Artykuły z kategorii Kabała

Nauka, która nie ma ceny

каббалист Михаэль Лайтман Baal HaSulam, Przedmowa do „Panim Meirot“, p. 5: Nie ma już więcej obaw i strachu, że człowiek nie oprze się i pójdzie handlować Kabałą na rynku. Nie znajdzie się już kupca wśród całego ludu, bo ta nauka będzie w ich oczach pogardzana – wszak z jej pomocą nie da się osiągnąć ani bogactwa, ani honoru. I dlatego każdy, kto zechce wejść, niech przyjdzie i wejdzie. I wielu będzie błądzić, i wtedy wiedza pomnoży się w tych, którzy są jej godni.

W przeciągu pokoleń nauka Kabały była uważana za mistykę, podobnie jak karty tarota, błogosławieństwa i przekleństwa, czarna magia, duchy, demony i wszystko, co może wyobrazić sobie ludzka fantazja. Od wieków ludzie uważali, że te środki pozwalają rządzić światem, wygrywać, wzbogacać się, panować itd. I dlatego wielu chciało poznać, zrozumieć, opanować nadprzyrodzone moce, które rzekomo się w niej skrywają. Każdy marzy o tym, by odnieść sukces i przewyższać innych – to jasne.

I dlatego nauka Kabały była odpowiednio traktowana: „Żydzi mają tajemną mądrość, która daje moc…” Masoni, wszelkiego rodzaju sekty – kto tylko nie dolewał oliwy do ognia. Pomysłów było morze i tylko kabaliści ukrywali prawdę. Dlatego nikt nie wiedział, że w rzeczywistości Kabała jest nauką zjednoczenia między ludźmi.

Dzisiaj, kiedy coraz lepiej rozumiemy, czym jest nauka Kabały, ludzkość stopniowo rozstaje się z otaczającą tę naukę aureolą mistyczności – i w rezultacie już jej nie potrzebuje. „Po co mi to? Aby się zjednoczyć!? Liczyłem na jakiś hokus-pokus, na przepowiednie, na sukces giełdowy, na lek na wszystkie choroby, na cudowne środki. A połączenie między ludźmi pozostawcie sobie – nie potrzebuję tego, nawet jeśli dodacie coś“.

Zatem ludzie odrzucają tę mądrość – i tutaj objawia się moment prawdy, wszakże nasz egoizm naprawdę odrzuca naukę o zjednoczeniu, całkowicie jej nie akceptuje. Taka jest naturalna postawa: człowiek unika podobnych rzeczy, gardzi przesłaniem o jedności, nienawidzi, gardzi nią jako czymś obrzydliwym. Ale potem zobaczy, że nie ma innego wyjścia. Doprowadzą go do tego różne czynniki: nasze rozpowszechnianie, problemy, zrozumienie tego, że wyjście z kryzysu jest możliwe tylko poprzez połączenie.

Ale jak to można zrobić? Gdzie wziąć siły? Jaki jest porządek działań? To wtedy ludzie odkryją dla siebie naukę Kabały jako mądrość jedności – w jej prawidłowej i prawdziwej formie.

Rewolucja związana z tą nauką musi nastąpić właśnie dzisiaj i musimy przyspieszyć bieg jej rozwoju. A powszechna pogarda chroni Kabałę, aby do niej dołączali się tylko ci, którzy naprawdę chcą się zjednoczyć i podejmują starania – każdy na miarę swoich sił. W ten sposób wokół Kabały powstają zewnętrzne kręgi…

Z lekcji według „Przedmowy do książki „Panim Meirot””, 20.09.2012


Wybranych nie ma

laitman_2008-08-21_0594_wp.jpg Naukę Kabały w starożytnym Babilonie odkrył Abraham – odkrył ją, jako metodę zjednoczenia dusz. Zaproponował ją Babilończykom, kiedy po raz pierwszy wybuchnął globalny kryzys, a teraz świat znów znalazł się w podobnej sytuacji. 

Kabała jest przeznaczona do naprawy całego świata, wszystkich bez wyjątku i dlatego nie można dziś jej zamknąć w sztucznych ramach, w wąskim środowisku. Wszystkie dusze muszą zjednoczyć się w jedno kli i powrócić do stanu Nieskończoności.

Naprawa duszy nie ma nic wspólnego z życiem w naszym świecie. Każdy może zacząć naprawiać swoją duszę niezależnie od tego, gdzie mieszka i czym się zajmuje.

W tym celu nie wymaga się specjalnego przygotowania. Człowiek, który odczuwa wewnętrzną pustkę, przychodzi do Kabały, no a ten, kto jest „napełniony”, pozostaje na razie w „kolejce”.

Pod koniec swego rozwoju cała ludzkość musi nieuchronnie dojść do odkrycia Stwórcy”. Baal HaSulam, „Istota nauki Kabały”

Z lekcji do przedmowy do książki „Usta mędrca”, 30.10.2009


Aktualność kabalistycznej wiedzy

каббалист Михаэль Лайтман Mądrość Kabały przedstawia sobą, po prostu porządek schodzenia korzeni, uwarunkowany przez związek przyczynowo-skutkowy, który podlega stałym i absolutnym prawom, które są związane ze sobą i ukierunkowane na jeden wzniosły, ale bardzo ukryty cel – „odkrycie… Stwórcy… stworzeniom w tym świecie“. (Baal HaSulam, artykuł „Istota nauki Kabały”)

Nauka Kabały jest przeznaczona dla stworzeń na tym świecie, aby ukierunkować je na poznanie Stwórcy, które odbywa się według absolutnych i stałych praw, stopniowo prowadzących ludzi do Jego poznania, odczucia, postrzegania i ostatecznie do połączenia się z Nim, tj. pełnego odkrycia Stwórcy. 

A kim jest Stwórca? Jest to najwyższa, integralna, ogólna siła natury, która zawiera w sobie absolutnie całe stworzenie. 

I dlatego osiągnięcie tego stanu daje nam możliwość zrozumieć, co naprawdę się dzieje, w jakiś sposób reagować na to prawidłowo, jak Stwórca nami kieruje  i jak możemy na Niego wpływać. 

Przy pomocy nauki Kabały możemy zobaczyć nasz udział w stworzeniu, w Naturze. Przecież Kabała jest nauką o Naturze, o wszystkim, co zostało stworzone, w tym o jego korzeniu, tj. Stwórcy. 

A zatem, znajomość tej nauki, szczególnie w naszych czasach, jest nam naprawdę nieodzowna. Popycha nas ku temu nasz rozwój, który odbywa się na drodze ciągłego wzrostu cierpienia, niezrozumienia, aby zmusić nas do zapoznania się ze Stwórcą, do Jego odkrycia, do zrozumienia, jak bardzo konieczne jest bycie z Nim w kontakcie. 

Z lekcji w języku rosyjskim, 26.01.2020 


Jak wyjaśnić, o czym mówi Kabała?

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Bardzo trudno w krótkim czasie wyjaśnić, czym jest Kabała. Jak przekazać ludziom, którzy pierwszy raz przyszli do nas, co to jest? Jaki ma wpływ na odczucia studiującego? 

Odpowiedź: Kabały nie można wyrazić w słowach. Człowiek musi stopniowo wyjaśniać to sam. Ja nie mogę opowiedzieć wszystkiego w jednym zdaniu. 

Kabała odkrywa przed człowiekiem sens życia, sens stworzenia wszechświata, w jaki sposób w nim uczestniczymy, w jaki sposób powstało stworzenie, jak się ono porusza, do czego prowadzi, na czym polega możliwość wpływania na swoje przeznaczenie, aby osiągnąć szybki i prawidłowy stan celu stworzenia.

Przy czym Kabała nie dotyczy ani religii, ani filozofii. Jest to osobna wiedza, którą człowiek otrzymał prawie 6000 lat temu i od tego czasu ona żyje i rozwija się w ludzkości. Właśnie w ten sposób powinniśmy ją przyjąć i stopniowo opanować.

Ta wiedza nie zobowiązuje nas do niczego innego, tylko do dobra. Poprzez prawidłowe połączenie z innymi odkrywamy Wyższy Świat, Stwórcę. Jednocześnie nie wolno nam nikomu zaszkodzić, zrobić coś negatywnego, w niczym i w żaden sposób. 

Nie ma żadnych ograniczeń w studiowaniu nauki Kabały. Kto chce, może się nią zajmować. Ale jeśli człowiek chce się nią zajmować poważnie, to tam już istnieją określone warunki. Nie ograniczenia, ale warunki – jak powinien się zajmować, aby naprawdę zrealizować tę naukę w sobie. 

Z lekcji w języku rosyjskim, 01.12.2019 


Przyjmuję krytykę z zadowoleniem

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Jak Pan odnosi się do krytyki Kabały?

Odpowiedź: Kabała jest nauką. I dlatego każda krytyka pod jej adresem jest pozytywna, dlatego że mimo wszystko pokazuje nam możliwość spojrzenia na ten przedmiot z różnych punktów widzenia, postawienia się na miejscu krytykującego, zrozumienia jego punktu widzenia, a tym samym poszerzenia swojego.

Pytanie: To znaczy że nie boi się Pan krytyki?

Odpowiedź: Z zadowoleniem przyjmuję krytykę. Kocham krytyków. Tylko nie tych głupich, którzy mówią: „Sam jest głupcem”, a takich, którzy naprawdę oponują, przy czym poprawnie, prawidłowo, słuchają odpowiedzi i zadają wynikające z nich pytania.

Z programu TV „Podstawy Kabały”, 29.01.2019


Co naucza Kabała?

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Czego uczy nauka Kabały?

Odpowiedź: Kabała naucza o źródle naszego istnienia – Stwórcy. Jest to Wyższa Siła natury, która poprzez inne, drugorzędne, trzeciorzędne siły oddziałuje na nas i buduje w nas poczucie rzeczywistości. Ta Wyższa Siła natury jest jedynym przedmiotem nauki.

Pytanie: Ale badamy ją nie w sposób abstrakcyjny, a właśnie na naszym własnym doświadczeniu?

Odpowiedź: Tylko na podstawie własnego doświadczenia i nie inaczej. Nie możemy studiować czegoś abstrakcyjnego. Nam się tylko wydaje, że jest to możliwe w naszym świecie.

W Kabale, przede wszystkim odkrywamy, że studiujemy to, co buduje Stwórca, tworzy w nas – nasze zrozumienie, nasze poznanie, nasze odczucie świata. W trakcie zajęć Kabały, Stwórca tak nas rozwija, abyśmy Go odkryli.

Pytanie: Na jakich danych opiera się Kabała?

Odpowiedź: Na danych, które człowiek ujawnił na świecie.

Pytanie: Okazuje się, że każdy ma swojego Stwórcę?

Odpowiedź: Można powiedzieć, że tak. Ale wszyscy są tacy sami, wszyscy pracują według tego samego prawa.

Znajdujemy się w jednej naturze, która wpływa na nas jednakowo. Wywołuje w nas plus – minus podobne odczucia. To samo dotyczy i Stwórcy, i Kabały.

Chociaż odczuwam te efekty indywidualnie, to mają one własne prawa przestrzegania, własne formuły. Studiujemy to wszystko i staramy się jakoś wykorzystać tak, jak fizykę w naszym świecie.

Z programu TV „Podstawy Kabały”, 20.11.2018


Jakie możliwości daje nauka Kabały?

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Czy dobrze rozumiem, że nauka Kabały – to wyższa nauka, która jest zobowiązana zjednoczyć wszystkie religie i wyznania w jedną całość? Tylko wtedy zapanuje spokój i pokój na planecie?

Odpowiedź: Tak. Nauka Kabały jest podstawą wszystkich religii, wierzeń i wiar. Odkryła się ludzkości jeszcze przed ich pojawieniem się.

Ale ponieważ ludzkość jest egoistyczna, nie chce realizować metody Kabały w czystej formie, to wymyśliła wszelkiego rodzaju inne metody. I na tym zakończyło się wszystko.

A obecnie po wielu tysiącach lat, nauka Kabały ponownie odkrywa się i daje ludzkości możliwość powrotu do swoich korzeni.

Wszystko pozostałe poczujesz poprzez spokojne, normalne studiowanie Kabały. Należy trochę pochylić głowę, aby się czegoś nauczyć, a potem przyjdzie cała reszta.

Z lekcji w języku rosyjskim, 27.10.2019


Historia Kabały, cz. 3

каббалист Михаэль Лайтман Księga Zohar i Kabała Luriańska

Pytanie: Po napisaniu Tory, w okresie półtora tysiąca lat miało miejsce baradzo wiele wydarzeń. Ale najważniejszym z nich jest pojawienie się Księgi Zohar w II wieku naszej ery. Być może w tym okresie również coś zostało napisane, ale nie dotarło do nas?

Odpowiedź: Chodzi o to, że przez wszystkie te stulecia od czasu otrzymania Tory, do czasu napisania Księgi Zohar, egoizm rozwijał się, ale nie pokonał narodu. A w II wieku naszej ery jednak pokonał naród.

Oznacza to, że naród osiągnął taki stan, kiedy zburzył połączenie między sobą – nazywa się to zniszczeniem Drugiej Świątyni – i w taki sposób popadł w egoizm, w jakim nigdy nie był.

Wszystkie stulecia od czasu otrzymania Tory do czasu wyjścia z Egiptu, oraz do zniszczenia Drugiej Świątyni naród pracował nad sobą i był w stanie w jakiś sposób przezwyciężyć rosnący egoizm. Ale kiedy już nie mógł to nastąpiło zniszczenie Drugiej Świątyni, tzn zniszczenie połączenia między ludźmi. Konieczna była nowa metoda, która została przedstawiona w Księdze Zohar. Jednak sama Księga była ukryta przez wiele lat.

W zasadzie ukryta była do XVI wieku, tj. do czasu Ari. Tylko Ari mógł osiągnąć jej sens i stopniowo odkrywać go ludzkości.

Pytanie: Co jest szczególnego w Księdze Zohar, czego nie ma w Torze?

Odpowiedź: Księga Zohar wywołuje Wyższe Światło – siłę, ukrytą w naszym świecie, która oddziaływuje na ludzi i pomaga nam rozwinąć w sobie anty-egoistyczne właściwości, które zdolne są połączyć nas nad egoizmem.

Pytanie: To znaczy że sama Tora nie była już wystarczająca? Że powinna była pojawić się szczególna książka, komentarz do Tory?

Odpowiedź: Powinno było pojawić się szczególne jej wyrażenie. Tora zawiera w sobie całą moc dla naprawy egoizmu, ale jej przedstawienie nie odpowiadało takiemu wielkiemu egoizmowi, który pojawił się w stanie zniszczenia Drugiej Świątyni.

Pytanie: W XVI wieku, wielki kabalista Ari rozwinął dalej tę metodę, stała się znana jako „Kabała Luriańska”. Na czym polegała praca Ariego?

Odpowiedź: Ari w swoich pismach, przekazał o czym mówi Księga Zohar. Raczej on dyktował, a jego uczniowie pisali, głównie Chaim Vital zapisywał.

Wszystko to zostało przekazane od Ariego, dalej przez jego uczniów, którzy później również ukryli te zapisy, ponieważ ludzkość nie była jeszcze gotowa do ich studiowania. Wtedy jeszcze nie przejawił się taki egoizm, żeby ludzie zrozumieli, że tego potrzebują. Tak trwało to do początku XX wieku.

Pytanie: O ile rozumiem, Ari miał naukowe podejście do Kabały? Ponieważ żył w czasach, w takim okresie, gdy rozwijały się wszystkie nauki.

Odpowiedź: Tak, to był okres średniowiecza, kiedy wszystko zaczęło się budzić. A potem w XVII wieku nastapił rozkwit chasydyzmu. Najważniejszym jego przedstawicielem był wielki kabalista Baal Szem Tow, który przejął metodę Ari, zmysłowo odkrył ją w sobie i zaczął uczyć innych.

Stworzył odrębną małą akademię, w której nauczał podstaw Kabały 30-40 letnich mężczyzn, a następnie posłał ich do różnych krajów, żeby tam nauczali innych.

Była to już praktyczna Kabała, ponieważ Baal Szem Tow wyjaśniał, że konieczne jest aby zbierać się w grupy, w dziesiątki i w taki sposób zajmować się Kabałą. Dlatego to co robimy dzisiaj, jest praktycznie kontynuacją jego metody.

Ciąg dalszy nastąpi …

Z programu TV „Podstawy Kabały”, 22.11.2018


Od rozkładu do rozkwitu

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Czy jest pożytek ze studiowania Kabały?

Odpowiedź: Korzyść ze studiowania Kabały jest bardzo szeroka i wszechstronna.

Po pierwsze widzimy, że ludzkość nieustannie boryka się z jakimiś problemami, dąży ku wojnom. Ludzie gotowi są poniżać, upokarzać i unicestwiać siebie nawzajem.

Kabała naucza coś przeciwnego: tego że musimy pomagać sobie nawzajem podnieść się ponad naszą naturą, która wydaje się chcieć naszego wzajemnego unicestwienia, popycha nas przeciwko sobie nawzajem. A w rzeczywistości człowiek powinien podnieść się ponad nią i dążyć do połączenia z innymi. Dlatego Kabała przedstawia metodę społecznego zjednoczenia.

Poza tym Kabała pomaga przywrócić we właściwej formie istnienie rodziny i prawidłowe relacje w niej. W naszych czasach nie jest to na razie całkowicie widoczne, dlatego że nie jesteśmy jeszcze naprawieni.

Ale stopniowo, kiedy zmieni się jedno, albo może nawet dwa pokolenia i ludzie zaczną stosować tę metodę już nie dla edukacji i rozpowszechniania, a dla siebie wewnętrznie, to wtedy odkryją w tym ogromny potencjał dla zmiany siebie, rodziny, społeczeństwa, państwa, ludzkości. Stopniowo – od siebie, do – na zewnątrz.

Pytanie: Czy Pan uważa, że komórka rodzinna nie zniknie? Przecież teraz istnieje taki trend.

Odpowiedź: Nie, komórka rodzinna nigdzie nie zniknie, chociaż dziś przeżywa bardzo poważny kryzys i w narodzinach dzieci, i w stworzeniu modelu rodziny itd., – ale to jest okres przejściowy.

W miarę odkrycia Kabały ludzie zobaczą, że z jej pomocą mogą odtworzyć prawidłową rodzinę, prawidłowe społeczeństwo, właściwe państwo i właściwy świat. Nasza egoistyczna ewolucja prowadzi do tego i ujawnia wszystkie problemy ludzkiego egoizmu. Dlatego nie pozostanie innej możliwości, jak tylko w taki sposób naprawić siebie w innej formie.

Myślę, że następne pokolenie będzie trochę inne. Właśnie nasze pokolenie przechodzi najtrudniejszy okres przejściowy, kiedy z jednej strony ludzie zajmujący się Kabałą studiują ją, ale jeszcze nie wszystko rozumieją. Z drugiej strony pozostali w ogóle nie wiedzą czym kabaliści zajmują się i dlaczego jest im to potrzebne.

Ogólnie rzecz biorąc, znajdujemy się na etapie narodzin nowego społeczeństwa, nowej rodziny, nowego świata. Dlatego dzisiaj nie możemy nigdzie i w żaden sposób zobaczyć pozytywnych wydarzeń.

Chodzi o to że w każdych narodzinach na początku jest obecna jakby jego śmierć: ziarno musi zgnić w ziemi i tylko po tym maleńka część informacyjna, która z niego pozostała, zaczyna kiełkować i daje nowy pęd. Dzieje się tak na wszystkich poziomach natury: nieożywionej, roślinnej, zwierzęcej i ludzkiej.

Dlatego teraz przechodzimy okres rozkładu, jakby niszczymy swoją przeszłość. Ale wszystko to powinno dać kiełki prawidłowej przyszłości aż zaczniemy poprawnie wyrastać.

Z programu TV „Podstawy Kabały”, 20.11.2018


Mężczyźni i kobiety: gwarancja udanego związku

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Jak kobiety mogą wpłynąć na mężczyzn swoim pragnieniem, abyśmy przyciągnęli Wyższe Światło i naprawdę poszli i wykonali tę pracę?

Odpowiedź: Wpływ jednej części naszego kli na drugą przepływa nie poprzez fizyczne, a poprzez duchowe kontakty. Możemy nawet uczyć się w różnych miejscach, w ogóle nie mieć kontaktu fizycznego i mimo wszystko będziemy na siebie nawzajem oddziaływać.

Aby to zrobić, nie musimy przeprowadzać wspólnych działań. One są potrzebne dla rozpowszechniania, a sam proces duchowy nie wymaga bezpośredniego fizycznego zjednoczenia w grupie. Przeciwnie, może to tylko odciągnąć naszą uwagę od właściwego kierunku do Stwórcy.

Pytanie: A jak prawidłowo wpływać na siebie nawzajem w pracy duchowej?

Odpowiedź: Pragnąć sobie nawzajem pomagać. A kiedy pragniesz, nie ma znaczenia, czy jesteś mężczyzną czy kobietą. Przejawia się to poza wszystkimi różnicami płciowymi. Jest to po prostu pragnienie do Stwórcy.

Tego, co przejawia się u kobiety, wynikające z jej natury, mężczyzna nigdy nie zrozumie. A ona nigdy nie zrozumie tego, co przejawia się w nim. Ale w Stwórcy jednoczymy się razem. Dlatego jest powiedziane: „Mężczyzna, kobieta i Szhina między nimi”.

Jeśli chcemy osiągnąć właściwy związek między sobą, w tym również rodzinny, musimy połączyć się przez Stwórcę. Stwórca znajduje się między nami i jest naszym wspólnym Źródłem. Tylko poprzez Niego możemy być właściwie i stale połączeni. Jest to gwarancja silnego, udanego związku i między mężczyznami i między kobietami, i między mężczyznami i kobietami.

Z lekcji w języku rosyjskim, 13.02.2019