Pytanie: Słuchamy lekcji, pracujemy w dziesiątce, bierzemy udział w rozpowszechnianiu, ale bywają momenty, kiedy egoizm chwyta mnie i mówi: „Odpocznij, popracowałeś trochę i wystarczy”. Jak w takim momencie nie pójść za przykładem egoizmu, przecież muszę się wzmocnić, a egoizm ciągnie mnie wstecz. Proszę o poradę co zrobić?

Odpowiedź: Popatrzcie na siebie nawzajem, a zobaczycie, jak należy pracować. Patrzę na was, mężczyźni i kobiety, wszyscy jesteście na tym samym, moim ekranie i widzę, czuję, jak bardzo każdy, oczywiście w różnym stopniu, stara się być bliżej Stwórcy. A wszystko to osiąga się poprzez bliskość do przyjaciół.

W taki sposób razem zmierzamy do celu stworzenia, i łącząc się coraz bardziej, osiągamy jedno serce, jedną opinię, jedno pragnienie, wewnętrzną jedność. To jest właśnie koniec naszej naprawy.

Człowiek na tym świecie nie potrzebuje niczego więcej. Niczego. Powinien zajmować się sprawami ziemskimi tylko w takim stopniu, w jakim jego ciało potrzebuje do istnienia, a wszystko inne kierować tylko w stronę zbliżenia się ze wszystkimi w duszy, a potem, w tej wspólnej duszy, ze Stwórcą.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”, 30.10.2023

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jak każdy przyjaciel powinien odczuwać obdarzanie w centrum dziesiątki?

Odpowiedź: Każdy powinien czuć, że jest połączony ze wszystkimi członkami grupy i chce razem z nimi wznieść się i przylgnąć do Stwórcy. To jest prawidłowe dążenie, właściwe działanie i właściwe uczucie.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 01.11.2023

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Co może mi pomóc ustalić, gdzie jest prawda, a gdzie kłamstwo?

Odpowiedź: Po pierwsze, nie trzeba dążyć do tego, co jest łatwo dane, co kryje się w pobliżu. To właśnie radzi nam zły początek. Najważniejsze jest być wewnątrz grupy. Nie bać się upadków, nie słuchać żadnych wniosków, ani tych które znajdują się z lewej, ani tych które znajdują się z prawej, ale jak najbardziej być skierowanym na Stwórcę.

A nakierowanie na Stwórcę powinno być takie, że powinieneś myśleć o tym, co najlepsze dla wszystkich. Jest to bardzo istotna różnica między prawidłowym wnioskiem a nie prawidłowym.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 30.10.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jeśli rozpowszechniamy dla świata, to co otrzymujemy na lekcji, czy jest to działanie duchowe?

Odpowiedź: Generalnie jest to włączone w nasze obdarzanie świata, ale samo w sobie to działanie nie jest duchowe. Prowadzi nas do przodu, ale w rzeczywistości nie jest duchowe, dlatego że nie mamy jeszcze duchowych kelim (naczyń).

Pytanie: A kiedy zbieramy się w grupie i rozmawiamy o wielkości Stwórcy, czy jest to działanie duchowe?

Odpowiedź: To zależy od was. Ale jeśli zbieracie się razem w celu osiągnięcia wspólnego pragnienia, aby w jakiś sposób upodobnić się do Stwórcy, to jest już działanie duchowe.

Pytanie: W artykule Rabasza „Dwie właściwości w świętości” jest powiedziane: „Wznoszę się nad wami, jak gdybyście Mnie uświęcili, czyli przez to sprawiacie, że odkryłem się wszystkim, że Jestem święty”. Co oznacza „jak gdyby”?

Odpowiedź: Nie wiemy dokładnie, co to jest. Ale kiedy staramy się postępować jak dziecko, które próbuje coś zrobić i otrzymuje pomoc, to człowiek stopniowo zaczyna dostrzegać, że jego działania są sensowne, słuszne, ze względu na obdarzanie.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 31.10.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Musimy zbudować taką sieć powiązań, żeby rozciągnąć między nami nici miłości, a następnie wskoczyć w to morze miłości. Możemy już o tym teraz mówić i próbować to zrobić, ale w rzeczywistości będzie to zrozumiałe dopiero po mocnym połączeniu w dziesiątce.

To można zrealizować tylko wtedy, gdy poczuję siebie wewnątrz dziesiątki i razem z całą dziesiątką zrobimy krok w kierunku jeszcze głębszego zjednoczenia. Wtedy doświadczymy niewyobrażalnych doznań, niepodobnych do niczego w naszym świecie.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 28.09.2023

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Stwórca podąża za człowiekiem dokładnie w takim samym stopniu, w jakim człowiek dąży do Stwórcy. Nie może o tym zapominać nawet w czasie największej tęsknoty.

I pamiętając, że Stwórca tęskni i dąży do połączenia z nim z siłą tak wielką jak On Sam, człowiek zawsze będzie cierpiał w udręce i tęsknocie od sukcesu do sukcesu, w nieustannym ziwugu, który reprezentuje ostateczną doskonałość siły duszy, dopóki nie zostanie uhonorowany odwzajemnioną miłością. (Baal HaSulam. List 19)

Pytanie: Tak poetycko jest tu napisane, że „człowiek zawsze będzie cierpiał w udręce i tęsknocie od sukcesu do sukcesu w nieustannym ziwugu”. Jak można osiągnąć taki wysoki stan?

Odpowiedź: Jeśli człowiek nieustannie kieruje się w stronę coraz większej więzi ze Stwórcą, stara się ją poczuć, to stopniowo zaczyna ją odczuwać.

Nieustanne scalenie (ziwug) jest wtedy, gdy cały czas pragniesz być w połączeniu ze Stwórcą i kierujesz swoje uczucia aby Go poznać. Tak przybliżasz się do Niego.

Pytanie: Prawdziwi kabaliści w ciągu dnia wszystkie swoje odczucia, wszystko co im się przydarza, kierują do Stwórcy i poprzez to łączą się z Nim?

Odpowiedź: Oczywiście. A czy jest ktoś jeszcze poza Stwórcą? To Stwórca jest korzeniem wszystkiego, do Niego człowiek jest skierowany.

Pytanie: W jaki sposób kabaliści nie tracą skupienia, uwagi na Stwórcy?

Odpowiedź: Dzięki własnemu wysiłkowi i własnej modlitwie.

Z lekcji na temat „Prowadzić wojnę, jak król Dawid”, 31.10.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Chcę zrozumieć, czego powinienem życzyć sobie w ciągu dnia – właściwie jakiego Stwórcę ludzie powinni odkryć dla siebie?

Odpowiedź: Stwórcę, który może zjednoczyć wszystkich ludzi w jedną grupę, w jeden naród – naród Stwórcy. Wówczas będziemy we właściwym stanie.

Pozwólmy Stwórcy zebrać nas w jedną grupę, w jeden naród i nauczyć nas, jak właściwie postępować wobec siebie, co myśleć i czuć do siebie nawzajem. A w przeciwnym razie cały ten proces nie zakończy się ani dziś, ani jutro, a być może za wiele, wiele lat.

Musimy żądać od Stwórcy, aby pokazał nam odpowiedni kierunek rozwoju i prawidłową pozycję każdego narodu, wszystkich narodów świata, jak powinny odnosić się do siebie nawzajem.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 30.10.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Izrael dzisiaj, Izrael i narody świata, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jest powiedziane, że nie ma mądrzejszego od doświadczonego. Ale jednocześnie okazuje się, że stan mądrości z doświadczenia życiowego jest jednak sprzeczny z zaufaniem do Stwórcy i połączeniem z Nim?

Odpowiedź: Nie, to nieprawda. To właśnie mądrość życia doprowadza człowieka do właściwej postawy wobec życia, nawet jeśli zaczyna wątpić w swoje siły.

Źródła pierwotne podają, że kiedy będziesz miał siłę świętości, wtedy będzie co ci odpowiedzieć. Oznacza to, że będziesz miał możliwość, siłę, pewność i mądrość, aby prawidłowo odpowiedzieć swojemu ciału, swojemu umysłowi.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”, 28.10.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Co pomaga nam doszlifować nasze pragnienie otrzymywania, aby było subtelne i abyśmy czuli, z kim walczymy?

Odpowiedź: Pomagają nam tylko nasze relacje w grupie. Im delikatniej będziemy odnosić się do siebie nawzajem, tym subtelniejsza będzie nasza relacja ze Stwórcą i odniesiemy sukces w tym połączeniu.

Pytanie: Jaką intencję należy zbudować przed czytaniem Psalmów? Jak się do tego przygotować?

Odpowiedź: Przed czytaniem Psalmów staramy się jedynie zbliżyć między sobą. Nie potrzebujemy niczego więcej. Z pomocą Psalmów pragniemy jeszcze bardziej połączyć się ze sobą. A w Psalmach są już takie życzenia i modlitwy, które na pewno zapewnią nam wszystko co najlepsze.

Z lekcji na temat „Prowadzić wojnę, jak król Dawid”, 28.10.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jak sprawdzić siebie: czy podejmuję wystarczające wysiłki, czy nie?

Odpowiedź: Wysiłki zwykle podejmowane są ponad wiedzą, ponad rozumem. Chociaż człowiekowi wydaje się, że to wszystko jest niezwykle trudne i niemożliwe, i ma wszystkiego dość. Nie wierzy już ani w nauczyciela, ze wszystkimi jego „kaprysami”, ani w Stwórcę, który jest ukryty i nie wiadomo, czego ode mnie chce. Człowiek ma wiele pretensji do grupy – do każdego z osobna i do wszystkich razem.

Ale mimo wszystko trzeba powiedzieć, że jest to obraz, który postrzegam zgodnie z własnymi wadami, w moim egoizmie! A w rzeczywistości przebywam w świecie Nieskończoności. A grupa to te dusze, z którymi jestem w pełnym zjednoczeniu!

A nauczyciel jest tą częścią, która jest wyżej nad nami i prowadzi nas do zjednoczenia z innymi, już naprawionymi duszami, abyśmy razem z nimi naprawili te dusze, które na razie są jeszcze nie naprawione. A Stwórca odkryje się między nami, tylko na razie jest ukryty, dla naszego dobra.

Jeśli człowiek poprawnie wyobraża sobie ten stan i rozumie, że ten świat jest wyobrażony, i konieczne jest aby przez ten iluzoryczny obraz dokopać się w głąb, do bardziej wewnętrznej formy, aby tam odkryć łączące się nici, jak na odwrotnej stronie haftu – wtedy będzie mógł wszystko umieścić na swoim miejscu i zażądać swojej zmiany.

Odkryje doskonałość – w byciu w harmonii razem ze wszystkimi pragnieniami, czyli z grupą i ze Stwórcą – właściwością obdarzania. Poczuje, że dzięki temu osiągnął doskonałość i nie ma więcej nic innego, i nie potrzeba, i nie chce, ponieważ dla niego jest to najdoskonalszy stan!

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Nauczyciel i uczeń, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie