A gdyby ludzie zrozumieli wartość opisanego powyżej świata, z przyjemnością przyjęliby model życia ostatniego pokolenia, ponieważ „wszystko, co człowiek posiada, odda za swoje życie”. (Baal HaSulam, artykuł „Pokój na świecie”)

Pytanie: Jakie znaczenie nadał autor słowom, że człowiek oddałby wszystko za swoje życie?

Odpowiedź: Nie ma nic cenniejszego dla człowieka niż życie. Ale gdybyśmy wiedzieli, że jest coś cenniejszego od życia, też poszlibyśmy na to. Musimy zrozumieć, że droższe od naszego życia jest życie wyższe. Taki jest sens tego, co zostało powiedziane.

Z lekcji według artykułu „Pokój na świecie”, 26.10.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Podstawową rolę na każdym kroku duchowej drogi odgrywa intencja dla osiągnięcia pragnienia Stwórcy.

Właściwą intencję można zbudować poprzez to, że jednoczymy się z przyjaciółmi, powoli zaczynamy myśleć o innych i tak dochodzimy do stanu, kiedy nasze myśli i działania koncentrują się na trosce o nich. Prosimy Stwórcę, aby nam w tym pomógł i w taki sposób osiągamy właściwość obdarzania.

Pytanie: Jeśli w dziesiątce wspólnie wyjaśniamy intencję, czy nie powinno dojść do pewnego rodzaju wyjaśnienia: kto ma właściwą intencję, a kto nie?

Odpowiedź: Nie, każdy wyjaśnia swoją intencję.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 25.10.2023

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Powiedział Pan, że musimy sprawdzać nasze modlitwy, aby były skierowane do Stwórcy. Na czym polega to sprawdzanie, gdy układamy modlitwę dziesiątki?

Odpowiedź: Musimy stale sprawdzać samych siebie, czy kierujemy się od serca do serca i czy wszystkie nasze serca są zebrane w jedno wielkie serce, które jest skierowane do Stwórcy. To jest nasza praca.

Powinniśmy spróbować wyobrazić sobie to w grupie, na każdym z naszych spotkań i z tej jedności musimy dążyć do Stwórcy. A potem, gdy zaczniemy czuć Stwórcę w zjednoczeniu, już Go poczujemy i rozpocznie się dla nas kolejna praca – duchowa. Dlatego za pomocą problemów, które Stwórca w nas wywołuje, stara się przenieść nas na następny stopień i nakierować nas na Siebie.

Z lekcji na temat „Umacniamy się w tym, że „nie ma nikogo oprócz Niego”, 09.10.2023

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jeśli w minimalnym stopniu zjednoczymy się i zbudujemy ten stan, czy będziemy poddawani jeszcze większym próbom aż do ostatecznej naprawy?

Odpowiedź: Tak. Naturalnie. Będą nam powiększać egoizm, dawać bardziej rygorystyczne warunki, abyśmy wznosili się ponad nimi we wzajemnym poręczeniu.

Pytanie: Czy to oznacza, że ludzie w pełni naprawieni są nieobecni w tej rzeczywistości, wypadają z niej?

Odpowiedź: Nie, są po prostu ponad nią.

Pytanie: Jak możemy zwiększyć naszą wrażliwość?

Odpowiedź: Jeśli studiujemy, czytamy, dyskutujemy wspólnie, to ze wzajemnego zrozumienia siebie mamy możliwość lepiej zrozumieć Stwórcę.

Z lekcji na temat „Umacniamy się w tym, że „nie ma nikogo oprócz Niego”, 10.09.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Wzajemne poręczenie

Pytanie: Czy trzymanie się przyjaciół w pracy duchowej wygląda jak chodzenie w chodziku dla niemowlaka?

Odpowiedź: Tak, oczywiście, w taki sposób Stwórca nas wspiera i uczy chodzić. To właśnie w grupie uczymy się prawidłowo chodzić.

Pytanie: Co oznacza pierwszy krok dziecka w pracy duchowej?

Odpowiedź: Człowiek musi wyciągnąć właściwe wnioski z tego, co ma, ponieważ jego pierwszy krok zależy od tego, gdzie stawia kroki: w kierunku Stwórcy czy nie, czy przed nim otwiera się droga poprzez grupę, czy zbacza gdzieś w inną stronę. Na tym właśnie polega wybór.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 25.10.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Artykuł Baal HaSulama „Pokój na świecie” mówi o takim rozwoju, który nieubłaganie prowadzi stworzenie do końcowego stanu, oraz o drodze przyspieszenia. Co przyspieszamy w każdym momencie czasu?

Odpowiedź: Nasz rozwój. Jeśli przyciągamy światło z góry, to na nas wpływa i rozwija nas. Kolejność rozwoju nie zmienia się, zmienia się prędkość, bo jeśli idziemy w tym samym kierunku, co cały ogólny proces, jesteśmy w niego włączeni i rozwijamy się szybciej. Nazywa się to „achiszena” (droga przyspieszonego rozwoju). A jeśli nie idziemy razem z nim, nadal rozwijamy się, ale wbrew naszym pragnieniom. To się nazywa „beito”, tzn. wszystko w swoim czasie.

Pytanie: W każdej chwili coś się nam przydarza, i prowadzi człowieka do naprawy. A co my tu przyspieszamy: skracamy bieg wydarzeń?

Odpowiedź: Zgadza się. Przyspieszamy czas.

Pytanie: Czy te wydarzenia mają wtedy miejsce na innej płaszczyźnie?

Odpowiedź: Wydarzenia te mogą szybko przeminąć, zmieniać nas, za każdym razem wprowadzać w nowy stan, a czasami mogą nas spowolnić. Ogólnie ujmując, pomagają nam uświadomić sobie, gdzie jesteśmy i co powinniśmy robić dalej. To zależy od nas, czy prawidłowo zareagujemy na to, co nam robi Stwórca. Jeśli prawidłowo zareagowaliśmy na jakieś wydarzenie i skróciło się ono do jednej chwili, oznacza, że byliśmy w stanie zrozumieć, uświadomić sobie, uwzględnić w sobie wszystkie zmiany, które Stwórca chce w nas wywołać.

Pytanie: Jak możemy to zrozumieć? Przecież Stwórca nie daje instrukcji.

Odpowiedź: Stwórca dał nam kompletną i najprostszą instrukcję. Mówi tak: jeśli połączycie się między sobą, to pójdziecie naprzód właściwą drogą. To wszystko. Czego tu nie rozumieć?

Pytanie: A jak powiązać to, że łączymy się w grupie, w dziesiątce, z wydarzeniem, które zachodzi?

Odpowiedź: Kiedy łączymy się ze sobą, przepuszczamy przez siebie światło Stwórcy na całą ludzkość, szczególnie na jej pragnienia i właściwości, które są dalekie od prawidłowego stworzenia. I okazuje się, że cały świat się rozwija.

Z lekcji według artykułu „Pokój na świecie”, 20.10.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Izrael dzisiaj, Praca duchowa

Pytanie: Co oznacza stan „Wyobrażam sobie Stwórcę przede mną cały czas”?

Odpowiedź: Musisz sobie wyobrazić, że Stwórca jest zawsze gotowy aby się z tobą połączyć. Zawsze!

Pytanie: Jak można nieustannie podtrzymywać to połączenie?

Odpowiedź: Jest to możliwe tylko w tym przypadku, gdy masz ku temu powód: potrzebujesz Stwórcy, a On być może potrzebuje ciebie.

Pytanie: Czy nie można zwrócić się do Niego bez powodu? Czy trzeba, żeby była uzasadniona przyczyna?

Odpowiedź: Oczywiście. Musisz poczuć, że Stwórca jest ci niezbędny i dlaczego potrzebujesz Go. Więc wyraź to.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”, 24.10.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa

Wychodzi na to, że praca człowieka dla otrzymania od Stwórcy właściwości „Liszma” niezbędna jest tylko do uzyskania chisaronu i kli – napełnienie zaś nigdy nie zależy od człowieka, lecz jest prezentem od Stwórcy. (Baal HaSulam. Szamati 5)

Pytanie: Dlaczego moja niezdolność do osiągnięcia napełnienia nazywa się darem od Stwórcy?

Odpowiedź: Ponieważ otrzymałeś to od Niego i nie potrzebujesz niczego więcej poza pragnieniem, pracy dla Stwórcy. Jeśli je posiadasz, możesz robić postępy aż do końca stworzenia. Dlatego to, co otrzymałeś od Stwórcy, jest bezcenne. To jest właśnie dar.

Z lekcji na temat „Wszystko osiąga się siłą modlitwy”, 26.10.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Wszyscy mamy wspólne pragnienie osiągnięcia obdarzania i wspólne przekonanie, że musimy prosić Stwórcę o obdarzanie. Czego nam jeszcze brakuje?

Odpowiedź: Brakuje prawdziwego pragnienia, prawdziwego dążenia, prawdziwego połączenia między sobą, tak aby było jedno pragnienie z jednym dążeniem. Ale to formuje się stopniowo.

Pytanie: Czy możliwe jest wznoszenie modlitwy, mocą naszego pragnienia, aby Stwórca dał nam właściwość obdarzania?

Odpowiedź: Tak, oczywiście. Tylko tak otrzymujemy: prosimy – Stwórca daje, prosimy – Stwórca daje.

Pytanie: Jeśli przyjaciel w dziesiątce proponuje wykonanie takich ćwiczeń, czy wszyscy powinni się zgodzić?

Odpowiedź: Naturalnie, mędrcy kabalistyczni wyraźnie o tym mówią. W tym przypadku bardzo ważne są nasze intencje, aby każdy był całkowicie w tej prośbie, jak można najbardziej wewnątrz niej, abyście wszyscy zjednoczyli się razem i aby wasze pragnienie było zjednoczone, jakby pochodziło z jednego serca, i abyście prosili tylko o jedno: o swojego przyjaciela lub o Stwórcę.

Pytanie: Jeśli nasz przyjaciel jest chory i nie może przychodzić na lekcje, czy możemy również poprosić za niego?

Odpowiedź: Tak. Jeśli będziemy bardzo prosić za przyjaciela, modlić się za niego, to dodamy nasze siły, nasze modlitwy, nasze prośby do jego prośby, być razem z nami zdrowymi. Wówczas wszystko ułoży się.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 24.10.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: W pierwotnych źródłach jest napisane, że wyższe światło przebywa w miejscu radości. Ale nasze działania na rzecz zjednoczenia zawsze polegają na przezwyciężaniu egoizmu, odrzucaniu siebie nawzajem, a nie na radości. To zawsze jest wysiłek, to zawsze jest trudne. Jak połączyć te dwie rzeczy?

Odpowiedź: Należy to robić stopniowo, wspierając się wzajemnie. Jeśli rozumiecie, co należy zrobić, oznacza to, że należy porozmawiać między sobą o tym, jak to osiągnąć, jakimi wysiłkami i tak dalej. Zobaczycie, że nie jest to takie trudne. Jeśli macie już jakieś wzajemne zrozumienie tego, co dzieje się między wami, to przezwyciężycie wszystko.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”, 21.10.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie