Pytanie: Co to znaczy w naszym połączeniu uwolnić miejsce dla Stwórcy?

Odpowiedź: Oznacza to, że jednocząc się razem, chcemy, aby Stwórca umieścił się w naszych wspólnych pragnieniach, które tworzymy z naszych indywidualnych pragnień. Kiedy dziesiątka całkowicie się zjednoczy, i chcemy być napełnieni światłem Stwórcy, to światło Jechida, które może wypełnić naszą dziesiątkę, będzie oznaczać pojawienie się Stwórcy. Jeśli będziemy zjednoczeni, światłu nic nie będzie przeszkadzać.

Pytanie: Od czego zależy, ile światła wejdzie do kli i jakiej jakości?

Odpowiedź: To zależy od naszych uczuć, pragnień, od tego, jakie mamy wzajemne odrzucenie, i jak bardzo podnosimy się ponad nie i nadal chcemy być razem.

Z lekcji na temat „Przygotowanie do otwarcia serca na kongresie”, 28.09.2023

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Obraziłem się na swoją dziesiątkę i na Stwórcę. Przyleciałem na kongres z innego kraju, a sześciu moich przyjaciół z dziesiątki, mieszkających w Izraelu nie przyszło na grupowe spotkanie. Jak jeszcze mogę prosić Stwórcę, by zbliżył mnie do przyjaciół?

Odpowiedź: Być z przyjaciółmi cały czas w połączeniu, pisać do siebie, rozmawiać ze sobą. Powinieneś nawiązać z nimi więź i być z nimi w stałym kontakcie. Należy zrozumieć, że z dnia na dzień Stwórca budzi w nas coraz większe egoistyczne pragnienia i coraz trudniej będzie nam się ze sobą połączyć.

Musimy więc zadbać o to, aby połączenie między nami było silniejsze i nieustanne.

Z lekcji na temat „Przygotowanie do otwarcia serca na kongresie”, 29.09.2023

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Muszę starać się, aby nie odczuwać odległości między mną a moimi przyjaciółmi, a im bardziej eliminuję ten dystans, tym większe są moje szanse na odczuwanie Stwórcy. Jeśli moje wewnętrzne połączenie ze Stwórcą i moimi przyjaciółmi jest tak silne, że nie ma między nami żadnej różnicy, wtedy otrzymuję możliwość odkrycia Stwórcy, odczuwania Go wszystkimi moimi pragnieniami i wszystkimi moimi organami.

Nie może być tak, że Stwórca jest ode mnie dalej niż przyjaciel. Wręcz przeciwnie, kiedy czuję, że moi przyjaciele są tak blisko, jakby dotykali mojej skóry, moich wewnętrznych właściwości, wtedy mogę odkryć i poczuć Stwórcę.

Konieczne jest wyeliminowanie dystansu między mną a moimi przyjaciółmi we wszystkim: zarówno w umyśle, jak i w sercu, we wszystkich moich nadziejach i pragnieniach, aby odczuwać ich całym sercem i duszą. A to oznacza nie tylko objęcie, ale zbliżenie się do siebie wewnętrznie. Może to nawet nie przejawiać się w działaniach zewnętrznych, ale musi być poruszeniem serca.

Oczywiście na początku czuję dystans między mną a przyjacielem, rozbieżność między naszymi właściwościami. Ale im więcej myślę o tym, jak się do przyjaciela zbliżyć, aby zjednoczyć się jako jedna osoba o jednym sercu, tym wyraźniej mogę wyobrazić sobie Stwórcę, który jest między nami, jak zostało powiedziane: „Wy mnie stworzyliście”.

Łączymy się z naszymi przyjaciółmi do tego stopnia, że jednoczymy wszystkie nasze pragnienia, myśli, marzenia, dążenia i wtedy czujemy, że Stwórca jest pomiędzy nami. Dzięki naszemu wysiłkowi, że staramy się odczuwać nas wszystkich jako jedną osobę o jednym sercu, z jedną wspólną myślą, jednym pragnieniem, jednym dążeniem, w jednym uścisku – tymi staraniami budujemy Stwórcę.

Łączymy nasze serca tak bardzo, że nie ma już żadnego miejsca dla Stwórcy, jak tylko wypełnić nasze serca. Miejsce dla Stwórcy definiujemy jako miejsce naszego wspólnego serca. Nasze połączenie, w którym nie ma wolnego miejsca, określa właśnie miejsce dla Stwórcy.

Z lekcji na temat „Rosz ha-Szana”, 16.09.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Przestałem być przykładem dla swojej dziesiątki. Ważne było dla mnie aby obudzić serca przyjaciół, ale mój egoizm wciągnął mnie wewnątrz bardzo głęboko i nic nie pomaga. Jak mogę wyjść z tego stanu?

Odpowiedź: Musisz pokazać przykład innym, jak wydostać się z tego stanu. Bez względu na to, jak się czujesz, musisz po prostu otworzyć się i związać ze wszystkimi. To wszystko. Wcześniej Stwórca dawał ci siłę, byłeś początkujący. Ale teraz jesteś mądrzejszy, masz wszelkiego rodzaju rozważania i dlatego musisz prosić Stwórcę. Potrzebne jest połączenie z przyjaciółmi, abyście mogli pomagać sobie w osiągnięciu takiego stanu, w którym wszyscy razem zażądacie interwencji Stwórcy.

Pytanie: O co powinniśmy prosić i czego żądać od Stwórcy podczas wspólnej modlitwy?

Odpowiedź: Musisz prosić tylko o jedno: wznieść się ponad swoje egoistyczne serce i prosić o wzajemne połączenie. Przecież każdy z nas jest tylko małą cząstką. Jeśli się zjednoczymy, to będziemy mieli siłę, aby żądać, prosić, przekonywać Stwórcę, by podniósł nas duchowo, byśmy nie pozostali rozbici, oddzieleni i bezwartościowi.

Z lekcji na temat „Przygotowanie do otwarcia serca na kongresie”, 29.09.2023

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Bez względu na to, jak bardzo się staram, zawsze mam wrażenie, że Stwórca jakby nie przyjmuje moich wysiłków, jakby jeszcze bardziej rozpalał moje pragnienie, aby zadowolić Go. Czy kiedykolwiek poczuję, że sprawiam Mu zadowolenie? A może Stwórca sprawi abym zrozumiał, że wciąż robię coś nie tak?

Odpowiedź: To wspaniale, że Stwórca cały czas pokazuje ci, że nie jest z ciebie zadowolony. To cię rozpala i daje możliwość podjęcia jeszcze większego wysiłku, jeszcze większego dążenia do Niego. To najlepsza pomoc, jaką Stwórca może dać człowiekowi.

Z lekcji na temat „Sprawdzać siebie (Przeprowadzać krytyczną samoanalizę)”, 25.08.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Nasz kongres nazywa się „Otwieramy serca”, wszystkie jego lekcje dotyczą tego, jak możemy zjednoczyć się w jedno serce, jak przezwyciężyć ociężałość serca, jak wydobyć modlitwę z głębi serca. Prosimy Pana o słowa zachęty, abyśmy w pozostałym czasie mogli przesiąknąć tym kongresem.

Odpowiedź: Jeśli każdy będzie prosić za przyjaciela, to wtedy we wszystkim odniesiemy sukces. Jeśli każdy w głębi serca troszczy się o siebie, to nie będzie połączenia, w którym ujawnilibyśmy Stwórcę i nasz następny duchowy stopień.

Tak więc, prośmy za przyjaciół. Nie troszczę się o siebie, ale troszczę się o przyjaciół, dlatego że całkowicie od nich zależę. To nie tak po prostu „troszczę się o nich”. Troszczę się o nich, ponieważ jest to między innymi, też troska o mnie samego i o to, by sprawić zadowolenie Stwórcy. Moje działanie nie jest całkowicie bezinteresowne.

Tak więc pomyślmy o wzajemnym poręczeniu („arwut”), w którym każdy z nas zrozumie, że bez wspierania swoich przyjaciół i wsparcia od przyjaciół, nikt z nas nic nie osiągnie.

Z lekcji na temat „Przygotowanie do otwarcia serca na kongresie”, 29.09.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Kiedy przyjaciel widzi we mnie wadę i nawet zaczyna mi o niej mówić, rozumiem, że jestem niski w jego oczach, że stawia się nade mną. Postrzegam to jako zły przykład z jego strony i naruszenie przyjacielskiej miłości. Jak to rozwikłać? Jak mogę znaleźć połączenie ze Stwórcą i odnieść wszystko do Niego?

Odpowiedź: Nie ma potrzeby niczego rozplątywać. Należy normalnie poruszać się ze swojego zrozumienia tego, co napisali kabaliści. Wszystko idzie dobrze. Nie widzę żadnych problemów. Po prostu potrzeba jeszcze czasu i większego pragnienia, aby być połączonym ze Stwórcą.

Stwórca nam to wszystko przedstawia. Przed nami jeszcze wiele różnych problemów na drodze, aż do wielkiej nienawiści między nami. Nie ma od tego ucieczki. Zaczniemy nienawidzić siebie, będziemy gotowi się pozabijać. Tak napisali kabaliści. W taki sposób będziemy zmierzać do przodu. Ale najważniejsze jest to, aby jednak trzymać się siebie, pomimo tego, że istnieją takie relacje.

Należy zrozumieć, że z jednej strony Stwórca ujawnia nam szczególne relacje między nami: nienawiść, przeciwieństwo, oddalenie. A z drugiej strony bez względu na wszystko musimy być w miłości do siebie, choć jesteśmy gotowi się pozabijać.

Tak napisano o starożytnych uczniach-kabalistach: że kiedy zbierali się razem, byli gotowi się nawzajem pozabijać, tak bardzo nienawidzili jeden drugiego. A potem powoli zaczynali się uczyć, przyciągać na siebie wyższe światło, a wszystko to zakończyło się tak, że obejmowali się wzajemnie i jednoczyli w sercach. Dlatego w żadnym wypadku nie powinniśmy polegać na tym, co czujemy dzisiaj.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 28.09.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jak obudzić miłość do przyjaciół?

Odpowiedź: Jeśli myślę o tym przez długi czas, próbuję zjednoczyć się z przyjaciółmi, rozumiem, że w przeciwnym razie nie osiągnę celu stworzenia i miłości do Stwórcy, to wtedy moje serce stopniowo otwiera się i osiągam miłość do przyjaciół. Trzeba nad sobą pracować, to nie jest łatwe.

Pytanie: Jak zanurzyć się w oceanie miłości na kongresie, wśród tak wielu przyjaciół i pokrewnych serc, kiedy wszyscy widzimy i czujemy się wzajemnie?

Odpowiedź: Nie ma żadnych trudności. Należy po prostu wyobrazić sobie, że każdy z was otwiera swoje serce i wpuszcza wszystkich uczestników kongresu.

Pytanie: Zazwyczaj egoizm nie pozwala na przyjęcie miłości. Jak możemy nastroić nasze serca na to, aby przyjąć miłość przyjaciół, dać im możliwość bycia obdarzającymi?

Odpowiedź: To jest problem. Ponieważ w takim przypadku czujemy się zobowiązani wobec innych. Właśnie temu przeciwstawia się egoizm.

Pytanie: Odczuwane jest potężne zjednoczenie wokół centrum dziesiątki. Jest jak sfera, w której odkrywa się wielkość Stwórcy. W miarę oddalania się od centrum, zjednoczenie jest coraz mniej odczuwalne. Czy moim zadaniem jest odczuwanie granic połączenia i jakby zwężanie czy rozszerzanie ich?

Odpowiedź: Nie, w żadnym wypadku. Chcesz, aby cała dziesiątka była jedną zjednoczoną całością.

Z lekcji na temat „Przygotowanie do otwarcia serca na kongresie”, 27.09.2023

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jakiej odnowy powinniśmy dokonać na początku roku, aby być godnymi i zbudować budynek odpowiedni dla światła Stwórcy?

Odpowiedź: Wszystko, co musimy zrobić, to osiągnąć połączenie między nami, połączenie miłości lub przynajmniej przyjaźni i wsparcia. Jeśli to osiągniemy, to będziemy podążać dokładnie w kierunku Stwórcy, dościgniemy i odkryjemy Go w centrum połączenia między nami.

Tam, gdzie zjednoczymy się razem w jednym pragnieniu, tam właśnie będzie centrum dziesiątki i centrum Stwórcy.

Z lekcji na temat „Rosz ha-Szana”, 15.09.2023

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Każdy z nas pracuje w dziesiątce, podejmuje wysiłki, dąży do obdarzania. Przychodzimy na lekcje, czujemy radość z tego, że jesteśmy razem. A potem pojawia się ściana.

Czujemy pustkę między wszystkimi, każdy siedzi w swoim kokonie, nie przyciągamy się do siebie. Wewnątrz kokonu pracujemy ze sobą, ze Stwórcą, z celem, z ważnością lekcji. A dalej co? Jak prawidłowo mogę zapytać siebie i Stwórcę, co robię nie tak?

Odpowiedź: Każdy z nas musi zobowiązać się do przybliżenia się do swoich przyjaciół, aby dziesiątka ostatecznie stała się czymś wspólnym. A wtedy w tej wspólnocie poczujemy wyższy świat. Nieustannie to sobie wyobrażajcie a nic więcej nie będzie potrzebne.

Z lekcji na temat „Rosz ha-Szana”, 17.09.2023

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie