Pytanie: Rabasz napisał, że człowiek kilka razy dochodzi do stanu, kiedy widzi, że nie jest w stanie dać więcej sił i dlatego chce uciec od pracy duchowej. Dlaczego muszę wielokrotnie przechodzić przez stan pragnienia ucieczki?

Odpowiedź: Dlatego że nasz egoizm jest wielowarstwowy. Dopóki człowiek przekonuje sam siebie, że musi się zmienić, przechodzi wiele działań nad nim i mija dużo czasu.

Pytanie: Jak wytrzymać, aby nie uciec? Czy odbywa się to kosztem wzmacniania dziesiątki czy siebie?

Odpowiedź: I siebie, ale głównie dziesiątki.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 02.11.2023

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

I w takim stopniu, w jakim człowiek pracuje, w takim samym stopniu mnożą się jego cierpienia. Dopóki cierpienia i wysiłki nie osiągną pewnej miary i dopóty Stwórca nie zlituje się nad nim i nie da mu poczuć smaku w służbie Stwórcy, jak jest powiedziane: „Dopóki duch z góry nie zostanie na nas zesłany”. (Baal HaSulam. Szamati 219. O poświęceniu się)

Pytanie: Co to znaczy „Dopóki duch z góry nie zostanie na nas zesłany” ?

Odpowiedź: Jeśli człowiek przeciwstawia się swoim pragnieniom, ponad swoją naturalną siłę i za wszelką cenę pragnie wypełniać polecenia Stwórcy, to po tej walce, którą toczy ze sobą, aby wypełnić pragnienie Wyższego, Stwórca okazuje mu miłosierdzie i daje mu dar obdarzania (liszma).

Pytanie: Na początku musimy postępować w ramach przymusu i strachu. Właściwość bojaźni nabywa się poprzez nasze wysiłki, czy też jest dana przez Stwórcę?

Odpowiedź: Bojaźń to strach, aby nie upaść z duchowej drogi, nie oddalić się od Stwórcy, a trzymać się Go wbrew wszelkim wątpliwościom i problemom.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”, 31.10.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Jeśli człowiek nie ma chisaronu (pragnienia, potrzeby), jest martwy. Jak może nabyć to pragnienie w takim stanie?

Odpowiedź: Tylko poprzez przyjaciół. Musi przylgnąć do nich, otrzymać od nich pragnienie i pracować z nim.

Pytanie: A co może skłonić go do przylgnięcia do przyjaciół, jeśli nie ma uczuć?

Odpowiedź: To nie ważne, że nie ma żadnych uczuć. Musi zobaczyć, jak dalece nie jest w stanie być taki jak inni.

Zazdrość, honor i żądza wyciągają człowieka ze świata. Oznacza to, że musi koniecznie obserwować innych i zazdrościć im, a to go uratuje.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 29.10.2023

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Słuchamy lekcji, pracujemy w dziesiątce, bierzemy udział w rozpowszechnianiu, ale bywają momenty, kiedy egoizm chwyta mnie i mówi: „Odpocznij, popracowałeś trochę i wystarczy”. Jak w takim momencie nie pójść za przykładem egoizmu, przecież muszę się wzmocnić, a egoizm ciągnie mnie wstecz. Proszę o poradę co zrobić?

Odpowiedź: Popatrzcie na siebie nawzajem, a zobaczycie, jak należy pracować. Patrzę na was, mężczyźni i kobiety, wszyscy jesteście na tym samym, moim ekranie i widzę, czuję, jak bardzo każdy, oczywiście w różnym stopniu, stara się być bliżej Stwórcy. A wszystko to osiąga się poprzez bliskość do przyjaciół.

W taki sposób razem zmierzamy do celu stworzenia, i łącząc się coraz bardziej, osiągamy jedno serce, jedną opinię, jedno pragnienie, wewnętrzną jedność. To jest właśnie koniec naszej naprawy.

Człowiek na tym świecie nie potrzebuje niczego więcej. Niczego. Powinien zajmować się sprawami ziemskimi tylko w takim stopniu, w jakim jego ciało potrzebuje do istnienia, a wszystko inne kierować tylko w stronę zbliżenia się ze wszystkimi w duszy, a potem, w tej wspólnej duszy, ze Stwórcą.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”, 30.10.2023

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jak każdy przyjaciel powinien odczuwać obdarzanie w centrum dziesiątki?

Odpowiedź: Każdy powinien czuć, że jest połączony ze wszystkimi członkami grupy i chce razem z nimi wznieść się i przylgnąć do Stwórcy. To jest prawidłowe dążenie, właściwe działanie i właściwe uczucie.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 01.11.2023

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Co może mi pomóc ustalić, gdzie jest prawda, a gdzie kłamstwo?

Odpowiedź: Po pierwsze, nie trzeba dążyć do tego, co jest łatwo dane, co kryje się w pobliżu. To właśnie radzi nam zły początek. Najważniejsze jest być wewnątrz grupy. Nie bać się upadków, nie słuchać żadnych wniosków, ani tych które znajdują się z lewej, ani tych które znajdują się z prawej, ale jak najbardziej być skierowanym na Stwórcę.

A nakierowanie na Stwórcę powinno być takie, że powinieneś myśleć o tym, co najlepsze dla wszystkich. Jest to bardzo istotna różnica między prawidłowym wnioskiem a nie prawidłowym.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 30.10.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jeśli rozpowszechniamy dla świata, to co otrzymujemy na lekcji, czy jest to działanie duchowe?

Odpowiedź: Generalnie jest to włączone w nasze obdarzanie świata, ale samo w sobie to działanie nie jest duchowe. Prowadzi nas do przodu, ale w rzeczywistości nie jest duchowe, dlatego że nie mamy jeszcze duchowych kelim (naczyń).

Pytanie: A kiedy zbieramy się w grupie i rozmawiamy o wielkości Stwórcy, czy jest to działanie duchowe?

Odpowiedź: To zależy od was. Ale jeśli zbieracie się razem w celu osiągnięcia wspólnego pragnienia, aby w jakiś sposób upodobnić się do Stwórcy, to jest już działanie duchowe.

Pytanie: W artykule Rabasza „Dwie właściwości w świętości” jest powiedziane: „Wznoszę się nad wami, jak gdybyście Mnie uświęcili, czyli przez to sprawiacie, że odkryłem się wszystkim, że Jestem święty”. Co oznacza „jak gdyby”?

Odpowiedź: Nie wiemy dokładnie, co to jest. Ale kiedy staramy się postępować jak dziecko, które próbuje coś zrobić i otrzymuje pomoc, to człowiek stopniowo zaczyna dostrzegać, że jego działania są sensowne, słuszne, ze względu na obdarzanie.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 31.10.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Musimy zbudować taką sieć powiązań, żeby rozciągnąć między nami nici miłości, a następnie wskoczyć w to morze miłości. Możemy już o tym teraz mówić i próbować to zrobić, ale w rzeczywistości będzie to zrozumiałe dopiero po mocnym połączeniu w dziesiątce.

To można zrealizować tylko wtedy, gdy poczuję siebie wewnątrz dziesiątki i razem z całą dziesiątką zrobimy krok w kierunku jeszcze głębszego zjednoczenia. Wtedy doświadczymy niewyobrażalnych doznań, niepodobnych do niczego w naszym świecie.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 28.09.2023

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Stwórca podąża za człowiekiem dokładnie w takim samym stopniu, w jakim człowiek dąży do Stwórcy. Nie może o tym zapominać nawet w czasie największej tęsknoty.

I pamiętając, że Stwórca tęskni i dąży do połączenia z nim z siłą tak wielką jak On Sam, człowiek zawsze będzie cierpiał w udręce i tęsknocie od sukcesu do sukcesu, w nieustannym ziwugu, który reprezentuje ostateczną doskonałość siły duszy, dopóki nie zostanie uhonorowany odwzajemnioną miłością. (Baal HaSulam. List 19)

Pytanie: Tak poetycko jest tu napisane, że „człowiek zawsze będzie cierpiał w udręce i tęsknocie od sukcesu do sukcesu w nieustannym ziwugu”. Jak można osiągnąć taki wysoki stan?

Odpowiedź: Jeśli człowiek nieustannie kieruje się w stronę coraz większej więzi ze Stwórcą, stara się ją poczuć, to stopniowo zaczyna ją odczuwać.

Nieustanne scalenie (ziwug) jest wtedy, gdy cały czas pragniesz być w połączeniu ze Stwórcą i kierujesz swoje uczucia aby Go poznać. Tak przybliżasz się do Niego.

Pytanie: Prawdziwi kabaliści w ciągu dnia wszystkie swoje odczucia, wszystko co im się przydarza, kierują do Stwórcy i poprzez to łączą się z Nim?

Odpowiedź: Oczywiście. A czy jest ktoś jeszcze poza Stwórcą? To Stwórca jest korzeniem wszystkiego, do Niego człowiek jest skierowany.

Pytanie: W jaki sposób kabaliści nie tracą skupienia, uwagi na Stwórcy?

Odpowiedź: Dzięki własnemu wysiłkowi i własnej modlitwie.

Z lekcji na temat „Prowadzić wojnę, jak król Dawid”, 31.10.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Chcę zrozumieć, czego powinienem życzyć sobie w ciągu dnia – właściwie jakiego Stwórcę ludzie powinni odkryć dla siebie?

Odpowiedź: Stwórcę, który może zjednoczyć wszystkich ludzi w jedną grupę, w jeden naród – naród Stwórcy. Wówczas będziemy we właściwym stanie.

Pozwólmy Stwórcy zebrać nas w jedną grupę, w jeden naród i nauczyć nas, jak właściwie postępować wobec siebie, co myśleć i czuć do siebie nawzajem. A w przeciwnym razie cały ten proces nie zakończy się ani dziś, ani jutro, a być może za wiele, wiele lat.

Musimy żądać od Stwórcy, aby pokazał nam odpowiedni kierunek rozwoju i prawidłową pozycję każdego narodu, wszystkich narodów świata, jak powinny odnosić się do siebie nawzajem.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 30.10.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Izrael dzisiaj, Izrael i narody świata, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie