Pytanie: Do pewnego rodzaju egoizmu pojawia się określony nauczyciel. W jaki sposób rozwijał się nasz egoizm, że to właśnie Baal HaSulam przybył na ten świat, aby odkryć nam metodę duchową?

Odpowiedź: Dzisiaj nie możemy jeszcze tego ujawnić. Widzimy tylko, że wyjątkowy człowiek w wyjątkowym czasie otrzymał od Stwórcy dar, który pozwolił mu wyjaśnić i przyciągnąć do wiedzy o Stwórcy praktycznie wszystkich ludzi.

Pytanie: Co to jest odkrycie Stwórcy w odczuciach i umyśle?

Odpowiedź: Dzieje się to wtedy, gdy człowiek czuje się całkowicie gotowy do połączenia ze Stwórcą.

Pytanie: Połączenie ze Stwórcą staje się coraz łatwiejsze, prostsze. Co to może oznaczać w przyszłości?

Odpowiedź: Co to będzie oznaczać w przyszłości, nie wiem. Musimy jednak przyswoić sobie, że tylko za pomocą wyższego światła, zstępującego na nas, możemy osiągnąć połączenie ze Stwórcą i celem stworzenia.

Pytanie: Co to za paradoks, że w ostatnim pokoleniu zgromadziliśmy największy i najcięższy egoizm, a jednocześnie mamy więcej możliwości przybliżenia się do Stwórcy?

Odpowiedź: Wielki egoizm jest właśnie warunkiem przybliżenia do Stwórcą.

Z lekcji w dzień pamięci Baala HaSulama, 13.10.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Dlatego kiedy Izrael jest zaangażowany działaniami dla obdarzania, następuje zstąpienie [wyższego dobra] do narodów świata, którego cały korzeń jest tylko w otrzymywaniu przyjemności dla siebie. (Drabina postawiona na ziemi. Rabasz. Notatka 371)

Pytanie: Na czym polega dobro dla narodów świata?

Odpowiedź: Na tym, że wszystkie narody stają się sobie bliższe, lepiej się wzajemnie rozumieją, dążą do zjednoczenia a także mogą poznać Stwórcę.

Pytanie: Jak zatem sprawdzić siebie w relacji do stanu świata?

Odpowiedź: Po prostu pragnąć, aby to się stało. To wszystko.

Pytanie: W naszej światowej grupie uczy się od dwóch do trzech milionów studentów. Czy możemy zwrócić osiem miliardów ludzkości w stronę światła?

Odpowiedź: Oczywiście, że możemy. Jestem pewien, że nam się wszystko uda, inaczej nie traciłbym na to czasu.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 02.12.02.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Izrael i narody świata, Praca duchowa, Rozpowszechnianie metody

Pytanie: Wszyscy, którzy studiują Kabałę, wiedzą o znaczeniu grupy, znaczeniu zjednoczenia. Ale od czasu do czasu pojawia się pragnienie odejścia od grupy, czerpania ze źródła i samemu dotarcia do sedna. Czy jest sens podążać za tym pragnieniem, czy lepiej je pokonać? Lub realizować tę potrzebę – przestudiować samemu jakiś rozdział, który mnie interesuje?

Odpowiedź: Powinieneś czuć się przedstawicielem grupy i pod żadnym pozorem nie odrywać się od niej. Łącz się z innymi, aby wprowadzić to połączenie do swojej grupy. Gdy wchodzisz, jesteś gotowy rozpuścić się w nich, ale nadal masz swoje wewnętrzne „ja“, które jest grupowym DNA – esencją grupy. Tak samo jest z każdym z was.

Przecież nie rozstajemy się z naszym egoistycznym „ja”, pozostaje w nas, pracujemy nad nim. Tak samo jest z grupą: pozostaje we mnie i pracuję nad nią. Tylko w taki sposób możemy połączyć wszystkie właściwości, jakie dał nam Stwórca i w ten sposób osiągnąć cel.

Nie rozpuszczać się całkowicie, nie zapominać o sobie, nie zapominać o grupie. Istnieję po to, aby zebrać wszystkich razem. Jeśli istnieję jako przedstawiciel grupy, to zbieram całe światowe kli wraz z moją dziesiątką w jedną wspólną całość. A jeśli moje „ja” znika, to co wtedy się stanie? – Nic się nie stanie.

Powtarzam jeszcze raz: Kabała nie niszczy egoizmu, nie niszczy mojego „ja”, nie niszczy „ja” grupy. Wręcz przeciwnie, buduje ponad tym właściwość obdarzania, właściwość Stwórcy.

Z lekcji na temat „Pytania i odpowiedzi”

Kategorie: Egoizm, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie