Pytanie: Czy „pocieranie serc” i „rozpływanie się w przyjaciołach” – to różne działania?

Odpowiedź: „Pocieranie serc” oznacza, że ​​czuję całkowite przeciwieństwo mojego serca do serca przyjaciela. Kiedy tak pocieramy się sercami, to czujemy, jak bardzo każdy powinien wyrzec się siebie, anulować swój egoizm, a wtedy w tym stopniu będziemy coraz bardziej gotowi do zjednoczenia. Na tym polega nasza praca.

Pytanie: Jak praktycznie mogę pocierać serca z moimi przyjaciółmi w dziesiątce, aby się w nich rozpuścić? Czy muszę o nich myśleć, spotykać się z nimi, modlić się?

Odpowiedź: Musisz myśleć o tym, jak przez siebie napełnić przyjaciół. A kiedy spróbujesz to zrobić, to zobaczysz, jak wiele jeszcze musisz sam naprawić. Dokładnie w taki sposób idziesz naprzód.

Z lekcji na temat „Przygotowanie do otwarcia serca na kongresie”, 28.09.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jak mogę napełnić pragnienia przyjaciół, jeśli w ogóle nie rozumiem, czego chcą?

Odpowiedź: Rozumiesz, czego chcą, ponieważ chcą tego samego, co ty: osiągnąć naprawę, odkryć wyższą siłę działającą w naturze. Ta siła nazywa się ogólną Naturą, do której należy cały wszechświat. Dlatego wiesz, czego chce przyjaciel. Ponadto każdy ma różnego rodzaju ziemskie pragnienia, które mogą być nam nieznane – każdy ma swoją osobistą sferę, która nie odnosi się do duchowości. Ale jeśli, chodzi o wysokie, duchowe pragnienia i cele, powinno być dla ciebie jasne, co dzieje się z przyjacielem, tak więc staraj się go wspierać.

Wsparcie polega na tym, aby podnieść przyjacielowi nastrój, dać mu nadzieję, siłę i inspirację do osiągnięcia celu. Pomóż mu we wszystkim, co tylko możliwe. Obudź w nim poczucie wielkości celu i wielkości wyższego. Pokaż mu, jak możesz anulować się przed grupą. Ponieważ tylko mały może otrzymać od dużego i dlatego każdy musi anulować się przed grupą, aby coś od niej otrzymać.

Grupa dysponuje duchową siłą, która przebywa między nami. Grupa nie została przez nas założona. Nam tylko tak się wydaje, jakbyśmy sami zebrali się i zbudowali grupę. To oczywiście nieprawda! Grupę dla nas organizuje wyższa siła – nie myślcie, że przypadkowo trafiliśmy na siebie. Wszystko dzieje się dzięki wpływowi wspólnego pola, które łączy nas razem.

Dlatego należy zrozumieć, że z jednej strony, działa między nami ukryta siła. A z drugiej strony musimy odpowiednio wykonywać działania, po to, aby się do niej zbliżyć i zacząć ją odczuwać. Wtedy zaczniemy z nią wzajemną pracę. W taki sposób poprzez nasze zmiany, stopniowo zbliżamy się do odkrycia wyższej siły, stopniowo przejmując jej właściwości. A kiedy ujawniamy w sobie te właściwości, oznacza to, że odkrywamy wyższą siłę.

Z lekcji według artykułu Rabasza

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Kiedy w naszej jedności otwieramy serca, odczuwam nieznośną tęsknotę. Jest tak silna, że niemożliwe jest dalsze otwarcie serca. Jaka jest odwrotna strona tego uczucia i jak mogę wykorzystać je dla dobra mojej grupy?

Odpowiedź: Musisz zjednoczyć wszystkie swoje uczucia i skierować je w stronę jedności swojej dziesiątki, a następnie poprzez dziesiątkę – do wszystkich pozostałych. Należy starać się zbliżyć, tak aby poczuć absolutnie wszystkich przyjaciół w swoim sercu. To będzie rzeczywiście odkrycie twojej duszy.

Myślimy, że dusza to coś takiego: musi skądś zejść, musi się gdzieś wznieść, musi się przemieszczać. Dusza to nasze pragnienia, które są gotowe zjednoczyć się i dać w sobie miejsce dla Stwórcy.

Z lekcji na temat „Przygotowanie do otwarcia serca na kongresie”, 28.09.2023

Kategorie: Dusza i ciało, Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Co to znaczy w naszym połączeniu uwolnić miejsce dla Stwórcy?

Odpowiedź: Oznacza to, że jednocząc się razem, chcemy, aby Stwórca umieścił się w naszych wspólnych pragnieniach, które tworzymy z naszych indywidualnych pragnień. Kiedy dziesiątka całkowicie się zjednoczy, i chcemy być napełnieni światłem Stwórcy, to światło Jechida, które może wypełnić naszą dziesiątkę, będzie oznaczać pojawienie się Stwórcy. Jeśli będziemy zjednoczeni, światłu nic nie będzie przeszkadzać.

Pytanie: Od czego zależy, ile światła wejdzie do kli i jakiej jakości?

Odpowiedź: To zależy od naszych uczuć, pragnień, od tego, jakie mamy wzajemne odrzucenie, i jak bardzo podnosimy się ponad nie i nadal chcemy być razem.

Z lekcji na temat „Przygotowanie do otwarcia serca na kongresie”, 28.09.2023

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Obraziłem się na swoją dziesiątkę i na Stwórcę. Przyleciałem na kongres z innego kraju, a sześciu moich przyjaciół z dziesiątki, mieszkających w Izraelu nie przyszło na grupowe spotkanie. Jak jeszcze mogę prosić Stwórcę, by zbliżył mnie do przyjaciół?

Odpowiedź: Być z przyjaciółmi cały czas w połączeniu, pisać do siebie, rozmawiać ze sobą. Powinieneś nawiązać z nimi więź i być z nimi w stałym kontakcie. Należy zrozumieć, że z dnia na dzień Stwórca budzi w nas coraz większe egoistyczne pragnienia i coraz trudniej będzie nam się ze sobą połączyć.

Musimy więc zadbać o to, aby połączenie między nami było silniejsze i nieustanne.

Z lekcji na temat „Przygotowanie do otwarcia serca na kongresie”, 29.09.2023

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Muszę starać się, aby nie odczuwać odległości między mną a moimi przyjaciółmi, a im bardziej eliminuję ten dystans, tym większe są moje szanse na odczuwanie Stwórcy. Jeśli moje wewnętrzne połączenie ze Stwórcą i moimi przyjaciółmi jest tak silne, że nie ma między nami żadnej różnicy, wtedy otrzymuję możliwość odkrycia Stwórcy, odczuwania Go wszystkimi moimi pragnieniami i wszystkimi moimi organami.

Nie może być tak, że Stwórca jest ode mnie dalej niż przyjaciel. Wręcz przeciwnie, kiedy czuję, że moi przyjaciele są tak blisko, jakby dotykali mojej skóry, moich wewnętrznych właściwości, wtedy mogę odkryć i poczuć Stwórcę.

Konieczne jest wyeliminowanie dystansu między mną a moimi przyjaciółmi we wszystkim: zarówno w umyśle, jak i w sercu, we wszystkich moich nadziejach i pragnieniach, aby odczuwać ich całym sercem i duszą. A to oznacza nie tylko objęcie, ale zbliżenie się do siebie wewnętrznie. Może to nawet nie przejawiać się w działaniach zewnętrznych, ale musi być poruszeniem serca.

Oczywiście na początku czuję dystans między mną a przyjacielem, rozbieżność między naszymi właściwościami. Ale im więcej myślę o tym, jak się do przyjaciela zbliżyć, aby zjednoczyć się jako jedna osoba o jednym sercu, tym wyraźniej mogę wyobrazić sobie Stwórcę, który jest między nami, jak zostało powiedziane: „Wy mnie stworzyliście”.

Łączymy się z naszymi przyjaciółmi do tego stopnia, że jednoczymy wszystkie nasze pragnienia, myśli, marzenia, dążenia i wtedy czujemy, że Stwórca jest pomiędzy nami. Dzięki naszemu wysiłkowi, że staramy się odczuwać nas wszystkich jako jedną osobę o jednym sercu, z jedną wspólną myślą, jednym pragnieniem, jednym dążeniem, w jednym uścisku – tymi staraniami budujemy Stwórcę.

Łączymy nasze serca tak bardzo, że nie ma już żadnego miejsca dla Stwórcy, jak tylko wypełnić nasze serca. Miejsce dla Stwórcy definiujemy jako miejsce naszego wspólnego serca. Nasze połączenie, w którym nie ma wolnego miejsca, określa właśnie miejsce dla Stwórcy.

Z lekcji na temat „Rosz ha-Szana”, 16.09.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Przestałem być przykładem dla swojej dziesiątki. Ważne było dla mnie aby obudzić serca przyjaciół, ale mój egoizm wciągnął mnie wewnątrz bardzo głęboko i nic nie pomaga. Jak mogę wyjść z tego stanu?

Odpowiedź: Musisz pokazać przykład innym, jak wydostać się z tego stanu. Bez względu na to, jak się czujesz, musisz po prostu otworzyć się i związać ze wszystkimi. To wszystko. Wcześniej Stwórca dawał ci siłę, byłeś początkujący. Ale teraz jesteś mądrzejszy, masz wszelkiego rodzaju rozważania i dlatego musisz prosić Stwórcę. Potrzebne jest połączenie z przyjaciółmi, abyście mogli pomagać sobie w osiągnięciu takiego stanu, w którym wszyscy razem zażądacie interwencji Stwórcy.

Pytanie: O co powinniśmy prosić i czego żądać od Stwórcy podczas wspólnej modlitwy?

Odpowiedź: Musisz prosić tylko o jedno: wznieść się ponad swoje egoistyczne serce i prosić o wzajemne połączenie. Przecież każdy z nas jest tylko małą cząstką. Jeśli się zjednoczymy, to będziemy mieli siłę, aby żądać, prosić, przekonywać Stwórcę, by podniósł nas duchowo, byśmy nie pozostali rozbici, oddzieleni i bezwartościowi.

Z lekcji na temat „Przygotowanie do otwarcia serca na kongresie”, 29.09.2023

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Bez względu na to, jak bardzo się staram, zawsze mam wrażenie, że Stwórca jakby nie przyjmuje moich wysiłków, jakby jeszcze bardziej rozpalał moje pragnienie, aby zadowolić Go. Czy kiedykolwiek poczuję, że sprawiam Mu zadowolenie? A może Stwórca sprawi abym zrozumiał, że wciąż robię coś nie tak?

Odpowiedź: To wspaniale, że Stwórca cały czas pokazuje ci, że nie jest z ciebie zadowolony. To cię rozpala i daje możliwość podjęcia jeszcze większego wysiłku, jeszcze większego dążenia do Niego. To najlepsza pomoc, jaką Stwórca może dać człowiekowi.

Z lekcji na temat „Sprawdzać siebie (Przeprowadzać krytyczną samoanalizę)”, 25.08.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Nasz kongres nazywa się „Otwieramy serca”, wszystkie jego lekcje dotyczą tego, jak możemy zjednoczyć się w jedno serce, jak przezwyciężyć ociężałość serca, jak wydobyć modlitwę z głębi serca. Prosimy Pana o słowa zachęty, abyśmy w pozostałym czasie mogli przesiąknąć tym kongresem.

Odpowiedź: Jeśli każdy będzie prosić za przyjaciela, to wtedy we wszystkim odniesiemy sukces. Jeśli każdy w głębi serca troszczy się o siebie, to nie będzie połączenia, w którym ujawnilibyśmy Stwórcę i nasz następny duchowy stopień.

Tak więc, prośmy za przyjaciół. Nie troszczę się o siebie, ale troszczę się o przyjaciół, dlatego że całkowicie od nich zależę. To nie tak po prostu „troszczę się o nich”. Troszczę się o nich, ponieważ jest to między innymi, też troska o mnie samego i o to, by sprawić zadowolenie Stwórcy. Moje działanie nie jest całkowicie bezinteresowne.

Tak więc pomyślmy o wzajemnym poręczeniu („arwut”), w którym każdy z nas zrozumie, że bez wspierania swoich przyjaciół i wsparcia od przyjaciół, nikt z nas nic nie osiągnie.

Z lekcji na temat „Przygotowanie do otwarcia serca na kongresie”, 29.09.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Kiedy przyjaciel widzi we mnie wadę i nawet zaczyna mi o niej mówić, rozumiem, że jestem niski w jego oczach, że stawia się nade mną. Postrzegam to jako zły przykład z jego strony i naruszenie przyjacielskiej miłości. Jak to rozwikłać? Jak mogę znaleźć połączenie ze Stwórcą i odnieść wszystko do Niego?

Odpowiedź: Nie ma potrzeby niczego rozplątywać. Należy normalnie poruszać się ze swojego zrozumienia tego, co napisali kabaliści. Wszystko idzie dobrze. Nie widzę żadnych problemów. Po prostu potrzeba jeszcze czasu i większego pragnienia, aby być połączonym ze Stwórcą.

Stwórca nam to wszystko przedstawia. Przed nami jeszcze wiele różnych problemów na drodze, aż do wielkiej nienawiści między nami. Nie ma od tego ucieczki. Zaczniemy nienawidzić siebie, będziemy gotowi się pozabijać. Tak napisali kabaliści. W taki sposób będziemy zmierzać do przodu. Ale najważniejsze jest to, aby jednak trzymać się siebie, pomimo tego, że istnieją takie relacje.

Należy zrozumieć, że z jednej strony Stwórca ujawnia nam szczególne relacje między nami: nienawiść, przeciwieństwo, oddalenie. A z drugiej strony bez względu na wszystko musimy być w miłości do siebie, choć jesteśmy gotowi się pozabijać.

Tak napisano o starożytnych uczniach-kabalistach: że kiedy zbierali się razem, byli gotowi się nawzajem pozabijać, tak bardzo nienawidzili jeden drugiego. A potem powoli zaczynali się uczyć, przyciągać na siebie wyższe światło, a wszystko to zakończyło się tak, że obejmowali się wzajemnie i jednoczyli w sercach. Dlatego w żadnym wypadku nie powinniśmy polegać na tym, co czujemy dzisiaj.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 28.09.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie