Doszliśmy już do stanu, w którym wszyscy czujemy, że my, mieszkańcy Ziemi, znaleźliśmy się w ślepym zaułku. Natura specjalnie zagania nas do kąta, abyśmy mogli znaleźć z niego wyjście. Populacja Ziemi myśli o tym, jak wyjść z tego upadku, impasu, kryzysu.

Postrzegamy kryzys jako moment narodzin nowego. Tak z hebrajskiego jest tłumaczone słowo „kryzys”. Kryzys to miejsce przygotowane ze specjalnych kamieni, na których kobieta siedzi i rodzi. Rozumiecie, jakie to wszystko jest interesujące i zagmatwane.  Wyjaśnia się nam, że to jest nasz moment, to jest nasz czas. Oznacza to, że zebraliśmy się w takim czasie, kiedy powinniśmy rodzić zupełnie nowy stan ludzkości.

Dlatego musimy zorganizować taką dziesiątkę, która by to realizowała, zademonstrowała i była w stanie poprowadzić wszystkich za sobą. Gdy tylko przejawi się w nas, ziemskich ludziach choćby trochę wyższego świecenia, cała ludzkość automatycznie pójdzie za nami, jak dzieci za dorosłym. Aby to zrobić, musimy się prawidłowo zjednoczyć, aby światło zaczęło się w nas manifestować.

Takie jest znaczenie kongresów. Musimy myśleć o tym, żeby światło zamanifestowało się w nas po to, aby poprowadzić naprzód całą ludzkość, a z drugiej strony sprawić zadowolenie Stwórcy. A my jesteśmy pośrodku, wypełniając naszą rolę. Nie potrzebujemy niczego więcej. Jesteśmy jak adapter, ogniwo łączące całą ludzkość ze Stwórcą. Ludzkość tego potrzebuje.

Z lekcji na temat „Przygotowanie do kongresu”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Kryzys, globalizacja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Rozpowszechnianie metody

Pytanie: Czym jest przeszkoda duchowa?

Odpowiedź: Przeszkoda duchowa jest tym co przeszkadza duchowemu rozwojowi człowieka.

Pytanie: Jak można osiągnąć większy smak w Torze i w modlitwie, aby nie bać się przeszkód i z ich pomocą jeszcze bardziej zjednoczyć się?

Odpowiedź: To zależy od tego, jak bardzo człowiek inwestuje w swoją duchową drogę, jak bardzo prosi Stwórcę, aby oczyścił przed nim drogę, pozwolił mu postępować naprzód i aby miał fizyczną i mentalną siłę, aby przezwyciężyć wszystko, co się przed nim pojawia.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 15.08.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa

Pytanie: Jeśli chisaron podnosi mnie do modlitwy, do połączenia ze Stwórcą, to cudowne, niech tak będzie do końca naprawy. A może jednak powinienem widzieć, jak wzrasta we mnie znaczenie, że przyjaciele zbierają się na lekcjach?

Odpowiedź: Musisz to wszystko zebrać i podnieść sam.

Pytanie: W 24 liście Rabasza jest zapisana fraza: „I niech Stwórca będzie naszym pomocnikiem i wybawi nas w materialnym i duchowym”. Rozumiem, gdy mówimy: „Wybawi nas w materialnym”. Ale co to znaczy „wybawić nas w duchowym”? Jaka jest ta nadzieja?

Odpowiedź: Aby Stwórca dał nam właściwe pragnienie.

Pytanie: Co to znaczy „chronić relację człowieka do Stwórcy i Stwórcy do człowieka”?

Odpowiedź: Aby relacje między nimi były szczere, bezpośrednie.

Pytanie: Otrzymujemy wiele ciosów i wznosimy wiele modlitw. Jak sprawić by ilość przeszła w jakość modlitwy? Mam wrażenie, że lepiej otrzymać jedno uderzenie, ale takie, które do nas dojdzie.

Odpowiedź: Jakość przyjdzie z czasem.

Z lekcji według listu Rabasza, 08.06.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie