Artykuły z kategorii Praca duchowa

Najważniejszy warunek

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: Co jest najważniejsze w naszej nauce?

Odpowiedź: Najważniejszą rzeczą w studiach jest codzienne uczęszczanie na zajęcia. Ten warunek jest konieczny, ale niewystarczający.

Warunkiem koniecznym i wystarczającym jest całkowite połączenie w grupie, tak aby grupa była jak jeden człowiek. I, aby grupa starała się cały czas być wewnętrznie, duchowo, serdecznie zjednoczona, aby we wspólnym sercu odkryć Stwórcę!

A jeśli nie może tego zrobić, to powinna prosić Stwórcę, aby On wszystkich zjednoczył. Niczego więcej nie potrzeba!

Z lekcji w języku rosyjskim, 07.04.2019


Fragmenty z porannej lekcji 08.11.2018

каббалист Михаэль ЛайтманNauka Kabały bada system wspólnej duszy Adam Riszon. Duszy, która rozbiła się i powinna połączyć się ponownie. W rzeczywistości wszystko dzieje się w jej częściach, w duszach. My ludzie jesteśmy fragmentami dusz, które muszą się odnaleźć i przywrócić między sobą właściwe połączenie.

Kabała mówi słowami naszego języka, ale należy zrozumieć: że chodzi o zjednoczenie duchowe a nie materialne. Tak, zaczynamy od grupy ludzi zjednoczonych wspólnym celem, ale z czasem przenikamy coraz głębiej, i coraz bliżej nam do właściwego zrozumienia.

Po prostu nie jednoczą się ludzie, czy ludzkość – a jednoczy się stworzenie, dusza. Miłość, wzajemne włączanie się, anulowanie – to jest jej określenie.

Tak oto stopniowo zaczynamy rozumieć schemat i prawdziwą istotę nauki Kabały.

* * *

„I znalazł go człowiek, i oto on błąka się po polu. I zapytał go człowiek: Czego szukasz? I odpowiedział on: Szukam mych braci.” (Tora).

Pewnego dnia na duchowej drodze człowiek odkrywa, że zagubił się w polu pracy nadanej mu przez Stwórcę. Nie jasne jest gdzie jestem, nie jasne jest czego ode mnie chcą. Można tak błądzić dziesięć, dwadzieścia lat – i niczego nie osiągnąć.

Wtedy pytam siebie: Co mam zrobić? Czym jest ta praca? Jaki jest jej cel? Jak mogę go osiągnąć?

I stopniowo zaczynam rozumieć, a raczej czuć, że brakuje mi połączenia z przyjaciółmi – z innymi ludźmi, którzy zmierzają do tego samego celu.

Doświadczają tego samego. Jak możemy odnaleźć siebie w tym polu duchowej pracy? Każdy jest jakby zanurzony w ciemności, wszyscy błąkamy się po ciemku. Jak się połączyć? Co połączyć? W jakim celu?

Człowiek, który naprawdę czuje, że zbłądził widzi, że jego rozbite pragnienia nie pozwalają mu znaleźć właściwego związku z przyjaciółmi. A wtedy krzyczy wzywając Stwórcę.

I Stwórca znajduje go na polu i mówi: „Musisz poprosić przyjaciół, znaleźć z nimi połączenie“ . Wtedy w tym wzajemnym związku odnajdziecie drogę do Mnie. A w przeciwnym razie nie zrozumiecie, gdzie ona jest.

Pole – to dusza, to siła naszej jedności, to jest sam Stwórca. A nasza praca polega na tym, żeby odkryć Go i znaleźć między nami.

* * *

Ci, którzy we łzach sieją, żąć będą w radości“ (Psalm 126).

Praca duchowa jest naprawdę trudna. Jest przeprowadzana „we łzach” – wbrew pragnieniu, przeciw rozumowi. Musimy jak najdokładniej wypełniać rady kabalistów, skłaniając głowę przed otoczeniem, przed przyjaciółmi – jak nigdy dotąd, dosłownie łamiąc siebie.

Musimy pracować coraz mocniej i głębiej połączyć nasze najskrytsze punkty, tak aby między nimi pojawiła się nowa duchowa percepcja. I musimy pomagać sobie wzajemnie na tej drodze.

To jest właśnie to „pole pobłogosławione przez Stwórcę” – najcenniejsza praca. Ponieważ błądząc po tym polu na różnych poziomach, zaczynamy szukać tego, kto nami pokieruje.

Na początku człowiekowi wydaje się, że umysł wskaże mu drogę. Ale droga umysłu, to błądzenie egoizmu, błądzenie „osła“ (hamor) w pragnieniach materialnych (homer). Umysł tylko je obsługuje, ale one same należą do zmysłów i rozwijają się zmysłowo. I dlatego musimy skupić się na tym.

Ale przecież nauka Kabały bada prawa Natury. Jak można kierować się czymś niejasnym, nienaukowym?

Te szczegóły percepcji są niejasne i nienaukowe tylko w naszym świecie. Tutaj nie jesteśmy w stanie pracować z uczuciem i dlatego lekceważymy to. Psychologia i psychiatria nie należą do nauk ścisłych. Nikt nie jest w stanie dokładnie zrozumieć wewnętrznego świata człowieka i opisać go jasnymi formułami.

I tutaj nauka Kabały naucza: odczucie – to kluczowe naczynie, narzędzie, pewny i jedyny środek, rozwijając je człowiek wchodzi w duchowy świat.

Naszą rzeczywistość możemy podzielić na wiele części, poczuć ich związki – „uwierzyć w harmonię algebry”. Ilościowo opisać nasze odczucia i nauczyć się z nimi pracować – pracować z tym, co pierwotnie było tylko uczuciem, egoistycznym pragnieniem – „złym początkiem”.

Nauka Kabały przeznaczona jest, by podnieść człowieka nad materią. W naszym świecie bardziej cenimy wiedzę niż uczucia. A w duchowym przede wszystkim przenikamy zmysły, badamy je, nadajemy im cechy, definicje – w ten sposób postrzegamy świat.

Dlatego tak ważne jest znalezienie w sobie poprawnych odczuć, więzi pomiędzy nami. Jak bardzo mogę zbliżyć się z przyjaciółmi? Jak bardzo jestem świadomy swojego oddalenia od nich? To jest najważniejsze. Takie uczucia należy jak najdokładniej mierzyć, badać, rozumieć. W Kabale nauka i uczucia są nierozłączne.

Z porannej lekcji 08.11.2018


Moje myśli na Twitterze, 11.07.19, cz.2

каббалист Михаэль ЛайтманW rzeczywistości cały świat znajduje się w idealnym stanie.

I tylko w stosunku do nas, ukazuje się w naszych uczuciach jako zepsuty, w miarę naszego zepsucia.

@Michael_Laitman


Czy istnieje koniec nauki w Kabale?

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: Czy istnieje zakończenie nauki Kabały?

Odpowiedź: Nie. Koniec nauki – w nieskończoności. Nawet po opuszczeniu tego świata kontynuujemy poznanie w Wyższym Świecie, już poza naszymi ciałami. Nie martw się, wszystko jeszcze przed nami.

Pytanie: Jaki jest ostateczny stan człowieka?

Odpowiedź: Ostateczny stan – jest to całkowite połączenie ze wszystkimi stworzeniami i ze Stwórcą w jednym jedynym sojuszu, we wspólnym pragnieniu.

Z lekcji w języku rosyjskim, 10.03.2019


Moje myśli na Twitterze 08.07.19

каббалист Михаэль ЛайтманPo wielu próbach wydostania się z egoizmu, człowiek dochodzi do jasnego wniosku (be toh adaat), że pomóc może tylko Stwórca. Jest to solidna wiedza. Ale nie należy wierzyć w to tak, jak wierzący….

@Michael_Laitman


Zebrać system rozproszonych pragnień

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: Dlaczego w naszym świecie tak trudno jest rozbudzić w ludziach pragnienie poznania Wyższego Świata, Stwórcy?

Odpowiedź: Istnieje system, w którym skoncentrowana jest ogromna ilość pragnień. W pierwotnym stanie wszystkie jego części były wzajemnie połączone, a system znajdował się w absolutnie zrównoważonym stanie wieczności, w doskonałości.

A następnie miało miejsce jego rozbicie, to znaczy zostało utracone połączenie między jego częściami.

Te rozbite części, które nie pozwalają zjednoczyć się elementom systemu nazywane są „egoizmem”.

Co jest w tym dobrego? To, że pojawiła się niezależność stworzenia, jego oddzielenie od Stwórcy. System, który był całkowicie podobny do Stwórcy, stał się odwrotny do Niego.

Po rozbiciu kontynuował już swój egoistyczny rozwój, aż do naszego świata. Doszliśmy do tego, że egoistyczne siły całkowicie opanowały cały system. Ale działa na ten system mimo wszystko nadal otaczające światło – Stwórca.

On zaczyna formować ten system, wyodrębniać z niego początkowo najbardziej zewnętrzny krąg, potem następny, następny – od słabego egoizmu do większego i jeszcze większego, aż do najbardziej centralnego.

Pod wpływem światła system zaczyna się odbudowywać na nieożywionym, roślinnym i zwierzęcym poziomie natury. Ale kiedy dochodzi do ludzkiego poziomu, tutaj pojawia się problem, ponieważ wymaga się świadomego zrozumienia, gdzie się znajdujemy. Sami musimy go zebrać, sami zarządzać nim. Na tym polega nasze zadanie.

Począwszy od naszych czasów system przestał rozwijać się. Zakończył swój poprzedni rozwój na nieożywionym, roślinnym i zwierzęcym poziomie.

A na poziomie człowieka wymaga się świadomego stosunku do siebie, zrozumienia, tego co my robimy. Dlatego żyjemy w tak trudnym czasie.

Ponieważ musimy przywrócić między sobą przeróżne rozerwane części, połączyć cały system w całość.

Ale żeby to zrobić, musimy zjednoczyć się, razem uczestniczyć w ogólnym „montażu”. Ale jak możemy to zrobić? Ludzkość cały czas próbuje się jakoś zebrać między sobą, ponieważ natura i społeczeństwo poganiają go do tego, ale niestety to się nie udaje. Dlatego w tym celu konieczne jest pobudzenie Wyższej Siły, aby na nas wpłynęła.

W tym celu dana jest nam nauka Kabały, która wyjaśnia, jak otrzymać tę siłę, która by nas sformowała. Musimy tylko prawidłowo prosić. Ale zanim zaczniemy prosić, należy najpierw sformować pytanie, potrzebę. Właśnie dlatego uczymy się, gdzie się znajdujemy, o co powinniśmy prosić, jak prosić, co to znaczy przejawić gotowe do naprawy pragnienie. Cała nauka Kabały przygotowuje nas, tylko do tego.

Z lekcji w języku rosyjskim, 10.02.2019


Mądrość i miłość

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: Jakie są etapy zdobywania mądrości i miłości w Kabale?

Odpowiedź: Gdzie jest mądrość, tam jest miłość. I gdzie jest miłość, jest oczywiście mądrość.

Mądrością nazywamy światło Chochma, które rozprzestrzenia się w świetle Chasadim.

Chasadim – to światło oddania, bezwarunkowego, absolutnego obdarzania ponad wszelkimi problemami, ponad wszelkim rozumem.

Ponad – to nie znaczy, że nie masz rozumu. Wręcz przeciwnie, posiadasz ogromny rozum i jesteś gotów oddać wszystko. W tym oddaniu zaczynasz odczuwać Stwórcę, i właśnie w tym czujesz miłość.

Z lekcji w języku rosyjskim, 24.03.2019


Manifestacja Stwórcy

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: Czy właściwe jest postrzeganie wszystkich doznań, jako rezultatu wpływu Stwórcy?

Odpowiedź: Naturalnie. Nic innego nie ma.

Nawet to, że stoi przede mną jak gdyby jakiś człowiek lub większa liczba grup na świecie, to osobiście postrzegam tylko jako manifestację Stwórcy.

Stwórca daje mi mnóstwo ludzi, do których muszę się zwrócić i przybliżyć do Niego. On daje mi taką szansę.

Z lekcji w języku rosyjskim, 17.03.2019


Moje myśli na Twitterze, 26.06.19

каббалист Михаэль ЛайтманPrzejście od oceny własnego stanu „jak się czuję” do oceny „jak ważne dla mnie jest znaczenie Stwórcy”

– jest krokiem do wejścia w stan duchowy!

W trakcie dnia starać się żyć zgodnie z wielkością Stwórcy, nie zgadzając się na jej zmniejszenie. Na tym właśnie polega praca człowieka, a wszystko inne jest wysyłane z góry. Trzeba poczuć głębię oddzielenia od Stwórcy, brak Jego władzy – i jak wielkość Stwórcy napełnia.

@Michael_Laitman


Jak uchwycić Stwórcę

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: Czy postrzegamy indywidualne zarządzanie Stwórcy tylko poprzez interakcję w dziesiątce, czy każdy może postrzegać oddzielnie?

Odpowiedź: W żaden sposób nie możesz dostrzec wpływu Stwórcy, jeśli nie jesteś w dziesiątce. W żaden sposób. Nie ma mowy.

Uchwycić Stwórcę, Jego stosunek do siebie możesz tylko, jeśli nastrajasz się na Jego postrzeganie w dziesiątce. Stwórca nie może działać na mniej niż dziesiątkę. Uczymy się tego ze struktury parcufa.

Parcuf, który składa się z dziesięciu części może dostrzec Wyższe Światło i rozumie, czym Ono jest, kim Ono jest, i jak na niego wpływa. Jeśli parcuf, to znaczy indywidualna dusza, dziesiątka nie jest zorganizowana we właściwy sposób, to po prostu nic nie dostrzega. Istnieje w pustej przestrzeni.

Na przykład, jeśli antena jest prawidłowo zmontowana i podłączona do odbiornika, wówczas wychwytuje sygnały z otaczającej przestrzeni. A jeśli nie, to nie ma nic.

Z lekcji w języku rosyjskim, 17.03.2019