Pytanie: Dlaczego Stwórca ukrył się, jeśli zamierzył nas obdarzyć?

Odpowiedź: A jak inaczej można byłoby nas napełnić, jeśli nie byłoby w nas pragnienia rozkoszować się?! Dlatego konieczne jest, aby najpierw Stwórca ukrył się, stworzył pragnienie rozkoszować się, a pózniej to pragnienie mogłoby rozwijać się, aby poczuć wielką potrzebę, głód napełnienia!
I wtedy, na miarę swojego ogromnego naprawionego egoizmu, odczułoby Stwórcę. A tak ono nie będzie w stanie docenić tej przyjemności.

Napełnianie istnieje również teraz wokół nas i w nas, a my go zupełnie nie odczuwamy! Właśnie dlatego, żeby nas przyciągnąć, On ukrywa się i tworzy różnego rodzaju problemy.

Z lekcji w języku rosyjskim, 14.02.2016

Kategorie: Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi

 Pytanie: Dlaczego Pana nie zadowala „pszat”, zrozumienie (znaczenia) odkrytego sensu Tory? Po co wchodzić w jej wewnętrzne, ukryte warstwy?

Odpowiedź: Nie jest możliwe zrozumienie Tory- jak pisze Baal HaSulam w „Przedmowie do TES” i jak pisze Gaon z Wilna w swoim modlitewniku – nie rozumiejąc wszystkich 4-ech jej warstw.

Mędrcy, którzy pisali dla nas Torę, i wszystkie święte księgi, pisali je ze swojego poziomu zrozumienia całej rzeczywistości, a nie tylko odkrytej dla nas, ziemskiej części. Tak więc, chcę się uczyć od tego, co oni odkryli w Torze, a nie ograniczać się do działań mechanicznych.

Nie pojmując wewnętrznego sensu Tory w ogóle nie rozumiem, co jest w niej napisane, co pragną przekazać mędrcy. Jestem podobny do dziecka, które nie umie czytać, a przeglądając książkę, widzi w niej tylko obrazki.

Kategorie: Nauka Kabały, Pytania&Odpowiedzi, Tora

 Pytanie: Z jakiej przyczyny i dlaczego powinniśmy cały czas upadać, żeby wznosić się wyżej?

Odpowiedź: Nie upadając, nie aktywujemy nowych pragnień, nowych pustych obszarów, które możemy wypełnić naszym następnym wzniesieniem i odkryciem Stwórcy.

Dlatego zawsze konieczny jest upadek – wzniesienie, upadek – wzniesienie. Przy czym głębia upadku równa jest wysokości wzniesienia.

Z lekcji w języku rosyjskim, 13.03.2016

Kategorie: Praca duchowa

 Pytanie: Dlaczego Pan, kabalista, komentuje tak bardzo tematy o codziennym życiu, przecież Kabała mówi, wydawałoby się o wiecznym i wyższym?

Odpowiedź: Zaczynając od Baal HaSulama, od początku XX wieku, kabaliści zaczęli bardzo interesować się naszym światem i jego codziennym życiem. Dlatego, że Kabała – jest to praktyczna nauka o naprawie człowieka. Ale była ukryta do naszych czasów, gdy nastał czas naprawy człowieka i ludzkości.

Dlatego w naszych czasach, i o tym piszą współcześni kabaliści, począwszy od Baal HaSulama, Kabała staje się najbardziej nowoczesną i potrzebą nauką. Dlatego, że istnieją w niej odpowiedzi na wszystkie współczesne problemy społeczeństwa.

Kategorie: KABAŁA, Kryzys, globalizacja

 Życie według Kabały – jest to istnienie w świetle, we właściwości obdarzania. Jest ono postrzegane jak uczucie nieograniczonego istnienia, kiedy pływasz w tym stanie nieskończoności i widzisz jego wieczny przebieg.

Przy tym przepada percepcja ziemskiej rzeczywistości, poczucie czasu, przestrzeni i ograniczenia. Wchodzisz w inny układ współrzędnych. W nim pojawiają się inne ograniczenia, w których definiujesz siebie w stosunku do innych.

Do tego należy się przyzwyczaić, trzeba w to wejść. Czasami trwa to kilka lat, zanim człowiek zaczyna odczuwać wyższy świat. Ale naszym zadaniem jest wejść w uczucie wyższej rzeczywistości, do tego czasu zanim fizycznie rozstaniemy się z tym światem. To zasadniczo jest podstawowym zadaniem Kabały.

Z lekcji w języku rosyjskim, 01.11.2015

Kategorie: KABAŁA, Postrzeganie rzeczywistości

 Pytanie: Przez całą historię ludzkości na świecie nie było ani jednego dnia bez wojny. I teraz istnieje tak wiele brutalnych wojen. Dlaczego cierpią przy tym tak rozwinięci ludzie, jak kabaliści?

Odpowiedź: Nawet bardziej, kabaliści nie cierpią mniej niż inni, dlatego że czują swoją odpowiedzialność za wszystkich.

Czują ogromną masę cierpień, którą przynosi wojna. I razem z tym – ogromną masę napełnienia, którą ludzkość mogłaby otrzymać zamiast tych cierpień, jeśli przyłożyłaby trochę wysiłku do swojej naprawy.

Dlatego kabalista jest jak dorosłe dziecko względem niemowlęcia. Niemowlę, cierpi z bólu, męczy się tylko z powodu choroby, a dorosły razem z nim cierpi tysiąc razy więcej i jest gotów wziąć cały jego ból na siebie.

Powiedziano, że „pomnażający wiedzę, powiększą smutek“. Dlatego musimy się wszyscy połączyć, szybko przezwyciężyć ten problem i wejść w Wyższy świat.

Z lekcji w języku rosyjskim, 14.02.2016

Kategorie: Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi