Pytanie: Czym jest jednoczesny stan zjednoczenia, miłości do przyjaciół i miłości do Stwórcy oraz właściwa realizacja tego stanu?

Odpowiedź: Właściwa realizacja jest wtedy, gdy naprawdę jednoczymy się ze sobą nawzajem, aby osiągnąć miłość do Stwórcy i połączenie z Nim. Nie jest to jednak możliwe bez uprzedniego zjednoczenia między nami.

Pytanie: Co to znaczy, że każdy przyjaciel ma w potencjale miłość do Stwórcy?

Odpowiedź: Przyjaciele wiedzą, że muszą osiągnąć miłość do Stwórcy, a jest to możliwe tylko poprzez miłość do przyjaciół. Dlatego przyszli po to, aby nauczyć się, jak to osiągnąć.

Pytanie: Gdy odkryła się moja niezdolność miłości do przyjaciół, ale nie zdążyłam wylać swojego serca przed Stwórcą, czuję wstyd i oburzenie z powodu moich czynów, czy to nie wystarczy?

Czy muszę żałować i naprawić wszystko w modlitwie? Czy wystarczy zrozumieć na podstawie naszych źródeł, co napisał Rabasz, że jestem temu winna?

Odpowiedź: To nie wystarczy, musisz zrozumieć swoje przeciwieństwo do Stwórcy. Tylko wtedy możesz prosić Go, aby cię naprawił. Potem wykonasz wysiłki, aby stopniowo zamanifestowały się w tobie właściwości Stwórcy.

Pytanie: Kiedy jesteśmy praktycznie w wielkości Stwórcy, gdzie kierujemy tę siłę – do osobistej pracy, naprawy siebie, większej miłości do przyjaciół, większej miłości do świata?

Odpowiedź: Tam gdzie kieruje serce.

Z lekcji na temat „Dziesiątka jako środowisko dla duchowego rozwoju każdego”, 10.09.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Zbliża się kongres i zrozumiałe jest, że Stwórca zaprasza nas wszystkich. Jak możemy być doskonałymi gośćmi, aby nie rozczarować Stwórcy?

Odpowiedź: Gość nie jest dobrym słowem dla uczestnika kongresu. Nie chcę tam widzieć ani jednego gościa. Chcę tam widzieć przyjaciół, którzy przyjechali, aby się zjednoczyć, a nie po to by się gościć.

Przybywam na kongres, aby być włączonym we wszystkich, aby poczuć wpływ Stwórcy poprzez nich, rozpłynąć się w innych i w tym roztopieniu zjednoczyć się ze Stwórcą.

Przyjeżdżam tutaj, aby wokół mnie pojawiła się taka siła oddziaływania światła, że przestanę odczuwać siebie. Gdy tylko przestaję czuć siebie, zaczynam odczuwać Stwórcę.

Człowiek nie może czuć jednocześnie i siebie i Stwórcy: albo jedno, albo drugie. Dlatego na kongres nie przyjeżdżam w charakterze gościa.

Z lekcji na temat „Pytania i odpowiedzi”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie