Pytanie: Czy to możliwe, aby osiągnąć prawidłowy rezultat w grupie pomiędzy dwiema osobami?

Odpowiedź: Jest to bardzo trudne, ale możliwe.

Pytanie: Co robić ze strachem przed zbliżającą się starością i związanymi z nią problemami?

Odpowiedź: Żadna starość nie istnieje, jest tylko przejście w inny stan. Jedynie należy uczynić tak, aby on był dobry.

Nie martw się! Zacznij zajmować się metodą kabałyi w wielu aspektach będziesz odnosić sukces, i starość nie będzie dla ciebie straszna.

Pytanie: Po co przykładać wysiłek, jeśli wszystko jest przeznaczeniem?

Odpowiedź: Rzeczywiście, wszystko jest przeznaczone. Ale tak długo, dopóki swoimi wysiłkami nie osiągniemy tego przeznaczenia, ono pozostanie tylko przeznaczeniem.

Pytanie: Co Kabała mówi o Mesjaszu?

Odpowiedź: Mesjasz (heb. Mesziach) – jest to siła, która pomaga człowiekowi rozwijać się i wejść w odczucie wyższego świata. Mesjasz – od słowa „limszoh” (wyciągnąć) – tj. wyciągnąć człowieka z odczuwania naszego świata.

Pytanie: Dlaczego czasami człowieka odrzuca od Kabały?

Odpowiedź: Dlatego, że nie docenia tego co daje mu się do rąk. Nic więcej. A dokąd on wraca?!  W zwyczajne zwierzęce życie.

Pytanie: Czy możliwy jest postęp duchowy w komfortowych warunkach? Czy jest to konieczne, aby nasze „zwierze” cierpiało?

Odpowiedź: W żadnym wypadku nie są konieczne jakiekolwiek cierpienia! Kabała nie mówi o ascetyzmie.

Pytanie: Kiedy studiujesz Kabałę tracisz chęć, aby zarabiać więcej pieniędzy itd. Jak zmusić siebie, aby zacząć cokolwiek zmieniać?

Odpowiedź: Dlaczego? Ty wzbogacasz się wewnętrznie a nie zewnętrznie. A zewnętrzne mimo wszystko przychodzi i odchodzi. Tracisz wiele czasu i wysiłku, aby zarobić. Pomyśl: dlaczego ty to robisz? Dlatego, żeby wyglądać w oczach otoczenia, jak człowiek sukcesu? Czy oni są tego warci, aby w imię tego tak się starać?

Pytanie: Jak zbawić duszę jeśli wprowadzają cię w błąd lub ty sam wprowadzasz się w błąd?

Odpowiedź: Do tego jest niezbędne odpowiednie środowisko. Jest ono również konieczne, aby szybko robić postęp.

Pytanie: Moje dzieci mają dziewięć i jedenaście lat. Co mam im odpowiedzieć na pytanie: „Jaki jest sens życia”?

Odpowiedź: Sens życia jest w tym, żeby w tym świecie poczuć wieczny, nieskończony świat.

Z lekcji w języku rosyjskim, 25.10.2015

Kategorie: Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Czy człowiek wyznający zasadę: „kochaj bliźniego swego jak siebie samego” może nazwać się częścią narodu Izraela, nawet jeśli etnicznie nie przynależy do tego narodu?

Odpowiedź: W systemie naszej Międzynarodowej Akademii Kabały znajduje się około dwóch milionów różnych ludzi wszystkich ras i narodowości. Wszyscy oni – to przedstawiciele tego Starożytnego Babilonu, który teraz zaczyna się zbierać pod hasłem jedności, ponieważ inaczej nie przeżyjemy.

To właśnie dlatego, że nie niesiemy światu zasady zjednoczenia, uważa się, że ideologia jedności – jest to coś oddzielnego, należącego tylko do Żydów. A w rzeczywistości zasada ta należy do całego Babilonu, do całej ludzkości.

Dlatego, gdy otwarcie prezentujemy ją światu to ludzie absolutnie spokojnie uświadamiają ją sobie i przychodzą do nas nie odczuwając żadnej różnicy. Wręcz przeciwnie, oni czują się nam bliscy a na pewno w żaden sposób nie gorsi.

Rzecz w tym, że cała ludzkość pochodzi ze Starożytnego Babilonu, w którym nagle pojawiła się sprzeczność między rządzącym królem Nimrodem i babilońskim kapłanem Abrahamem.

Nimrod uważał, że należy rozwijać kapitalizm, to znaczy iść naprzód razem z egoizmem a Abraham mówił: „Nie – doszliśmy do takiego stanu, w którym musimy zjednoczyć się ponad egoizmem w przeciwnym razie zniszczymy się nawzajem”.

Ta część, która przyłączyła się do Abrahama, i którą on wyprowadził z Babilonu, historycznie zaczęła nazywać się żydowskim narodem. A polityka Nimroda doprowadziła do tego, że cała reszta Babilończyków rozproszyła i osiedliła się na całej kuli ziemskiej.

W taki sposób egoistyczna zasada została już złagodzona ponieważ ludzie rozdzielali się przestając ostro kontaktować się między sobą. I dlatego ludzkość oddaliła się od idei jedności na 3500 lat. Dziś ponownie, stopniowo łączy się wokół kuli ziemskiej, odkrywając swoją zależność i egoistyczne przeciwstawienie się sobie nawzajem – to znaczy doszła do tego samego Babilonu.

I nie możemy nic zrobić. I tutaj pojawia się przed nami alternatywne rozwiązanie: albo zaczniemy brutalnie walczyć ze sobą (kabaliści piszą o możliwości jeszcze dwóch wojen światowych w tym atomowych), albo wyjaśnimy ludziom, że nie ma innego wyboru, jak zjednoczenie.

Ponieważ nieożywiona, roślinna i zwierzęca część przyrody znajduje się między sobą w  prawidłowym współdziałaniu. Tylko my swoim egoizmem zmuszamy ją do bycia w konflikcie. Wszystko zależy od człowieka. Dlatego mimo wszystko będziemy zobowiązani – albo kijem do szczęścia, albo świadomie – dojść do pełnej wzajemnej interakcji między sobą, jak jeden jedyny organizm.

Z wykładu w Moskwie w Żydowskim kulturowym centrum, 24.11.2015

Kategorie: Izrael i narody świata, Starożytny Babilon