Pytanie: Czym jest „ja” człowieka, który odczuwa własne istnienie?

Odpowiedź: To tylko mały egoizm. Zmieniając go, odczujemy w nim nie tylko właściwość otrzymywania, ale także właściwość obdarzania. W naprawionym na obdarzanie egoizmie zaczniemy odczuwać to, co naprawdę istnieje poza nami.

Teraz czujemy i analizujemy tylko to, co dostaje się do naszych narządów zmysłów: wzrok, słuch, smak, zapach, dotyk. A gdybyśmy mieli dodatkowe narządy zmysłów, czulibyśmy znacznie więcej – nie tak, jak to wchodzi i adaptuje się w nas, ale jak to istnieje poza nami – obiektywnie. To właśnie nazywa się percepcją duchową.

Z lekcji w języku rosyjskim, 10.12.2017

Kategorie: Postrzeganie rzeczywistości

 Pytanie: Co powinno być pierwsze: znajomość Tory, czy studiowanie Kabały? Czy poprzez Kabałę możemy właściwie zrozumieć Torę i odkryć światło, które w niej jest?

Odpowiedź: Tora i Kabała są jednym i tym samym. Tora – to światło, które przychodzi z góry po to, by naprawić nasz egoizm.

A Kabała jest już metodą pracy ze światłem, wyjaśniającą, w jaki sposób prawidłowo otrzymać odkrycie Stwórcy. Jak pisze Baal HaSulam w artykule „Istota nauki Kabały”, Kabała – to metoda odkrycia Stwórcy.

Z lekcji w języku rosyjskim, 21.01.2018

Kategorie: KABAŁA, Tora

  Pytanie: Co osobiście Pan czuje, gdy z hałaśliwego miasta dociera Pan na pustynię?

Odpowiedź: Możesz znaleźć się w tajdze rozciągającej się na tysiące kilometrów we wszystkich kierunkach, gdzie wokół ciebie są tylko drzewa, lub w bezkresnej dolinie. Ale pustynia – jest to najbardziej naturalne i wyraziste miejsce dla człowieka szukającego odpowiedzi na pytanie o sens życia.

Wszakże na pustyni „ziemia” (erec) – co oznacza pragnienie (racon) – jest niepokryta niczym i niezamaskowana przez trawę lub drzewa. Pustynia – to proste, otwarte egoistyczne pragnienie w takiej formie, w jakiej ono jest, i to jest oczywiste, że z niego nic nie może wyrosnąć.

Kiedy widzę taką pustynię, czerpię z niej dużo siły i ufności, że właśnie stąd możemy się podnieść. To inspiruje do poszukiwania rozwiązania, do celu. Podczas, gdy wszystkie powłoki na powierzchni ziemi ukrywają przed nami prawdę, ukrywając pod sobą ziemię, nasze egoistyczne pragnienie, które nie wydaje żadnych owoców. Dlatego pustynia mówi znacznie więcej człowiekowi.

Pytanie: Co oznacza egoistyczne pragnienie?

Odpowiedź: Jest to pragnienie, aby otrzymać wszystko dla siebie, niezdolne z kimkolwiek pozostawać w związku, aby komukolwiek dać życie i od kogokolwiek otrzymać życie. To znaczy, takie pragnienie jest całkowicie martwe. Pragnienie człowieka, by się rozkoszować jest tak bardzo w sobie zamknięte, że może tylko utrzymywać się w tak całkowicie wysuszonym stanie. Ono nie pozwala, by cokolwiek żywego na nim wyrosło.

Jest to bardzo ważny punkt uświadomienia, który umożliwia rozpoczęcie głębokiego poszukiwania źródła swojego życia, jego przyczyny. Dlaczego istnieje, w jakim celu, kto mnie stworzył? – Pustynia w istocie zwykle popycha człowieka do takich globalnych pytań.

Bardzo lubię przebywać na pustyni, przecież tam wszystko staje się otwarte. Byłem na różnych pustyniach: w Turkmenistanie, w Arizonie, ale na izraelskiej pustyni jest to odczuwane najsilniej – w niej jest ogromna siła. Jest to według rozmiarów mała pustynia, ale ona jest bardzo potężna.

Z rozmowy o nowym życiu, 28.11.2017

Kategorie: Praca duchowa

  Pytanie: Jak się nie pomylić i zrozumieć, że zwracasz się do Stwórcy? Czy jest jakaś weryfikacja?

Odpowiedź: Nie. Zwracaj się jak chcesz, popełniaj błędy, najważniejsze, abyś cały czas był z Nim w połączeniu.

Rób, co chcesz, ale nie przerywaj z Nim połączenia. Najważniejsze, aby dialog miał cały czas miejsce.

Z lekcji w języku rosyjskim, 21.01.2018

Kategorie: Praca duchowa

Na początku odkrywam wielkość Stwórcy, nie odczuwając Go, ale czując Jego władzę nad moimi problemami. W rezultacie dążę do działań obdarzania. A kiedy przyzwyczajam się do nich, odkrywa się Stwórca.

I tak: najpierw odkrywamy wielkość Stwórcy, a następnie Jego samego.

Działamy, JAKBYŚMY chcieli się połączyć. Nasze wysiłki wywołują O“M (Or makif) i zaczynamy siebie odczuwać jak jeden system. W nim stopniowo odkrywa się Stwórca. A siebie odkrywamy jako żywy organizm Stwórcy.

Jesteśmy częściami wspólnej duszy, którą On napełnia.

@Michael Laitman

Kategorie: Myśli na Twitterze, Praca duchowa

 Pytanie: Jaka jest przyczyna mechanicznego rozwoju ludzkości w trakcie dziesiątek tysięcy lat?

Odpowiedź: Nam tylko się wydaje, że to jest bardzo długi okres czasu. Wszechświat i cała nieożywiona, roślinna i zwierzęca natura rozwinęły się właśnie w celu, aby wyjaśnić różnice między światłem i ciemnością, najpierw na najniższym nieożywionym poziomie: w atomach, molekułach itd.

Następnie na roślinnym i zwięrzecym poziomie, we wszelkiego rodzaju biologicznych, zoologicznych komponentach natury. A następnie już na ludzkim poziomie naszego świata, nie tylko w fizjologii, ale także w psychologii człowieka.

I dopiero po tym wszystkim, człowiek może dążyć do tego, by stać się godny rozpoczęcia badań na duchowym poziomie.

Z lekcji w języku rosyjskim, 10.12.2017

Kategorie: Pytania&Odpowiedzi, Rozwój egoizmu

  Pytanie: Bóg wszystko zepsuł – stworzył zło, egoizm, a czy my wszystko naprawimy i osiągniemy altruistyczną świadomość?

Odpowiedź: Zgadza się. Tak jest powiedziane: „Ja stworzyłem zło i dałem instrukcje do jego naprawy”. Wyższa siła niczego nie stworzyła, oprócz zła. I my musimy je naprawić.

Ale to nie oznacza, że musimy przekształcać biedę w bogactwo lub chorobę w zdrowie. Korekta polega na pobudzeniu ludzi, by zechcieli zrozumieć sens życia, czyli połączyć się ze Stwórcą. Stamtąd otrzymają to, co ich napełni, uzdrowi i podniesie na wyższy poziom.

Z lekcji w języku rosyjskim, 28.01.2018

Kategorie: Praca duchowa

  Pytanie: Oprócz głównego celu – osiągnięcia Wyższego świata, czy istnieją jakieś wyższe cele związane z naturalnymi talentami i umiejętnościami, dopóki człowiek nie rozwinie się do poszukiwania Wyższego świata?

Odpowiedź: A po co człowiek ma się rozpraszać czymś innym? By zostać wielkim muzykiem? Powiedzmy, że będę ćwiczył po 12-14 godzin dziennie na instrumencie muzycznym po to, by potem pięknie grać. Czy to jest sens mojego życia?!

Co ja przy tym osiągam? – Ogromne egoistyczne napełnienie. Czczą mnie, szanują, jestem znany, dobrze zarabiam, wychodzę na scenę – wszyscy wstają, biją brawa!..

Komentarz: Nie tylko. Ludzie słuchają tej muzyki i stają się wzniośli.

Odpowiedź: Tak, ludzie płaczą z zachwytu, to jest cudowne – i co dalej? Na końcu zarówno ja, jak i moi słuchacze razem z tym sukcesem umrzemy i na tym wszystko się zakończy. Czy jest w tym sens życia?…

W taką „pułapkę” wpadają wszyscy. Ale są ludzie, kabaliści z ogromnym pragnieniem poznania istoty istnienia. Oni mówią: „My nie rozpraszamy się na błahostki, my musimy poznać Stwórcę! Sens życia jest w osiągnięciu punktu, od którego wszystko pochodzi, i nic więcej”.

Komentarz: A jeśli wziąć pod uwagę naukowców, którzy – na przykład wynaleźli leki pomagające zdrowiu. I ludzkość używa ich od wieków. Czy w tym nie ma sensu?

Odpowiedź: Oni tylko ulepszają zwierzęce życie człowieka.

W naszym świecie nie może być sensu i nie ma czego w nim szukać! Widzimy, kim jesteśmy i jak wszystko się kończy. Ludzie rodzą się, żyją i umierają, i tak pokolenie za pokoleniem póki ziemia nas nosi. Nie ma nic więcej. A zatem, czy warto mówić o sensie istnienia materii białkowej na tej planecie?!

Pytanie: Wychodzi na to, że sensem życia jest poznanie tego sensu? Kabaliści mówią, że polega on na połączeniu się ze Stwórcą.

Odpowiedź: Oczywiście! W tym życiu! Na tym świecie!

Musisz osiągnąć Stwórcę, odkryć, poznać! W ten sposób osiągasz stan wieczności i doskonałości! Nie umierając! Nie utożsamiając się z ciałem, które pozostaje, jako absolutnie niepotrzebna część, jak zużyty stopień rakiety.

Musisz to osiągnąć. Przy czym jasno, wyraźnie, jak dziecko, które wkłada wszystko do buzi, ponieważ tylko po smaku może określić, co to jest. Dlatego to nazywa się „taamei Tora” – „smaki światła”.

Z lekcji w języku rosyjskim, 28.01.2018

Kategorie: Pytania&Odpowiedzi

 Pytanie: Jakimi cechami dysponuje dusza? Czy różnego rodzaju cechy charakteru i właściwości człowieka mają związek z duszą?

Odpowiedź: Nie. Dusza jest tylko właściwością obdarzania i miłości. Przy tym ona nie ma nic wspólnego z tym, co rozumiemy przez miłość i obdarzanie w naszym świecie: Pasza kocha Maszę, Masza kocha Paszę lub Wasia daje prezent Kati. To nie jest ta miłość, nie ta dusza, i nie ten prezent.

Pytanie: Jak to możliwe, że dominująca, najważniejsza i najsilniejsza dusza nie wpływa w żaden sposób na niższy i słabszy ziemski poziom?

Odpowiedź: Wpływa i jeszcze jak! Ale wpływa tak, że te niskie i słabe dusze jej nie odczuwają. Co więcej, ona bierze udział w ich rozwoju.

Pytanie: Czy istnieje we Wszechświecie taka planeta, na której byłby stworzony Adam z doskonałą duszą, która się nie rozbiła i nie podlega zmianom ciał poprzez narodziny i śmierć?

Odpowiedź: Nigdzie z wyjątkiem Ziemi nie znajdziesz takiego życia jak tutaj, które miałoby kontynuacje w świecie duchowym. W tym nasza planeta jest unikalna.

Pytanie: Jakie prawa ma dusza?

Odpowiedź: Prawa Wyższego świata: właściwość obdarzania, zależność od ekranu, awijut (głębokość pragnienia), reszimot (duchowe informacyjne dane). Wszystko, czego uczymy się w Kabale, to prawa rozwoju duszy.

Pytanie: Z punktu widzenia dojrzewania duszy, czy jest to możliwe, aby w obecnym wcieleniu niektóre dusze podniosły się już wysoko, a inne były beznadziejne i będą musiały się znowu narodzić?

Odpowiedź: Tak. Zasadniczo tak jest.

Pytanie: Jak religia wpływa na rozwój duszy?

Odpowiedź: W żaden sposób. Religia nie ma nic wspólnego z rozwojem duszy. Dlatego zajmuj się Kabałą.

Pytanie: Czy rozumiem prawidłowo: nabywając duszę i przyciągając wyższe siły, mogę w trakcie życia podnieść się w Wyższy świat, kontynuować wznoszenie się tam samemu i podnosić ludzkość – czy to właśnie jest sensem Kabały?

Odpowiedź: Tak. Bardzo dobrze sformułowane.

Pytanie: Czy może Pan nie opuszczać ziemi ze względu na swoich uczniów i wszystkich, którzy się nimi staną, aż do pełnego powrotu połączonej duszy Adama?

Odpowiedź: Tak czy inaczej jesteśmy ze sobą połączeni. Kiedy to będzie potrzebne, zniknę; kiedy będzie to konieczne – wrócę.

Pytanie: Jeśli człowiek dokonuje kolejnego błędnego wyboru, który nie jest sprzyjający rozwojowi jego duszy, czy wyższe siły pokierują go ku właściwemu wyborowi?

Odpowiedź: Nie, wyższe siły dają tylko możliwość, byś przy pomocy wolnej woli mógł wybrać, czy chcesz się rozwijać, czy nie.

Pytanie: Czy przestępca lub złodziej może być człowiekiem duchowym?

Odpowiedź: Nie. Duchowy człowiek nie może kraść. Może wykonać jakieś działanie, które w naszych oczach wygląda jak zło, ale w rzeczywistości ono służy wyższemu celowi.

Pytanie: Dlaczego właśnie my jesteśmy wybrani do nauki Kabały, a ktoś inny nie?

Odpowiedź: Wasze dusze już dojrzały. Jesteście najbardziej egoistyczni, dlatego właśnie dojrzeliście do Kabały.

Pytanie: Czy istnieją specjalne, wybrane dusze i czy czują one swoją wyjątkowość?

Odpowiedź: Wyjątkowość odczuwa każdy człowiek, ponieważ jego dusza jest indywidualna. Ale wyjątkowość jest sprawdzana tylko przez realizację, dlatego konieczne jest poważne przygotowanie się do duchowej realizacji, uczestniczenie w niej, inicjowanie jej.

 Z lekcji w języku rosyjskim, 14.01.2018

Kategorie: Dusza i ciało, Pytania&Odpowiedzi

Postrzegany świat – to nasza racjonalna wiedza.

Świat, który nami zarządza – znajduje się ponad naszą percepcją.

Cierpienia zmuszają nas do wejścia w wyższy system zarządzania.

Gdy wchodzimy, budujemy go – i to nazywa się wyższym światem, Stwórcą.

O tym powiedziano: „Wy Mnie czynicie”.

Na początku zawsze wyobraź sobie:

„Od kogo otrzymujesz?”

A następnie:

„Co otrzymujesz?”

A następnie:

„Dlaczego otrzymujesz?”!

@Michael_Laitman

Kategorie: Myśli na Twitterze, Praca duchowa