Pytanie: Trudno jest kierować wszystkie siły na prośbę o naprawę i wychodzić za każdym razem z pustymi rękami. Jak można uniknąć na tej drodze rozczarowania?

Odpowiedź: O co prosisz? O sformułowanie prawdziwej prośby, czy o coś innego? Ponieważ oprócz tej prośby nic nie jest wymagane. Jeśli o coś proszę, to cały czas powinienem sprawdzać, czy moja prośba jest najlepsza, najbardziej prawidłowa, i czy jest prawidłowo ukierunkowana na cel. Po co nam jeszcze coś innego? Przecież każda odpowiedź na to byłaby zapłatą, a ja nie chce zapłaty… .

Do czego należy dążyć?

– Do zjednoczenia, jedności, dawania, aby w ten sposób sprawić Stwórcy radość!

– Chcę tylko wiedzieć, czy Jemu sprawia to radość, czy nie …

Gdybyś wiedział, że sprawiasz Stwórcy przyjemność, to czerpałbyś z tej wiedzy największą rozkosz – co oznacza, że otrzymywałbyś dla siebie.

Takie stany, gdy nie otrzymujesz nic i mimo to idziesz dalej, pomagają ci budować ekran z pomocą którego będziesz mógł otrzymać od Stwórcy odpowiedź, że sprawiasz Jemu rozkosz. I to napełnienie nie wejdzie w twoje pragnienie otrzymania, ale pojawi się na wyższym poziomie.

A gdybyś otrzymał odpowiedź teraz, dałoby ci to ogromną satysfakcję. Załóżmy, że napisałeś list do ważnej osoby a ona nie tylko otrzymała od ciebie ten list, ale również odpowiedziała ci na niego: „Otrzymałem twój list”. Już sam ten fakt, wystarczyłoby ci aby być szczęśliwym.

Dlatego nie będzie żadnej reakcji ze strony Stwórcy, dopóki nie jesteś chroniony przed taką rozkoszą.

Z lekcji do Księgi  Zohar, 25.01.2012

Kategorie: Jedność, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Stwórca

Pytanie: Co oznacza pojęcie „reszimot są zawarte w ekranie”?

Odpowiedź: Po pierwszym ograniczeniu (cimcum Alef) ekran -masach staje się najważniejszym celem w całej naszej pracy.

Ekran jest moją jedyną troską, miejscem, w którym stale odczuwam siebie. Wszystko pozostałe, z wyjątkiem ekranu są to inne warunki, które przeznaczone są do wsparcia ekranu, i określają jego formę, charakter i jego dokładne ukierunkowanie.

Moim zadaniem powinniśmy skoncentrować się tylko na ekranie. Przy tym nie zwracam uwagi na to, jakie powstają we mnie pragnienia, jakie jest światło, co się dzieje w moim życiu, ponieważ podjąłem decyzję, że od teraz i dalej będę starał się upodobnić do wyższego. A podobieństwo do wyższego zagwarantuje mi ekran.

Wszystkie pozostałe warunki, zarówno zewnętrzne, jak również wewnętrzne, grupują i koncentrują się w tym jednym pojęciu „ekranu” (masach). I myślę tylko o tym: jakie optymalne, najbardziej możliwe działanie z wszystkich możliwych mam wykonać, by w każdym stanie stać się podobnym  do Stwórcy.

Nie interesuje mnie ani stan sam w sobie, który i tak nie zależy ode mnie, ani odczucia wewnątrz tego stanu! Dla mnie jest tylko ważne, aby zrozumieć, że otrzymałem ten stan od Stwórcy, i dlatego mam do wykonania takie działanie, które upodobni mnie do Niego. W tym znajduje się moja cała praca!

Nie ma znaczenia czy to jest najmniejszy stan (katnut), czy największy stan (gadlut), czy też stan pośredni! To nie jest dla mnie ważne, bo wszystko pochodzi od Niego. Całą moją uwagę kieruję na ekran.

I „reszimot, które zawarte są w ekranie”, są to dane, z którymi pracuję. Są to informacje o mnie samym, o wyższym – o poprzedzającym mnie stanie z góry, o niższym – zewsząd. „Reszimot” są to „zapisy” wszystkich moich wrażeń od wszystkiego, co już się wydarzyło i co się jeszcze wydarzy. Dane te gromadzą się w ekranie, a moja praca jest w tym, aby je wyjaśnić, uporządkować w zależności od ich ważności i w działaniu, aby upodobnić się do wyższego.

Formuła jest prosta, szukamy optimum. Oznacza to uczynić maksymalnie wszystko co możliwe, wybrać najlepsze.

Z lekcji do „Nauki dziesięciu sfirot”, „18.01.2012

Kategorie: Praca duchowa