Kabała i sens życia - osobisty blog Michaela Laitmana

Zdefiniowanie problemu: Pogrążanie się świata w globalnym kryzysie i zagrożenie brakiem podstawowych surowców naturalnych (ropa, woda, itd.) sprawiają, że konieczne staje się przekształcenie globalnej gospodarki w gospodarkę rozsądnej konsumpcji.

Wielu ludzi, włączając biznesmenów, ekonomistów, polityków i innych, zgadza się z powyższym wnioskiem. Jednakże nikt nie umie wyobrazić sobie możliwości istnienia ludzkości bez rywalizacji, według zasady „każdemu wedle jego potrzeb”. Jeszcze trudniej jest stworzyć wizję pokojowego, skoordynowanego przejścia do modelu rozsądnej, ograniczonej produkcji i konsumpcji. Przyszłość jawi się jako społeczeństwo rozsądnej konsumpcji, stworzone przez tych nielicznych, którzy przeżyją wojnę światową.

Czy w ogóle możliwe jest pokojowe przejście do praktyki rozsądnej konsumpcji?

Rozwiązanie na pokojowe przejście do modelu rozsądnej konsumpcji: Musimy stworzyć masę krytyczną ludzi inteligentnych, którzy zdają sobie sprawę z tego, że obecny system przestał już funkcjonować. Rolą (przyczyną) obecnego kryzysu jest radykalny wzrost liczby osób, które są przygotowane do właściwego oszacowania prawdziwych problemów z dokładnością i wyczuciem.

Podstawowym zadaniem na tym etapie jest zmaksymalizowanie liczby osób zdających sobie sprawę z istniejącego problemu, wyjaśnienie bieżących mechanizmów zarządzających światem w taki sposób, aby stosunek tych osób do świata był obiektywny, konstruktywny i oparty na właściwej ocenie systemu. Ten etap skończy się, kiedy ilość osób pojmujących problemy ludzkości we właściwy sposób stanie się na tyle duża, aby móc wywrzeć znaczący wpływ na społeczeństwo.

Rozwój modelu społeczeństwa rozsądnej konsumpcji, przy równoczesnym zapewnieniu jego normalnej ewolucji: Model składa się z części ekonomicznej i duchowej. Rozwój duchowy i jego realizacja muszą rekompensować człowiekowi jego potrzebę wzrostu ekonomicznego ponad to, co jest dostępne.

Wdrażanie modelu:

1. Stworzenie i ulepszenie systemu edukacji. Nauczanie o życiu, oparte na rozwiniętym modelu społeczeństwa rozsądnej konsumpcji.
2. Właściwe, rzeczywiste wdrażanie.

Pilne zadania:

Obecnie jesteśmy w połowie pierwszej z czterech faz rozwoju:
Rozwój struktury sieci, która miałaby objaśniać dorosłej części populacji krytyczny stan ludzkości i jedyny, zrównoważony model przyszłego społeczeństwa.
Rozwój modelu ekonomicznego.
Rozwój modelu duchowego.

Wypromowanie ekonomicznego i społecznego modelu we współczesnym świecie za pomocą struktur sieci edukacyjnej.

Zapisany w: Codzienne lekcje kabały, Spoleczenstwo, kryzys, Świat od Kika - Bez komentarzy →

Otrzymałem pytanie: Jak będzie wyglądał człowiek w ostatnim stadium swojego rozwoju?

Moja odpowiedź: Tak jak ja to rozumiem, ograniczy się sam, aby korzystać z natury tylko w zakresie konieczności i nie będzie odczuwał braku w niczym, przy czym wszystkie jego dążenia będą skierowane na dobro dla innych.

Będzie używał tylko tyle, ile jest niezbędne do egzystencji fizycznej, tak aby zrealizować tylko jego dążenie dla dobrego samopoczucia innych. Tymczasem ciało będzie otrzymywało jedynie to, co jest dobre, ważne dla życia i najbardziej korzystne, by było zdrowe.

A dążenie do bliźniego i kontakt z nim umożliwi człowiekowi odkrycie dla siebie integralnego systemu pełnej współzależności. Przy czym dotrze on do wewnętrznego wymiaru natury, jej wewnętrznej siły, która jest doskonała i wieczna.

Z 4 części codziennej lekcji kabały, 01.05.2011, „Pokój na świecie”

Zapisany w: Codzienne lekcje kabały, Duchowość, Praca duchowa, Spoleczenstwo od Kika - Bez komentarzy →

Otrzymałem pytanie: Co jest największym problemem na świecie?

Moja odpowiedź: Brak globalnego rządu jest największym zagrożeniem dla pokoju na świecie i to jest właśnie ten szczególny brak, który powoduje wszystkie współczesne kryzysy. Zebrania na szczycie G20 pokazały, że uczestnicy nie mogą osiągnąć porozumienia w podstawowych kwestiach. Nie istnieje światowy rząd, podczas gdy globalny, integralny świat tego wymaga.

Otrzymałem pytanie: Czy nie myśli pan, że na przykładzie arabskich krajów będą żądać zmian, tj. niepodległości również muzułmańskie regiony Rosji na Północnym Kaukazie (Czeczenia, Dagestan, Inguszetia i Kabardyno- Bałkaria)?

Moja odpowiedź: Nie myślę, bo jak mówił Ostap Bender: „Mógłbym wziąć to w częściach, ale potrzebuję wszystkiego”. Co jest w tym złego, by w międzyczasie otrzymywać pieniądze i wszystko, co jest niezbędne od przyszłej ofiary i jej kosztem przygotować się do całkowitego jej opanowania? Po co odchodzić, kiedy celem jest przejąć wszystko, cały świat?

Otrzymałem pytanie: Co wpływa na rozwój społeczeństwa kabalistycznego?

Moja odpowiedź: Konkurencja napędza rozwój demokratycznego społeczeństwa. Napędem do rozwoju autokratycznego społeczeństwa jest władza, a potem korupcja - użycie władzy nie dla interesów społecznych, tylko dla osobistej korzyści. Przekupstwo kupuje stopniowo państwo i jego urzędników i obsadza władzę przez swoich ludzi.

Skorumpowany rząd nie jest jednak w stanie rządzić krajem, ponieważ skorumpowani urzędnicy są motywowani tylko wyłącznie przez swoje osobiste interesy. Dlatego taki rząd zostanie zastąpiony przez nazi-rząd, nacjonalistyczny reżim, co doprowadzi do wojny światowej lub do władzy, bodźcem istnienia której będzie zachowanie równości wszystkich członków społeczeństwa, a następnie całego świata.

Zapisany w: Pytania i odpowiedzi, Spoleczenstwo, kryzys od Kika - 1 Komentarz →

Otrzymałem pytanie: Dlaczego kobiety pełne energii naśladują męski sposób działania? Skąd to się wzięło?

Moja odpowiedz: Nie mając żadnej innej drogi, kobiety są zmuszone rozwiązywać problemy życiowe w celu zapewnienia sobie tego, co powinni dać im mężczyźni. Właśnie z tego powodu są zmuszone uczyć się i ciężko pracować oraz równocześnie prowadzić dom i wychowywać dzieci bez udziału męża.

W rezultacie kobiety pną się coraz wyżej po szczeblach kariery, zajmując coraz wyższe stanowiska, a wszystko to dzieje się, ponieważ mężczyźni uciekają od odpowiedzialności, która powinna na nich ciążyć. Kobiety akceptują współczesne wyzwania, a mężczyźni nie. Współczesne środowisko jednak zachęca nas do bycia wolnym. Stały się też popularne następujące powiedzenia, takie jak: róbta co chceta.

Ludzie nie czują odpowiedzialności względem swoich społeczeństw, krajów z których pochodzą, innych ludzi, czy też w ogóle w stosunku do świata. Możesz robić wszystkie rzeczy, tak długo dopóki nie zabijasz, nie kradniesz itd. Jednakże jest to sprzeczne z tym co nam objaśnia Baal ha-Sulam: według duchowych korzeni każdy z nas jest zadłużony wobec społeczeństwa. Równowaga nie polega na tym ile człowiek bierze, ale również, ile z siebie daje. Każdy człowiek musi podjąć takie wyzwania jak założenie rodziny i wychowanie potomstwa itp.

Jednakże w naszym społeczeństwie nie jest to postrzegane jako wykroczenie jeśli osoba nie podejmuje tych wezwań. Natomiast naruszeniem norm jest jeśli bierzesz więcej i co innego niż jest to społecznie akceptowane. W tej sytuacji będziemy cierpieć dopóty, dopóki ludzkość nie opamięta się w obliczu śmierci. I może wtedy przyjdzie pomoc.

Z czwartej części lekcji kabały 03.07.2011 „” Kobiety”

Zapisany w: Codzienne lekcje kabały, Kobieta, Pytania i odpowiedzi, Spoleczenstwo, Świat od Kika - Bez komentarzy →

Otrzymałem pytanie: W nowoczesnym szowinistycznym społeczeństwie mężczyzna oceniany jest bogactwem i inteligencją, natomiast kobietę ocenia się poprzez jej piękność. Jakie kryteria zastosuje społeczeństwo, po rozwoju?

Moja odpowiedź: Jeśli społeczeństwo zacznie cenić cel duchowy, czy to z beznadziejności w życiu lub poprzez czasową realizację zła, podczas gdy znajduje się w dobrym stanie, będziemy oceniać siebie i innych, jako przyjaciół i partnerów na drodze do celu.

Teraz osądzam każdą osobę, przedmiot i stan rzeczy w oparciu o to, na ile jest to korzystne dla mojej egoistycznej egzystencji. Podobnie w przyszłości będę oceniać wszystko w naszym świecie, jeszcze z poziomu człowieka, który ocenia według efektów własnego postępu prowadzącego do celu.

Wszystko zdeterminowane jest celem. I czy poślubię królową piękna czy sprzedawczynię na rynku ocenię jedynie pomocą w osiągnięciu celu.

Mamy przykład, jak zachowywał się naród żydowski przed zniszczeniem świątyni, w ortodoksyjnym społeczeństwie; istnieje to i dziś. Bogactwo nigdy nie było przedmiotem szacunku. Młody człowiek zawsze oceniany był przez swoją wiedzę. Ten kto poznał więcej stron Tory sercem był lepszym i nie było innych kryteriów osądu osoby w całej historii. Dziewczęta osądzane były przez rodziny, z których pochodziły i w których się wychowywały.

Kiedy dochodziło do wyboru partnera, decyzję podejmowali rodzice, a nie hormony po przypadkowym spotkaniu na imprezie. Dlaczego tak? Jest to zgodne z duchowym prawem. Z Atik przychodzi Światło, które skłania Malchut świata Atzilut do zjednoczenia z Zeir Anpin. Innymi słowy decyzje przychodzą z góry.

Zostało powiedziane, że Stwórca sprowadza pary razem. A w naszym świecie, to rodzice młodej pary decydują co dla nich najlepsze.

W ten sposób zawsze postępowano, w celu neutralizacji wpływu na zewnętrzne piękno. Jak mawiał Rabasz, dwie osoby powinny spotkać się, rozmawiać aby mieć pewność, że nie poczują do siebie wstrętu. Jeśli nie odpychają się od siebie, to jest to wszystko, co jest im potrzebne. Cała reszta budowana jest na wzajemnych kompromisach. Wtedy z pewnością zapanuje miłość między nimi.
Faktycznie tradycja kojarzenia przez rodziców jest powszechna w każdym narodzie. Młodzi nie byli pytani, rodzice ich dobierali.

Z 4-tej części codziennych lekcji kabały dla kobiet 3.08.2011

Zapisany w: Codzienne lekcje kabały, Duchowość, Kobieta, Małżeństwo, Spoleczenstwo od KiRA - Bez komentarzy →

Otrzymałem pytanie: Dlaczego społeczeństwo ma lekceważący stosunek do kobiet? Dlaczego mężczyźni uważają, że kobiety są niżej?

Moja odpowiedź: Wynika to z faktu, iż kobieta nie jest w stanie sama osiągnąć duchowości. Jest w tym uzależniona od mężczyzny.

Nasza wspólna dusza składa się z części mężczyzny i kobiety, gdzie pragnieniem żeńskiej części Nukwa jest realizacja. W naszym świecie jest to wyrażone poprzez fakt, że kobieta potrzebuje domu, że ma dać narodziny dzieciom i opiekować się nimi. Wypełniają one całe je życie. Właśnie dlatego zależna jest od społeczeństwa w większym stopniu niż mężczyzna. Kobieta potrzebuje stabilności i zaufania, że będzie jutro.

Inaczej mówiąc, kobieta czuje się bardziej nieusatysfakcjonowana i to jest przesłanką do jej rozwoju duchowego; jest to postrzegane jako słabość w naszym egoistycznym świecie, ale w duchowym wszystko jest przeciwne, i im większe pragnienie, tym bardziej posuwasz się naprzód.

My, stworzeni, zależymy jedynie od pragnienia. Tak więc jeśli to pragnienie jest zorientowane we właściwym kierunku, to jest klucz do sukcesu.

Dlatego: mężczyźni muszą absorbować właściwe pragnienie kobiet, aby razem posuwać się do duchowości.

Z lekcji 3/5/11, Zapiski Rabasza

Zapisany w: Codzienne lekcje kabały, Duchowość, Kobieta, Spoleczenstwo od KiRA - Bez komentarzy →

Otrzymałem pytanie: Mam wrażenie, że z coraz większą globalizacją znika stopniowo niepowtarzalny charakter każdego człowieka. Co pozostanie w przyszłości z mojej wyjątkowości?

Moja odpowiedź: To jest fałszywe założenie. Jeśli jestem połączony z innymi ludźmi, wówczas mój niepowtarzalny charakter otrzymuje możliwość maksymalnego, nieskończonego wyrazu, ponieważ wychodzę z samego siebie do wnętrza innych i jednoczę wszystkich poprzez mój wysiłek. Całemu światu brakuje mojego uczestnictwa i tym moim uczestnictwem napełnię cały świat. W ten sposób świat jest zależny od mnie.

Nie ma nic porównywalnego z taką formą autoekspresji. Nigdzie indziej nie będziesz mógł wyrazić się prawdziwie. Czy naprawdę chcesz być na szczycie ponad wszystkim? Więc naprzód - został ci dany cały świat. Bądź przywódcą i połącz wszystkich wspólnie razem, ponieważ wszystko zależy od Ciebie. Użyj swojej dumy, swojej żądzy władzy i swojej wyjątkowości - naprzód. Przed tobą leży cały świat.

Wyrażasz siebie właśnie tym, że jednoczysz wszystkich, bez czego świat nie osiągnie doskonałości. Wyobraź sobie, jaka jest potrzebna do tego duma, jaka własna wartość. W ten sposób będzie postępował każdy. Nikt nie pozbawia innego możliwości uczestniczenia w procesie.

Z lekcji na temat „Globalizacja to życie w integralnym (jedynym ) świecie”, 15.03.2011

Zapisany w: Codzienne lekcje kabały, Globalizacja, Spoleczenstwo, kryzys od Kika - Bez komentarzy →

Ludzkość musi zrozumieć, że jedność jest kolejnym etapem naszego rozwoju. Doszliśmy już do stanu, kiedy staliśmy się jedną rodziną, jednym narodem, jednolitym systemem, w którym każdy zależy od każdego. Dlatego nie mamy innego wyjścia, jak z całą powagą zaakceptować ten fakt.

Powinniśmy zbadać, przestudiować, poznać ogólny system na zasadach inżynierii systemów, aby opracować i wprowadzić w życie odpowiednie prawa, które będą regulowały wzajemne stosunki między ludźmi, narodami, państwami i ogólnie całej ludzkości.

Na pytanie, co to jest integralny system, każdy naukowiec odpowie ci, że jest to stan, gdzie wszyscy zależą od wszystkich i nikt nie może cokolwiek uczynić bez oddziaływania na innych. Dlatego konieczne jest uwzględnienie interesów każdego bez wyjątku. Na pierwszym etapie wprowadzenia zmian na świecie powinniśmy działać według przysłowia „nie czyń drugiemu, co tobie nie miłe”, a następnie przejść do zapewnienia prawidłowego i efektywnego funkcjonowania systemu na zasadzie „kochaj bliźniego swego, jak siebie samego”.

Do czasu ustalenia w naszym systemie takich stosunków, nie będziemy mieli spokojnego życia. Każdego dnia coraz bardziej, w najrozmaitszych formach będzie ujawniał się zepsuty mechanizm naszych wzajemnych relacji. Na nieożywionym poziomie przyrody brak równowagi między nami będzie się objawiał w postaci klęsk żywiołowych: wulkanów, tsunami, trzęsień ziemi, pożarów, powodzi, huraganów, globalnego ocieplenia, wybuchów na Słońcu… Również Księżyc może stać się źródłem różnych problemów.

W taki oto sposób odzwierciedla się na nieożywionym poziomie przyrody powszechny brak równowagi spowodowany przez nas. Problemy na poziomie roślinnym mogą dotknąć urodzaj. Przypomnijcie sobie, co jest napisane o plagach egipskich. W sposób alegoryczny opowiada się o ewentualnych klęskach na roślinnym i zwierzęcym poziomie, dopóki nie dojdzie do poziomu człowieka.

Z tego powodu musimy z jednej strony przyjąć prawo integralnego systemu jako podstawowe prawo społeczeństwa, a z drugiej strony, jak najszybciej wprowadzić w życie nowy system wychowania ludzkości. Powinniśmy wyjaśnić ludziom, na czym polega to prawo, dlaczego i w jaki sposób musimy je wykonywać i przestrzegać.

Bezrobocie we współczesnym świecie obejmuje wiele milionów ludzi. Poza tym istnieje bezrobocie w ukrytej formie. Wielu ludzi przestanie prowadzić działalność, która tylko niszczy przyrodę. Wielu zwolnionych zostanie również z kompleksu wojskowo-przemysłowego itd. Oni wszyscy będą przywołani do pracy w sferze propagandy i wyjaśnienia obecnej sytuacji. W rezultacie, każdy będzie dostarczał innym niezbędnych rzeczy.

Konieczna dla nas będzie produkcja niezbędnych rzeczy, które trzeba będzie podzielić na wszystkich, jak również wychowanie społeczeństwa. Każdy powinien otrzymać swoją „porcję wychowawczą”, a także porcję niezbędnych środków do życia. To będzie zadaniem ogólnoświatowego rządu i całego ogólnoludzkiego systemu.

Z lekcji na temat „Globalizacja to życie w integralnym (jedynym) świecie”, 14.03.2011

Zapisany w: Codzienne lekcje kabały, Spoleczenstwo, kryzys od Kika - Bez komentarzy →

Najpierw musimy rozwinąć takie relacje, o których jest napisane: “Nie czyń drugiemu, co tobie niemiłe” i „Kochaj bliźniego swego jak siebie samego”.
Trzeba jedynie dokładnie ustalić, kto jest twoim przyjacielem, a kim jesteś ty sam i co oznacza działanie. Ponieważ chodzi tu o działania człowieka w stosunku do przyjaciela i one powinny wyraźnie przejawiać się w tym świecie, i w całej ludzkiej społeczności.
Pomiędzy wszystkimi ludźmi powinny być w końcu ujawnione takie stosunki, które będzie można określić jako Świat Nieskończoności! I to będzie oznaczać koniec naprawy (Gmar Tikun). Tutaj, na tej kuli ziemskiej, pomiędzy tymi zwierzęcymi ciałami zbudujemy takie relacje, które określane są jako nasza nieskończona dusza!
Jeśli to osiągniemy, wówczas objawimy inny świat. Nie będzie więcej potrzeby, konieczności, aby odczuwać tę materię i zniknie ona z naszej percepcji. Nawet dziś istnieje ona tylko w naszym odczuciu, gdyż cała ta rzeczywistość jest złudzeniem, iluzją.
Właśnie z tym celem znajdujemy się na tej ziemi. Wszystko dzieje się właśnie tutaj!
Przed zniszczeniem Świątyni, kiedy ludzie żyli w duchowym osiągnięciu – przecież nie znajdowali się oni w jakieś innej galaktyce, w innym wymiarze. W ich wnętrzu istniał inny wymiar, inny stosunek pomiędzy ludźmi. Przy tym egzystował również ten świat: nieożywiona, roślinna i zwierzęca natura, życie toczyło się jak zwykle. Hodowali oni domowe zwierzęta, prowadzili gospodarstwo, rodzili dzieci, pracowali, płacili podatki.
Jednakże relacje pomiędzy nimi były duchowe, wszyscy znajdowali się we wzajemnym dawaniu i podtrzymywali je, jak tylko mogli. Każdy człowiek był oceniany w odniesieniu do dawania. Na tej podstawie sądzili człowieka - tylko z tego punktu widzenia na ile on wyrządził szkodę społeczeństwu i wówczas ujawniało się jego egoistyczne pragnienie.
Tak egzystował lud Izraela, który został wyprowadzony przez Abrahama z Babilonu, aż do zniszczenia Drugiej Świątyni. A teraz w grupie, powinniśmy zrealizować w praktyce to, czego naucza kabała, tak aby nasze wewnętrzne relacje zostały zbudowane na podstawie miłości i jedności, i aby żyć jak „jedno serce i jedna dusza”.
I nie ma to nic wspólnego z zewnętrzną bliskością – przy tym nie jesteśmy zobowiązani do jedzenia z jednego talerza, do życia w jednym domu lub prowadzenia wspólnego gospodarstwa. Ponieważ chodzi tu tylko o wewnętrzne relacje, związki.
Fragment z lekcji do artykułu „Ogólny charakter nauki Kabały”, 12.01.2011

Zapisany w: Percepcja, Praca duchowa, Spoleczenstwo od Kika - Bez komentarzy →

Praca nad naszą duchową wspólnotą jest bardzo podobna do „efektu tamagotchi” – japońskiej zabawki, która wymaga od człowieka dbałości o coś wirtualnego, nieistniejącego.

Człowiek zamyka się na wszystko inne, koncentruje się na niej, że ona staje się dla niego ważniejsza, niż rzeczywistość. On po prostu musi oderwać się od wszystkiego i zrobić coś z tą zabawką, „nakarmić ją”.

I znowu, egoizm nie przeszkadza mu troszczyć się o nią. Przecież nie jest to inny człowiek, z którym trzeba rywalizować, lecz po prostu abstrakcyjny byt, któremu łatwo poświęcić uwagę. Z drugiej strony, on jakby narzuca ci swoją wolę.

Tak samo w naszym „duchowym stymulatorze”: z jednej strony abstrahujemy od ludzi, tworzymy coś abstrakcyjnego, gdzie ja depersonalizuję wszystkich, oddzielam od ciał, wyglądu, charakterów. Lecz pozostawiam ich punkty w sercu, dążenia do zjednoczenia dla przejawienia powszechnej siły miłości – Stwórcy.

Z drugiej strony, wszystko to jest naszym pragnieniem, naszą nadzieją, oddzieloną od ciała, od tego wszystkiego, co nas odpycha i dzieli. Przeciwnie, jednoczy nas nasze marzenie, nasza wspólna potrzeba osiągnięcia celu – i tylko wspólnie.

Ten system już stanowi ponadnarodową, ponadpaństwową, światową wielojęzyczną wspólnotę, - i stanie się ona wspólnym duchowym korzeniem całej ludzkości. Jest ideą zjednoczenia wszystkich ludzi na świecie.

Początkowo my, poprzez swoje wysiłki, tworzymy system naszych więzi, emanacji i miłości. A potem „arka niesie niosących ją” – on zacznie prowadzić i kształtować nas za pomocą wyższego światła, które pojawi się w nim odpowiednio do stworzonych przez nas naczyń emanacji.

W tym systemie dajemy możliwość Wyższej sile przyrody, działającej dla połączenia ludzi, „osiedlić się” w nas, przejawić się między nami. I ona zacznie w nas pracować, wspierać nas i prowadzić do przodu, do celu stworzenia.

Zapisany w: Duchowość, Grupa, Praca duchowa, Spoleczenstwo od KiRA - Bez komentarzy →