Pytanie: Czy dusze, które dzisiaj tutaj przebywają, to te same dusze z przeszłych pokoleń czyli jakby nowe przebudzenia?

Odpowiedź: Dusza jest pragnieniem skierowanym na poznanie właściwości obdarzania, połączenia z innymi. Za każdym razem jest nowa, ponieważ przechodzi wszelkiego rodzaju zmiany. Dlatego nie można powiedzieć, że jest to ta sama dusza, która była wcześniej. Nie ma takiego pojęcia.

Możesz wznieść się na ten sam poziom, na którym był Abraham, a wtedy poczujesz dosłownie wszystko, co on czuł. To tak, jakbyś zamieszkał w nim. Jednak to nie jest ta sama dusza, a tak zwany „ibur neszamot” – zamieszkiwanie dusz.

Pytanie: Kiedy ludzie budzą się do duchowości, czy koniecznie muszą mieć reszimo z poprzedniego stanu, czy jest to wciąż nowe przebudzenie?

Odpowiedź: Nie ma nic nowego. Stwórca stworzył jedną jedyną duszę, zwaną „Adam” od słowa „dome” („podobny”), czyli podobna do Stwórcy. Potem rozbiła się na wiele części, z których każda jest indywidualną duszą, obecną w każdym z nas i ogólnie we wszystkich ludziach, we wszystkich pokoleniach.

Z lekcji na temat „Wzajemne poręczenie”

Kategorie: Dusza i ciało, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Wspólna dusza "Adam"

Pytanie: W jaki sposób poznanie w rozumie, gdy poznajemy jakąś prawdę przekazaną nam przez mędrców, wpływa na nasze serce? I odwrotnie, jak serce, odkrywa, co jest słodkie a co gorzkie, jak wpływa na rozum?

Odpowiedź: Tak się wszystko dzieje, ponieważ człowiek odczuwa gorzkie i słodkie, równocześnie z prawdą i kłamstwem.

Pytanie: Jak Stwórca może nienawidzić, skoro jest to dobro i miłość? Skąd bierze się nienawiść?

Odpowiedź: W ludzkim języku mówimy, że Stwórca nienawidzi lub kocha, ponieważ w taki sposób możemy lepiej się zrozumieć.

Pytanie: Światło przyszło i odeszło, pozostała pamięć. Czy analizując kategorie „prawda-kłamstwo” lub „słodkie-gorzkie”, pracujemy z tą pamięcią?

Odpowiedź: Tak. Pamięć ta nazywa się reszimo (informacyjny zapis duchowy).

Pytanie: Czy istnieje różnica pomiędzy „sprawić przyjemność Stwórcy” a „troszczyć się o Stwórcę”? Jak określić prawdziwą troskę o Stwórcę, a nie o siebie?

Odpowiedź: Prawdziwa praca dla Stwórcy może być tylko po naprawieniu naszego wspólnego kli. Dlatego dobrze, że teraz o tym myślisz, martwisz się i troszczysz o to.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”, 07.05.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa