O przyjemności i cierpieniu
Człowiek stworzony jest z pragnienia otrzymywania przyjemności – z pragnienia bycia napełnionym Światłem. Dlatego człowiek odczuwa przyjemność albo jej brak – cierpienie. Człowiek znajduje się wewnątrz wszystko obejmującego Światła Stwórcy. W stopniu w jakim jest podobny bądź niepodobny do Światła, odczuwa albo przyjemność, albo cierpienie. W taki sposób człowiek określa stan w jakim się znajduje.
Kabała wyjaśnia, w jaki sposób człowiek może osiągnąć maksimum podobieństwa właściwości w stosunku do Światła po to, żeby móc otrzymać maksymalne napełnienie. Aż do momentu otrzymywania nieskończonego (nieograniczonego) napełnienia, w chwili całkowitego upodobnienia się do Światła Stwórcy.
Ogólna natura obecnego cierpienia porusza całą ludzkość w kierunku połączenia w jeden organizm (jedno stworzenie), które w pełni przypomina pojedyncze Wyższe Światło. Człowiek urzeczywistnia podobieństwo do właściwości Światła – „Dobre i czyni dobro” – wprowadzając w życie prawo „kochaj bliźniego swego jak siebie samego”. Cierpienie zmusi nas do zrozumienia, iż konieczne jest wypełnienie tego prawa, a nauka Kabały pomoże nam zrozumieć plan Natury szybko i unikając ciosów. Kabała umożliwi nam także świadomie podążać w kierunku wypełnienia prawa podobieństwa względem Dobra. Pozwoli nam to zastąpić cierpienie rozkoszą i skrócić czas, jaki niezbędny jest do osiągnięcia stanu, który jest nieskończony, nieograniczony i absolutnie dobry.
Dyskusja | Dodaj komentarz