Komentarz: W „Nauce Dziesięciu Sfirot“ Baal HaSulam wyjaśnia, że ​​światło stopniowo skracało się i oddalało się po czterech etapach do tej pory, aż stworzenie znalazło się w takim miejscu, w którym w ogóle nie ma światła, jest tylko pragnienie otrzymywania.

Odpowiedź: Oddalenie od Stwórcy oznacza stopniowe wstrzymanie poczucia dobra, wieczności i doskonałości. Stworzenie oddala się od Stwórcy poprzez stopniowe skrócenia Jego wpływu na nie. W tym stopniu staje się coraz bardziej egoistyczne, oderwane od Stwórcy, zmienia swoje właściwości, ponieważ Stwórca coraz mniej wpływa na nie.

Dlatego stworzenie oddala się do takiego stopnia, kiedy ​​Stwórca staje się praktycznie nieodczuwalny, niewykrywalny, niepoznawalny. I okazuje się, że między stworzeniem a Stwórcą jakby nie było żadnego związku. Trzeba tu jednak powiedzieć, że jest to odczuwalne tylko w odniesieniu do stworzenia. A Stwórca nadal wpływa na stworzenie jak chce.

Z programu TV „Nauka Dziesięciu Sfirot (TES)”, 04.09.2022

Kategorie: Praca duchowa, Struktura Wszechświata

Dziwne na pierwszy rzut oka: jeśli nie ma w Nieskończoności początku i końca, to jak może być tam środek? I jeszcze jedno: czy badamy coś materialnego, co zajmuje miejsce? (Nauka Dziesięciu Sefirot. Cz. 1. „Skrócenie i linia”, rozdz.1)

Oczywiście, nie chodzi tu o nic materialnego. Mówimy tylko o właściwościach. Stwórca jakby skrócił Siebie i stworzył w Sobie taki obszar, gdzie może istnieć przeciwstawne Jemu stworzenie. Z jednej strony, stworzenie jest podtrzymywane przez Stwórcę, Stwórca je żywi, wspiera, rozwija, choć jest całkowicie przeciwstawne Jemu. Ale inaczej nie istniałoby.

Stworzenie jest zobowiązane do istnienia jakby wewnątrz Stwórcy, w Jego właściwościach, środkach i siłach. Z drugiej strony jest absolutnie przeciwstawne do Niego, inaczej nie byłoby stworzeniem, czymś oddzielonym od Stwórcy. W taki sposób rozwija się.

Pytanie: Dlaczego skrócenie nastąpiło właśnie w centralnym punkcie? Okazuje się, że jest to jakiś rodzaj geometrii.

Odpowiedź: Tutaj chodzi o to, że wszystkie intencje, wszystkie działania Stwórcy, wszystkie Jego myśli, dążenia skierowane są na ten centralny obszar, który On wyznaczył, i na pragnienie otrzymywania, które rozwija się w tym obszarze.

Z programu telewizyjnego „Nauka Dziesięciu Sefirot (TES)”, 04.09.2022

Kategorie: Praca duchowa, Struktura Wszechświata, Stwórca

Pytanie: W „Nauce Dziesięciu Sefirot“ Baal HaSulam napisał o cudownej właściwości jedności Stwórcy. O jaką jedność chodzi?

Odpowiedź: Chodzi o to, że we wszystkich swoich działaniach Stwórca jest absolutnie dobry. On tylko obdarza i oddaje, tylko myśli i zamierza zrobić wszystko dla absolutnej korzyści stworzenia. Nie ma żadnego zamysłu dla Siebie, tylko dla stworzenia, które On stworzył. Stwórca nie ma żadnych pragnień „ze względu na siebie”, a więc nie może być źródłem negatywnych działań. Wszystko bowiem, co On robi, jest tylko w imieniu i dla dobra stworzenia.

Pytanie: Czyli powinniśmy dojść też do takiego stanu, w którym nie myślimy o sobie?

Odpowiedź: Tak, będziemy musieli dojść do takiego samego stanu w wyniku naszej naprawy. To właśnie nazywa się „cudowną właściwością” – nie myśleć o sobie, a myśleć o innych.

Z programu telewizyjnego „Nauka Dziesięciu Sefirot (TES)”, 04.09.2022

Kategorie: Praca duchowa, Struktura Wszechświata, Stwórca

Pytanie: Prawo podobieństwa właściwości działa nie tylko na poziomie duchowym, ale także na naszym poziomie? W końcu wszystkie urządzenia są stworzone zgodnie z tą zasadą.

Odpowiedź: Absolutnie wszystko! To jest natura, w której istniejemy.

Pytanie: To znaczy, że muszę dostroić coś wewnątrz siebie do fali, którą emanuje Stwórca?

Odpowiedź: To już jest naprawa stworzenia, jeśli potrafimy siebie zmienić. A zmienić siebie można tylko poprzez dalszą transformację stworzenia. Jeśli stworzenie zaczyna odczuwać, że jego pragnieniem jest nie tylko zrobienie czegoś dla własnej korzyści, ale zrobienie czegoś dla korzyści Stwórcy, to powiedziałbym, że jest to już działanie nie zgodne z naturą stworzenia.

Ale i takie działanie stworzenie może wykonać, tylko że będzie to uważane nie za działanie, ale za intencję. Tu spotykamy się z kolejną właściwością duchową – intencją.

Z programu telewizyjnego „Nauka dziesięciu Sefirot (TES)”, 04.09.2022

Kategorie: Praca duchowa, Struktura Wszechświata

Pytanie: W księdze „Nauka Dziesięciu Sefirot” jest powiedziane, że na początku stworzenia nie było żadnego wolnego miejsca w postaci pustego powietrza. Nie mamy tu na myśli materialnego powietrza, a dwie kategorie światła w każdym pragnieniu: światło Chochma i światło Chasadim. Czym są te dwa rodzaje światła?

Odpowiedź: Wyższe światło manifestuje się w dwóch podstawowych emanacjach.

Pierwsza – to światło Chochma, które wypełnia stworzenie, zgodnie z naturalnym, pierwotnym, pragnieniem samego stworzenia, czyli pragnieniem przyjemności, bycia napełnionym. Jest ono dane stworzeniu pierwotnie od samego Stwórcy.

Następnie stworzenie wybiera, że pragnie napełnić się tym samym szczególnym światłem, zwanym Chasadim – światłem obdarzania, miłości do Stwórcy, podobieństwa do Niego.

Z programu telewizyjnego „Nauka Dziesięciu Sefirot (TES)”, 14.08.2022

Kategorie: Praca duchowa, Struktura Wszechświata

Pytanie: W „Nauce Dziesięciu Sfirot“ Baal HaSulam napisał, że autorzy próbowali użyć wszystkich słów naszego świata, aby określić i wyjaśnić różne wyższe korzenie. Co oznacza „wyższe i niższe korzenie”?

Odpowiedź: Faktem jest, że kabaliści opisują stany, których sami doświadczyli, ponieważ nabyli nowe możliwości odczuwania. Dlatego przekazują je tak, aby było to jak najbliżej nas, i abyśmy mogli w jakiś sposób je sobie wyobrazić.

W rzeczywistości te substancje i objekty są niewyobrażalne. Chyba że tylko w przybliżeniu: istnieje pragnienie, które jest napełnione tym, czego pragnie. Taki stan – pragnienie i napełnienie razem nazywa się „wyższy świat”, czyli tym, co istnieje jako pierwszy etap stworzenia.

Z programu telewizyjnego „Nauka Dziesięciu Sfirot (TES)”, 14.08.2022

Kategorie: Praca duchowa, Struktura Wszechświata, Studia Kabały

I promieniem opuściło się światło

Do światów, w czarnej przestrzeni pustej znajdującej się… w nim

I krąg każdy od każdego świata, i bliskie do światła – ważne,

Dopóki nie znajdziemy naszego świata materii w centralnym punkcie,

Wewnątrz wszystkich kręgów w centrum ziejącej pustki. (Ari, Drzewo życia)

Koncentryczne kręgi – to takie przedstawienie światów od tych najdalszych od centrum do najbliższych do centrum. W taki sposób energia Stwórcy jest rozprowadzana po całym stworzeniu. A my znajdujemy się w centralnym punkcie wszystkich koncentrycznych kręgów. Z nich schodzi na nas wpływ energii Stwórcy.

Pytanie: Czy wszystko napisane w wersecie Ari wydarzyło się przed Wielkim Wybuchem?

Odpowiedź: Tak i potem też. Mówimy o stacjonarnym stanie światów. Dzięki temu nasz świat usytuowany jest „w centrum ziejącej pustki”, która świeci swoją czernią. Jest to odczuwane przez człowieka jak absolutna niepoznawalność, absolutna niechęć, brak energii, brak rozumu, brak jakiejkolwiek motywacji. Oznacza to, że jest najczarniejszym punktem w całym wszechświecie.

Pytanie: W zasadzie taki stan istnieje w potencjale. Ale kiedy człowiek wchodzi w niego, czy odczuwa to jako uświadomienie sobie zła swojej egoistycznej natury?

Odpowiedź: Nawet o wiele gorzej. Jest to odczuwane jako całkowity brak wszystkiego, absolutna pustka, absolutny brak pragnienia czegokolwiek.

Pytanie: Czy ten stan jest podobny do śmierci?

Odpowiedź: Nie, to nie jest śmierć. To jednak zależy od tego, jak to się interpretuje. Ale generalnie jest to oczywiście straszny stan.

Pytanie: Czy każdy człowiek musi odczuć taki stan, aby iść dalej?

Odpowiedź: Tak, odczuwany jest trochę przez każdego człowieka, inaczej nie ruszy do przodu. Stwórcy nie pozna, dlatego że nie ma odpowiedniej motywacji. Żeby człowieka ruszyć w stronę Stwórcy, trzeba mu dawać takie stany, z których uciekałby do Niego.

Z programu telewizyjnego „Stany duchowe”, 05.07.2022

Kategorie: Praca duchowa, Struktura Wszechświata

I kiedy Stwórca postanowił stworzyć światy i stworzenia je zasiedlające,

Otwierając tym doskonałość Swoją,

Co stało się przyczyną stworzenia światów,

Skrócił Siebie w punkcie centralnym swoim… (Ari, „Drzewo życia”)

Stwórca zapragnął stworzyć stworzenia, które odczułyby potrzebę osiągnięcia Jego poziomu – poziomu Stwórcy. Innymi słowy, odkryłyby w swoim pierwotnym stanie absolutną pustkę i zechciałyby być na poziomie Stwórcy.

Stwórca daje im możliwość wzniesienia się ze stanu, w którym znalazły się na początku stworzenia, do Jego stanu – najdoskonalszego, który oznacza koniec naprawy.

Aby stworzenia mogły stopniowo odkrywać poziomy Stwórcy, zostały stworzone w najniższym stanie i muszą stopniowo poznawać Stwórcę, czyli coraz wyższy i wyższy stan. Dlatego powiedziano, że stworzenie światów jest przejawem Jego doskonałości.

Z programu telewizyjnego „Stany duchowe”, 05.07.2022

Kategorie: Praca duchowa, Struktura Wszechświata

I oto przeciągnął się z nieskończonego światła promień prosty,

Z góry w dół opuścił się wewnątrz tej pustej przestrzeni.

Przeciągnęło się, schodząc po promieniu, światło nieskończone w dół,

I w tej przestrzeni pustej stworzyło wszystkie absolutne światy. (Ari, Drzewo Życia)

Promień wchodzący w pustą przestrzeń – to oddziaływanie Stwórcy, który wpływa na stworzone przez Niego pragnienie znajdujące się w tej pustce. A zatem to pragnienie zaczyna reagować na wpływ Stwórcy (na promień światła) i stopniowo przekształca się w tej pustce.

Promień światła – to nie jest sam Stwórca, ale ta myśl, ten zamysł, który istnieje przed jakimkolwiek działaniem. Wszystko co zostało opisane w księdze „Drzewo Życia” zrozumiał sam jej autora – wielki kabalista XVI wieku Ari. Obowiązkiem każdego człowieka jest to osiągnąć.

Z programu telewizyjnego „Stany duchowe”, 05.07.2022

Kategorie: Praca duchowa, Struktura Wszechświata

I skurczyło się światło, i oddaliło,

Pozostawiając pustą, niczym nie wypełnioną przestrzeń.

I równomiernym było skurczenie światła wokół centralnego punktu

Tak, że puste miejsce formę okręgu przybrało,

Ponieważ takim było skurczenie się światła. (Ari, Drzewo Życia)

Pytanie: Co to znaczy „miejsce przybrało formę okręgu”?

Odpowiedź: Nie da się tego wyrazić innymi słowami. Tak więc językiem geometrii można wytłumaczyć, że w centrum Stwórcy, w centrum światła powstała pustka w postaci okręgu. Nie ma tu żadnych wzajemnych zmian, skróceń, podziałów i wszystkie jego właściwości wzajemnie się uzupełniają tak, że pozostaje tylko pusta przestrzeń.

Przez pojęcie „miejsce” zawsze rozumiemy pragnienie. Czyli początkowo powstało puste pragnienie, które niczego nie odczuwało, nawet Stwórcy. Z tego zaczyna się całe stworzenie – stopniowy rozwój pragnienia do stanu, w którym przybiera już jakieś własne siły, cel i w taki sposób zaczyna współdziałać wewnątrz siebie z tą pustką.

Z programu telewizyjnego „Stany duchowe”, 05.07.2022

Kategorie: Praca duchowa, Struktura Wszechświata