Pytanie: Czy praca w tłumaczeniu kabalistycznych tekstów lub inna praca w rozpowszechnianiu może pomóc w przejściu przez upadek duchowy?

Odpowiedź: Praca z tekstami jest podstawą naszej działalności. Książka nigdzie nie znika. Ona ma wyższy duchowy korzeń. Nawet jeśli jest umieszczona w komputerze, jest to jednak książka, tekst. Dwadzieścia dwie litery hebrajskie tworzą duchowe kli (naczynie).

Czytając tekst i jednocześnie przygotowując tekst do przyswojenia go przez innych, stajesz się kanałem połączenia między Stwórcą i nimi. Wtedy wyższe światło przechodzi przez ciebie. W przeciwnym razie zatykasz się i nic nie otrzymujesz z góry.

Wszystko jest zorganizowane w ten sposób, że istnieje: wyższy – Stwórca, ty i ktoś trzeci. Ty musisz przepuścić światło od Stwórcy przez siebie na niższego.

Baal HaSulam w Przedmowie do księgi „Drzewo życia” pisze: „Człowiek nie żyje dla własnych potrzeb, ale dla potrzeb całego łańcucha tak, aby każde ogniwo łańcucha nie otrzymywało światła życia wewnątrz siebie, ale rozprowadzało światło życia na cały łańcuch.”

Kiedy człowiek przeprowadza światło przez siebie na resztę jest niczym nie ograniczony. Na tym polega wspaniała niezwykłość, przecież wtedy staje się zbiornikiem całego nieskończonego światła. On nie blokuje go, a przepuszcza przez siebie, dlatego całe światło staje się jego.

Przy tym on rozkoszuje się tym, że sam łączy się ze Stwórcą, łączy Go ze wszystkimi innymi i napełnia innych podobieństwem Stwórcy. Co może być silniejszego niż ten stan? Nic.

Z lekcji w języku rosyjskim, 29.10.2017

Kategorie: Praca duchowa, Rozpowszechnianie metody

 Istniejemy w idealnym świecie, który zniekształcamy naszym egoizmem i tym tylko sobie szkodzimy. Ego rozrywa go na części i dlatego wydaje nam się, że znajdujemy się w bardzo ciemnym, wąskim świecie.

W rzeczywistości jesteśmy wiecznymi i doskonałymi istotami. Wszystkie stany, przez które przechodzimy – narodziny, życie, śmierć – są to tylko te obrazy, które dzisiaj są widoczne w naszych nienaprawionych odczuciach.

Naprawiając te uczucia, zaczynamy poznawać doskonały, zamknięty, integralny obraz świata. Tam nie ma stanów narodzin, ruchu, śmierci – wszystkiego tego, co w naszym świecie wynika wyłącznie z jego wadliwości. Tam znajdujemy się w ciągłym, nieskończonym rozwoju i poznaniu doskonałości.

Pytanie: Czy człowiek powinien wyrzec się egoizmu i przejść do innego systemu koordynatów, gdzie będzie się rozwijał i dojdzie do harmonii z całą naturą i ze sobą nawzajem?

Odpowiedź: Dopóki człowiek nie podniesie się nad swoim egoizmem będzie żył w zbawczym kłamstwie, dlatego że ono ukrywa przed nim prawdę, a tym samym anuluje ją. Gdybyśmy teraz zobaczyli prawdę, po prostu nie bylibyśmy w stanie jej dostrzec. Dlatego ona odkrywa się stopniowo, na miarę przygotowania człowieka do jej adaptacji. W taki sposób, to kłamstwo – nie jest kłamstwem, ale niezbędnym systemem naszej stopniowej adaptacji do prawdy.

Pytanie: W jaki sposób człowiek, który czuje, że musi już podążać w tym kierunku zechce wydostać się ze zbawczej powłoki kłamstwa, w której się znajduje?

Odpowiedź: Tylko jeśli zaczną pojawiać się w nim wewnętrzne motywy. To zależy od właściwości jego duszy, tj. od jego wewnętrznego pragnienia, jego „ja”.

Są ludzie, którzy do tego dążą i oni są zobowiązani odkryć dla siebie sens życia. A są tacy, którzy mogą istnieć też bez tego, im i jest tak dobrze. Każdy pozostaje na swoim poziomie, zadawala się czymś dopuszczalnym dla niego.

Myślę, że żyjemy w takich czasach, kiedy ludzkość będzie coraz bardziej się budzić i przybliżać świat do lepszego.

Z programu TV „Razem o najważniejszym. Aleksander Żdanow”, 08.12.2017

Kategorie: Postrzeganie rzeczywistości, Sens życia

 Pytanie: Stwórca ukryty jest przed człowiekiem. A czy czują Go rośliny, zwierzęta i nieożywiona natura?

Odpowiedź: Nieożywioną, roślinną i zwierzęcą naturą zarządza Stwórca nie dając im wolnej woli.

Ale one są zawarte w naszym systemie, są zawarte w człowieku i dlatego posuwają się naprzód. Człowiek podnosi i zmienia nieożywiony, roślinny i zwierzęcy świat.

Z lekcji w języku rosyjskim, 12.11.2017

Kategorie: Stwórca, Wolna wola

 Wszystko funkcjonuje w cudowny sposób tak, że nawet jeśli nie mam żadnego kontaktu z duchowym, to niemniej jednak mam możliwość dojść do niego, ze względu na fakt, że jak gdyby kocham, jak gdyby łączę się, jak gdyby przybliżam się, jak gdyby obdarzam, jak gdyby siedzę razem z przyjaciółmi.

Gdybyśmy zmierzyli naszą prawdziwą odległość od siebie, to jeden byłby odległy tysiące kilometrów ode mnie, drugi – sto tysięcy, trzeci – miliony kilometrów, a czwarty w ogóle zniknąłby za horyzontem.

Ale my jakby siedzimy „razem” i to nazywa się „wyobrażonym światem”. Dzięki temu możemy zacząć się do siebie zbliżać stopniowo przyciągając do siebie światło, które zacznie nas zmieniać. W taki sposób zaczniemy nabywać rozum i uczucie, których wcześniej nie mieliśmy. Za każdym razem będziemy przechodzić wzloty i upadki, czuć się coraz bardziej głupi i coraz bardziej mądrzy. Najważniejsze to pracować!

Z lekcji do artykułu z książki „Szamati”, 28.02.2018

Kategorie: Praca duchowa

 Pytanie: Czy można powiedzieć, że świat materialny został stworzony po to, abyśmy zaczęli kultywować właściwy związek między ludźmi, choćby na minimalnym poziomie? Przecież jeszcze nie jesteśmy w stanie być połączeni między sobą zmysłowo.

Odpowiedź: Znaczenie naszego świata jest znacznie większe. W nim musi zakończyć się ogólna naprawa. Musimy osiągnąć stan, gdy świat będzie gotowy, aby w niego zstąpiło wyższe światło i napełniało go.

Pytanie: Czy liczba uczuć wzrasta przy przejściu na inny poziom?

Odpowiedź: Nieskończoną ilość razy! Przecież z najniższego punktu dochodzimy do nieskończoności.

Jakie uczucia posiadamy dzisiaj? Żadne, z wyjątkiem drobnych zwierzęcych doznań, które chronię, aby czuć się komfortowo, jak małe zwierzątko – ani na lewo, ani na prawo.

Pytanie: Czy może Pan opisać zmiany zachodzące w człowieku, który staje się przewodnikiem światła?

Odpowiedź: Mogę powiedzieć tylko jedno: człowiek zaczyna rozumieć prawdziwy system natury – nieskończony, wieczny, doskonały, który nie ma nic wspólnego z jego obecną egzystencją i uczuciami. Pożądane jest, abyś wszedł w ten stan jeszcze w tym życiu.

Jeśli jesteś z nami w kontakcie, to masz już związek z Kabałą. A reszta zależy od twojej realizacji.

Komentarz: Ja wcześniej myślałam, że pytanie o sens życia jest we mnie jak wirus zatruwający życie. Ale Kabała to uzasadniła i już więcej nie czuję się jak jakaś nieprawidłowa. Wszystko wskoczyło na swoje miejsce.

Odpowiedź: Pytanie o sens życia „zabija” ludzi. Mam nadzieję, że odkryją odpowiedź na to pytanie. To jest najważniejsza rzecz, jaką daje Kabała.

Od lekcji w języku rosyjskim, 29.10.2017

Kategorie: KABAŁA, Pytania&Odpowiedzi, Sens życia