Kabała i sens życia - osobisty blog Michaela Laitmana

Pytanie: Baal ha-Sulam napisał: naród Izraela otrzymał wzajemną gwarancję jedynie po tym, jak wszyscy się na nią zgodzili. Czy w okresie globalizacji cały Świat musi się zgodzić na wzajemną gwarancję?

Odpowiedź: Nie. Mowa nie o wszystkich ludziach i nie o wszystkich chęciach człowieka.

Nie należą tutaj kobiety, dzieci i starcy, czyli chęci, które tymczasem są nie do przezywciężenia. Przecież mężczyzna to jedynie ten, który pokonuje swoje ego.

Warunek wzajemnej gwarancji to jeszcze nie ostateczna naprawa, ale tylko samo porozumienie i nic wiecej. Zgódźcie się, a otrzymacie tą Torę. “Jeżeli zgadzacie się w zasadzie na takie połączenie, dam wam środek, za pomocą którego połączycie się w rzeczywistości.

W czasie przyjęcia Tory, synowie Izraela jeszcze się nie naprawili. Odczuli jedynie zło obecnej sytuacji i zrozumieli, że można się podnieść ponad nią przy pomocy wzajemnej gwarancji. [Czytaj więcej →]

Zapisany w: Tora, ogólne od Kika - Bez komentarzy →

Pytanie: Tora opowiada historię o tym, że podczas swoich wędrówek po pustyni narodowi Izraela zagrażała śmierć z braku wody. Wówczas Mojżesz zwrócił się do Stwórcy o pomoc. Stwórca nakazał Mojżeszowi, aby poszedł i porozmawiał ze skałą w obecności całego ludu, aby ta dała im wodę.

Jednak zamiast mówić, Mojżesz uderzył w skałę swoją laską i stamtąd wypłynęły “wody niezgody”, nazwane tak z powodu nieposłuszeństwa wobec Stwórcy. Dlaczego Mojżesz, który był przywódcą całego narodu, nie spełnił polecenia Stwórcy?

Moja odpowiedź: Skała to ziemia, Malchut, pragnienie rozkoszowania się, które mamy naprawić, aby wykorzystać je dla emanacji. Ta naprawa może być zrealizowana w formie “uderzenia” lub “rozmowy”, w zależności od stopnia. W takiej formie będzie można wydobyć z tego pragnienia działanie emanacji - wypływającą z niego wodę.

Woda to siła, która ożywia pragnienie rozkoszowania się i przekształca je w pragnienie otrzymujące w celu emanacji. [Czytaj więcej →]

Zapisany w: Praca duchowa, Tora, Zohar od Kika - Bez komentarzy →

Język gałęzi jest osiągalny wtedy, gdy podnosisz się z tego świata i następnie w wyższym świecie ujawniasz korzenie wszystkiego co znajduje się w tym świecie. Ale celem nie jest proste połączenie gałęzi z korzeniem. Język ten nie połączy nas z duchowym światem, lecz z naszym nauczycielem! Jest on środkiem, który pomaga łączyć się z nim, aby on nas uczył.

Nie zrozumiemy duchowego języka, którym do nas mówią, dopóki się go nie nauczymy. Jednak nie musimy wiedzieć tego, ponieważ już jesteśmy zaznajomieni z tym językiem w naszym świecie. Dlatego powinniśmy go słuchać oraz uczyć się o tym, co wydarza się w duchowym świecie.

Otwórz książkę, w której pewne specyficzne rodzaje słów są napisane. Jeżeli nie żyłeś w tym świecie, to nie będziesz w stanie niczego z tego zrozumieć. Poprzez nasz świat jesteś zaznajomiony z tym, o czym kabaliści mówią. Dlatego pragniesz uzyskać korzeń w celu poznania, co mogłoby wskazywać na wyższy świat, czyli kiedy już nie ma żadnego słowa o materialnym świecie.

Kabaliści nie opisują naszego świata nawet jednym słowem. Tora nie jest połączona z naszym światem, a osoba, która interpretuje to w materialny sposób, popełnia największe przestępstwo, tworząc sobie bożki. Tora opowiada tylko o duchowym świecie. Toteż w celu mówienia tym samym językiem, kabaliści opisują duchowy świat używając słów naszego świata w celu przebudzenia pewnego rodzaju połączenia, albo naszej właściwej postawy do nich.

Było to umyślnie zaplanowane w zamyśle stworzenia po to, żebyśmy mogli zacząć podnosić się z naszego świata do świata duchowego. Tak więc musimy podjąć wszystkie środki aby uobecnić się w tym świecie.

Fragment z lekcji „Esencja mądrości kabały””. 10.02.2011

Zapisany w: Codzienne lekcje kabały, Duchowość, Tora od Kika - Bez komentarzy →

Otrzymałem pytanie: Napisano, że Rabbi Szymon płakał kiedy pisał księgę Zohar, bojąc się odkryć jej tajemnicę : “Biada mi, jeśli powiem i biada mi, jeśli nie powiem”.

“Gdy powiem, to winni nauczą się pracować dla Pana. Lecz gdy nie powiem, to przyjaciele stracą tę majętność.” Z powodu jakiej wielkiej tajemnicy, która ukryta jest w księdze Zohar, płakał Rabbi Szymon?

Moja odpowiedź: Tajemnica księgi Zoharu polega na tym, że jeśli odnosisz się do niej właściwie to możesz wydobyć z niej Wyższe Światło, które zawraca z powrotem do źródła. I wówczas Światło to może być dla nas eliksirem życia lub też śmiertelną trucizną - wszystko to zależne jest od naszego stosunku do Zoharu i w ogóle do Tory.

Jednak widzimy, że nie było zakazu na studiowanie Pięcioksięgu Tory lub Talmudu, mimo iż napisane zostały też przez kabalistów. Tylko Zohar był przez wiele lat ukrywany i był zakazany - ponieważ ukryte jest w nim bardzo mocne Światło, które możemy przyciągnąć. Naturalnie, w Torze też istnieje Światło, jednak dla nas nieosiągalne, wyjątkowo Wysokie Światło.

Światło Zoharu jest nam bliższe, jednak gdy człowiek znajduje się jeszcze ciągle w swoim ego, to będzie chciał wykorzystać to Światło dla własnej korzyści. Wówczas będzie ono dla niego śmiertelnym jadem.

Gdy pragnę osiągnąć właściwość emanacji - to Światło będzie dla mnie eliksirem życia i pomoże mi w osiągnięciu tej właściwości. Jednak gdy Tora studiowana jest bez pragnienia osiągnięcia tej właściwości, to człowiek zaczyna stawać się coraz bardziej egoistyczny, odczuwając siebie jako kogoś wyjątkowego, wyższego niż inni i za sprawiedliwego. Wtedy Tora staje się dla niego śmiertelnym jadem i jeszcze bardziej potęguje jego egoizm.

Zamiast stawać się mniejszym niż inni i niwelować się przed pozostałymi, dzieje się odwrotnie, zaczyna się on dumnie popisywać. I to wszystko dzieje się teraz, w ostatnim stuleciu, na nowym poziomie egoizmu. Dlatego też kabaliści martwili się o to, że nauka kabały będzie tak samo studiowana egoistycznie i że ludzie będą dumnie się popisywać i zamienią ja w handel, jak na przykładzie “cudownych środków “: czerwone nitki, święcona woda i błogosławieństwa.

To będzie prowadzić ludzi do dezorientacji i odstraszać od właściwej naprawy tak długo, aż po wielu straconych obiegów życia nie otworzą, poznają, że takie podejście - jest oszustwem. Jednak jak długo i jak wiele cierpień jest do tego jeszcze konieczne!?

Z lekcji do artykułu „Służąca, która jest spadkobierczynią swojej pani”, 14.12.2010

Zapisany w: Codzienne lekcje kabały, Tora, Zohar od Kika - Bez komentarzy →

Drodzy przyjaciele! Proszę zadawać pytania do cytatów wielkich kabalistów.

(Uwagi w nawiasach są ode mnie)

Tora rozwija w człowieku poczucie uświadomienia zła

Ale co powinien zrobić człowiek, aby osiągnąć miłość do Stwórcy? Do tego jest nam dana Sgula “cudowny środek” – czyli zajmowanie się Torą i przykazaniami (kabałą), ponieważ Światło, które jest w niej ukryte, prowadzi człowieka z powrotem do Stwórcy. W Torze jest Światło, które daje człowiekowi możliwość odczucia zagrożenia oddalenia się od Stwórcy.

A jeśli intencją człowieka jest rozpoznanie Światła Tory, wówczas stopniowo pojawia się w nim nienawiść do oddalenia się od Stwórcy. To znaczy, że zaczyna on postrzegać przyczynę rozłąki i oddalenia się jego i jego duszy od Stwórcy. (Tylko wewnętrzna część Tory, kabała, może przyciągnąć Światło naprawy, w konsekwencji czego człowiek będzie czuł się jako egoista i zapragnie naprawy).

Baal ha-Sulam „ Szamati” Artykuł 34, - „Przewaga ziemi – we wszystkim”.

Zapisany w: Tora od Kika - Bez komentarzy →

Otrzymałem pytanie: Studiujemy, że aniołami nazywają się siły. Kiedy człowiek zaczyna czuć je wyraźnie w sobie?

Moja odpowiedź: W naszym świecie materialnym postrzegamy różne siły, które należą do nieożywionej, roślinnej, zwierzęcej i ludzkiej przyrody. Jest to siła ciążenia (grawitacja), jak i zjawiska klimatyczne i cały otaczający nas świat.
Biorą one udział w życiu człowieka, swoim pozytywnym lub negatywnym wpływem włączają się do niego. Siły te zwane są aniołami.
Dlatego gdy czytamy, że przychodzi do Abrahama trzech mężów (są to aniołowie Rafał, Michał i Gabriel) oznacza to, że on rozróżnia w sobie te siły. Anioły to siły naszej duszy, a nie ktoś z zewnątrz. Niektóre z tych sił pojawiają się, inne znikają, ich wpływ ciągle się zmienia.
W rzeczywistości nie ma nic poza aniołami na różnych poziomach pragnienia. Człowiek postrzega je i określa, z którymi może posuwać się, a z którymi nie może.
Tak samo jest w naszym świecie materialnym, ale w nim rozróżniamy tylko zewnętrzne formy sił: wiatr, deszcz, dźwięki, ludzie, zwierzęta, wewnętrzne odczucia. Wszystko to są aniołowie.
W naszym świecie kabalista nie patrzy na zewnętrzną formę zjawiska. On przez nie widzi, że Stwórca chce mu pokazać za pomocą jakich sił oddziałuje na niego.
Dlatego dla niego ważna jest wewnętrzna istota zjawiska, jego przeznaczenie. Przecież poprzez te oddziaływania Stwórca mówi do nas. A co On chce nam powiedzieć?
On chce, żebyśmy połączyli oddziaływania wszystkich poziomów: nieożywionego, roślinnego, zwierzęcego i ludzkiego , i włączyli je do swego serca tak, aby poczuć za nimi tylko Jego. Wówczas nie będą one przeszkodą zasłaniającą Stwórcę.

Z programu “Rozdział tygodnia””, 22.10.2010

Zapisany w: Percepcja, Pytania i odpowiedzi, Tora, Zohar od Kika - Bez komentarzy →

Nauka kabały wyjaśnia, jak mogę wznieść się do wyższego wymiaru. Co oznacza : wznieść się?

Kabaliści mówią: „Ty istniejesz w wyższym wymiarze, tylko nie postrzegasz go. Musisz ujawniać to, że w nim istniejesz.”

Jesteś w dwóch wymiarach: w wymiarze “tego świata” z moim fizycznym ciałem, oraz w wyższym wymiarze z moim duchowym ciałem.

To ciało duchowe, pragnienie emanacji jest ukryty przede mną, ja o tym nic nie wiem. Naprzeciw niego znajduje się Wyższa Siła zwana Stwórcą.”

Naprzeciw mojego fizycznego ciała znajduje się natura, przyroda. W rzeczywistości “tego świata” czuję się źle i to doprowadza mnie do ujawnienia  wyższej rzeczywistosci (dusza i Stwórca) w miejsce tej obecnej (ciało i natura) .                                                                                                                                         

Kabaliści mówią, że muszę to ujawnić, bo stamtąd przychodzą do mnie kierujące siły i że ja, oraz cały mój los zależy od tych sił.

Gdy wzniosę się do nich, dowiem się, dlaczego istnieję, co reprezentuję sobą, co dzieje się ze mną i jaki jest sens mojego życia, jak można wszystko zmienić na lepsze. Pytania te doprowadzają, napędzają mnie do wyższego wymiaru.

Gdy zaczynam czytać Księgę Zohar, nauki Dziesięć Sefirot, artykuły Baal HaSulama i Rabasza odkrywam, że mówią one właśnie o tym wyższym wymiarze.

Lecz jeśli człowiek jest tego zdania, że mówią one o naszym świecie, to jest to błędna percepcja postrzegania kabalistycznych tekstów.

Oznacza to, że robi on z całej Tory idola, uprawia bałwochwalstwo. Wtedy jest mu zakazane otwierać te księgi.

Ponieważ zamiast uczyć się właściwości Stwórcy (kochaj bliźniego swego jak siebie samego) uważa on, że Tora uczy go rytuałów i staje się on wtedy jeszcze większym egoistą.

Wszystkie święte księgi mówią na temat właściwości świętości, emanacji z wyższego świata (działania emanacji), a zwykłe, powszechne książki mówią o właściwości otrzymywania z tego świata.

Dlatego też staram się wczuć, gdy otwieram świętą księgę w stan autora. On wyjaśnia mi, jak mogę dojść do emanacji, lecz nigdy nie opowiada on o tym świecie.

Ponieważ ten świat jest złudzeniem, iluzją, jak Olam amedume” (wyimaginowany świat) jest widziany z góry.

Z lekcji Zoharu z 09.07.2010

Zapisany w: Emanacja, Intencja, Kabała, Książki, Percepcja, Praca duchowa, Stwórca, Tora, Zohar od Kika - Bez komentarzy →

 Otrzymałem pytanie: Jeśli ARI był Mesjaszem ben Jossef (Mesjasz syn Jozefa), kim będzie drugi Mesjasz syna Dawida i kiedy on przyjdzie?

Moja odpowiedź: Sulam opisuje rozpowszechnianie nauki kabały wśród wszystkich narodów jako głos rogu Mesjasza. Mesjasz jest to siła, która naprawia dusze.

Czy wyraża się ona w działaniu człowieka, czy tylko na poziomie kierującej siły? To nie jest właściwie ważne, ponieważ cały ten proces nazwany jest Mesjasz ben Dawid.

Żyjemy w czasach, w których nauka kabały rozpowszechnia się na całym świecie, co prowadzi do ogólnej naprawy. Dlatego też epoka ta może być określana jako czas Mesjasza. Znajdujemy się w naszych czasach już na jej początku.

Świat musi zrozumieć, że wszystkie problemy i katastrofy są spowodowane tylko przez nasz brak naprawy.

Działanie Światła powoduje, że widzimy już nasze przyczyny do działania i samo działanie jako zło. W związku z tym odnosi się do czasów Mesjasza.

Wyzwolenie duchowe (Geula) oznacza ujawienie ogólnej siły emanacji. Jest napisane, że Mesjasz doprowadzi cały świat do Jerozolimy, aby uczyć Tory.”

Tora jest siłą, która tworzy w nas właściwość emanacji, a Jerusalem jest to pragnienie, w którym osiągniemy kontakt ze Stwórcą.
Ujawienie Światła dla naprawy tego pragnienia działa tak długo, dopóki nie osiągniemy pełnego wyzwolenia poprzez siłę Mesjasza, Światła, które  stopniowo  nam się ujawnia.

Lecz Mesjasz nie przyjdzie, dopóki nie osiągniemy na świecie wystarczającego rozpowszechniania nauki kabały. On nie może przyjść, dopóki cały świat jako całość, nie będzie świadomy i rozpozna potrzebę i konieczność naprawy.

Z lekcji do artykułu “Wprowadzenie do Panim Meirot” z 08.05.2010

Zapisany w: Kabała, Nauka, Tora, Świat od Kika - Bez komentarzy →

Zohar tak samo jak Tora, nie muszą być czytane koniecznie w kolejności - możesz otwierać tą księgę na dowolnej stronie!

Podobnie jak Psalmy, które można otworzyć i przeczytać w każdym dowolnym wierszu, nawet w środku.
Najważniejszą rzeczą podczas czytania świętych ksiąg (które zostały napisane przez tych, którzy rozpoznali Stwórcę z właściwości świętości - emanacji, właściwości z Bina) nie jest to, co czytamy i co się czyta, ale zamiar, intencja: co chcesz osiągnąć poprzez czytanie.

Bo przecież czytasz o wyższym świecie, którego nie postrzegasz i nie rozumiesz.

Zohar jest najwyższym źródłem z wszelkich świętych pism. Jest on najsilniejszym źródłem wyższego światła, światła naprawy. Jest on podobny do infuzji dla chorego, jest środkiem leczniczym, którego ty zażywasz.Co chcesz osiągnąć poprzez użycie tego środka? Co to znaczy dla ciebie być zdrowym? W zależności od tego, siła Zoharu może być dla ciebie kojący eliksirem życia lub śmiertelną trucizną - jeden z dwóch!

Dlatego zanim otworzysz tą książkę, musisz zastanowić sie, poczuć głęboko w sobie, ukierunkować się, przygotować się i wyjaśnić sobie: Co chcesz zaraz z tego wynieść ?!

Masz zamiar otrzymać środek leczniczy, którego symbolem jest waż.

Jego jad może być naprawdę trucizną, ale także lekarstwem przeciw wszystkim chorobom.

Zanim otworzymy Księgę Zohar, musimy być ukierunkowani w prawidłowej intencji tak, abyśmy nie zażyli śmiertelnej trucizny, tylko ratujący eliksir życia.

Jeśli Tora jest studiowana bez prawidłowej intencji, jest sucha i bez życia. Jest to szczególnie niebezpieczne gdy mamy do czynienia z takim źródłem ogromnej siły jak Księga Zohar.

Nieprzypadkowo była ona tak długo utrzymywana w tajemnicy przed zwykłymi ludźmi – jednak dla kabalistów była otwarta.

Kabalista (czyli ten, który osiągnął prawidłowe pragnienie) znalazł w jakiśkolwiek sposób tą książkę u kogoś, albo przez kogoś na jakiejkolwiek drodze, zostało wysłane to do niego z góry, a on został doprowadzony tam, gdzie mógł ją znaleźć …

Dla innych ludzi została ona ukryta, ponieważ nie byliśmy wcześniej w stanie wyposażyć się w prawidłową intencję. Dlatego Zohar mógł nam tylko zaszkodzić.

Dzisiaj otwieramy Księgę Zohar z intencją, że podaruje nam ona dobro, stanie się dla nas źródłem życia i broń Boże, nie będzie dla nas śmiertelną trucizną.

Ponieważ w Zoharze jest zawarta tak potężna siła, że powinno się być ostrożnym i należy otwierać go tylko wspólnie, i tylko z właściwym ukierunkowaniem.

Z tego powodu został on ujawniony w dzisiejszym czasie i oferuje nam ogromne możliwości. Chcemy zaoferować go całej ludzkości.

Każdy musi wiedzieć, że tylko prawdziwa intencja podczas studiowania Zoharu może być eliksirem życia.

Z lekcji Zoharu z 31.08.2010

Zapisany w: Duchowość, Kabała, Książki, Praca duchowa, Tora, Zohar, Światło od Kika - Bez komentarzy →

Nie ma większej uroczystości niż święto darowania Tory. Gdyby nie było to - dla Tory, moglibyśmy prowadzić jedynie tylko zwierzęcą egzystencję, aż do „i ziemia obraca się dalej”.

Jednak otrzymaliśmy możliwość korzystania z wyższej mocy i z jej pomocą możemy przejść w wyższy wymiar naszej egzystencji i kontynuować nasze życie w wymiarze duchowym.

Z tego świata, z tej rzeczywistości którą teraz odczuwamy, możemy wejść łagodnie w nowy stan, w inny świat, wymiar, który nie stoi w żadnej relacji z planetą Ziemia i tego całego universum.

Możemy odkryć się w wiecznej, doskonałej formie, która jest pełna harmonii i jest w świecie materialnym bez ograniczeń. Z pomocą wyższej siły otworzy się nam wejście z naszego świata, z tego zepsutego życia, do doskonałej egzystencji.

Przejście z naszego wymiaru w wyższy wymiar nazywa się “Tora” – jest to szczególna siła, która zmieni nas stopniowo, wprowadzając do nowego stanu i w zależności od tego, kiedy wszystkie nasze ziemskie, egoistyczne właściwości zmienią się w duchowe, altruistyczne przejdziemy w nowy stan.

Człowiek dostaje szansę przejścia w wieczną i doskonałą egzystencję. Otrzymanie takiej możliwości jest najważniejszym wydarzenia w naszym życiu – jest to prawdziwy powód do świętowania!

Zapisany w: Lekcja poranna, Tora od KiRA - Bez komentarzy →