definicję.

Nasz świat zbudowany jest na pragnieniach. Co powinienem zrobić ze swoim pragnieniem i pragnieniem kogoś innego? Jakie stany powinienem stworzyć między nami, które będą nazywane „miłością”? Tylko skierowanie wszystkich swoich właściwości na to, aby napełniać, zadawalać drugiego. To nazywa się, że ja jego kocham.

To jest dokładna realizacja, wyraz mojego stosunku do niego. Dlatego wszyscy jesteśmy stworzeni z pragnieniem otrzymywania. Jeśli stawiam pragnienia otrzymywania człowieka ponad swoje pragnienia, aby napełnić go, to nazywa się, że „ja go kocham”.

Nie ma innej materialnej, jasnej, czystej definicji, którą z biegiem czasu można ustalić, nawet zmierzyć, jak bardzo poświęcamy się dla drugiego. W tym, samo poświęceniu są poziomy, gdy nie robię czegoś dla drugiego, ale wznoszę się ponad siebie wbrew sobie, wszystko co mam zrobić dla siebie, robię dla niego.

Ta postawa, kiedy stawiasz drugiego ponad siebie, nazywa się miłością. Można znaleźć inne słowo: włączenie, połączenie, komutacja. Ale najprostszą rzeczą między ludźmi i we wszystkich językach – jest miłość.

Z lekcji nr 1 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 06.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 2

Pytanie: Jak możemy anulować się przed przyjaciółmi, jeśli ego odciąga nas od zjednoczenia?

Odpowiedź: Powinniśmy wykonywać wszelkiego rodzaju fizyczne ćwiczenia w grupie: łączyć się, rozmawiać, omawiać, pisać, rozpowszechniać.

Rozpowszechnianie – to bardzo ważne, ponieważ promuje zjednoczenie. Jeśli kilka osób zajmuje się razem rozpowszechnianiem, to ich łączy.

Przy tym ma miejsce oddziaływanie na nich Wyższego Światła, ponieważ robią coś koniecznego, potrzebnego dla Stwórcy. Tak należy działać. Próbujcie. To jest bardzo ważne.

Z lekcji nr 2 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 07.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 4

Pytanie: Powiedział Pan, że jeśli każdy przyjaciel włącza się w system dziesiątki, to w pewnym momencie staje się to systemem dziesięciu sfirot. Jak to zrealizować?

Odpowiedź: Jeśli zaczniecie anulować siebie każdy przed innymi, to dojdziecie do stanu, w którym system waszych wzajemnych połączeń przybierze określoną formę. Będzie to postrzegane przez ciebie jako system dziesięciu sfirot.

Zaczniecie odczuwać i wyczuwać we właściwościach oddawania między wami, że organizowana jest zupełnie inna forma interakcji – interakcja w oddawaniu, a nie w otrzymywaniu, co zawsze posiadaliście i do czego byliście przyzwyczajeni.

Ta forma będzie nazywać się duchową formą waszego stanu lub duszą, a to, co zaczniecie odkrywać między sobą, to wasz duchowy świat, Wyższe Światło, w którym stopniowo będzie się ujawniać jego źródło – Stwórca.

Z lekcji nr 4 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 08.01.2022

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 3

Pytanie: Jeśli widzę przyjaciół wyżej siebie, jak wtedy mogę się za nich modlić?

Odpowiedź: W takim przypadku powinieneś modlić się za to, aby być razem z nimi. Jeśli wyobrażasz ich sobie wyżej siebie, wtedy powinieneś być w modlitwie o połączenie z nimi. Robiąc to, wznosisz grupę ponad siebie i podciągasz się do nich swoją modlitwą.

Nie masz żadnej innej możliwości. Znowu wyobrażasz sobie ich wyżej, jeszcze wyżej i znowu podciągasz się na ich poziom, modlitwą, bo chcesz być razem z nimi. I tak ciągle, ciągle się podciągasz. Oto metoda wznoszenia dla Ciebie – absolutnie prosta, przejrzysta, praktyczna.

Pytanie: Kiedy chcę zobaczyć zalety przyjaciół, i tutaj włącza się modlitwa, czy ona również odnosi się do „ponad wiedzą”?

Odpowiedź: Tak. Jeśli nie poznaję, a tylko proszę, wyobrażam sobie, to jest powyżej wiedzy.

Z lekcji nr 3 Międzynarodowego Kongresu „Wznieść się ponad siebie”, 07.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie