Stwórca daje człowiekowi punkt w sercu i doprowadza go do dziesiątki, gdzie wpada w ramiona przyjaciół i czuje się bezpieczny. W tym spokojnym stanie zaczyna „zasypiać”. Co należy robić? Trzeba wziąć na siebie jakąś pracę we własnej albo światowej grupie i ciągnąć ją z całych sił, inaczej utoniesz, uschniesz w swojej dziesiątce.

Pytanie: Jak dojść do stanu, gdy jeden człowiek jest odpowiedzialny za całą grupę?

Odpowiedź: Kiedy się jednoczymy, to przekształcamy się w jednego człowieka. Właśnie w taki sposób stajemy przed Stwórcą – jako jeden człowiek z jednym sercem: jedno pragnienie i jeden człowiek ze wszystkich osób razem.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 12.08.2023

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Kiedy czytasz tekst kabalistyczny wiele razy, powiedzmy dziesięć, nagle za jedenastym razem widzisz słowo, którego wcześniej nie dostrzegałeś. Z czym jest to związane?

Odpowiedź: Jest to związane z naprawą człowieka. Człowiek wkłada dużo wysiłku, dlatego zaczyna rozumieć głębiej tekst, zauważa nowe słowa i znaczenia.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 12.08.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Studia Kabały

Pytanie: Na czym powinniśmy opierać nasz postęp, skoro już wiadomo, że nie jest to kwestia wiedzy?

Odpowiedź: Tylko na środowisku. Wiedza jest bezwartościowa, jestem gotów zapomnieć wszystko. Jak mówi Talmud ludzie modlili się, aby zapomnieć o tym, czego się już nauczyli. Chcę zacząć z czystym kontem, jak dziecko, nie mając nic przy duszy.

Niech wszystko, czego się nauczyłem do tej pory, wyleci z mojej głowy. Nawet jeśli moje serce pozostaje puste, niczego nie potrzebuje, chcę zacząć od nowa, ogołocony ze wszystkiego, co posiadam. Tylko w taki sposób możemy kontynuować naszą drogę, zaczynając każdy dzień od nowa.

Wydawałoby się, że tyle rzeczy jest zapisanych w książkach: „Pamiętaj, poznaj, nie zapomnij”…To prawda, ale w rzeczywistości człowiek postępuje, gdy jest gotowy „wyzerować się”, kiedy nie słucha głosu bieżącej chwili. Tylko środowisko pozostaje naszym stałym wsparciem.

Z lekcji według artykułu „Odkrycie miary – ukrycie dwóch”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Stwórca pragnie od nas tylko jednego: abyśmy próbowali się do Niego zbliżyć. Chociaż jest to sprzeczne z naszymi egoistycznymi pragnieniami, ale w końcu otrzymamy absolutne napełnienie.

Stwórca chce, abyśmy napełnili się Nim, ponieważ On znajduje się tylko w pragnieniu obdarzania. Dlatego gdy staramy się napełnić właściwością obdarzania, napełniamy się Nim, stajemy się jak Stwórca i osiągamy absolutne zbliżenie.

Z lekcji „Nawyk staje się drugą naturą”, 11.08.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: W pewnym momencie człowiek podejmuje decyzję, aby przestać otrzymywać dla siebie. Czyja to decyzja: człowieka czy Stwórcy?

Odpowiedź: Człowieka.

Pytanie: Kiedy człowiek zrozumie naturę swojego otrzymywania, jak znaleźć najniższy punkt, z którego odepchnie się w stronę modlitwy i połączenia?

Odpowiedź: Najniższy punkt jest wtedy, gdy człowiek czuje, że na tym świecie nie ma nikogo niższego i gorszego od niego. Właśnie z tego punktu powinien rozpocząć wzniesienie.

Pytanie: Kiedy Stwórca ujawnia naszą chorobę albo daje nam jakiś wstrząs, pierwszą reakcją jest nienawiść i uraza do Stwórcy. Czy można to zmienić, aby pozostała tylko wdzięczność?

Odpowiedź: Dziękować i prosić Stwórcę, aby nas zmienił.

Z lekcji „Nawyk staje się drugą naturą”, 10.08.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Boli mnie, że Stwórca nie kocha mnie takiego, jakim jestem. Wydaje mi się, że chce mnie zmienić, złamać. Jak z tego stanu odczuwać miłość do Niego?

Odpowiedź: A dlaczego Stwórca miałby cię kochać? Dlaczego żądasz, aby On cię kochał takiego, jaki jesteś? Wręcz przeciwnie, powinniśmy prosić Stwórcę, aby nas naprawił.

Dlatego nie lubię siebie takiego, jaki jestem teraz. Za każdym razem kocham siebie bardziej w takiej formie, w jakiej chcę widzieć siebie za dzień, za dwa i tak dalej. Nie ma więc powodów by się mylić.

To, że Stwórca nie kocha nas w naszym obecnym stanie, to bardzo dobrze. Stwórca pragnie, abyśmy naprawili się i dlatego daje nam takie uczucia.

Z lekcji „Nawyk staje się drugą naturą”, 10.08.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Boli mnie to, co dzieje się w moim kraju. Jak sprawić, żeby bolał mnie brak połączenia ze Stwórcą, dążenia do Niego?

Odpowiedź: Trzeba prosić o jedno i o drugie. Z jednej strony prosić, żeby Stwórca zjednoczył nas i dał nam właściwość obdarzania, miłości, połączenia. Z drugiej strony, abyśmy wznieśli się ponad nasz egoizm i w taki sposób stali się bardziej duchowi.

Pytanie: Zauważyłem, że największą egoistyczną przyjemność odczuwam wtedy, kiedy czymś zarządzam, promuję coś własnego. Potem robi się nieprzyjemnie, przychodzi wstyd i uczucie odrazy. Jak od tego uciec?

Odpowiedź: To powinno mieć na ciebie wpływ, nie dlatego, że jest nieprzyjemne, ale dlatego, że jest przeciwko Stwórcy. Wtedy możesz prosić, aby podniesiono cię z tego stanu.

Pytanie: Jak utrzymać się w stanie niskości wobec Stwórcy, w uświadomieniu sobie Jego wielkości, że nie ma nikogo oprócz Niego? To ciągle się wymyka.

Odpowiedź: Jeśli spróbujesz to zrobić, zrozumiesz, dlaczego są ci dawane takie warunki i stany. Pojawi się przed tobą właściwa definicja tego, jak Stwórca cię wychowuje.

Pytanie: Kiedy chcę zadać Panu pytanie, odczuwam strach i trwogę. A kiedy zwracam się do Stwórcy lub do przyjaciół, nie mam takiego strachu. Czy to przejaw egoizmu?

Odpowiedź: Ćwicz, praktykuj. Wypowiadaj teksty zwracając się do przyjaciół, zwracając się do Stwórcy, zwracając się do mnie. Tak stopniowo wyrobisz sobie nawyk.

Pytanie: Czy można prosić Stwórcę o bojaźń przed przyjaciółmi?

Odpowiedź: Oczywiście. Wszystko cokolwiek chcesz.

Z lekcji na temat „A moje serce jest we mnie puste”, 06.08.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Myślę, że kocham moich przyjaciół. Ale czy umiemy prawidłowo kochać? Czy można się tego nauczyć?

Odpowiedź: Powinieneś starać się zrobić wszystko, co możliwe, aby twoi przyjaciele odkryli Stwórcę. To jest nasze główne zadanie. Jeśli człowiek będzie o tym myślał, będzie ubolewał, aby jego przyjaciele i w ogóle wszyscy mieszkańcy naszego świata odkryli Stwórcę, wykona dla siebie największą pracę, największą przysługę.

Pytanie: Dlaczego tak bardzo bolesne jest odczuwanie niemożności do połączenia?

Odpowiedź: Dlatego że taki jest cel stworzenia i musimy do tego dojść, ale widzimy, że nie jesteśmy w stanie, nie możemy. Wtedy załamuje się cały program stworzenia, cały program życia. Co więc zrobić? Pozostaje tylko jedno: zjednoczyć się z przyjaciółmi i żądać od Stwórcy, aby On zrobił to za nas. Dojdziemy do tego.

Z lekcji na temat „Nawyk staje się drugą naturą”, 08.08.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Obecnie wracamy z połączenia komunikacji wirtualnej do fizycznej. Jaki jest punkt dążenia do nowego, gdzie jest nasz dodatek? Na czym powinniśmy się skoncentrować?

Odpowiedź: Chcemy być zjednoczeni siłą Stwórcy, aby On przejawił się między nami i abyśmy mogli poczuć, że trzymamy się Go, a przez Niego wszystkich naszych przyjaciół. Wcześniej w naszej pracy musieliśmy trzymać się naszych przyjaciół, a teraz będziecie trzymać się Stwórcy, aby trzymać się swoich przyjaciół.

Mam nadzieję, że wkrótce wszystkie problemy w Europie zostaną rozwiązane, i będziemy mogli swobodniej się poruszać, a także ponownie organizować wszelkiego rodzaju kongresy. Mam nadzieję, że nastąpi to szybko.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 12.08.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Każdy z nas ma inne myśli i pragnienia. Jak uczynić na każde z nich właściwą intencję?

Odpowiedź: Nie trzeba zagłębiać się w każde pragnienie. Chcemy po prostu, aby wszystkie pragnienia, które prowadzą nas do celu, pracowały samodzielnie, aby utrzymywały nas w obdarzaniu, w miłości, w zbliżeniu się do siebie. Tak będziemy podążać przez cały czas.

Bardzo chętnie przyjmujemy przeszkody, ponieważ jesteśmy pewni, że wszystkie są wysyłane przez Stwórcę w jednym celu – aby nas do Niego przybliżyć.

Pytanie: Kiedy pojawia się przeszkoda, czy możemy dodać do niej intencję zadowolenia Stwórcy?

Odpowiedź: Oczywiście. Staramy się zastąpić przeszkody, które nas od siebie oddalają i oddzielają, siłami zbliżenia, a przez to sprawiamy Stwórcy szczególną przyjemność.

Z lekcji na temat „Nawyk staje się drugą naturą”, 08.08.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa