Pytanie: Jakich napraw dokonali dla nas kabaliści poprzednich pokoleń?

Odpowiedź: Baal HaSulam pisze w „Przedmowie do Nauki Dziesięciu Sfirot”, pkt 11: Mędrcy Talmudu ułatwili nam drogę Tory bardziej niż mędrcy Miszny, ponieważ … dostarczyli nam nowe narzędzie w miejsce opisanego w Misznie ascetyzmu – „światło, zawarte w Torze” w którym znajduje się siła, wystarczająca, aby zawrócić człowieka do Zródła“.

Dlaczego Mędrcy Talmudu zastąpili drogę ascetyzmu („jedz tylko kawałek chleba z solą, zapijaj naparstkiem wody, śpij na ziemi, żyj skromnym życiem i przykładaj wysiłki w Torze”) tylko na zajęcia Torą? Dlatego, że oni naprawili sieć połączenia między nimi a w tym samym ogólnym systemie dusz już znajdują się dusze, które działają w tym systemie i my możemy korzystać z ich pomocy.

W ogólnym systemie dusz po rozbiciu znajdują się rozbite dusze. I chociaż na rysunku przedstawiamy je sobie jakby rozrzucone w okręgu, ale w rzeczywistości istnieje tam ścisła hierarchia, która istniała w świecie Nekudim do rozbicia. Zgodnie z tą hierarchią dusze rozbijają się i spadają w dół – każda dusza zgodnie z poziomem swojej grubości pragnienia, to znaczy dusze z większym pragnieniem spadają niżej.

W całej tej sieci istnieją specjalne dusze – tysiące kabalistów, połączonych między sobą specjalną więzią. Jest to jakby szkielet duchowego systemu.

Czytając ich rękopisy, ściągamy na siebie świecenie z tej sieci połączenia, którą oni zbudowali między sobą. To świecenie naprawia nas – zamiast drogi cierpienia i niedostatku, po której szli ludzie w przeszłości, nie przebudzając światła, a narażając się na cierpienie, żeby oni pomogli im rozbić swoje ego.

Dla nas taka droga jest niemożliwa, ponieważ jesteśmy słabi i nie jesteśmy w stanie walczyć ze swoim ego bezpośrednio. Możemy to zrobić, przebudzając sieć połączenia, która już istnieje. My jakby znajdujemy się na rękach tych samych kabalistów z przeszłości, jak dziecko na rękach troskliwej matki i oni troszczą się o nas.

Łączymy się z ich rękopisami – szczególnie z księgą Zohar, tekstami Ari i Baal HaSulama i otrzymujemy stamtąd światło, opiekę i troskę tych wielkich dusz.

Z lekcji do Księgi Zohar, 17.05.2011

Kategorie: Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, ZOHAR

Pytanie: Czy sieć połączenia wielkich kabalistów przeszłości pracuje także nad duszami, które jeszcze nie przebudziły się do duchowego?

Odpowiedź: Nie. Ponieważ ci ludzie nie zwracają się do nich o pomoc. Możesz studiować Torę, czytać tysiące książek – i to nic w tobie nie zmieni.

Ponadto, jeśli czytasz teksty kabalistów, nawet z zamiarem, aby robić postępy, pytanie jest w tym, czy znajdujesz się w grupie, czy pragniesz stworzyć razem z innymi taką formę połączenia, która istnieje między tymi kabalistami.

Czy chcemy stworzyć w połączeniu między nami taką sieć połączenia, jak między nimi? Czy chcemy przejść od połączenia między rozbitymi duszami, które myślą tylko o tym, jak rozkoszować się różnego rodzaju ziemskimi rozkoszami – w więź, łączącą naszych świętych Praojców – wielkich kabalistów wszystkich pokoleń, przejść od rozbitego systemu połączenia pomiędzy duszami – do naprawionego systemu? My prosimy ich o pomoc w upodobnieniu się do nich, aby oni przyjęli nas do swojego grona.

Z lekcji do Księgi Zohar, 17.05.2011

Kategorie: Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, ZOHAR

Pytanie: Czy istnieje jakieś połączenie między siecią stosunków między nami i siecią połączenia  między wielkimi kabalistami, których dzieł uczymy się?

Odpowiedź: Musimy upodobnić się jak najbardziej do tej sieci połączenia, która łączy między sobą tych wielkich kabalistów. Mały rośnie ze względu na fakt, że chce być podobny do dużego.

Ten „duży” – to sieć połączenia, którą stworzyli między sobą kabaliści. „Mały” – to my, pragnący  włączyć się w nią, być w niej, upodobnić się do niej.

Z lekcji do Księgi Zohar, 17.05.2011

Kategorie: Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, ZOHAR

Pytanie: Jak prawidłowo interpretować, rozszyfrować te wydarzenia, przez które człowiek przechodzi? Czy można się tego nauczyć?

Odpowiedź: Aby to zrobić, trzeba studiować kabałę. Ponieważ, studiując kabałę, człowiek uczy się całego systemu zarządzania naszym światem, w tym również tego, co się z nim dzieje.

Pytanie: Załóżmy, że gdzieś wydarzyło się trzęsienie ziemi, akt terroryzmu lub trwa wojna. Czy kabalista wie, dlaczego to się stało?

Odpowiedź: Kabalista nie zna szczegółów, one go nie interesują. On bada i czuje ogólny wpływ całego zarządzania na nasz świat. Kabalistę interesują ogólne siły, prowadzące ludzkość do celu, ponieważ nasz świat istnieje po to, aby doprowadzić całą ludzkość do następnego poziomu rozwoju. A kabalista musi maksymalnie popchnąć ją do tego.

Pytanie: A jeśli jemu samemu coś się przydarzyło, powiedzmy zachorował – to czy wie dlaczego?

Odpowiedź: Do tego nie trzeba specjalnie się uczyć! Wszystko, co się dzieje, ma na celu, aby maksymalnie popchnąć człowieka do realizacji jego misji. Tutaj nie ma nic skomplikowanego.

Jeśli on to rozumie, po pierwsze, zaczyna zdrowieć. Po drugie, szuka stanu równowagi, widząc, w jaki sposób należy zarządzać prądami, które idą w jego kierunku i od niego rozchodzą się na cały system zarządzania. On znajduje się z nimi we wzajemnym związku.

Z lekcji w języku rosyjskim, 27.09.2015

Kategorie: Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi

Jaki będzie człowiek przyszłości

Cel rozwoju ludzkości – zmienić nasze właściwości tak, aby zamknięte i głuche serce otworzyło się na spotkanie z innym sercem.

Ten cel z góry przypisany jest każdemu z nas przez naturę, z jego powodu odkrywamy w sobie nowe uczucia – zamieniamy swoje egoistyczne pragnienie w pragnienie oddawania. A to nowe nastawienie pozwoli nam zobaczyć nowy świat.

Pytanie: Co to takiego pragnienie oddawania?

Odpowiedź: Jest to chęć dawania, dzielenia się, dbania o innych. Człowiek chce całym sercem i duszą być związanym z tym, co znajduje się poza nim.

Ale na razie nie może w ten sposób obchodzić się ze wszystkimi, ponieważ oni jeszcze postępują egoistycznie i mogą zacząć go wykorzystywać. Dlatego zaczynamy od małej grupy, w której wszyscy chcą anulować swój egoizm i połączyć się ze sobą. W tym ogólnym dobrym wzajemnym pragnieniu zaczynamy odczuwać nową rzeczywistość.

Pytanie: Czy człowiek przyszłości będzie zupełnie inny od dzisiejszego, jakby przybysz z innej planety?

Odpowiedź: Zmieni się tylko jego stosunek do całego świata: nieżywego, roślin, zwierząt i ludzi. Będzie odczuwał wszystkich, jak siebie samego.

Nie stanie się to od razu, lecz stopniowo. Jeśli teraz zacznę się tak odnosić do wszystkich, to wejdą mi na głowę. Dlatego otwieram swoje serce tylko tym ludziom, którzy są gotowi tak samo z dobrocią odnosić się do mnie. W ten sposób łączymy się w jednego człowiek z jednym sercem. A wtedy we wspólnym pragnieniu, w naszym wspólnym sercu zaczynamy odczuwać nowy świat.

Z rozmowy o nowym życiu, 08.09.2015

Kategorie: Praca duchowa, Społeczeństwo przyszłości

Przepustka w świat przyszły

Pytanie: Jakie właściwości trzeba zmienić, aby wejść w nowy nieograniczony świat? Przecież każdy z nas posiada różne właściwości.

Odpowiedź: Wszyscy mamy wspólną właściwość – egoistyczne pragnienie, które nas ciągle zmusza do myślenia o własnej przyjemności.

Żyjemy z taką właściwością i nie chcemy jej zmieniać, bo nie znamy niczego innego oprócz chęci większego napełnienia siebie. Zazdroszcząc innym ich przyjemności, chcemy tego samego i w ten sposób się rozwijamy.

To było zasadą rozwoju naszego świata w przeszłości, ale dziś to się kończy. Pragnienie zanika, bo widzimy, że taki rozwój jest bezsensowny. Jaki jest sens w tej niekończącej się pogoni za nowymi przyjemności, jak wiewiórka w kołowrotku?

Człowiek rozczarowuje się takim życiem, widząc, jak cały czas jest wykorzystywany poprzez reklamy. Nie rozumiemy, po co żyjemy, i dlatego tak rozprzestrzeniają się leki przeciwdepresyjne i narkotyki. Jeśli przed nami nagle nie pojawi się jakiś nowy cel, nowe możliwości, to z czasem taki los czeka całą ludzkość.

I wtedy będziemy się radować z tego, że rozczarowaliśmy się tym starym światem, widząc, że jest nic nie wart. Kabała oferuje nam wejście w inny świat. Całe nasze dotychczasowe życie przez ostatnie dziesiątki lat dane nam było tylko dla tego, abyśmy zachcieli się od niego uwolnić. Dziś jesteśmy w piekle, ale jest też inny świat, który nazywa się rajem.

Możemy wejść do tego raju, to jest bardzo proste. Trzeba tylko otworzyć swoje serce dla innych i połączyć się ze wszystkimi. Na razie nawet nie ze wszystkimi, a tylko z tymi ludźmi, którzy też chcą wejść w ten nowy, wspaniały świat.

Pytanie: Co to znaczy otwierać swoje serce dla pozostałych?

Odpowiedź: To znaczy stać się jednym człowiekiem z jednym sercem, połączyć serca. To jest warunek wejścia w przyszły świat. Jest to jedyna właściwość, którą musimy zmienić w sobie: otworzyć swoje zamknięte serce.

Ciąg dalszy nastąpi…

Z rozmowy o nowym życiu, 08.09.2015

Kategorie: KABAŁA, Praca duchowa

Komentarz: Kiedy zaczynamy czytać Księgę Zohar, często Pan zadaje nam pytanie: „Czy macie o co prosić Stwórcę?”

Odpowiedź: Oczywiście, w przeciwnym razie do czego jest ci potrzebna Księga Zohar? Po co ją otwierasz? – Aby ujawnić prawdę.

Prawda odkrywa się, tylko jeśli pobudzasz prawą linię, miłość. Pobudzając ją, powinieneś zrozumieć, poczuć, odkryć, że w tobie w rzeczywistości nie ma żadnej miłości, jest tylko nienawiść. I na dodatek taka, że nie jesteś nawet w stanie siedzieć razem ze swoimi przyjaciółmi.

Dlatego, aby nie pozostać obojętnym wobec siebie, konieczne jest żądanie, aby Stwórca nam to wszystko odkrył: i miłość, i nienawiść, i interakcje, starcia między sobą. Brakuje nam tego trzeciego faktora –zwracania się do Stwórcy!

Stwórca – jest to siła, warunek, system wymagający stałego połączenia. A gdy tak się nie stanie, będzie to wymagało dużo pracy. Nic z tym nie zrobisz, te etapy nie są do przeskoczenia.

Z programu TV „Tajemnice wiecznej Księgi”, 06.05.2015

Kategorie: Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, ZOHAR

Pytanie: W naszym świecie, poprzez pojęcie „duchowość” domniemywa się szerokie spektrum właściwości człowieka od subtelnego zrozumienia sztuki do różnego rodzaju altruistycznych działań. Kogo z Pana punktu widzenia, można naprawdę nazwać duchowym człowiekiem? 

Odpowiedź: Duchowym człowiekiem można nazwać tego, kto opanował wejście w system zarządzania naszym światem.

Wyższy lub duchowy świat – jest to system, który w pełni wpływa i utrzymuje nas w swojej sieci. Możemy go odkryć, ale w określonych warunkach. Jeśli człowiek, przeprowadzając nad sobą  pewne działania, nabiera szczególnych właściwości, zaczyna czuć system wyższych sił i staje się duchowym człowiekiem.  

Ponieważ duchowe – jest to obszar, który zajmuje się układem wyższych sił, zarządzających naszym światem. Wydaje się nam, że to znajduje się gdzieś daleko. W rzeczywistości jest to tutaj obok nas, ale my tego po prostu nie odczuwamy.

Aby odkryć człowiekowi ten system, istnieje nauka kabały. Ona daje nam możliwość poczuć wyższe siły, przy czym tak realnie, że człowiek nie tylko czuje ten system, ale sam zaczyna przez niego zarządzać naszym światem. W takim stopniu, w jakim staje się duchowym, on łączy się z systemem wyższych sił i dlatego może włączyć się w zarządzanie wszechświatem.

A więc nauka kabały ma na celu doprowadzić całą ludzkość do możliwości zarządzania naszym światem, naszym losem, by zmienić świat, ale tylko przez system wyższego świata.

Dlatego dzisiaj odkrywamy, że nie możemy nic zrobić ze sobą, z naszym światem, z naszym życiem.

Znajdujemy się w strasznych stanach, gdy nie wiemy, co stanie się z nami jutro: rozpadają się rodziny, dzieci wyrzekają się rodziców, rozpadają się wszystkie układy społeczne, nauka i kultura znajduje się w impasie, wszystko gdzieś znika, przecieka przez palce w zapomnienie. Ludzie zaczynają pogrążać się w bezprzyczynej agresji, próżności, narkotykach, bezsensowności.

Kabała wyjaśnia ten ​​stan świata, który z jednej strony jest globalny, a z drugiej negatywny, anarchiczny – jako bardzo dobry stan. Właśnie z niego człowiek uświadomi sobie, że nie ma innego wyjścia, aby poprawić swoje życie, zrozumieć dlaczego żyje, odkryć sens życia – jak tylko przez naukę kabały.

Dlatego ona odkrywa się właśnie w naszych czasach, a przez wszystkie tysiąclecia była ukryta,  nazywając się tajną nauką. Właśnie odkrywając dla siebie tę naukę, człowiek będzie w stanie zobaczyć nasz świat przez system wyższych sił zarządzania i włączyć się w ten system. Wznosząc się nad wszystkim, osiąga poczucie wieczności i doskonałości.

Innymi słowy, duchowy człowiek – jest to ten kto zarządza siłami znajdującymi się za granicami materialnego świata, a zatem zarządza również swoim losem.

Z lekcji w języku rosyjskim, 20.09.2015

Kategorie: KABAŁA, Praca duchowa

Pytanie: Jak kabalista odpowiada sobie na pytanie: „Dlaczego żyję”?

Odpowiedź: Z punktu widzenia kabały nasze życie dzieli się na dwie części.

Pierwsza część jest odpowiedzialna za materialny (zwierzęcy) stan człowieka: troska o ciało, potomstwo, żywność, bezpieczeństwo, itd. – to jest o wszystko to, o co w rzeczywistości troszczy się też każde zwierze.

Druga część naszego życia – jest to możliwość osiągnięcia już tego, co znajduje się ponad naszym ciałem, ponieważ mamy inne potrzeby. Jeśli człowiek czuje potrzebę zrozumienia sensu życia i myśli, jak dojść do stanu, gdzie odkryje się mu wyższe zarządzanie, wyższy świat, nowa rzeczywistość, to wtedy przychodzi do nauki kabały.

Dziś w naszym systemie zajmuje się nauką kabały już ponad dwa miliony ludzi na świecie i ci ludzie stopniowo osiągają drugą część sensu istnienia, to jest wyjście w wyższy świat.

Przy tym człowiek nadal żyje i pracuje w naszym świecie, jak powiedziano: „Swój świat (rozumie się wyższy świat) osiągnij jeszcze w tym świecie“, – i żyj jednocześnie w dwóch światach.

Sensem istnienia człowieka w materialnym świecie – to osiągnąć wyższy świat i kontynuować w nim swój rozwój.

Nasz świat – jest to jeden ze stopni dużego kołowrotu. A następny etap – jest to wyższy świat, z którego przychodzą wszystkie sygnały zarządzania naszym światem. Dlatego właśnie tam  odkrywa się sens naszego życia.

Z lekcji w języku rosyjskim, 20.09.2015

Kategorie: Dusza i ciało, Praca duchowa

Pytanie: Jeśli nasz mózg otrzymuje wszystkie polecenia i dalej wprowadza w działanie nasze ciało, oznacza to, że myśli o wolności woli, o Kabale również otrzymuję.

Więc, co to znaczy być wolnym, jeśli nie zarządzamy naszymi myślami i czynami? Jak można się podnieść, jeśli człowiek nie otrzymuje tych poleceń?

Odpowiedź: Człowiek wszystko otrzymuje od wyższego światła, a dalej jego droga zależy od  połączenia z otoczeniem, tzn. w jakim stopniu ten związek jest podobny do struktury wyższego poziomu. Jeśli jest podobny – on go odkrywa itd.

Kategorie: Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi, Wolna wola