Artykuły z kategorii Praca duchowa w grupie

Wewnątrz pragnienia otrzymywania

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: Jak człowiek może zapragnąć przejść na następny stopień, skoro jest on jeszcze bardziej mroczny, niż pragnienie otrzymywania?

Odpowiedź: Nie może. W twoim pytaniu zawarta jest już odpowiedź. Może jedynie raz za razem wyobrażać sobie coraz lepsze i wspanialsze stany w lo liszma, z których będzie miał korzyści. Przy czym również kategoria liszma jest w pewnym stopniu w to włączona, aby wzbudzać otaczające światło, które wykonuje działanie i tworzy w człowieku naczynia obdarzania.

W taki sposób światło działa jednak wewnątrz pragnienia otrzymywania i buduje w nim pragnienie obdarzania. Wynika to jednak z postawy człowieka wobec tego, co się dzieje, z jego pragnienia aby to nastąpiło. Dochodzi do tego pragnienia stopniowo, zgodnie z powiedzeniem: od lo liszma dochodzi się do liszma. Jego intencje coraz bardziej dążą do nadawania ważności Obdarzającemu, wbrew pragnieniu otrzymywania.

Pytanie: Czyli świadomie wykorzystuje właściwości pragnienia otrzymywania, oszukując je obietnicami jeszcze większej korzyści?

Odpowiedź: Człowiek wykorzystuje intelekt, zawarty w swoim pragnieniu otrzymywania, aby za jego pomocą osiągnąć pragnienia obdarzania. O tym powiedziano:”Niewolnica służy swojej pani”. Przecież inaczej się nie da? Różnica między „niewolnicą” a „panią” polega na intencji. Są to te same kelim.

Pytanie: Jak możemy zachować świadomość ważności tego, kiedy już wchodzimy do wnętrza pragnienia otrzymywania?

Odpowiedź: W jaki sposób człowiek może śledzić to, czy wewnątrz swojego pragnienia otrzymywania myśli o osiągnięciu obdarzania, Stwórcy? Tylko zgodnie z uświadomieniem sobie ważności grupy. Zależy to wyłącznie od tego, co wcześniej w nią zainwestował i dzięki czemu ma już przygotowaną podstawę. Ponadto przystępuje już do tego z wcześniej przygotowaną intencją. Stwórca pomaga mu tak, że nie daje mu przyjemności, lecz odczucie pustki. Inaczej się nie da?

Ostatecznie proces jest bardzo prosty. Jest przed nami ukryty właśnie ze względu na swoją prostotę, ponieważ tak ściśle nas otacza, że jakbyśmy patrzyli przez niego, nie zauważając go. Jest do tego stopnia, można powiedzieć, oczywisty i prosty.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 13.09.2026


Grupa jest uosobieniem połączenia między duszami

каббалист Михаэль Лайтман W pracy duchowej grupa jest absolutnie ważna dla każdego, ponieważ jest instrumentem, za pomocą którego odkrywamy Stwórcę. Stwórcę można pojąć tylko poprzez połączenie dusz. A grupa w naszym świecie jest ucieleśnieniem takiego związku. W grupie możemy uczyć się, jak współdziałać ze sobą wbrew egoizmowi.

To jest najbardziej nienaturalna praca przeciwna naturze człowieka! To okropne zajęcie, jakie tylko można było wymyślić – próbować mechanicznie kochać, uczestniczyć w lekcjach i spotkaniach, nieustannie współdziałać. Ale nie ma ucieczki.

Pytanie: Czy ludzie, z którymi Pan pracuje, są dla Pana również grupą?

Odpowiedź: Dla mnie grupą są praktycznie wszyscy moi uczniowie we wszystkich krajach świata, którzy biorą udział w lekcjach, czytają mojego bloga, są ze mną.

Pytanie: Czy pomagają Panu w postępie?

Odpowiedź: Oczywiście. Odnoszę się do nich jak matka, która karmi dzieci i otrzymuje dzięki temu przyjemność.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Znaczenie grupy”


Na dobre czy na złe?

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: Czy można znaleźć ogólną zasadę rozwiązywania naszych problemów?

Odpowiedź: Nie wiemy, które z naszych działań mogą przyciągnąć większą a które mniejszą ilość otaczającego światła, ani jak te działania ocenić. Możemy mierzyć nie rezultat, a samo działanie. Im bardziej działania są ukierunkowane na zjednoczenie, tym są pożyteczniejsze.

Ale to pod warunkiem, że w grupie przeważają właściwe wartości. Wtedy zjednoczenie w takiej grupie działa na dobre. Jeśli natomiast jest to grupa przestępców, których wartości są wątpliwe, ich zjednoczenie działa na złe. Oznacza to, że należy pracować w dwóch kierunkach: najpierw wyjaśniać wartości, sprawdzać je i precyzować, a następnie jednoczyć się wokół nich.

W przeciwnym razie może powstać grupa, która będzie przynosić jedynie szkodę. Wówczas lepiej, żeby między jej członkami nie dochodziło do zjednoczenia.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 14.08.2026


Sędziowie i strażnicy

каббалист Михаэль Лайтман Rabasz, 1985/86, Artykuł 34, „Sędziowie i strażnicy”: Powiedziano: „Sędziów i strażników ustanów sobie we wszystkich bramach swoich”. Kiedy człowiek chce rozpocząć pracę dla Stwórcy, przechodzi dwa etapy:

1. Teoria. Najpierw tworzy dla siebie program: co powinien robić, a czego nie powinien robić. Chodzi o rozróżnienie dobra i zła. Ta teoretyczna część nazywa się „sędzią”, który wskazuje jak należy postępować.

2. Praktyka. A następnie należy realizować teorię w praktyce. Ta część nazywana jest „strażnikiem”.

Ta praca nie jest na jeden dzień – każdego dnia człowiek powinien dokładać starań. Dlatego powiedziane jest w liczbie mnogiej: „sędziowie i strażnicy”.

Z lekcji na temat „Porady dla kongresu w Arawa”


Co gwarantuje nam wejście do świata duchowego?

каббалист Михаэль ЛайтманDlaczego jest to przed nami ukryte, że obdarzanie jest dobre? Po to, aby złodziej nie wyprzedzał wszystkich i biegł krzycząc: „Łapać złodzieja!”. Gdybym wiedział, że obdarzanie jest dobre i opłacalne, wtedy obdarzał bym z intencją otrzymywania przyjemności: „Obdarzać to obdarzać, zrobię to, najważniejsze, żeby mi było dobrze”.

Nie można dojść do właściwości obdarzania, dopóki nie odetniesz się od perspektywy uzyskania dobrego rezultatu, a inaczej nie nazywa się to obdarzaniem. Dlatego przede wszystkim należy zrobić ograniczenie („cimcum”) dosłownie na każde działanie, tak aby rezultat altruistycznego działania nie był odczuwalny w kelim otrzymywania, w żadnej postaci zadowolenia siebie. Dopiero potem można naprawdę obdarzać, wtedy zobaczysz, jakie to wspaniałe.

Jak i gdzie mogę zobaczyć, jakie to dobre? W jakich kelim poczuję, że jest to dobro? Tylko w kelim obdarzania. Ale gdzie są te kelim? Przecież ich nie mam!

Okazuje się, że są takie kelim i sam to zobaczysz. Znajdują się one w odbitym świetle, czyli w kelim, które nabędziesz z chisaronów innych ludzi – tych, których będziesz obdarzać. Właśnie tam znajdują się twoje kelim, z którymi powinieneś pracować. Natomiast twoje własne kelim to „kamienne serce” (lew a-ewen), dlatego powinieneś dokonać na nich ograniczenia i ich nie używać.

Oprócz punktu w sercu, nie masz dziś w sobie ani jednego kli, z którym mógłbyś pracować w duchowości. Gdzie znajdują się te kelim? W każdym z twoich przyjaciół siedzących tutaj. Znajduje się w nich twoja własna cząstka, która przeniknęła tam w wyniku rozbicia naczyń, a ty powinieneś połączyć je, zbierając od wszystkich przyjaciół. Wtedy poczujesz każdego z nich, odczujesz, że dosłownie wszyscy znajdują się w tobie, w twoim sercu.

Zobacz, w jaki sposób powinieneś być związany ze wszystkimi, w przeciwnym razie skąd weźmiesz te kelim?! Wejdziesz do świata duchowego, dzięki kli utworzonemu z kelim znajdujących się w każdym z przyjaciół w grupie. Nic innego ci nie pomoże, w żaden inny sposób nie osiągniesz duchowości.

Powinieneś objąć wszystkich, niczym ośmiornica, przenikając do serca dosłownie każdego przyjaciela i odczuwając je, ponieważ tylko tam znajdują się twoje kelim. Miną lata, zanim zaczniesz rozumieć, że przyjaciele są ci potrzebni, ponieważ w nich znajdują się twoje kelim, twoje duchowe poznanie.

Okazuje się więc, że pracujesz, wkładasz, a duchowe otrzymujesz w nich. Jak to możliwe?! Czy twoje zarobki trafiają na ich konto bankowe?! Jak sobie z tym poradzić? Udzielamy sobie nawzajem upoważnienia do stałego, swobodnego dostępu do konta bankowego każdego z przyjaciół. Nazywa się to „zawarciem sojuszu”. Taka wzajemna więź to właśnie „arwut” – gwarancja, wzajemne poręczenie.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 06.11.2026


Działania i intencje

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: W naszej grupie jednym z ważnych kryteriów jest liczba działań podejmowanych przez człowieka. Czy istnieje związek między ich liczbą a intencją?

Odpowiedź: Oceniamy ludzi na podstawie zewnętrznych znaków, według tego, ile dana osoba zrobiła. Tak właśnie powinno być. Mówimy, że człowiek zrobił to czy tamto, ponieważ nazywa się to jawną częścią Tory. Chodzi o to, czego dokonał – o działanie na rzecz postępu. Działanie!

Natomiast intencje, które w Kabale w istocie nazywane są prawdziwymi działaniami, nie możemy ani policzyć, ani zmierzyć. Nie możemy też o nich mówić, ponieważ siły zewnętrzne mogą się ich uchwycić. Nikt z nas nie jest jeszcze zabezpieczony przed wpływem drugiego człowieka, i sam również może zaszkodzić drugiemu. Dlatego nie mówimy o tym.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 12.09.2026


Dwie zasady pracy duchowej

каббалист Михаэль ЛайтманNasza wolność wyboru polega na tym, aby wkładając wysiłki, zebrać chisarony (pragnienia) od wszystkich przyjaciół, od siebie, z książek i od ich autorów. Wtedy pozostaje już tylko zjednoczyć wszystkie chisarony, mówiąc: „Jeśli nie ja dla siebie, to kto dla mnie?” – pragnąc dzięki temu wysiłkowi osiągnąć odkrycie, że „nie ma nikogo, oprócz Niego”.

Kiedy zaczynam pracować nad osiągnięciem chisaronu, czyli pragnienia odkrycia Stwórcy, muszę zrozumieć, że słowa „jeśli nie ja dla siebie, to kto dla mnie” odnoszą się do wysiłku, zebrania od grupy, potrzebnego pragnienia, tak abym osiągnął taki wewnętrzny stan, w którym mogę zwrócić się do Niego i poprosić, aby stworzył we mnie pragnienie duchowości i zbudował dla mnie kli.

Co jest do tego potrzebne? Muszę otrzymać od przyjaciół poczucie ważności Stwórcy, świadomość, że jest On w stanie zbudować we mnie chisaron, aby stał się modlitwą, wzniesieniem MAN. W odpowiedzi na to On przyjdzie, naprawi mnie, a następnie mnie napełni. 

To znaczy, modlitwa przed modlitwą, pragnienie odczucia prawdziwego, gorącego dążenia – to właśnie powinienem otrzymać dzięki poczuciu ważności, wielkości Stwórcy które pochodzi od przyjaciół.

Wtedy praca, wysiłki, nagroda i kara, wszystko zleje się w jedno. I zgodnie z tymi samymi zasadami: „Jeśli nie ja dla siebie, to kto dla mnie” oraz „Nie ma nikogo, oprócz Niego”, powinienem budować swoje relacje również z przyjaciółmi. W jaki sposób? Skąd mam wiedzieć, że moje wysiłki nie okażą się daremne i do niczego mnie nie doprowadzą?

Powinienem powiedzieć: „Jeśli nie ja dla siebie, to kto dla mnie” – w ten sposób wkładam wysiłek w relacje z przyjaciółmi i robię wszystko, co konieczne, dając z siebie maksimum. A mówiąc: „Nie ma nikogo, oprócz Niego”, jestem pewien, że On sprawi, że będę podziwiał przyjaciół, a ten podziw stanie się dla mnie trampoliną do Stwórcy.

I tak powinienem odnosić się do wszystkiego, co przydarza mi się w życiu: „Jeśli nie ja dla siebie, to kto dla mnie” oraz „Nie ma nikogo, oprócz Niego”.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 04.11.2026


Jak odczuć Stwórcę?

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: Co oznacza odczuwać Stwórcę jak przyjaciela?

Odpowiedź: Nie należy odczuwać Stwórcy jak przyjaciela. Owszem, zdarzają się takie stany, ale powinniśmy dążyć do tego, aby odczuwać Stwórcę w takim stopniu, w jakim odczuwa się przyjaciela.

Mimo że odczuwasz przyjaciela jako kogoś niezależnego od siebie, jednak mimo to widzisz, że warto się z nim jednoczyć, ponieważ daje ci to siłę do postępu, i jeszcze większą możliwość kierowania myśli do duchowości.

Jeśli jesteś związany z przyjaciółmi, możesz dzięki nim i z ich pomocą dłużej utrzymywać swoje myśli, swoją duszę, nieco bardziej ukierunkowane na duchowość. W taki sposób, który dodawałby ci wewnętrznego zapału, powinieneś starać się odczuwać również Stwórcę. Niech więź z przyjaciółmi będzie dla ciebie przykładem tego, jak możesz przybliżyć do siebie Stwórcę.

W uczucia, które odczuwasz wobec przyjaciół, do tych zakamarków duszy, w których odczuwasz że jesteś z nimi zjednoczony, że dobrze ci z nimi, że jesteście razem, wprowadź również Stwórcę, ponieważ są to właściwe uczucia do odczuwania Stwórcy.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 02.11.2026


Razem ze Stwórcą

каббалист Михаэль ЛайтманCo oznacza „duchowa droga”? To poziom, na którym człowiek znajduje się razem ze Stwórcą, i między nimi istnieje więź, zrozumienie, pewnego rodzaju zjednoczenie i zgodność.

Należy dążyć do osiągnięcia stanu zgodności ze Stwórcą, upodobnienia się do Niego, tak samo jak w relacjach z przyjacielem powinniśmy trzymać się tego, w czym osiągnęliśmy porozumienie, odrzucając to w czym się ze sobą nie zgadzamy, aby później powrócić do naprawy tego.

Tego właśnie należy pragnąć, starając się odczuć ten potencjalny stan za pomocą mechanicznego, zwierzęcego działania, które wykonuję teraz na tym świecie. Najważniejsze jest aby każde działanie ukierunkować na to, abyśmy żyli ze Stwórcą i odczuwali wszystko razem, będąc razem w myśli, w pragnieniu, w jakimś wewnętrznym kontakcie.

To właśnie jest intencja, wyjście ze stanu oddzielenia od Stwórcy ku wyzwoleniu. A wyzwolenie to więź ze Stwórcą. Trzeba wyobrażać sobie te rzeczy w możliwie najprostszy sposób. Nie chodzi o teorię, abstrakcję odległą od nas, o przykłady, których nie rozumiemy, ani o stany, które są jedynie opisane, ale nie mają z nami nic wspólnego. Trzeba jak najściślej łączyć to z odczuciami człowieka.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 02.11.2026


Miejsce dla odkrycia Stwórcy

каббалист Михаэль ЛайтманWiadomo, że mędrcy powiedzieli: „Tak jak twarze ich nie są do siebie podobne, tak samo ich poglądy nie są do siebie podobne”. Jak więc mogą być „jak jeden człowiek z jednym sercem”?

Odpowiedź: Jeśli mówimy, że każdy troszczy się o siebie, wynika z tego, że niemożliwe jest abyśmy byli „jak jeden człowiek”, ponieważ „nie są do siebie podobni”. Jeśli jednak wszyscy anulowali swoją własną władzę i wszyscy troszczą się wyłącznie o dobro Stwórcy, wtedy nie istnieją już ich indywidualne poglądy, ponieważ wszystko co osobiste zostało anulowane, a wszyscy weszli pod władzę Wyższego, Jedynego, Stwórcy. (Rabasz, List 42)

Najważniejsze dla nas jest anulowanie siebie, swojej własnej władzy. We wszystkim, co robimy w grupie, w obszarze duchowym, w którym pragniemy się rozwijać, nie powinno być miejsca na naszą własną władzę. Nasz władza powinna polegać na tym, aby nie było w nas naszej własnej władzy. Oznacza to, że człowiek powinien panować nad sobą w taki sposób, aby anulować egoistyczne pragnienia swojego serca. To bardzo ważne!

Wszyscy jesteśmy różni. Wszyscy mamy inne pragnienia i inne intencje. Jednak poprzez anulowanie siebie, stajemy się do siebie podobni pod względem kierunku tego anulowania. I chociaż wszyscy bardzo się od siebie różnimy, a nawet pod pewnymi względami jesteśmy sobie przeciwni, nie ma to znaczenia.

Jeśli anulujemy siebie, stajemy się jednakowi – anulowani. A kiedy ci „anulowani” jednoczą się ze sobą, odkrywa się w nich Stwórca, ponieważ pozostaje w nich puste miejsce, uwolnili je w sobie, aby mogło się w nim objawić odczuwanie Stwórcy.

Z lekcji kongresu