Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 6

Pytanie: Jak prawidłowo poprosić dziesiątkę o poręczenie?

Odpowiedź: Można wyrazić słowami, że nie masz po prostu wystarczającej siły, aby osiągnąć właściwość obdarzania, aby przyjaciele ci w tym pomogli.

Powinien być też przykład. Ale najważniejsze – w uczuciach, w sercu. Jeśli prośba będzie prawdziwa, to Stwórca sprawi, że przyjaciel poczuje, jak bardzo chcę być jego poręczycielem.

Z lekcji nr 6 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 09.01.2022

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 6

Pytanie: Jak można określić, że indywidualny wpływ na dziesiątkę w poręczeniu daje jej duchowy wzrost? Jak ocenić swoje działania?

Odpowiedź: Po pierwsze, muszę działać niezależnie od tego, co widzę. Ważne jest nie to, co widzę, ale to, w jaki sposób mogę rzeczywiście wpłynąć na przyjaciół.

Jeśli będą widoczne rezultaty mojego wpływu, to może będzie to jak zapłata za moje wysiłki, w miejsce duchowego wzniesienia. Tak więc lepiej nie widzieć, a działać, co nazywa się, w ciemności. Nie czekać na pozytywną reakcję, jakby aprobatę z góry.

Najlepiej, jeśli celowo podejmujemy wysiłki w jednym kierunku. Wtedy zobaczysz, jak zaczniesz otrzymywać we właściwości obdarzania, we właściwości wiary ponad wiedzę. To oznacza że będziesz pracował i będziesz miał jeszcze więcej możliwości i siły do ​​działania.

Z lekcji nr 6 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 09.01.2022

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 1

Pytanie: Co w pierwszej kolejności stworzył Stwórca przed rozbiciem? Powiedział Pan, że przed rozbiciem pragnienie nie było egoistyczne. Więc jaka była jego właściwość przed rozbiciem?

Odpowiedź: Przed rozbiciem była właściwość otrzymywania, całkowicie zdominowana przez intencje obdarzania na poziomie Biny. Nazywa się to, że Adam był w Ogrodzie Eden.

A potem zostało dodane pragnienie, które odnosi się do właściwości Chochma, do światła Chochma. Dlatego nastąpiło rozbicie, gdy rozbiła się nie tylko część kli (naczynia), które odnosi się do otrzymywania ze względu na obdarzanie, ale także do obdarzania ze względu na obdarzanie. W taki sposób naszą pracę musimy zaczynać od zera.

Z lekcji nr 1 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 06.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Struktura Wszechświata

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 3

Pytanie: Co w najlepszy sposób rozwija moich przyjaciół w dziesiątce: moja wewnętrzna praca nad anulowaniem, jako konsekwencja tego, konkretne działania w dziesiątce?

Odpowiedź: Anulowanie w dziesiątce – to są właśnie konkretne działania.

Pytanie: Jak porzucić wszystkie wymyślone zajęcia i pracować razem? Jak można to połączyć?

Odpowiedź: Poradź się z resztą przyjaciół, i zobaczysz, jak to rozwiązać. Do mnie więcej nie zwracajcie się odnośnie rozwiązywania problemów. Dałem wam klucze do ich rozwiązania.

Pytanie: Czy połączenie między nami w dziesiątce „jeden człowiek z jednym sercem” – jest cechą Stwórcy („jeden”)? Czy etap połączenia umożliwia osiągnięcie połączenia ze Stwórcą według wspólnej jakości „jeden”?

Odpowiedź: Tak, dokładnie tak.

Pytanie: Kiedy czuję wielkość Stwórcy, wtedy zwracam się do Niego z potrzebami przyjaciół. Więc to jest fuzja z grupą? Albo jest to połączenie ze Stwórcą a w kierunku grupy wykonuję jakieś dodatkowe działanie, aby się z nim połączyć?

Odpowiedź: Nie. Jeśli połączysz się z grupą, poczujesz, czego ona pragnie i zwróć się z tym pragnieniem do Stwórcy, to jest to już zakończone działanie.

Pytanie: Jak prawidłowo pracować z gniewem?

Odpowiedź: Myślę, że problem z gniewem jest problemem z najbardziej centralnym egoizmem, którego nie możemy opanować i który panuje nad nami. Dlatego spróbujcie jednak nad tym pracować. Gniew jest przejawem skrajnego egoizmu.

Pytanie: Jeśli odkrywam, że przyjaciele zaniedbują zewnętrzne ramy zalecane do wykonania, na przykład chodzą podczas lekcji, jak z tym pracować?

Odpowiedź: W ogóle nie pracować. Co zrobisz? Wielka szkoda, że ​​nie uczestniczą razem z grupą we wspólnej pracy. Oczywiście to nie jest dobrze. Oczywiście że to osłabia grupę i odpycha ich od grupy. Ich poruszają z prądem w stronę i kto wie, kiedy znowu do nas przypłyną. Ale jeszcze na razie tego nie czują.

Pytanie: Jeśli cała praca dla odkrycia Stwórcy znajduje się tylko w dziesiątce, w grupie, to dlaczego Stwórca stworzył cały zewnętrzny świat? I jak powinniśmy odnosić się do niego?

Odpowiedź: Musimy przyłączyć do siebie ten zewnętrzny świat. I zrobimy to. Najpierw podciągniemy się sami, a następnie przyciągniemy go do siebie.

Z lekcji nr 3 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 07.01.2022

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 4

Pytanie: Co to znaczy „nie żywić się chlebem wstydu”?

Odpowiedź: Chleb wstydu – to kiedy otrzymuję dla siebie.

Pytanie: Jeśli uda mi się anulować siebie, to czy mogę dać napełnienie przyjacielowi?

Odpowiedź: Tak. Jeśli osiągasz swoje anulowanie przed przyjaciółmi, to możesz już przystąpić do ich napełnienia.

Pytanie: Czy można wykorzystać swój stan, kiedy jestem ponad przyjaciółmi, dla modlitwy za nich?

Odpowiedź: Tak. Ale należy sprawdzić, czy to jednak nie wynika z mojego aroganckiego stosunku do nich.

Pytanie: W jaki sposób grupa pomaga nam realizować siebie dla wielkości Stwórcy?

Odpowiedź: Grupa pomaga w bardzo wielu stanach. Powinienem brać przykład z przyjaciół, odpracować na nich swoje właściwości obdarzania i tak dalej. To jest nasza praca.

Pytanie: Czy samo anulowanie każdego w dziesiątce wyeliminuje tarcia między nami, nad którymi musimy się podnieść, aby robić postępy na drodze duchowej?

Odpowiedź: Wszystko będzie.

Pytanie: Czy dziesiątka może wyczerpać swoją siłę w wyniku silnego dążenia do zjednoczenia?

Odpowiedź: Może. Wtedy musi prosić Stwórcę o siłę.

Pytanie: Rozumiem, i nawet czuję, że powinienem anulować siebie przed przyjaciółmi dla duchowego postępu, ale anulować siebie nie jest takie proste. Jak więc mogę modlić się do Stwórcy?

Odpowiedź: Próbować anulować się. Nie możesz anulować się – módl się, Stwórca pomoże. To wszystko. Boże dopomóż!

Pytanie: Nie rozumiem, jak mogę dawać przykład innym, nie ukrywając swoich wad?

Odpowiedź: Fakt, że w tobie są niedociągnięcia i wraz z nimi pragniesz jednak dawać dobry przykład, jest to także pełnym przykładem.

Z lekcji nr 4 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 08.01.2022

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 1

Pytanie: Jak możemy zbliżyć się do radości, kiedy w dziesiątce jest zarówno wewnętrzna, jak i zewnętrzna przeszkoda? Rozumiesz to swoim umysłem, ale w sercu nie możesz jeszcze wznieść się ponad to i poczuć radości przez tą przeszkodę. Jak możemy to osiągnąć w pracy?

Odpowiedź: Rozumiem, że z jednej strony nie możemy się radować bo są problemy. Ale dzieje się tak właśnie dlatego, że brakuje nam wsparcia grupy.

Gdy tylko zaczynamy odczuwać wsparcie grupy, to ten stan z przeszkody zamienia się w coś w rodzaju rywalizacji: jak mogę się podnieść, przezwyciężyć je. Dlatego ta przeszkoda dla mnie jest radością, jak dla sportowca.

Wszystko zależy od wsparcia grupy. Jeśli jestem sam na sam z jakimś problemem, to nie jest dobrze! Stracę na to dużo czasu, kłopoty będą powracać i nie będę wiedział, co z tym zrobić. Będę zdołowany.

Tylko razem należy radzić sobie z przeszkodami! Muszę natychmiast wejść w grupę, połączyć się z przyjaciółmi i z tego połączenia z nimi spojrzeć na przeszkodę. Może jej już wcale nie ma, ponieważ, w połączeniu z grupą, przezwyciężyłem ją.

Z lekcji nr 1 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 06.01.2022

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 7

Na miarę tego, jak dążymy do zjednoczenia, Wyższe Światło, które kiedyś nas jednoczyło, a następnie odeszło od nas po rozbiciu, zaczyna ponownie świecić i manifestować się między nami.

Wtedy zaczynamy odczuwać, w jaki sposób możemy zbliżyć się do siebie nawzajem, być razem, na ile dostrzegamy bardziej wewnętrzne właściwości każdego z nas, a nie zewnętrzne ziemskie oznaki.

Czujemy swój udział we wspólnym pragnieniu, to pragnienie jest już duchowe, we wspólnej intencji. Wtedy mamy zupełnie inną motywację. W taki sposób zaczynamy uczyć się, jak zbliżać się do siebie nawzajem. Należy tak działać a wszystko się powiedzie..

Z lekcji nr 7 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 09.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 6

Pytanie: Jakie są duchowe potrzeby, dla których konieczne jest poręczenie?

Odpowiedź: Musimy zbudować duchowe kli, w którym możemy poczuć Wyższy Świat i Stwórcę. Aby to zrobić, musimy być ze sobą połączeni.

Właściwe połączenie nazywa się poręczeniem. Wzniesienie się indiwidualnie każdego ponad swoim egoizmem nazywa się „wiarą ponad wiedzą”.

Być może, należy kilka razy posłuchać tej samej lekcji, spróbować zebrać to, co jest powiedziane w jej różnych punktach. I wtedy powstanie wewnętrzne zrozumienie, wiedza, odczucie.

Z lekcji nr 6 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 09.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Wzajemne poręczenie

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 2

Ponieważ człowiek chce osiągnąć połączenie ze Stwórcą, co nazywa się podobieństwem form, to jest nie myśli o własnej korzyści, to dlaczego ta pokora wydaje mu się tak trudna?

Powodem tego jest to, że człowiek powinien anulować swoje „ja” i całe swoje życie, które chce przeżyć, myśleć tylko o tym, jak pracować na korzyść bliźniego, zaczynając od miłości do bliźniego, miedzy przyjaciółmi, aż do miłości do Stwórcy. („Czego żądać od zebrania przyjaciół”, Rabasz, Artykuł 30 1988 r.)

Jeśli chcę osiągnąć połączenie ze Stwórcą, a połączenie z Nim może być w wyniku podobieństwa form, to muszę całkowicie anulować swoje „ja” i wszystko, co robię w życiu, robić z intencją miłości do wszystkiego co mnie otacza. Tylko w taki sposób osiągnę miłość do Stwórcy, stopniowo ujawnię Go w stopniu mojej miłości do innych i będę mógł zjednoczyć się z Nim.

Rozumiemy, że zastąpienie naszego egoizmu właściwościami przeciwstawnymi jest obowiązkowe, konieczne. Dlatego nasza praca w grupie – to zbawienie dla nas! Gdyby nie grupa, nie mielibyśmy przejściowego stanu – od miłości do stworzeń do miłości do Stwórcy. Nic nie mógłbym zrobić. Był bym absolutnie przeciwieństwem Stwórcy i nie mógłbym zbliżyć się do Niego, rozpocząć ruchu w Jego kierunku.

Grupa istnieje właśnie po to, żeby się z nią kontaktować, wejść do niej, anulować się przed nią. W takim stopniu zaczynam zbliżać się do Stwórcy.

Mam wszelkie możliwości, aby się kontrolować i być świadomym tego, że jestem coraz bliżej i co z tym zrobię. Wszystko to dzięki swojemu połączeniu z przyjaciółmi.

Z lekcji nr 2 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 07.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Rabasz

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 5

Pytanie: Jak wznieść się ponad nienawiść w wierze ponad wiedzę?

Odpowiedź: Niezbędnym jest zrozumieć, że wszystko przygotowuje dla ciebie egoizm, który celowo się z tobą bawi, specjalnie kpi z ciebie a jednocześnie przyjaźnie podpowiada, gdzie powinieneś poprosić Stwórcę o pomoc.

Pytanie: Co zrobić, gdy nienawiść zaślepia oczy?

Odpowiedź: Nie możesz nic zrobić! Są różne sposoby: przeczekać, posiedzieć z przyjaciółmi, jakoś się wyłączyć, zorganizować wspólny posiłek i tym podobne.

Pytanie: Jeśli przyjaciel odnosi się do mnie jak dobry i czyniący dobro, a ja widzę wszystko odwrotnie, co powinienem zrobić?

Odpowiedź: Naprawić siebie! Ale jeszcze lepiej jest poprosić Stwórcę, aby On cię naprawił. Najwyższy czas, abyście zrozumieli, że wszystkie przeszkody, które widzimy w sobie, wymagają natychmiastowego zwrócenia się do Stwórcy, aby nas naprawił.

Z lekcji nr 5 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 08.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie