Pytanie: Kogo kabalista uważa za swojego przyjaciela i czy ma on wielu przyjaciół?

Odpowiedź: Kabalista nie ma przyjaciół. Dla niego dowolny człowiek, który zajmuje się razem z innymi w grupie poszukiwaniem właściwości obdarzania i miłości – jest jego przyjacielem.

W języku hebrajskim „przyjaciel” – to „hawer”, od słowa „hibur” – połączenie, zjednoczenie. Ludzie, z którymi mogę się połączyć, żeby odkryć sens swojego istnienia, nazywają się moimi przyjaciółmi.

Pytanie: Czy oznacza to, że kabalista nie ma takich przyjaciół, z którymi może, na przykład raz w tygodniu, pojść pograć w piłkę nożną?

Odpowiedź: Nie. W młodości miałem wielu przyjaciół, z którymi przyjaźniłem się do 20-22 lat, a potem rozstaliśmy się: niektórzy poszli do wojska, niektórzy na uniwersytet.

Teraz zapraszają mnie na swoje spotkania, ale ja nie mogę znaleźć czasu, sił i pragnienia, żeby spotykać się z nimi, dlatego że jesteśmy zupełnie różni: nie mamy żadnych wspólnych celów, pragnień. Nie mamy o czym mówić, jedynie tylko wspominać, co było 50 lat temu, albo jak przeszło życie. A wspólnej teraźniejszości i przyszłości nie mamy.

Z lekcji w języku rosyjskim, 11.12.2016

Kategorie: Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi

 Pytanie: Kiedy zagłębiam się w Księgę Zohar, przechodzą przeze mnie potężne fale uczuć. Czy jest to kolejna egoistyczna iluzja, czy kropla duchowych doświadczeń?

Odpowiedź: Jeśli studiujesz Kabałę, słuchasz lekcji lub jakichkolwiek z naszych nagrań, nie ma wątpliwości, że uczestniczysz w procesie własnej naprawy. W zawiązku z tym w twoich odczuciach są kiełki przyszłych duchowych doznań.

Z lekcji w języku rosyjskim, 27.11.2016

Kategorie: Studia Kabały, ZOHAR

 Pytanie: Dlaczego kabalista musi pracować w tym świecie?

Odpowiedź: Kabalista musi w pełni uczestniczyć we wszystkim, w co ludzkość jest zaangażowana.

On jest naturalną częścią tego świata, a zatem musi istnieć w systemie, w którym znajdują się wszyscy.

Nie mogę wspiąć się na szczyt góry i żyć tam jak pustelnik. Muszę być jak wszyscy, mieć rodzinę, płodzić dzieci, zarabiać na życie itd.

Z lekcji w języku rosyjskim, 18.12.2016

Kategorie: Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi

 Pytanie: Czy możliwa jest wśród kobiet kabalistyczna przyjaźń, miłość, wzajemne poręczenie? Czy taka głębia wzajemnego duchowego włączenia bardziej charakterystyczna jest dla mężczyzn?

Odpowiedź: Tak, to jest bardziej charakterystyczne dla mężczyzn. Kobietom jest o wiele trudniej się przyjaźnić. One mogą połączyć się ze sobą tylko po to, aby pomóc mężczyznom. Na tym polega ich przeznaczenie i tak powinny się zachowywać.

To jest prawie niemożliwe, aby kobieta mogła być prawdziwym przyjacielem innej kobiety. Ale, aby osiągnąć wyższy cel, aby pomóc mężczyznom połączyć się ze Stwórcą, one mogą połączyć się ze sobą, ponieważ wtedy mają konkretny cel, który nie znajduje się między nimi, a powyżej nich.

Pytanie: Kto jest bardziej egoistyczny: mężczyźni, czy kobiety?

Odpowiedź: Mają inny styl egoizmu. Dlatego mówić o tym, kto jest bardziej egoistyczny, nie mogę. Mężczyznom łatwiej być połączonym między sobą, a kobietom łatwiej jest być ukierunkowanym na cel.

Z lekcji w języku rosyjskim, 11.12.2016

Kategorie: Duchowość kobiety, Mężczyzna i kobieta