Pytanie: Co oznacza pojęcie „Jeden”?

Odpowiedź: „Jeden” oznacza, że w oparciu o nieskończoną liczbę różnych właściwości wewnętrznych, które są sobie przeciwne, we wszystkich możliwych warunkach, istnieje tylko jedna forma, która łączy i uzupełnia je wszystkie.

Takie połączenie nazwane jest „Jeden”, ponieważ wskazuje na nieskończoną ilość pojedynczych części, z których się składa, ich formę związku i niepowtarzalność każdego z nich – to wszystko jest zawarte w pojęciu „Jeden” .

„Jeden” obejmuje w sobie całą rzeczywistość: tak jak On był jeden, a następnie rozdzielił się na mnóstwo pojedynczych części, przeszedł przez wszystkie naprawy i wszystko co osiągnął w tych naprawach  – nazywa się pojęciem „Jeden”. Oznacza to, że „Jeden” zawiera w sobie absolutnie wszystko. On nie jest po prostu tylko „Jeden”, ale wręcz przeciwnie, On jest Jeden, ponieważ wszystko jest w nim zawarte.

Z  lekcji  do Księgi Zohar, 21.10.2012

Kategorie: Naprawa, Ogólne, Praca duchowa, Wspólna dusza "Adam"

Pytanie:  Prosimy Pana o pomoc w znalezieniu równowagi, pomiędzy wewnętrzną pracą a  metodą integracji, ponieważ często pojawia się pytanie: „Co jest ważniejsze? Czym powinniśmy się zająć? ”

Odpowiedź: Najważniejszą rzeczą dla nas jest skupienie się na sobie. Jeśli nie zajmiecie się sobą i wszystkim tym czego doświadczacie, i nie przepuścicie tego przez siebie jak przez maszynkę do mięsa, to nie będziecie w stanie przekazać tego innym. Metoda integracji opiera się na uczuciach. Człowiek oznacza pragnienie, a pragnieniem jest to, co czujesz. Nigdzie od tego nie uciekniesz.

Powinniście przede wszystkim myśleć o tym, jak poruszać się do przodu,  jak się połączyć. Postęp oznacza połączenie. Tego w żadnym wypadku nie możecie stracić z oczu.

I tylko wtedy, gdy osiągniecie określony etap i macie czas, możecie iść do zewnętrznego odbiorcy. Inaczej nic nie wskóracie.

Kiedy idziecie do ludzi z zewnątrz bez wcześniejszego połączenia się ze sobą i dosłownego odczucia, że jesteście częścią ogromnej społeczności, to nic to nie przyniesie.

Jeśli stoję przed zewnętrznym odbiorcą i czuję, że mówię w imieniu grupy, że jest we mnie poczucie wspólnoty, zależności, wsparcia, i wszyscy jesteśmy zjednoczeni jak jeden człowiek, wówczas nagle ludzie zaczynają czuć, że moje słowa przenikają ich i zaczynają rozumieć to szóstym zmysłem.

Dlatego też  musi mieć miejsce właśnie takie przygotowanie. Jeżeli idziesz na jakikolwiek wykład lub inne wydarzenie, musisz w swoim wnętrzu przejść przez bardzo poważne przygotowanie – i nie sam, ale z co najmniej kilkoma przyjaciółmi.

Z wirtualnej lekcji, 21.10.2012

Kategorie: Integralna metoda, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Praktyka połączenia, Rozwój

Pytanie: Co mam robić? Gdy tylko próbuję utrzymać intencję, to wprost przeciwnie, natychmiast się rozpraszam.

Odpowiedź: Bardzo dobrze. W momencie, kiedy próbujesz uchwycić intencję, ona ucieka od ciebie albo jest ukryta – po to, abyś jeszcze bardziej skoncentrował się na niej. Później zaczniesz rozumieć zależność najrozmaitszych przeszkód od napraw, których dokonujesz, kontynuując drogę. To Stwórca stawia je przed tobą.

Dzisiaj wszystko wydaje ci się problematyczne, ale w rzeczywistości tak nie jest. Ponieważ każda przeszkoda jest zawsze pomocą, która jeszcze dokładniej ukierunkowuje cię na cel. Bierzesz ją do ręki, a ona nagle „rozpływa się” – a wszystko po to abyś stał się jeszcze bardziej wrażliwy. I tak dzieje się cały czas. W efekcie tego, możesz z obecnego stanu dostrzec stan następnego stopnia. Po tym, jak ujawnisz dziesięć Sfirot, zobaczysz całą rzeczywistość i będziesz uprawniony, by wspiąć się wyżej.

Z lekcji do Księgi Zohar, 23.10.2012

Kategorie: Naprawa, Praca duchowa, Rozwój

Pytanie: Dlaczego czasami spada na człowieka ulewa materialnych ciosów i problemów? Jaki jest tego powód? Jak można to przezwyciężyć przez połączenie w grupie?

Odpowiedź: Są ludzie, na których faktycznie zwala się ulewa materialnych, fizycznych lub rodzinnych problemów. A są tacy, którzy przechodzą wszystko łatwiej. Wszystko zależy od struktury ludzkiej duszy, jej orientacji w stosunku do innych dusz, od tego, co konkretnie człowiek musi naprawić.

Jedyne, co możemy zrobić, to postrzegać wszystkie te problemy jako niezbędne dla naszego rozwoju. Jeżeli oprócz rozwiązywania tych problemów, będziemy kontynuować naukę, inwestować w centrum grupy, w rozpowszechnianie, tak intensywnie jak tylko jest to możliwe, wtedy wszystko łatwo przezwyciężymy, choć początkowo będzie się nam wydawać, że wszystko jest jeszcze bardziej skomplikowane. Jednak wszystkie te problemy musimy rozwiązać, w żadnym wypadku nie uciekać od nich!

Z lekcji na temat „Grupa i rozpowszechnianie“ , 22.10.2012

Kategorie: Dusza i ciało, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Cała rzeczywistość są to stopnie zjednoczenia między nami. Na jakim poziomie jest nasz następny stopień?

Odpowiedź: Jest to pierwszy stopień jedności. Tutaj budujemy Szchinę, zjednoczenie (Σ) na minimalnym poziomie (1/125). Wtedy, na skutek  naszego połączenia, zostanie ujawnione Światło z góry. Na tym stopniu jesteśmy jak jeden człowiek z jednym sercem, znajdujemy się w stu procentowej jedności.

A potem wzniesiemy się na kolejny poziom zjednoczenia, na drugi stopień ze 125-ciu. Tam osiągniemy znowu stu procentową  jedność, zgodnie z nowym złym początkiem.

Od ciebie będzie zawsze wymagany  maksymalny wysiłek. Ponieważ to, co zostało Ci dane, powinieneś w pełni zrealizować. I nie ma żadnych granic, ponieważ każdy stopień jest nieskończonością.

Z lekcji do artykułu „Wzajemne poręczenie„, 19.10.2012

Kategorie: Jedność, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Rozwój, Rzeczywistość

Pytanie: Jest napisane: „Ten, kto prosi dla przyjaciela, otrzyma jako pierwszy”. Ale jeśli wiem o tym z góry, to przecież zanurzam się w całkowitym, absolutnym egoizmie, zamiast dążyć do obdarzania …

Odpowiedź: Oczywiście, że najpierw rozwijasz się w egoistyczny sposób, i twój egoizm rośnie. Jednak widzisz, jak serce faraona za każdym razem staje się coraz bardziej skamieniałe. I to jest dobry znak.

Pytanie: W jaki sposób mogę przejść od nienawiści do miłości, nie zmuszając się do tego?

Odpowiedź: Bez nienawiści i zazdrości nie można stworzyć miłości. W ostatecznym rozrachunku, wszystkie negatywne szczegóły postrzegania zostaną przekształcone w miłość. I ty potrzebujesz je wszystkie. Bo na jakim podłożu inaczej miałaby wzrastać miłość? Na jakim fundamencie miałaby się wzmacniać? Miłość zapanuje nad egoizmem w otrzymujących naczyniach, w postrzeganiu obcych jako bliźnich.

Anulowanie siebie nie oznacza, że wszystko ma zostać anulowane. Nienawiść (sina) nigdy nie zniknie, pozostanie w całej swej mocy – i właśnie nad nią będzie można zbudować miłość. To tak, jakbyś pokrył całą “górę Synaj” “kremem” i z tego powstaje „tort” – “szczyt Świętości”.

W ten sposób, odległość pomiędzy Stwórcą a stworzeniem nie zostanie anulowana – w przeciwnym razie nie byłoby stworzenia.

Z lekcji do artykułu Rabasza, 15.10.2012

Kategorie: Miłość, Postrzeganie rzeczywistości, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Rozwój

Pytanie: Jak mam okazać na zewnątrz moje anulowanie się względem przyjaciela?

Odpowiedź: Możliwe, że ja specjalnie demonstruję, że się anuluję, nawet w przesadzonej formie, aby przez to być przykładem dla innych. Niektórzy wstydzą się tego, aby zachowywać się w taki sposób, tzn. że ich ego nie pozwala im na to, ponieważ wstyd może zostać wywołany tylko przez ego. Dlatego też nie są oni w stanie anulować się przed przyjacielem. I dzięki temu, że dajemy im przykład, będzie im łatwiej, aby zachowywać się podobnie.

Dla mnie też będzie to łatwiejsze, jeśli będę świadomy, że demonstruję to tylko dla przykładu. Ponieważ egoizmowi jest potrzebna jakakolwiek rekompensata i usprawiedliwienie. A zatem, udaję pokorę w stosunku do przyjaciół jak artysta w teatrze, uspakajając siebie po cichu, że w rzeczywistości tak nie jest, ale nawet w takich stanach Światło działa na mnie i prowadzi mnie z powrotem do źródła. W ten sposób stopniowo „przyzwyczajenie staje się drugą naturą“.

Przyzwyczajenie jest wpływem Światła na moje działania, które nadają mi inną naturę.

Z lekcji do artykułu Rabasza, 15.10.2012

Kategorie: Egoizm, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Rozwój

Musimy połączyć wszystkie nasze pragnienia, aby osiągnąć cel – połączenie między nami, o którym nie mamy pojęcia. Są to puzzle, które Stwórca ustawił dla nas, i musimy starać się je poukładać.
Staramy się jak najbardziej zbliżyć się do siebie, ale połączenie jest możliwe tylko pod warunkiem, że to Stwórca je wykona. My sami nie jesteśmy w stanie wejść ze sobą w kontakt, a tym bardziej połączyć się. Stwórca musi być właściwością obdarzania między nami, która nas ze sobą połączy.

Im bardziej zbliżymy się do siebie, tym większe panuje między nami odrzucenie, jak między dwoma biegunami magnesów – im bardziej próbuje się je do siebie zbliżyć za pomocą mechanicznego ruchu, tym bardziej są odpychane od siebie przez pole magnetyczne.

Co można uczynić? Stwórca musi odgrywać tu rolę kleju. Czyli siła dawania musi być większa niż potrzeba otrzymania i wtedy skleją się one ze sobą, nie anulując przy tym siły odrzucania, ale zaczynając ją wykorzystywać. W naszym świecie nie ma na to przykładu, ale w duchowości nawet siła odrzucenia przekształca się w silę przyciągania.

Nie rozumiemy, jak to jest możliwe. Siła odpychania pozostaje, ego i jego pragnienia, ale działa w odwrotny sposób. W naszym świecie nie ma nic porównywalnego i nie rozumiemy tego, jak siła odpychania może działać jako siła przyciągania.

Konieczna jest do tego szczególna właściwość o nazwie “Światło, które prowadzi z powrotem do źródła”, które daje nagle sile odpychania możliwość dojścia do przyciągania i szczególnego połączenia, nie anulując się przy tym, nie zmieniając się w przeciwstawną siłę, ale pozostając sobą.

Z lekcji do Księgi Zohar, 18.10.2012 

Kategorie: Duchowość, Połączenie, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Stwórca

Chcemy dziś osiągnąć między sobą jeszcze większą jedność. Etap przygotowania, który trwał przez wiele lat, został zakończony. Wcześniej nie zauważyłem abyście traktowali poważnie to wyzwania, ale dzisiaj warunki zewnętrzne na świecie, wewnętrzne warunki w Izraelu, w grupie i w każdym z osobna, mniej lub bardziej pasują do tego aby „przełączyć się na wyższy bieg“. Nadszedł już czas.

Pytanie: Czy zaczęliśmy już to przyspieszenie?

Odpowiedź: Niektórzy pozostają jeszcze na pozycji „biegu jałowego”, natomiast inni postępują wraz z nami do przodu. Każdy sam decyduje, z jaką prędkością się porusza.

Pytanie: Czy człowiek jest w stanie to zmierzyć?

Odpowiedź: Nie jest w stanie nic zmierzyć, ale wszystko leży w jego rękach: od tego, jak dalece jest połączony z grupą, z nauczycielem, z tym, co robimy wszyscy razem. Niektórzy jeszcze śpią, a niektórzy włączają się do tego procesu z całej siły i czują każdego dnia jak ciągle czegoś w nich przybywa. Wszystko zależy od stopnia zgody człowieka z tym procesem, wbrew własnemu pragnieniu.. Tak więc, nie szukaj w sobie „bocznej furtki“, tylko natychmiast działaj.

Z lekcji „Nauka dziesięciu Sfirot“,10.10.2012

Kategorie: Jedność, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Praktyka połączenia, Rozwój

Pytanie: W jaki sposób można wypełnić pragnienia przyjaciół, jeśli zupełnie nie rozumiem, czego oni chcą?

Odpowiedź: Rozumiesz, czego oni chcą, ponieważ chcą tego samego, co ty: osiągnąć naprawę i ujawnić wyższą siłę działającą w naturze. Siła ta ogólnie nazywana jest naturą, i obejmuje sobą cały wszechświat.

Dlatego też wiesz, czego chce przyjaciel. Ponadto każdy z nas ma wszelkiego rodzaju ziemskie pragnienia, które niekoniecznie musimy znać – każdy ma swój osobisty obszar, który nie ma nic wspólnego z duchowością. Ale w wypadku wyższych duchowych pragnień i celów, musi być jasne, co dzieje się z przyjacielem – więc staraj się go wspierać.

Wsparcie przyjaciela polega na tym, abyś poprawił mu nastrój, dał nadzieję, siłę i zapał do osiągnięcia celu. Pomógł mu we wszystkim, co tylko jest możliwe. Rozbudził w nim poczucie wielkości celu. Pokaż mu, jak potrafisz anulować się przed grupą. Bo mały może otrzymać tylko od wielkiego, dlatego każdy musi anulować się przed grupą, aby moc coś od niej otrzymać.

A grupa posiada duchową siłę, która jest między nami. Grupa nie została założona przez nas. Musimy tylko wierzyć, że spotkaliśmy się i grupa została zbudowana. Oczywiście tak nie jest, jest to błędne! Grupa została zorganizowana dla nas przez wyższą siłę – nie sądź, że znalazłeś się tu po prostu przez przypadek. Wszystko to dzieje się dzięki wpływowi ogólnego pola, które zgromadziło nas razem.

Dlatego musimy zrozumieć, że z jednej strony istnieje tutaj ukryta siła, która działa między nami, ale z drugiej strony musimy odpowiednio do tej siły wykonać działania, aby móc się do niej zbliżyć i zacząć ją postrzegać. Wtedy będziemy w stanie rozpocząć z nią pracę.

W ten sposób, poprzez nasze zmiany zbliżamy się do ujawnienia wyższej siły i przyjmujemy stopniowo, krok po kroku jej właściwości. A kiedy już odkryjemy w nas te właściwości, oznacza to, że ujawniliśmy wyższą siłę.

Z lekcji do artykułu Rabasza, 12.10.2012

Kategorie: Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Pragnienie, Praktyka połączenia, Wewnętrzna praca