Pytanie: Kiedy myślimy o zbudowaniu wspólnego stanu, pojawia się uczucie jedności, jak gdyby Stwórca podniósł nas na rękach. Ale kiedy próbujemy zbliżyć się do przyjaciół w działaniu, serce staje się kamienne, to tak jakby dano nam odczucie prawdziwego stanu. Jaka tutaj powinna być nasza prośba?

Odpowiedź: Aby Stwórca rozpuścił twoje serce tak, aby pływało w twoich przyjaciołach.

Z lekcji na temat „Sprawdzać siebie (Przeprowadzać krytyczną samoanalizę)”, 24.08.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Aby wejść i przyłączyć się do systemu stworzonego dla nas przez RASZBIEGO, musimy przede wszystkim przejść przez stan duchowego zarodka (ibur). W nim staram się anulować siebie, swój egoizm dzięki kabalistycznej grupie, w której się znajduję, i razem z nią chcę przylgnąć do wyższego systemu, o którym opowiadają kabaliści, aby w nim wzrastać.

W stopniu, w jakim udaje mi się anulować siebie przed grupą, zaczynam ujawniać, że nie jestem w mojej własnej grupie, ale w znacznie wyższej…

Potem zaczynam dostrzegać, że między mną a przyjaciółmi działają siły coraz wyższych systemów – w takim stopniu, na ile wzmacnia się moje połączenie z innymi.

A system RASZBI pomaga mi w tym i działa wobec mnie najpierw dosłownie jak łono matki, a następnie karmi mnie (CHAGAT) i przewodzi do mnie światło mochin (CHABAD).

Jest to ta sama grupa, która w czasie rozbicia naprawiła się do wysokości 125 stopni i dlatego całe światło, które przechodzi przez trzy linie do rozbitych dusz jest przekazywane przez tego przewodnika, który łączy nas ze światem Nieskończoności.

Z przygotowania do lekcji według Księgi Zohar

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, ZOHAR

Pytanie: W Rosz ha-Szana powinniśmy sądzić siebie. Wiąże się to z samokrytyką: jaki jestem zły, jak bardzo różnię się od Stwórcy. Czym ten samosąd różni się od stanu, w którym „biedak siedzi i posypuje głowę popiołem”?

Odpowiedź: Nie powinieneś posypywać głowy popiołem, przeklinać i osądzać siebie. Musisz tylko kierować się miłością do innych. To jest właśnie „osądzanie siebie”.

Pytanie: Jak nie osądzać swoich przyjaciół?

Odpowiedź: Kochać ich.

Z lekcji na temat „Rosz ha-Szana”, 16.09.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Święta i specjalne daty

Pytanie: W artykule Rabasza „Odnośnie szacunku do ojca” napisano: „Jeśli z każdym dniem, człowiek otrzymuje coraz większe wynagrodzenie, to jego miarą jest służenie egoizmowi”. Czym jest wynagrodzenie w danym kontekście i co mierzymy egoizmem?

Odpowiedź: Jak bardzo jestem zobowiązany wobec Stwórcy, na ile mogę Mu dziękować, nazywa się to, że mogę Go obdarzać.

Pytanie: Jak wyjaśnić, że moja przyjemność pochodzi ze służenia Stwórcy?

Odpowiedź: Jeśli przeprowadzasz to poprzez przyjaciół, poprzez grupę.

Pytanie: Jeśli w pracy wzywa mnie mój szef, zrobię wszystko, co mi powie, będę się bardzo starał. A jeśli Stwórca, od którego zależy każda chwila w moim życiu, prosi mnie, abym pokochał przyjaciół, nie mogę tego zrobić. Chcę, ale nie mogę. Jest to straszny i okropny stan, nazwałbym go piekłem. Co muszę zrobić?

Odpowiedź: Tylko prosić Stwórcę za swoich przyjaciół, i nic więcej.

Pytanie: Jak mogę uświadomić sobie, kim jest Stwórca?

Odpowiedź: Stwórca jest siłą, która znajduje się w twojej podświadomości i zarządza tobą.

Pytanie: Czy człowiek może świadomie przejść do lewej linii i sprawdzać, jak odczuwa ważność Stwórcy wewnątrz wiedzy, czy też Stwórca go tam prowadzi?

Odpowiedź: Człowiek nie ma prawa być w lewej linii. Jest tam prowadzony przez Stwórcę.

Pytanie: Czy ważność duchowości jest wyższa, gdy postrzegam innych jako wielkich, czy też kiedy jestem w stanie „biedny i nagi”?

Odpowiedź: Kiedy postrzegasz innych jako wielkich.

Pytanie: Co jest najważniejsze dla młodej pary mężczyzny i kobiety praktykujących Kabałę, aby zbudować między nimi Stwórcę i jak mogą pomóc sobie na drodze duchowej?

Odpowiedź: Muszą pokochać siebie i chcieć być razem w jednym sercu.

Z lekcji na temat „Sprawdzać siebie (Przeprowadzać krytyczną samoanalizę)”, 24.08.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Podczas lekcji można rozpłynąć się w polu miłości i światła i ogólnie o nic nie pytać. Z drugiej strony pytanie daje kontakt z nauczycielem, podnosi dziesiątkę, i to też jest ważne. Jak dokonać właściwej analizy i osiągnąć równowagę, aby zarówno tu, jak i tam czuć się w kontakcie ze Stwórcą?

Odpowiedź: Należy podjąć właściwą decyzję: ile, kiedy i o co możesz pytać, aby przyniosło to maksymalne korzyści Tobie i pozostałym uczestnikom lekcji.

Z lekcji na temat „Sprawdzać siebie (Przeprowadzać krytyczną samoanalizę)”, 24.08.2023

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Nauczyciel i uczeń, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jakie subtelności kryją się w pojęciu „sprawiedliwy”?

Odpowiedź: Sprawiedliwy człowiek, pomimo wszelkich przyczyn i skutków, usprawiedliwia Stwórcę. Odcina się od jakichkolwiek wyjaśnień, jakby nie istniały i w absolutnie wszystkim widzi dobroć Stwórcy. Jak powiedziano: „Nawet gdy ostry nóż znajduje się na twojej szyi, nie odpychaj myśli o miłosierdziu Stwórcy”.

Dlatego wszystko co nas otacza i czego doświadczamy nie jest tym, czym nam się wydaje, że jest. Sprawiedliwy widzi swoje przeznaczenie tylko w chęci i pragnieniu usprawiedliwiania Stwórcy. Ale kiedy odkrywa, że nie może tego zrobić w pełni, przeżywa wielkie nieszczęście. Ostatecznie doprowadza go to do naprawy.

Właśnie na tym polega nasza droga, żeby przejść przez absolutnie wszystkie życiowe trudności, usprawiedliwiając Stwórcę w każdej sytuacji, oraz dostrzegając Jego wielkość i dobroć.

Z lekcji na temat „Potrzeba zbawienia przez Stwórcę”, 22.08.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Aby pomoc od Stwórcy mogła się zamanifestować, poziom ujawnienia zła przez człowieka powinien osiągnąć taki stan, by zdał sobie sprawę, że znajduje się w takim położeniu, z którego nie ma innego wyjścia, jak tylko prosić i błagać Stwórcę o ratunek.

Musi prawdziwie prosić, aż wszystkie jego aspiracje, łzy i pragnienia zgromadzą się w Stwórcy, i wtedy Stwórca mu pomoże. Kiedy człowiek odkryje prawdziwą potrzebę w prawdziwej pomocy, wtedy poczuje, że ją otrzymuje.

Z lekcji na temat „Potrzeba zbawienia przez Stwórcę”, 23.08.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa

Pytanie: Jak przezwyciężyć stan zamglenia i odizolowania w pracy duchowej? Dlaczego jest to dane człowiekowi i jak prawidłowo odnosić się do tego?

Odpowiedź: To wszystko przeminie wraz ze wszystkimi innymi działaniami Stwórcy nad nami. Najważniejsze jest to żeby prosić. Trzeba poczuć, że jestesmy całkowicie i bezwarunkowo pod władzą Stwórcy.

Z lekcji na temat „Potrzeba zbawienia przez Stwórcę”, 23.08.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa

Pytanie: Dlaczego Stwórca stworzył człowieka dokładnie w zwierzęcym ciele?

Odpowiedź: W miarę naszego rozwoju dowiadujemy się, jak bardzo ciało, w którym się znajdujemy, pomaga nam osiągnąć cel stworzenia.

Pytanie: Jak przejść w sobie od zwierzęcych pragnień do ludzkich?

Odpowiedź: Różnica między nimi polega tylko na twoim połączeniu w grupie. Jesteście zobowiązani aby w tym pomagać sobie wzajemnie, w przeciwnym razie nie osiągniecie żadnego stanu połączenia między sobą i nie osiągniecie celu stworzenia.

Z lekcji na temat „Potrzeba zbawienia przez Stwórcę”, 23.08.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Taki przykład, od mniej więcej drugiego roku życia dziecko chce wszystko robić samodzielnie. Cieszymy się, gdy sami osiągamy jakieś sukcesy. Ale w duchowości widzimy, że musimy się rozczarować tym swoim „ja sam”. Jaka metamorfoza musi w nas zajść, abyśmy nie dążyli do samodzielnych osiągnięć, a tylko prosili Stwórcę?

Odpowiedź: Nie mamy żadnej możliwości zbliżenia się do Stwórcy. Specjalnie Stwórca aranżuje to tak, że jesteśmy rozczarowani, nie rozumiemy, czujemy słabość. Właśnie tak idziemy w półmroku. Dlatego nigdzie nie możesz uciec od powstającego w tobie kompleksu niższości, od uczucia, że nic nie możesz.

Zrobiono to jest celowo, abyśmy zrozumieli, że w nas nie ma nic, a cała duchowa siła jest tylko w Stwórcy i tę siłę musimy otrzymać od Niego.

Z lekcji na temat „Potrzeba zbawienia przez Stwórcę”, 20.08.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa