Artykuły z kategorii Praca duchowa

Nie próbujcie siebie usprawiedliwiać!

каббалист Михаэль Лайтман Kongres w Mołdawii. Lekcja nr. 0

Pytanie: Dręczy mnie takie pytanie: co się dzieje, dlaczego nie mogę połączyć się z innymi? Pragnę poczuć wspólne pragnienie (hisaron), ale nie mam połączenia, odczucia grupy. Czego mi jeszcze brakuje?

Odpowiedź: Brakuje ciebie.

Komentarz: Oznacza to, że nie jestem gotowy…

Odpowiedź: Nie mów, że nie jesteś gotowy. To, że cię tutaj doprowadzili, jest znakiem tego, że jesteś gotowy. Ale teraz wszystko zależy od twoich wysiłków. Nie próbuj usprawiedliwiać siebie, że nie jesteś gotowy. Tobie specjalnie podstawiają przeszkody, abyś nie podejmował koniecznych wysiłków. Ty musisz je zrobić, uprościć, przekonać się, domagać się w jakikolwiek sposób, aby zjednoczyć się w dziesiątce. Musisz to zrobić teraz. W przeciwnym razie nie byłoby cię tutaj.

I nie mów: „No i przeszedł jeszcze kolejny kongres. Nie wiem, co będzie. Może, następnym razem…” i inne wymówki.

Masz to dane z góry! To nie są twoje myśli! Nie karć się za nie, człowiek nie posiada żadnych myśli. Wszystko dają z góry i dlatego odnoś wszelkie przeszkody do Stwórcy. Nie zgadzaj się z Nim. Nazywa się to „pomocą przeciwko tobie”. On specjalnie odpycha cię, aby rozwinąć w tobie pożądane pragnienie do jedności z Nim, pod względem ilości i jakości.

Tak więc trzymaj się!

Z lekcji nr. 0 kongresu w Mołdawii, 05.09.2019


Kongres i moje „ja“

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Będąc na kongresie, pragnę być włączony we wszystkich. Ale z drugiej strony chciałoby się to zrobić jak najszybciej i uciec, usiąść w kącie i obserwować z boku to co się tam dzieje. Przecież przyjechałem z daleka, przezwyciężyłem tak wiele przeszkód i teraz należałoby włączyć się w przyjaciół. Jak mam z tym pracować?

Odpowiedź: Myślę, że należy wyłączyć swoje „ja“. Wszystkie odczucia które się w tobie pojawią, zostaw na później, gdy już wrócisz do domu.

Rób wszystko to co robią inni i staraj się czuć tak jak to czują wszyscy. Podczas kongresu nie należy uciekać na bok, ani zanurzać się w rozmyślaniach i różnych myślach.

Uczestnicz maksymalnie we wspólnym ruchu, we wspólnej grze, we wspólnych działaniach.

Z lekcji w języku rosyjskim, 13.02.2019


Kobiety: zwrócenie się do Stwórcy

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Powinniśmy przypisać nasz dowolny stan Stwórcy. A co zrobić ze złością, z pojawiającą się w nas niecierpliwością? Rozumiem, że jest to źródło miłości, że to przyszło dla mojej naprawy.

Ale wewnątrz kipi niezadowolenie, tak jakby matka karciła mnie, a ja mówię: „Za co ty mnie karcisz?! Jeszcze nie jestem w stanie wypełnić tego, czego ty ode mnie wymagasz”.

Odpowiedź: Oznacza to, że negatywnie odnosisz się do swoich negatywnych emocji i chcesz, aby one były pozytywne? Żeby zamiast pretensji i nienawiści do Stwórcy miało miejsce przywiązanie, wdzięczność, a nawet miłość?

Więc poproś o to! Wszystko to specjalnie Stwórca posyła do ciebie, abyś prosiła Go o miłość, żeby On kochał ciebie, a ty żebyś kochała Jego.

Poza tym poproś, abyś uświadomiła sobie, że otrzymujesz od Niego tylko pozytywne wpływy, ale ponieważ one przechodzą przez egoizm, to są odczuwane w tobie jako odwrócone, negatywne.

Proś o wszystko! Nie ukrywaj niczego, wręcz przeciwnie, zwracaj się przez cały czas. Jeśli mówisz, że kobiety mają takie poważne uczucia i do tego mają wielkie pretensje, to postępujcie w ten sposób. O tym stale mówi się w kabalistycznych książkach.

Zobaczcie jakie macie szczęście być w waszej kobiecej naturze. Możecie łatwiej, częściej i bardziej uporczywie zwracać się do Stwórcy, niż mężczyźni.

Mężczyźni z natury tego nie mają. Oni wiele ukrywają, usuwają, uważają, że to nieprawidłowe, że wynika to ze słabego charakteru, że trzeba działać w inny sposób. A kobiety – nie. Jeśli one wylewają swoje emocje – to bardzo dobrze. Zasadniczo jest to kobieca natura, właściwość Malchut. Działajcie!

Z lekcji w języku rosyjskim, 13.02.2019


Kiedy chce się pożartować

каббалист Михаэль Лайтман Kongres w Mołdawii. Lekcja nr. 0

Komentarz: Bardzo poważnie odnoszę się do nauki Kabały i uważam, że nie jestem tu przypadkowo. Ale w procesie nauki, poznawania siebie, szczególnie w grupie i wśród ludzi, bardzo ciągnie mnie do tego, aby pożartować z humorem, pośmiać się.

Odpowiedź: A dlaczego nie? Kabaliści bardzo lubią śmiech, żarty, anegdoty. Powiedziałbym, że Rabasz odniósł sukces w tej sprawie.

Pytanie: Pytam o to czy nie wygłupiam się?

Odpowiedź: Nie, nie chodzi o wygłupianie się, chociaż czasami wygłupy podkreślają niektóre właściwości albo okoliczności znacznie lepiej niż poważne podejście do sprawy. Humor – to nie lekkość. Jest to wyraz jakiś głębszych okoliczności w lekkiej formie. Dlatego nie jest to odrzucane w Kabale.

Z lekcji nr. 0 kongresu w Mołdawii, 05.09.2019


Dlaczego spotykamy się tutaj i teraz?

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Czy dlatego słuchamy Pana, że jesteśmy powołani, aby być w nauce Kabały?

Odpowiedź: Spotykamy się tutaj i teraz, ponieważ wszyscy jesteśmy częściami jednej duszy. Przy czym nie tylko jednej duszy, a jednego organu duszy. W przeciwnym razie bylibyśmy w różnych pokoleniach, w różnych miejscach na kuli ziemskiej itd.

A tak między nami mimo wszystko istnieje związek, ponieważ należymy do jednego organu duszy.

Z lekcji w języku rosyjskim, 18.08.2019


Moje myśli na Twitterze, 18.09.19

каббалист Михаэль Лайтман Wewnątrz mnie nie ma form, za pomocą których połączę się z innymi grupami w jedno kli. Jeśli mimo odrzucenia podejmujemy wysiłki i zwracamy się do Stwórcy – On kończy za nas tę pracę. Na tym polega przygotowanie do kongresu w Bułgarii, kiedy część kongresu stanie się modlitwą.

Na całym świecie chcemy przedstawiać grupy kabalistyczne, jako jedną grupę i zatroszczyć się o wszystkich na równych zasadach, wznosząc się do wspólnej duszy całej ludzkości, całego Babilonu po to, aby naprawić swoją percepcję i ujrzeć rzeczywistość oczami Stwórcy w integralnej, ogólnej formie.

Aby widzieć rzeczywistość oczami Stwórcy potrzebne są specjalne „okulary”, przez które możesz zobaczyć duszę w każdym i we wszystkich razem, jako jedną całość. Musimy starać się myśleć o wspólnej duszy, o wszystkich naszych grupach, aby przejść przez różnice między nami i naprawić rozbicie.

Cały czas dodajemy piksele do ogólnego obrazu zyskując nowe, wewnętrzne doznania. W wyniku pojawienia się w nas nowych wrażeń, obraz powiększa się cały czas. Każdy piksel jest połączeniem wewnątrz światowego kli, gdy zaczyna się bardziej manifestować forma dużego naczynia „człowieka” – Adama.

Musimy zbudować nowe kli. Przy każdym kontakcie musimy zrozumieć, że jesteśmy związani ze wspólnym kli określonym obszarem wspólnej duszy. Każde połączenie w dziesiątce jest połączeniem z całym światowym kli, tak jak z całością. Jednocząc się z Europą wpływamy na połączenie z Ameryką Południową.

Zwiększyć pragnienie dziesiątki do wielkości powierzchni odkrycia Stwórcy można tylko za pomocą wzajemnego połą­czenia. Cała powierzchnia rozbita jest na piksele, nie można ich zmienić. Można tylko pomnażać liczbę tych pikseli i dzięki temu uzyskać wyraźniejszy obraz.

Dodajemy maleńki prostokąt jeden po drugim. Ale tylko Stwórca pomaga nam wypełnić wszystkie prostokąty do gładkiej krzywej, zmierzyć całą powierzchnię, gdy nie mamy możliwości swoim „kwadratowym” myśleniem uzyskać prawdziwego, integralnego obrazu, dodając do tego jeszcze brakujące elementy.

Podobnie jak w przypadku obliczania całki, gdzie do sumy prostokątów dodaje się błąd w naszej pracy – to ten dodatek uzupełnia nieuwzględnione kąty, których nie mogliśmy pokryć przez nasze dyskretne rozbicie. To właśnie nazywa się: „Stwórca zakończy za nas tę pracę”.

Sieć połączeń nazywa się właśnie człowiekiem, Adamem. Im więcej połączeń mogą stworzyć między sobą oddzielne punkty, oderwane od siebie, im więcej utorować dróg, tym bardziej budują one wspólny system połączeń o nazwie Człowiek – Adam, to jest rezultat ich wysiłków.

Dzięki działaniu ujawniamy sieć więzi między nami, to znaczy wspólną duszę Adam Riszon, strukturę połączeń. Jakbym patrzył na mapę i widział schemat dróg łączących miasta. Takie połączenie istnieje między nami wszystkimi i nawet nie trójwymiarowe, a o nieskończonej liczbie wymiarów.

Stwórca celowo rozbił integralny obraz świata i uczynił z niego utajniony, abyśmy sami poprzez rozważne działania osiągnęli wspólną, kompletną formę. Nie jesteśmy w stanie dokonać takiego uogólnienia, ale każde nasze poszczególne działanie, przy całym swoim ograniczeniu, przybliża nas do pełnego obrazu.

Każdy szczegół istnieje tylko w celu wskazania na całość. Każda indywidualność jest potrzebna tylko w celu połączenia się z całością, lub wydostania się z niej i tym uczy nas jak postrzegać wspólną całość.

@Michael_Laitman


Czy należy rozwijać egoizm?

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Do tego aby osiągnąć Stwórcę, należy maksymalnie rozwijać swój egoizm. A jeśli człowiek nie jest egoistą?

Odpowiedź: Nie trzeba rozwijać egoizmu. To absolutnie nieprawda. Egoizm będzie rozwijał się sam!

My nie powinniśmy starać się o to aby być złymi. Przeciwnie, musimy troszczyć się o to, aby być dobrymi, a wtedy będziemy złymi, gdy zacznie się w nas odkrywać coraz więcej negatywnych właściwości, abyśmy mogli je naprawić.

A jeśli będę przegranym albo nieudacznikiem w naprawie, to nie dodadzą mi jeszcze więcej złych właściwości. Dlaczego? Przecież nie mogę sobie poradzić z tym co już mam.

Pytanie: Egoizm jest jak nerw w zębie, bez niego ząb jest nieżywy. A czy kabaliści, podobnie jak stomatolodzy powinni wyleczyć chory ząb czy go usunąć?

Odpowiedź: Usunąć się nie uda. Ludzie mimo wszystko będą musieli naprawić egoizm, bo nic innego tutaj nie świeci. Tylko jeszcze przez bardzo długi czas będziemy cierpieć od „bólu zęba”.

Z lekcji w języku rosyjskim, 18.08.2019


Rozpuścić swój egoizm

каббалист Михаэль Лайтман Kongres w Mołdawii. Lekcja nr. 2

Pytanie: Jak to zrobić aby nie bać się odczucia rozpuszczenia siebie?

Odpowiedź: Jeśli człowiek czuje się bardzo źle, to gotowy jest rozpuścić się bez lęku. Każdy ma w życiu takie chwile, kiedy chciałby zniknąć, nic nie słyszeć, najlepiej nie istnieć.

Jeśli podnosimy ważność duchowości, to osiągamy taki stan kiedy dla osiągnięcia duchowości należy rozpuścić swój egoizm.

Z 2 lekcji kongresu w Mołdawii, 06.09.2019


Modlitwa – rozmowa ze Stwórcą

каббалист Михаэль Лайтман Kongres w Mołdawii. Lekcja nr. 0

Pytanie: Jak wykorzystać różnicę pomiędzy wywyższaniem Stwórcy a wdzięcznością okazaną Mu w modlitwie?

Odpowiedź: W modlitwie istnieje bardzo dużo wszelkiego rodzaju wyrażeń. Jest to i prośba i wysławianie i wdzięczność za przeszłość, a nawet w pewnym sensie moje obietnice na przyszłość.

Modlitwa – to rozmowa ze Stwórcą. Nie powinieneś zwracać się do Niego za pomocą frazesów. Zwracaj się tylko od siebie. Może to być w formie wewnętrznego dialogu, kiedy każdy z was rozmawia ze Stwórcą. Może być też w formie prośby w jednym kierunku. Jak chcesz, tak jak uważasz.

Przykładem modlitwy są Psalmy Króla Dawida. Król Dawid był wielkim kabalistą, żył w IX wieku pne. Napisał zbiór modlitw „Psalmów”, które są popularne na całym świecie, we wszystkich religiach. Przeczytaj, tam też ujrzysz siebie, ponieważ obejmują one absolutnie wszystkie stany – od zerowego, aż do 100% całkowitej naprawy wszystkich dusz.

Z lekcji nr. 0 kongresu w Mołdawii, 05.09.2019


Wywyższenie Stwórcy i wdzięczność wobec Niego

каббалист Михаэль Лайтман Kongres w Mołdawii. Lekcja nr 0

Pytanie: Jaka jest różnica między wywyższaniem Stwórcy i wdzięcznością wobec Niego?

Odpowiedź: Nie możesz być wdzięczny Stwórcy do czasu, dopóki nie wywyższysz Go w swoich oczach.

Kiedy możesz być wdzięczny Stwórcy? Wtedy jeśli uznasz że On jest wielki. Jeśli On całkowicie zarządza wszystkimi stworzeniami – ogarnia nie tylko Wszechświat, a wszystkie światy, wszystko co istnieje. To znaczy że najpierw musisz docenić Jego wielkość. A najważniejsza Jego wielkość jest w tym, że to On zarządza wszystkim, co jest w tobie. On definiuje wszystko.

Czując Jego wielkość, możesz już Mu dziękować za to, że cię przyciągnął, zajmuje się tobą, kształci, wychowuje. Przy czym każdego z nas traktuje wzruszająco osobiście, bardzo uważnie rozumie absolutnie wszystko, tworząc w nas uczucia, właściwości, myśli – za i przeciw.

Tak samo jak my bawimy się z dzieckiem – raz tak, a raz inaczej. W ten sam sposób Stwórca wychowuje nas, abyśmy dorastali, składając się z przeciwnych sił, myśli, uczuć.

To wszystko jest ogromną pracą wielkiego systemu zwanego „Stwórcą“. To nie jest po prostu właściwość obdarzania, a system działający na obdarzanie. Za to możesz być wdzięczny Stwórcy.

Z 0 lekcji kongresu w Mołdawii, 05.09.2019