Artykuły z kategorii Zohar

Historia Kabały, cz.3

каббалист Михаэль Лайтман Księga Zohar i Kabała Luriańska

Pytanie: Po napisaniu Tory, w okresie półtora tysiąca lat miało miejsce baradzo wiele wydarzeń. Ale najważniejszym z nich jest pojawienie się Księgi Zohar w II wieku naszej ery. Być może w tym okresie również coś zostało napisane, ale nie dotarło do nas?

Odpowiedź: Chodzi o to, że przez wszystkie te stulecia od czasu otrzymania Tory, do czasu napisania Księgi Zohar, egoizm rozwijał się, ale nie pokonał narodu. A w II wieku naszej ery jednak pokonał naród.

Oznacza to, że naród osiągnął taki stan, kiedy zburzył połączenie między sobą – nazywa się to zniszczeniem Drugiej Świątyni – i w taki sposób popadł w egoizm, w jakim nigdy nie był.

Wszystkie stulecia od czasu otrzymania Tory do czasu wyjścia z Egiptu, oraz do zniszczenia Drugiej Świątyni naród pracował nad sobą i był w stanie w jakiś sposób przezwyciężyć rosnący egoizm. Ale kiedy już nie mógł to nastąpiło zniszczenie Drugiej Świątyni, tzn zniszczenie połączenia między ludźmi. Konieczna była nowa metoda, która została przedstawiona w Księdze Zohar. Jednak sama Księga była ukryta przez wiele lat.

W zasadzie ukryta była do XVI wieku, tj. do czasu Ari. Tylko Ari mógł osiągnąć jej sens i stopniowo odkrywać go ludzkości.

Pytanie: Co jest szczególnego w Księdze Zohar, czego nie ma w Torze?

Odpowiedź: Księga Zohar wywołuje Wyższe Światło – siłę, ukrytą w naszym świecie, która oddziaływuje na ludzi i pomaga nam rozwinąć w sobie anty-egoistyczne właściwości, które zdolne są połączyć nas nad egoizmem.

Pytanie: To znaczy że sama Tora nie była już wystarczająca? Że powinna była pojawić się szczególna książka, komentarz do Tory?

Odpowiedź: Powinno było pojawić się szczególne jej wyrażenie. Tora zawiera w sobie całą moc dla naprawy egoizmu, ale jej przedstawienie nie odpowiadało takiemu wielkiemu egoizmowi, który pojawił się w stanie zniszczenia Drugiej Świątyni.

Pytanie: W XVI wieku, wielki kabalista Ari rozwinął dalej tę metodę, stała się znana jako „Kabała Luriańska”. Na czym polegała praca Ariego?

Odpowiedź: Ari w swoich pismach, przekazał o czym mówi Księga Zohar. Raczej on dyktował, a jego uczniowie pisali, głównie Chaim Vital zapisywał.

Wszystko to zostało przekazane od Ariego, dalej przez jego uczniów, którzy później również ukryli te zapisy, ponieważ ludzkość nie była jeszcze gotowa do ich studiowania. Wtedy jeszcze nie przejawił się taki egoizm, żeby ludzie zrozumieli, że tego potrzebują. Tak trwało to do początku XX wieku.

Pytanie: O ile rozumiem, Ari miał naukowe podejście do Kabały? Ponieważ żył w czasach, w takim okresie, gdy rozwijały się wszystkie nauki.

Odpowiedź: Tak, to był okres średniowiecza, kiedy wszystko zaczęło się budzić. A potem w XVII wieku nastapił rozkwit chasydyzmu. Najważniejszym jego przedstawicielem był wielki kabalista Baal Szem Tow, który przejął metodę Ari, zmysłowo odkrył ją w sobie i zaczął uczyć innych.

Stworzył odrębną małą akademię, w której nauczał podstaw Kabały 30-40 letnich mężczyzn, a następnie posłał ich do różnych krajów, żeby tam nauczali innych.

Była to już praktyczna Kabała, ponieważ Baal Szem Tow wyjaśniał, że konieczne jest aby zbierać się w grupy, w dziesiątki i w taki sposób zajmować się Kabałą. Dlatego to co robimy dzisiaj, jest praktycznie kontynuacją jego metody.

Ciąg dalszy nastąpi …

Z programu TV „Podstawy Kabały”, 22.11.2018


Przywitać ciemność jak światło

каббалист Михаэль Лайтман Kongres w Mołdawii. Lekcja nr. 7

Nie ma innego światła niż to, które pochodzi z ciemności. Bo gdy ta strona ulega, to wtedy Stwórca wznosi się na górę <…> z ciemności i tylko ze zła emanuje dobro.

Człowiek, który wkroczył na złą ścieżkę, pozostawia ją, wtedy Stwórca wznosi się w Swojej chwale. I dlatego doskonałością wszystkiego jest dobro i zło razem, aby następnie obrócić ku dobru. Nie ma dobra, które nie pochodziłoby ze zła; i w tym dobru wywyższa się chwała Stwórcy. To właśnie jest doskonałe służenie Jemu. (Zohar dla wszystkich, rozdział Tecawe, punkt 86)

Doskonałe służenie Stwórcy wyraża się w tym, aby zgodzić się przyjąć, prawidłowo ocenić pochodzenie światła z ciemności i zrozumieć, że ciemność jest tylko odwrotną stroną światła, inaczej nie poczulibyśmy światła. Dlatego musimy przywitać ciemność jak światło, jako coś poprzedzającego je.

Jeśli nie jestem połączony z grupą, to upadek, ciemność odczuwam jako zło.

Jeśli jestem połączony z grupą, działa na mnie otaczające światło, mój przyszły stan. Wtedy mój obecny wewnętrzny stan ciemności, pustki oceniam w odniesieniu do przyszłego stanu, w odniesieniu do otaczającego światła. I dlatego ciemność mnie nie opuszcza w dół, bo witam ją.

W takim stopniu, w jakim jestem związany z grupą, z otaczającym światłem, czuję moje upadki nie jako upadki, ale jako niezbędną część następnego stopnia. I tutaj mogę siebie sprawdzić, czy znajduję się w połączeniu z grupą czy nie.

Naszą najbardziej poprawną reakcją na wszelkie przejawy oprócz światła – jest dążenie do centrum dziesiątki. Tylko tam znajdziemy prawidłowe odpowiedzi, siły, prawidłowe działania. Wszystko znajduje się – w centrum dziesiątki.

Z 7 lekcji kongresu w Mołdawii, 08.09.2019


Książka – to odcisk duszy

idra_raba_100_wp.gifPytanie: Dlaczego tak ważne jest czytanie książek kabalistycznych?

Odpowiedź: Istnieje wiele rodzajów informacji. W naszych czasach stopniowo, przechodzimy od czytania do słuchania plików audio i od słuchania do oglądania wideo. Ale to nie jest to samo.

Oglądać i słuchać to zwierzęcy poziom. Czytać – to poziom człowieka. To jest coś zupełnie innego. Istnieje duchowy kanał, który wchodzi w człowieka poprzez książkę.

Słuchać lekcje – to cudownie. Oglądać lekcję – wspaniale. Ale nic nie może zastąpić książki.

Ponieważ z książką człowiek wchodzi w bardziej wewnętrzny kontakt którego, być może wyraźnie nie czuje. Być może w naszych czasach człowiek już nie jest przyzwyczajony do czytania, ale czytanie – to poziom człowieka.

Czytając księgę Zohar, odkrywa się ważność liter, ich formę, ich porządek. I nie ma to znaczenia – w jakim języku są napisane te litery.

Kabaliści przekazali nam kod w jednym języku, hebrajskim (aramejskim) i nie przekazali nam kodu w innych językach.

Kształt liter odzwierciedla model duszy, jej odcisk. Dusza posiada kilka form i tak odciska się za każdym razem w innej formie.

Czytając tekst, przechodzimy od jednej litery do drugiej i nasza dusza zgodnie z tym zmienia się, przyjmując jedną formę za drugą. Dlatego książka jest związana z duszą człowieka.

Z trzeciej lekcji Kongresu Północnoamerykańskiego


Perypetie Księgi Zohar

Pytanie: Jak długo i w jaki sposób pisana była Księga Zohar?каббалист Михаэль Лайтман

Odpowiedź: Dziesięciu kabalistów autorów Księgi Zohar pisało ją w jaskini która nazywa się „Idra Raba”. Ta jaskinia nadal istnieje.

Napisane jest w samej Księdze Zohar o tym że jeden z nich mówił, drugi objaśniał, a trzeci zapisywał omówione przez nich treści. Między nimi nie było żadnych problemów i nieporozumień, ponieważ byli jak jedno jedyne pragnienie, jedna dusza. W stu tomach opisali absolutnie wszystkie możliwe stany wszystkich indiwidualnych dusz, które podnoszą i łączą się w jedną duszę zwaną „Adam”.

Przez długi czas Księga była ukryta, a odkryła się zupełnie przez przypadek. Kartki z niej trafiły na rynek. Okazało się że w nie zawijało się różne produkty. To co udało się znaleźć stało się dostępne dla wielu ludzi. Próby aby odnaleźć resztę tomów nie powiodły się. W połowie lat 40-tych XX wieku księga odkryła się Baal HaSulamowi, napisał wtedy do niej komentarze.

Księga sama w sobie jest bardzo szczególna i według jej pochodzenia, i według jej losu, i po tych komplikacjach które są z nią związane, i według tego co działo się z tymi ludźmi którzy ją przechowywali – ponieważ była napisana w jednym egzemplarzu.

Od tego czasu minęło już 2000 lat, dlatego wszystko co jest związane z Księgą Zohar czeka na swojego badacza który wyjaśni: gdzie zostały ukryte jej części, co się z nimi stało – to wszystko jeszcze zostanie wyjaśnione i odkryte. Jestem przekonany że czas przyniesie zmiany i odkrycia.

Z lekcji w języku rosyjskim, 05.02.2017


Moje myśli na Twitterze, 23.03.18

каббалист Михаэль ЛайтманObecny czas zobowiązuje nas do pomnażania poznania wewnętrznej Tory. Pokonując nowe ścieżki, Księga Zohar toruje drogę na pustyni. Ona i wszystkie jej owoce, gotowe są otworzyć nam bramy zbawienia (od egoizmu naszej natury). (Raw Kuk, Orot p.57)

Studiowanie Księgi Zohar dzisiaj jest konieczne, aby uchronić się przed złem. Odkrycie mądrości w tak złym pokoleniu jest konieczne jak tarcza do trzymania się za Wyższą siłę. Poprzednie pokolenia były bliższe Stwórcy, ale w naszym pokoleniu uchroni nas tylko nauka Kabały. (J. Cemach, Przedmowa do Drzewa Życia)

Postęp duchowy jest określany przez różnicę wzniesień/upadków, w umyśle/uczuciu, w dążeniu obdarzać/otrzymywać, w słodyczy obdarzania/goryczy otrzymywania. Za/przeciw pragnieniu rozkoszować się. Żuć zło egoizmu, jego gorycz i w przeszkodach osiągnąć miód w połączeniu ze Stwórcą.

Konieczne jest, aby przeciwstawić egoizmowi – Stwórcę, grupę, poręczenie, wiarę, obdarzanie, miłość, wszystkie siły wyższego świata. Aby skierować przeciwko niemu całą swoją uwagę, robić wszystko przeciwko niemu, przyciągając przeciwne jemu środki.

Tylko cierpliwi osiągają cel, nie widząc innego wyjścia, z wyjątkiem poręczenia. Jest to gorzki okres „maror“. Właściwe zjednoczenie w grupie rozwija w każdym wiarę – właściwość obdarzania ponad egoizmem. Oni wyjdą z egoizmu, wygnania do obiecanej ziemi.

Duchowe wzniesienie jest możliwe w miarę ważności Stwórcy, właściwości obdarzania i miłości. Ważność Stwórcy jest możliwa w mierze ważności połączenia w grupie. Połączenie jest wyjściem z siebie w przyjaciół, co jest równe wyjściu w wyższy świat, w wiarę powyżej wiedzy, w Stwórcę.

Szarański: Skierowałem prace Sochnut z repatriacji na wzmocnienie więzi Żydów świata.

Ja: Dobra decyzja, ponieważ nie ma repatriacji! Następnym zdrowym krokiem jest wyjaśnić Żydom świata przyczynę antysemityzmu i jak zamienić nienawiść do nas na uważanie.

Według ADL liczba przestępstw motywowanych antysemityzmem wzrosła o 60%. Przyczyna zależy od tego, kto pisze: białe i czarne, zwolennicy i przeciwnicy Trumpa, wszyscy są gotowi, aby korzystać z niego, obwiniając siebie nawzajem. Ale Kabała uważa, że jego prawdziwą przyczyną są sami Żydzi!

Istnieje wielu głupców, uciekających od studiowania tajemnic Kabały i Ksiegi Zohar, w której zawarte jest nasze życie. A jeśliby kierowali się ostrzeżeniami o rosnącym złu, to zajmowaliby się Księgą Zohar i tym anulowaliby wszystkie nieszczęścia, przyciagając światło i obfitość. (Nocar Hesed rozdział 4, Miszna 20)

Chociaż nasz świat jest niczym w porównaniu do wyższego świata, egoizm poniża jego ważność. Ciągła praca – to podnieść ważność wyższego świata „zamieszkania w nim“ uczuciem i rozumem, pozostając w odczuwaniu tego świata. Wielkość Stwórcy jest ponad egoizmem – co jest najważniejszą rzeczą w duchowym wzroście.

Ci, którzy zajmują się Ksiegą Zohar, pobudzają siły dusz wszystkich sprawiedliwych i Mojżesza, pobudzają światło jak podczas napisania Zohar i świeci Szhina światłem swojego odnowienia. Oni znowu ożywiają to światło, które odkrył RASZBI z przyjaciółmi w czasie napisania Zohar. (RAMAK, Or jakar, Bramy 1, p. 5)

Zohar Hadasz. Pieśń pieśni. p. 482: Człowiek musi poznać Stwórce, siebie, jak został stworzony, skąd przyszedł, dokąd idzie, jak naprawić egoizm, jak stanąć przed sądem, co to jest dusza, skąd i dlaczego zeszła, jej związek z ciałem. On musi poznać ten i Wyższy świat, Stwórcę, naprawić świat.

Człowiek podczas wzniesienia musi oceniać swój stan jako wielki, ponieważ podnosi tym całą grupę. Ale w upadku jest również zobowiązany oceniać swój stan w stosunku do grupy, w jakim stopniu szkodzi jej. Nie powinien skupiać się na swoim stanie, dlatego że w duchowym tego nie ma!

Trump trzyma się swoich obietnic przywrócenia pozycji amerykańskiego biznesu na świecie. Jego najbliższym celem jest WTO (Światowa Organizacja Handlu). Przecież ona uniemożliwia prowadzenie biznesu USA, szczególnie w Meksyku i Kanadzie. Ale w końcu główna szkodę spowodowaną przez wojnę USA z WTO poniesie UE!

@Michael_Laitman


Czy Księgę Zohar mogło napisać dziesięć kobiet?

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Czy hipotetycznie, Księgę Zohar mogło napisać dziesięć kobiet?

Odpowiedź: Hipotetycznie tak. Ale jesteśmy tak skonstruowani, że siła dążenia do duchowej jedności między ludźmi znajduje się w rękach mężczyzn, a siła wsparcia i zjednoczenia mężczyzn, znajduje się w rękach kobiet.

Dlatego nasz świat od początku jest podzielony na przeciwstawne właściwości: męską i żeńską, obdarzanie i otrzymywanie.  Kabała analizuje to bardzo poważnie, ponieważ to okazuje się podstawą komunikacji między nimi.

W zasadzie, w jaki sposób dwaj mężczyźni łączą się ze sobą? Jeden w stosunku do drugiego jest w czymś mężczyzną, a drugi w stosunku do pierwszego jest w czymś kobietą. Oczywiście, nie chodzi tu o fizjologię i psychologię, o żadne działania dotyczące naszego świata, ale o właściwości duchowe. Każda duchowa właściwość, którą odkrywamy w sobie, składa się z męskiej i żeńskiej części.

W naszym świecie, dopóki nie osiągniemy poziomu Wyższego świata, mężczyźni, oczywiście, bardziej idą naprzód. Uważani są za głównych i ważnych w kabalistycznych grupach.

A kobiety grupują się wokół mężczyzn i zaczynają postrzegać przez nich duchowe właściwości, przecież mężczyźni dokonują w tym przełomu, jak i we wszystkim w naszym świecie – zawsze i wszędzie są pionierami, budowniczymi, niszczycielami, a kobiety podążają za nimi.

Ale kiedy za męskim przełomem podążają żeńskie „bataliony“, to tam mają już miejsce narodziny duchowych właściwości i wychowywanie nowych dusz. Tam mocy nabierają właściwości żeńskiej części, które nie tylko uzupełniają się, ale są bardzo ważne, wysuwają się naprzód i działają na duchowych stopniach.

Pytanie: Czy główne żądanie pochodzi od kobiet?

Odpowiedź: Tak, wielokrotnie w Torze powtarza się, że należy słuchać żony, kobiety.

Tora napisana jest bardzo interesująco: pomimo faktu, że mówi się w niej jakby o mężczyznach, ale zawsze znajduje się tam jakaś kobieta, która jakby potajemnie nimi kieruje, jak żona w rodzinie.

Mężczyzna uważany jest za głowę rodziny, ale w rzeczywistości, tam gdzie bywałem na świecie i kogo bym nie pytał: i Indian w Ameryce Południowej, i kogokolwiek, nie mówiąc już o europejskich krajach, a także afrykańskich, kobieta wszędzie jest podstawą życia, podstawą świata. W Kabale jest tak samo.

Jednak przełom pojawia się dzięki męskiej sile, za którą stoi, wspiera, popycha, kieruje, a nawet wskazuje – kobieca siła.

Z lekcji w języku rosyjskim, 04.06.2017


Kto napisał Księgę Zohar?

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie z Facebooka: Kto jest autorem Księgi Zohar: Rabin Szymon czy grupa autorów, jego przyjaciół, w liczbie dziesięciu? Nie wyobrażam sobie, jak można pisać razem.

Odpowiedź: Rzecz w tym, że Rabin Szymon nie mógłby sam napisać tej księgi, ponieważ najpierw musiałby przepuścić ten materiał przez swoich uczniów.

Początkowo oni to wszystko omawiali, każdy wyraził swoje wrażenie, które oni łącząc, a nie dopełniając, zebrali w jedną jedyną opinie, podnosząc się nad sobą, i z tego przyszło wyższe zrozumienie – Księga Zohar.

Łącząc się między sobą, oni podnosili się na następny poziom, gdzie stawali się jakby jednym autorem, jednym człowiekiem.

Komentarz: Ale w pierwotnych źródłach powiedziano, że Rabin Szymon mówił, a rabin Aba zapisywał…

Odpowiedź: Należy zrozumieć, co to znaczy „zapisywał”. Rzecz nie w fizycznym zapisie, a w tym, że oni osiągnęli taki stan, kiedy białe światło pisze na czarnym tle, tj. wewnątrz nich samych.

Jest to grupowa praca jednego uogólnionego człowieka, kiedy wszyscy są jak jeden. Dlatego w Księdze Zohar kryje się taka siła. Co więcej właśnie, dlatego nie należy czytać jej w pojedynkę, a razem.

Jeśli czyta się Zohar w pojedynkę, to żadnej korzyści nie będzie. Dlatego powinno zebrać się dziesięciu ludzi (minjan), połączyć się w jedną całość i, w taki sposób czytając tekst, każdy w jakimś stopniu zacznie czuć to, co czuli oni.

Pytanie: Czy przenikasz w Księgę Zohar, czy Księga Zohar przenika w ciebie?

Odpowiedź: Księga Zohar – to otaczające nas światło. I dlatego w takim stopniu, w jakim czytelnicy łączą się razem, dają światłu możliwość wejścia w ich wspólne połączenie i sformatować go. Stąd pochodzi odczucie Księgi.

W Torze jest powiedziane, że są to „białe litery na czarnym tle”, tj. światło piszące na pragnieniach.

 Z programu TV „Aktualności z Michaelem Laitmanem”, 25.01.2016


Księga Zohar, jako przewodnik do świata duchowego

каббалист Михаэль Лайтман Księga Zohar mówi wyłącznie o połączeniu między elementami wspólnego systemu. Malchut Nieskończoności, która włącza w siebie cały świat Nieskończoności z czterema stadiami rozprzestrzeniania prostego światła jest nam dana – po zejściu w dół – do pracy w wyższym systemie – w światach, w których istnieje prawdziwe stworzenie – dusza.

Dusza ta jest rozbita i podnosząc się po stopniach światów musi uzyskać z nimi połączenie i wtedy światy razem z duszą powrócą do jedynego HaWaJaH, do czterech stadiów światła.

Księga Zohar, jak i inne źródła kabalistyczne, opisuje to, co człowiek odkrywa, a odkrywa on zgodnie ze swoją pracą duchową. Kabaliści piszą tylko z tego, co odkrywają na swojej drodze.

W naukach naszego świata, na przykład w fizyce, są książki opisujące prawa – podręczniki. I są popularnonaukowe książki, które opowiadają o historii fizyki; w jaki sposób dokonano tych lub innych odkryć, jak odkrycia jednych praw przez wieki pomagały odkryć inne itd.

Czytając takie książki, idziemy jakby tropem odkryć naukowców coraz bardziej odkrywających prawa natury – na drodze rozwoju nauki.

Kabalistyczne książki napisane są w dwóch kierunkach. Jeden kierunek – z góry w dół, począwszy od świata Nieskończoności, jak pisze Ari: „Wiedz, że do początku stworzenia było tylko wyższe, wszystko sobą wypełniające światło”. Ale, to nie jest droga poznania przez człowieka, a opis procesu stworzenia i formowania stworzenia od momentu jego wyjścia ze swojego wyższego korzenia – z najbardziej oddalonego od nas stanu.

I są książki napisane w innym kierunku – z dołu do góry, w jaki sposób my stopniowo osiągamy świat duchowy. Tak pisze Rabasz w swoich artykułach, stopniowo wprowadzając nas w duchowy świat, chcąc podciągnąć nas coraz bardziej i bardziej, jak cierpliwy dziadek uczy swojego wnuka: „Chodź zróbmy tak, a teraz tak…” On jakby razem z nami odkrywa duchowy świat, objaśnia nam etapy naszego rozwoju, etapy poznania według stopnia rozwoju.

Księga Zohar włącza w siebie te dwie tendencje. Z jednej strony w dowolnym miejscu autorzy opisują nam krok po kroku, jak osiągnąć odkrycie. Z drugiej strony, oni od razu już objaśniają nam, skąd pochodzi to odkrycie i dlaczego. Jest to podobne do przewodnika, który towarzyszy mi na drodze i mówi: „Chodź posuniemy się o krok i zaczniesz poznawać, co tam istnieje i co musimy odkryć”.

Zohar towarzyszy mi na każdym kroku, zawczasu trochę objaśniając mi, co muszę osiągnąć, czego oczekiwać. Muszę zrobić krok naprzód w kierunku nieznanego, ale Zohar już zawczasu mówi mi, co i jak będzie tam miało miejsce.

Tym Księga Zohar przede wszystkim różni się od innych kabalistycznych książek, napisanych dla odkrywających już duchowe światy. Nawet „Nauka Dziesięciu Sfirot”, której się uczymy nie objaśnia nam, jak podnieść MAN (modlitwę), a opisuje procesy zachodzące przy tym w duchowych parcufim. Podczas, gdy Księga Zohar napisana jest także i dla nas.

Z lekcji według Księgi Zohar. Przedmowa, 16.11.2014


Zohar – komentarze do Tory

каббалист Михаэль Лайтман Komentarz: Zohar – to po Torze, pierwsza napisana księga. Tora ma 3100 lat, a ta Księga ma 2000 lat.

Odpowiedź: Księga Zohar – jest komentarzem do Tory, który zawiera setki tomów! Dzisiaj pozostało z nich zaledwie kilka.

Pytanie: Czy będą napisane jeszcze jakieś komentarze do Księgi Zohar, aby ją uprościć?

Odpowiedź: Nie sądzę, żeby istniała taka potrzeba. Przede wszystkim musimy opanować naukę Kabały, a do tego konieczne jest przygotowanie pomocy metodycznych i praktyczne realizowanie metody w grupach.

Widzimy, co dzieje się ze światem. Kabaliści piszą, że znajdujemy się w stanie, kiedy nadszedł czas, aby rozpocząć końcową naprawę. Dlatego Księga Zohar zostaje objawiona.

Z lekcji w języku rosyjskim, 05.02.2017


Moje myśli na Twitterze, 24.03.18

 ÐºÐ°Ð±Ð±Ð°Ð»Ð¸ÑÑ‚ Михаэль Лайтман Gdy nadejdzie czas Mesjasza, nawet dzieci będą ujawniać mądrość Kabały (Zohar Waera). Do tej pory ukryta była mądrość Księgi Zohar, a w ostatnim pokoleniu pojmujemy tajemnice Tory, czego nie pojmowali nasi poprzednicy w przeszłości. (MARHU, Drzewo życia. Przedmowa)

Studiowanie Księgi Zohar wykracza poza wszelkie inne nauki, nawet jeśli nie rozumieją tego, co czytają, nawet jeśli mylą się w jej czytaniu. Niemniej jednak, jest to wielką naprawą duszy. Księga Zohar przyśpiesza poznanie i głębię Tory. (HIDA, More beEcba, rozdział 44)

@Michael_Laitman