Pytanie: Kiedy czujemy, że nie mamy siły do przezwyciężenia, co może nam pomóc przebić się w modlitwie?

Odpowiedź: Tylko pomoc przyjaciół, dlatego że Stwórca odpowiada tylko na wspólne pragnienie, na modlitwę wielu.

Pytanie: Czy dziesiątka ma wspólny egoizm?

Odpowiedź: Tak.

Pytanie: Bywa że trudno jest mówić o czymś szczerze, na przykład o tym, że jest się gorszym od wszystkich lub że kocha się przyjaciół. Jeśli mówimy właściwe słowa, ale nie czujemy tego w sercu, jak ważna jest przy tym szczerość?

Odpowiedź: Nawet jeśli po prostu wypowiadasz słowa i nie czujesz ich jeszcze w sercu, to również działa.

Pytanie: Czy modlitwa może zaszkodzić temu, o kogo się prosi, jeśli nie osiągnął jeszcze prawdziwej intencji?

Odpowiedź: Nie.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 19.08.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

W Liście 21 Rabasz napisał: „Taka jest bowiem natura człowieka, złożona z tego, że dąży i za każdym razem wydaje mu się, że już postępuje główną drogą, i nagle spogląda wstecz, czyli w miejsce, z którego już wyszedł, a wtedy skręca z podstawowej drogi.“

Chodzi o to, że człowiek musi zboczyć z prostej drogi, aby odczuć potrzebę pomocy Stwórcy. Z jednej strony, jeśli nie doświadczamy rozczarowań, wszelkiego rodzaju uczuć słabości na duchowej drodze, to nie potrzebujemy pomocy Stwórcy.

Z drugiej strony, jak wtedy możemy popaść w stany, w których jest nam potrzebna Jego pomoc? Dlatego nie powinniśmy unikać trudności. Musimy po prostu zanurzyć się w nich i zobaczyć, że nie możemy iść naprzód, że Stwórca specjalnie aranżuje dla nas różnego rodzaju upadki, z których krzyczymy i prosimy Go o pomoc.

Z lekcji na temat „Potrzeba zbawienia przez Stwórcę”, 18.08.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Czy to prawda, że wszystkie nasze niepowodzenia są nowymi kelim/naczyniami?

Odpowiedź: Zarówno powodzenia, jaki i niepowodzenia, wszystkie są nowe. Musimy traktować je jednakowo. Najważniejsze jest zebranie ich razem, uświadomienie sobie, że wszystkie pochodzą od Stwórcy i chcieć połączenia ich ze swoim przyszłym prawidłowym stanem.

Pytanie: Nie opuszcza mnie strach przed utratą dziesiątki i ścieżki duchowej, ponieważ bez dziesiątki jestem nikim. Jak poradzić sobie z tym strachem?

Odpowiedź: Bez dziesiątki jesteś nikim, to jest prawdą. Nie możesz też walczyć ze strachem sam, tylko poprzez dziesiątkę. Musisz trzymać się swoich przyjaciół, a strach pomoże ci nie opuścić ich. Strach – to dobrze, to pomoc od Stwórcy.

Z lekcji na temat „Potrzeba zbawienia przez Stwórcę”, 20.08.2023

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Istnieje uczucie, że za każdym razem uciekamy od naszej pracy. Jak to zrobić aby nie uciekać od przeszkód? Jak właściwie podnieść się ponadto co konieczne i wznieść to co niezbędne, i jak znaleźć różnicę pomiędzy tym?

Odpowiedź: Najważniejsze jest, aby być w coraz większym połączeniu z przyjaciółmi, aż wszystkie punkty działania, zbudują przed tobą właściwą linię.

Pytanie: A czy można dokładnie określić, co wznosimy i nad czym się podnosimy?

Odpowiedź: Podnosimy się nad swoimi egoistycznymi żądaniami, uczuciami, doznaniami i celami. A wznosimy nasze dążenie do duchowości.

Z lekcji na temat „Potrzeba zbawienia przez Stwórcę”, 20.08.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: W Liście 21 Rabasz napisał: „A kiedy człowiek widzi, że dotarł już do wioski «kfar», czyli do właściwości niewiary «kfira», człowiek znowu zaczyna dążyć do wiary”. Czym jest ta właściwość „kfar” i w czym się przejawia?

Odpowiedź: Jest to zaprzeczenie Stwórcy, wyższej siły. Jest to bardzo wielka siła, której musimy unikać.

Pytanie: Co oznacza „patrzeć wstecz” w naszej pracy?

Odpowiedź: Patrzeć na to, co człowiek przeszedł. Człowiek nie ma prawa oglądać się wstecz i sprawdzać siebie. Powinien patrzeć tylko naprzód, gdzie jest bardziej połączony z przyjaciółmi i ze Stwórcą.

Pytanie: Co to znaczy przylgnąć i trzymać się przyjaciół, polegać na nich?

Odpowiedź: Przylgnąć do nich i pomagać we wszystkim, w czym tylko możesz, a nie wykorzystywać ich. Robić wszystko dla ich rozwoju.

Pytanie: Jak zrozumieć, co Stwórca chce przeze mnie przekazać przyjacielowi, aby moje działanie nie wynikało z egoizmu, a właśnie ze Stwórcy?

Odpowiedź: W takim przypadku musisz maksymalnie zjednoczyć się z przyjaciółmi, i wtedy Stwórca będzie razem z wami.

Pytanie: Mając ogromne pragnienie pełnego odkrycia Stwórcy, jak można przezwyciężyć strach, że zabraknie czasu na to i nie zdążę?

Odpowiedź: Poczucie bezpieczeństwa poczujesz tylko z przyjaciółmi, tylko łącząc się z innymi.

Z lekcji na temat „Potrzeba zbawienia przez Stwórcę”, 18.08.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Wejście i wyjście z wygnania – to nieustanny proces. Robimy krok i otrzymujemy od Stwórcy odrzucenie. Nie wiemy, jak iść dalej, prosimy Stwórcę o pomoc, dopóki nie znajdziemy sposobu przybliżenia się do Niego i ponownego przyciągania się do Stwórcy.

Oznacza to, że może być krok do przodu i krok do tyłu, a może być krok do przodu i dwa kroki wstecz. Wtedy człowiek czuje, że zamiast tego, żeby stać się silniejszym, lepszym, bliższym Stwórcy, wręcz przeciwnie, jeszcze bardziej się od Niego oddala.

Ale mimo wszystko, najważniejsze jest jednak to, by się nie wycofywać. Naszym największym problemem jest to, że czujemy się rozczarowani i osłabiamy swoje wysiłki.

Z lekcji na temat „Potrzeba zbawienia przez Stwórcę”, 20.08.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Jak możemy pomóc bliźniemu swoimi intencjami?

Odpowiedź: Nic innego nie może pomóc człowiekowi, oprócz modlitwy za niego. Jest powiedziane, że „więzień nie jest w stanie sam uwolnić się z więzienia”. Nie mogę pomóc sobie ani trochę w duchowym poznaniu – tylko w materialnym. A w duchowym tylko inni mogą mi pomóc.

Wszystko, co chcę osiągnąć w świecie duchowym: od zera i do nieskończoności – jest możliwe tylko pod warunkiem, że inni zechcą mi to dać, pomogą otrzymać i napełnią mnie. Jak mogę ich zainspirować, aby mi pomogli? Przyjaciele pomogą mi, jeśli ja podejmę wysiłek, by pomóc im.

Dlatego musimy myśleć tylko o włączeniu w pragnienia bliźniego i jego naprawie. Tylko w takiej formie można zobowiązać system o zadbanie o mnie, i to pragnienie nie będzie już egoistyczne.

Muszę zebrać pragnienia wszystkich – dlatego ta praca nazywa się Jesod. Moje naczynie – to pragnienia bliźnich, które zamierzam napełnić, postrzegając je jako bliższe niż swoje własne. Pracuję nad pragnieniami, ale ponieważ początkowo wydawały mi się obce, nazywają się intencjami.

Czym intencja różni się od pragnienia? Pragnienie należy do mnie – czuję w sobie pragnienie sprawiania sobie przyjemności. Pragnienia bliźniego nie czuję, i dlatego praca nad nim nazywa się intencją. Okazuje się, że cały czas pracuję z intencjami! Jeśli skracam swoje własne pragnienie, przenikam pragnieniami bliźniego i pracuję z nimi, stawiając je ponad własne, oznacza to, że pracuję z intencjami.

W taki sposób buduję głowę (Rosz) duchowego parcufa. Zamiast swoich pragnień biorę pragnienie bliźniego i pracuję z nim tak, jakby było moim. Nazywa się to pracą z intencją.

Z przygotowania do lekcji

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Czy to prawda, że poziom „człowiek” to poziom, na którym jesteśmy jednym człowiekiem, a nie każdy z nas oddzielnie?

Odpowiedź: Tak. Ostatecznie, gdy wszyscy zjednoczymy się jako jeden człowiek z jednym sercem i w pełni poczujemy się wzajemnie, ponownie dojdziemy do stanu „jeden człowiek”, w którym Stwórca pierwotnie nas stworzył. Do tego czasu postrzegamy siebie oddzielnie – nazywa się to poziomem dzikiego osła.

Do etapu człowiek przejdziemy, gdy odkryje się w nas poczucie obdarzania innego człowieka.

Z lekcji na temat „Osiągnąć odczucie bliźniego”, 15.08.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Bardzo lubię dawać prezenty, ale jednocześnie wiem, że gdzieś podświadomie oczekuję reakcji. A jak to zrobić absolutnie bezinteresownie?

Odpowiedź: Nie musisz niczego robić bezinteresownie. Pragniesz dawać prezenty wszystkim i Stwórcy, aby osiągnąć ogólny stan miłości i połączenia ze wszystkimi. Jednocześnie bardzo chcesz poczuć ten stan i aby każdy mógł w nim uczestniczyć.

Pytanie: Jeśli przyjaciel nieświadomie daje prezent, to oprócz uczucia miłości pojawia się jeszcze i wstyd za przyjaciela. Dlaczego tak się dzieje?

Odpowiedź: Jest to wskaźnik, że wasze serca nie są jeszcze całkowicie otwarte na siebie. Trzeba je bardziej odkryć, a wtedy nie będziecie odczuwać wstydu w żadnej relacji między wami.

Z lekcji na temat „Podarować prezent Stwórcy”, 13.08.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

W każdym człowieku w grupie pojawiają się różne pokusy, które odciągają go od duchowej drogi. Aby nie zboczyć z właściwej drogi, musisz polegać na swoich przyjaciołach, w przeciwnym razie nie będziesz w stanie wytrwać, nie będziesz w stanie iść prosto do celu.

Chociaż takie same pokusy mają również przyjaciele, to jeśli będziecie się trzymać siebie i podążać taką właśnie drogą, cały czas wybierając duchowe środowisko, to na pewno traficie do celu. Nie wolno naciskać na przyjaciół, a jedynie pokazać im, jak bardzo jesteś oddany by osiągnąć cel.

Z lekcji na temat „Potrzeba zbawienia przez Stwórcę”, 18.08.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie