Artykuły z kategorii Kabała

Historia Kabały, cz.2

каббалист Михаэль ЛайтманRóżnica między nauką Mojżesza a nauką Abrahama 

Pytanie: Historia Kabały jest historią rozwoju egoistycznych pragnień człowieka, innych nie mamy. Ale często dezorientuje to człowieka, ponieważ nawet Pan mówi czasami, że te wydarzenia miały miejsce na poziomie materialnym. 

Więc miały one miejsce czy nie? Czy istnieje jakiś związek między historią rozwoju pragnień i wydarzeniami historycznymi? 

Odpowiedź: Niewątpliwie te związki miały miejsce. Jeśli mówić na poziomie języka codziennego, to grupa Abrahama rzeczywiście wyszła fizycznie ze starożytnego Babilonu, przeszła przez ziemię Izraela i udała się do Egiptu. 

Pytanie: A jednak, co było szczególnego w metodzie Mojżesza w porównaniu z metodą opisaną w „Księdze Stworzenia” Abrahama. Czy ona była niewystarczająca dla naprawy? 

Odpowiedź: Niewystarczająca. Dlatego, że Abraham nauczał metody zjednoczenia opartej na maleńkim egoizmie, w którym znajdowali się mieszkańcy starożytnego Babilonu. 

A Mojżesz, uciekając ze swoim ludem przed faraonem, nauczał ich metody już na innym egoistycznym poziomie. Innymi słowy, między ludźmi, którzy wyszli z Egiptu (z egoizmu), był „faraon” – ogromny rosnący egoizm, ale oni byli w stanie wznieść się ponad nim, co oznacza „wyjść z Egiptu”.

Oni nie mogli nigdzie uciec od tego ego, które rozdzierało ich i dzieliło między sobą, ale udało im się podnieść i wznieść nad nim. Na tym polegała metoda Mojżesza. 

Pytanie: Wychodzi na to, że na każdym poziomie ludzkiego egoizmu istnieje pewna metoda, która jest dana dla jego naprawy. A w czym mimo wszystko jest różnica? 

Odpowiedź: Różnica jest w realizacji. Mając większy egoizm, musisz wykonywać odpowiednio większe działania. Musisz stworzyć coś w rodzaju nowego społeczeństwa, które jest w stanie poradzić sobie z egoistycznymi pobudkami każdego, aby społeczeństwo nie rozpadało się od wewnątrz przez egoizm, a podnosiło się i jednoczyło nad ego. 

Dlatego ta metoda jest znacznie bardziej skomplikowana i silniejsza. W zasadzie ona funkcjonuje do tej pory. To, co otrzymał Mojżesz w swoim poznaniu Wyższego świata i jego prawidłowej realizacji w człowieku, znajduje się w nas po dzień dzisiejszy. Korzystamy z niej, chociaż znajdujemy się w nieco innych warunkach, w innych relacjach między sobą oraz między nami i naturą. Ale ogólnie jest to ta sama metoda. 

Komentarz: Rzeczywiście tak jest. Widzimy, że praktycznie wszyscy kabaliści, w tym Baal HaSulam i Rabasz, we wszystkich swoich artykułach opierają się na Torze. 

Odpowiedź: Istnieje metoda, która mówi o tym, jak poradzić sobie z egoizmem, jak zbudować dobre, wzajemnie połączone społeczeństwo przed rozprzestrzeniem się władzy faraona, to znaczy przed pojawieniem się prawdziwego egoizmu, który ujawnił się w społeczeństwie. To jest metoda Abrahama.

I istnieje metoda, która wyjaśnia, jak pracować z egoistycznym społeczeństwem, w którym przeważyło ego i podporządkowało je sobie. To jest już metoda Mojżesza. Właśnie drugą metodą, metodą Mojżesza możemy już pracować. 

Rzecz w tym, że duchowy parcuf (dusza) jest podzielony na dwie części: na stosunkowo słabą początkową część „katnut“ (mały stan egoizmu w społeczeństwie i w człowieku) i duży stan „gadlut“. 

Dla małego stanu nadawała się metoda Abrahama. A dla dużego stanu, kiedy w społeczeństwie przejawia się pełen rozkwit egoizmu a ludzie muszą zjednoczyć się nad swoim ego, aby osiągnąć połączenie i miłość, potrzebna jest już metoda Mojżesza. 

Ciąg dalszy nastąpi … 

Z programu TV „Podstawy Kabały”, 22.11.2018


Znaczenie nauki Kabały

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: Jakie znaczenie ma nauka Kabały dla naszego pokolenia?

Odpowiedź: Znaczenie nauki Kabały nie jest teoretyczne, ale czysto praktyczne. Kiedy ludzkość dochodzi do stanu beznadziejności nie wiedząc jak dalej iść naprzód, po co istnieje, co ją napędza, wówczas pojawia się potrzeba nauki Kabały.

A wcześniej nie potrzebuje tego, tym bardziej, że nauki Kabały nie oferuje się nikomu. Ona ukrywa się w ludzkości będąc w stanie przygotowania, ponieważ kabaliści ją rozwijają, przygotowując do rozpowszechniania, do stosowania.

Teraz doszliśmy do takiego stanu, kiedy możemy ujawnić światu Kabałę. Ale ona była w ukryciu praktycznie do naszych czasów.

Pytanie: Baal HaSulam pisze, że Kabała odkrywa Stwórcę każdemu człowiekowi na świecie. Czyżby ludzie nie potrzebowali tego wcześniej?

Odpowiedź: Nie. Tak jak i dzisiaj nie mają potrzeby. Człowiek przecież nie prawdy potrzebuje, a tego, co da mu jakieś uspokojenie, zadowolenie, odpowiedź na drobne pytania w jego życiu.

Pytanie: Ale nie sądzę, aby ktokolwiek odmówił ujawnienia Stwórcy, jeśli wiedziałby, że można Go ujawnić?

Odpowiedź: Nie. Nawet z tych, którzy dziś przychodzą i słuchają o możliwości odkrycia Stwórcy, Wyższego Świata, następnego stopnia rozwoju ludzkości, pozostaje z nami dosłownie kilka procent.

Pytanie: Może ludzie nie chcą tego Stwórcy, którego oferuje Kabała?

Odpowiedź: Być może.

Z programu TV „Podstawy Kabały”, 13.12.2018


Historia Kabały cz.1

каббалист Михаэль ЛайтманRozwój Kabały od Adama do Abrahama

Komentarz: Temat „Historii Kabały” z jednej strony jest bardzo prosty, a z drugiej strony dość zdawkowy.

Odpowiedź: To zależy od tego, jak jest nauczana. Można po prostu podawać suche fakty, które musisz zapamiętać. A jeśli opowiadać o przyczynach, dlaczego miało miejsce, to czy inne wydarzenie, to wtedy historia staje się nie tylko historią, a ogromną nauką o tym jak wszystkie działania, związki, zjawiska przenikają się nawzajem.

Komentarz: Kabała zgadza się z tym, że po Wielkim Wybuchu, około 14 miliardów lat temu pojawiła się materia, czas i przestrzeń. Atomy zaczęły się gromadzić w molekuły, a następnie w większe organizmy i tak dalej. Wszystko to Baal HaSulam opisuje w gazecie „Naród”.

Odpowiedź: Tylko, że jest jedna mała poprawka: wszystko to – odnosi się do człowieka, który pojawił się 13 i pół miliarda lat po Wielkim Wybuchu. Rozwijając się, zaczął wewnątrz siebie odkrywać to, że z jego powodu istnieją gwiazdy i wszystko, co wokół siebie postrzega.

A gdyby nie było człowieka, nie można byłoby powiedzieć czy to wszystko było, czy nie. Wtedy w ogóle nie byłoby ani czasu, ani przestrzeni, ani żadnej historii.

Komentarz: Czy prawdą jest że 70 tysięcy lat temu miała miejsce kognitywistyczna rewolucja i dlatego współcześni ludzie wywodzą się od homo sapiens.

Nauka Kabały twierdzi, że pierwszym człowiekiem, który odkrył nie tylko konsekwencje, ale także przyczyny materialnych procesów, był Adam Riszon.

Odpowiedź: Dlatego Adama nazywają „Riszon” (pierwszy). Ponieważ jest pierwszym z ludzi, który odkrył Wyższy Świat, tj. dodatkową rzeczywistość istniejącą oprócz naszej.

Ludzie istnieli przed nim dziesiątki tysięcy lat. I Kabała nie zaprzecza temu, dlatego że Adam nie jest pierwszym człowiekiem na Ziemi, ale pierwszym człowiekiem, który osiagnął Wyższy Świat. Ponieważ dodatkowo do pięciu materialnych organów zmysłów rozwinęło się w nim jeszcze pięć wewnętrznych, bardziej głębokich organów zmysłu, niezwiązanych z naszym światem, przez które Adam poczuł następny Wyższy Stan Natury.

W Torze jest powiedziane, że od Adama do Noego i od Noego do Abrahama przeszło 10 pokoleń, to jest 20 pokoleń kabalistycznych szkół. Ale szerokie rozpowszechnienie Kabały miało miejsce w starożytnym Babilonie, gdzie odkryła się ona już nie jednostkom, nie małej grupie ludzi lecz Abrahamowi i jego zwolennikom. To właśnie dzięki Abrahamowi Kabała zaczęła się gwałtownie rozprzestrzeniać wśród mas.

Pytanie: Czy można uważać Abrahama za założyciela metody Kabały?

Odpowiedź: Tak. Dlatego nazywany jest Abraham – „ojciec narodów” .

Nauka którą odkrył jest metodą rozwoju dodatkowych organów zmysłów u człowieka, kiedy on zaczyna odczuwać oprócz naszego świata, tj. tego wymiaru, który odczuwamy naturalnie rodząc się w nim, jeszcze dodatkowy, duchowy wymiar. Nauka ta jest ponad naszym światem i określa wszystkie wydarzenia na Ziemi. Dlatego jest nam koniecznie potrzebna.

Początkowo Abraham nie był kabalistą. Był kapłanem babilońskiego króla Nimroda. Ale widząc, co dzieje się z Babilończykami, którzy z przyjaznego, życzliwego narodu zaczęli przekształcać się w niezgodnych, złych w stosunku do siebie ludzi. Dlatego stopniowo zaczął badać, dlaczego tak się dzieje. Będąc kapłanem, musiał jakoś to wszystko uregulować.

Abraham dostrzegł, że jest to naturalny rozwój ludzkiej natury, który ma miejsce dlatego, aby zmusić człowieka do wzniesienia się ponad tym złem, które kontrolowałby dobrym rozwojem.

Odkrył jak rozwinąć ludzkie społeczeństwo w kierunku dobrych relacji, które pokryłyby złe relacje, przestudiował to, opisał i zaczął nauczać. Na tym w zasadzie polega jego metoda, jego teoria i praktyka.

Pytanie: Czyli nauka, którą rozwinął Abraham jest metodą dla jednostek, a nauka Mojżesza, który napisał Torę, metodą dla dużego narodu, ponieważ z Egiptu wyszło trzy miliony ludzi i konieczna była inna metoda?

Odpowiedź: Nie, metoda w zasadzie się nie zmienia. Ma jeden cel – podnieść człowieka do poziomu „kochaj bliźniego swego jak siebie samego”, jak głosił wówczas Abraham. Praktycznie było to znane przed nim, od czasów Adama. Ale wszystko zależało od warunków, w jakich była zastosowana.

To było jedno, gdy Abraham zastosował ją w małych grupach ludzi, które zaczął zbierać pośród starożytnych Babilończyków i następnie odszedł z nimi z Babilonu. Nauczał ich coraz większego zjednoczenia, ponieważ pojawiły się między nimi tarcia.

Wtedy pojawiło się w nich bardzo poważne ego, to znaczy wewnętrznie pogrążyli się w tak głębokim egoizmie, w takich tarciach między sobą, które nazywane są pobytem u faraona lub egipskim wygnaniem. Egoizm (faraon) zaczął całkowicie nad nimi panować.

Ciąg dalszy nastąpi …

Z programu TV „Podstawy Kabały”, 22.11.2018


Istota nauki Kabały, cz.10

каббалист Михаэль ЛайтманNauka Kabały – dla wszystkich!

Komentarz: Przez określenie „tajemnica Stwórcy” rozumie się, że istnieje jakiś określony cykl rozwoju ludzkości: dzisiaj do rozwoju duchowego dochodzą pewni ludzie, ale jutro przyjdą inni.

Odpowiedź: Dzisiaj, na początku XXI wieku, doszliśmy do stanu, w którym Kabała może być odkryta dla wszystkich, mówi się o niej otwarcie. Ludzie są już przygotowani i nie muszą bronić się przed wiedzą, która im się ujawnia. Ta wiedza im nie zaszkodzi ani w stosunku do natury, ani do siebie, ani do społeczeństwa.

I korzystamy z tego. Korzystają z niej nasi uczniowie. Na razie jest ich na świecie tylko tysiące, ale stopniowo będzie ich coraz więcej.

Istotą nauki Kabały jest odkrycie człowiekowi świata, w którym on istnieje, aby mógł go zobaczyć, poznać i prawidłowo poczuć. Odkrywa mu się przyczyny tego, co się z nim dzieje, możliwość zarządzania swoim przeznaczeniem, możliwość wejścia w wieczny, doskonały, wszechmocny stan.

Ale to zależy od tego ,w jaki sposób człowiek otrzymuje Wyższe Siły i staje się do nich podobny. To znaczy, że nie jest to żadna sztuczka, a poważna praca nad sobą, która pozwala człowiekowi wejść w istnienie nieograniczonych możliwości.

Z programu TV „Podstawy Kabały”, 12.11.2018


Ostatni w plejadzie wielkich kabalistów

каббалист Михаэль ЛайтманKomentarz: Na naszych zajęciach studiujemy głównie dzieła Baal HaSulama i jego najstarszego syna Rabasza. To mówiąc obrazowo, ograniczyliśmy naszą wiedzę od całego łańcucha wielkich kabalistów.

Odpowiedź: Trzeba zrozumieć to, że prace innych kabalistów skoncentrowane są na tych dwóch kabalistach. Dlatego studiując Baal HaSulama i Rabasza, niczego nie tracimy.

Po pierwsze, są ostatnimi najbardziej bliskimi nam.

Po drugie, naprawdę są nowoczesnymi kabalistami XX wieku.

Po trzecie, wszyscy poprzedni kabaliści z wielu stuleci są w jakiś sposób gromadzeni, skoncentrowani w ich dziełach i dlatego niczego nie tracimy.

W swoich dziełach Baal HaSulam i Rabasz stale odnosili się do bardziej starożytnych kabalistycznych pierwotnych źródeł, na przykład Księgi Zohar, „Księgi Stworzenia” i tak dalej. Ale istnieją także artykuły które sami napisali. Łatwiej jest nam je czytać i studiować.

Zasadniczo nie potrzebujemy nic więcej oprócz tego. Nawet nie wychodząc poza ramy ich prac, możemy w pełni opanować naukę Kabały i realizować ją w tej formie, w jakiej jest ona konieczna dla naszej korekty.

Komentarz: Dzieła Baal HaSulama i Rabasza są jak soczewka, która zbiera promienie słoneczne.

Odpowiedź: W taki sposób Baal HaSulam zebrał dla nas wszystko, co było przed nim. Zrobił komentarze do Księgi Zohar i książek Ari. W Kabale nie ma ani jednego ważniejszego tematu – od nauki o zarządzaniu naszym światem poprzez Wyższy System sterowania – którego by ten kabalista nie przestudiował.

Baal HaSulam wyjaśnił nam wszystko, przybliżył do nas i wyłożył w zrozumiałym dla nas języku wiedzę kabalistyczną. Jeśli nie będziemy studiować jego dzieł, to praktycznie nie będziemy w stanie niczego zrozumieć o świecie, jego zarządzaniu, o celu jego istnienia.

Z lekcji w języku rosyjskim, 03.10.2019


Prawo do zmiany swojego przeznaczenia

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: Gdy człowiek słyszy o Kabale, najbardziej uderza go to, że daje ona możliwość aby zmienić swoje przeznaczenie. Każdy z nas chce zbawić się od perypetii losu, od nieszczęść, od problemów zarobkowych, problemów ze zdrowiem, w rodzinie, we wszystkich obszarach naszego życia. Czy Kabała naprawdę dysponuje taką siłą, która pozwala człowiekowi kontrolować swoje przeznaczenie i zmienić je?

Odpowiedź: Cieszę się, że coraz więcej ludzi pyta o to, jak można zmienić swoje przeznaczenie – o to czy w ogóle istnieje taka możliwość, czy jest to realne?

Tutaj pojawia się kilka pytań:

– Czy jesteśmy oddani w ręce ślepego losu, czy też to przeznaczenie jest zaplanowane z góry i ma na celu doprowadzić nas do jakiegoś miejsca?

Czy mamy możliwość wpływu na ten los? Ponieważ czujemy, że całkowicie znajdujemy się w jego władzy.

Są nawet ludzie, którzy potrafią przewidzieć przyszłość. Ja osobiście znałem takich ludzi i mogę potwierdzić, że dokonali poprawnych prognoz, które następnie spełniły się. Mieli przeczucie tego, co stanie się za kilka lat.

Oznacza to, że wszystkie wydarzenia są już zapisane w pewnym programie powyżej nas. A następnie program ten opuszcza się w dół, dosłownie zaczyna pracować jak komputerowy program. My znajdujemy się wewnątrz tego programu i postępujemy zgodnie z nim.

Przeznaczenie faktycznie istnieje. A dzisiaj coraz bardziej przekonujemy się o tym, że jesteśmy w jego rękach. Kiedyś nie były nam znane prawa natury, działające w nich siły i nie mieliśmy możliwości poradzić sobie z problemami, z chorobami. Żyliśmy w izolacji od siebie nawzajem: kraj od kraju, kontynent od kontynentu. Dlatego też nie bardzo czuliśmy, że nie zarządzamy naszym życiem.

Dziś sytuacja jest inna: ludzkość otrzymała wystarczająco dużo sił, wiedzy, rozumu, możliwości, pragnienia, oraz wewnętrzną potrzebę kierowania swoim życiem. Ale widzimy, że nie jesteśmy w stanie tego zrobić. Jest to po prostu jakiś cud: bo robimy wszystko, aby poprawić nasze życie, ale nic się nie udaje – robi się tylko coraz gorzej i gorzej.

Wcześniej tak nie było. Ponieważ w naszych czasach odkrywamy swoją całkowitą niemoc i niezdolność, by choć w jakiś sposób zarządzać swoim przeznaczeniem. I tu powstaje pytanie: a czy możliwe jest w ogóle wpływać na przeznaczenie?

W każdym pokoleniu są tacy wizjonerzy, którzy mogą odkryć przyszłość i opowiedzieć o tym co się stanie. Ale inną rzeczą jest przewidzieć los, a inną jest go zmienić. Tego już nikt nie jest w stanie zrobić. Jeśli ktoś wam coś takiego obiecuje, to należy być bardzo ostrożnym.

Pytanie: Okazuje się, że przeznaczenie jest to jakby gotowy scenariusz do gry, która dalej tylko rozgrywa się. I są ludzie, którzy mogą przewidzieć los, ale żaden z nich nie jest w stanie jego zmienić. Czy Kabała daje możliwość ujrzenia swojego przeznaczenia i co najważniejsze jego zmiany?

Odpowiedź: Kabała jest nauką, która przede wszystkim ma na celu odkryć nam program stworzenia, czyli proces przez który przechodzimy. Ten proces zarządza nami, prowadząc do jakiegoś celu, z pokolenia na pokolenie. Rozpoczął się jeszcze od początku stworzenia, czyli przed pojawieniem się naszego wszechświata i doprowadzi nas do końca stworzenia, kiedy cały ten świat przejdzie w swoją następną formę, różniącą się od dzisiejszej.

Nauka Kabały mówi tylko o części ogólnego programu. Sam ten program jest znacznie szerszy i obejmuje inne wymiary, poza czasem, ruchem, przestrzenią. Ale nauka Kabały mówi o tym, co musimy zrobić tutaj, dopóki znajdujemy się w tak zwanym „tym świecie”. W jaki sposób możemy zmienić nasze przeznaczenie w tym życiu. Kabała pozwala nam zmieniać swoje stany w każdym momencie tak, aby było lepiej wszystkim: nam samym, naszym dzieciom i wnukom.

Kabała jest bardzo praktyczną nauką i przeznaczona jest wyłącznie do praktycznego użytku.

Kabała naucza, że istnieje przeznaczenie i wszystko co jest w nim zapisane, musi się wydarzyć. Ale możemy zmienić charakter przejścia tych stanów. Przypuśćmy, że jestem dzieckiem które rodzice wysłali do pierwszej klasy i nie mam wyboru – będę musiał teraz uczyć się w tej szkole przez dziesięć lat, aż do jej zakończenia.

Ale ode mnie zależy, jak przejdzie te dziesięć lat: dobrze i przyjemnie, albo strasznie i boleśnie – będzie mi dobrze albo źle, będę otrzymywać kary czy pochwalne wyróżnienia. To właśnie nazywa się: zmienić swoje przeznaczenie.

Pytanie: Okazuje się że scenariusz został już napisany i według niego powinienem uczyć się w szkole. Ale jak będę się czuł w tej z góry ustalonej sytuacji, to już zależy ode mnie?

Odpowiedź: Ode mnie zależy to, jak na mnie będzie działał program w zależności od tego, na ile się go nauczę i będę używać poprawnie.

Z rozmowy o nowym życiu, 21.12.2014


Co kryje się za nauką Kabały

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: Jaka głębia stoi za nauką Kabały?

Odpowiedź: Nie ma niczego w nieożywionej, roślinnej, zwierzęcej i ludzkiej naturze – w dowolnych jej formach, wariacjach, co nie mogłoby zostać wyjaśnione przez naukę Kabały.

Ponadto ściśle naukowo, z jednym jedynym kryterium: istnieją tylko dwie siły, pozytywna i negatywna. Tworzą między sobą absolutnie wszystkie elementy, właściwości i prawa wszechświata.

Wykorzystanie nauki Kabały daje nam do rąk uniwersalny, konkretny system wiedzy, z którą można podchodzić do czegokolwiek.

Pytanie: Fizycy nauczają kilkaset lat, a nauka Kabały ma ponad pięć tysięcy lat, ale nigdzie nie nauczają Kabały. Dlaczego?

Odpowiedź: Fizyka – to ta sama Kabała, tylko dotyczy bardzo niskiej, nieożywionej materii naszego świata. W niej nie ma nic, żadnego ducha, żadnego zarządzania, są to po prostu konsekwencje wyższych sił.

Pytanie: Czy można powiedzieć tak, że podstawą wszystkich ziemskich nauk jest Kabała?

Odpowiedź: Ich podstawą jest HaWaJaH – cztery stadia rozprzestrzeniania wyższego światła od górnego stadium (Keter).

Z lekcji w języku rosyjskim, 05.03.2017


Istota nauki Kabały, cz.9

каббалист Михаэль Лайтман

Trzy przyczyny ukrycia Kabały

Komentarz: W swoich artykułach Baal HaSulam napisał, że istnieją trzy przyczyny ukrycia Kabały.

Pierwsza przyczyna jest taka: że nie ma takiej potrzeby. Ponieważ ludzkość nie miała potrzeby kontrolować swojego przeznaczenia, dowiedzieć się tego czy istnieje życie po śmierci? Jednak ludzie zawsze interesowali się takimi kwestiami.

Odpowiedź: Możesz nawet dzisiaj wyjść na dowolny plac do milionów ludzi, aby o tym opowiedzieć. Zobaczysz wtedy ile osób będzie zainteresowanych. Rozpowszechniamy Kabałę, wołamy na każdym rogu: „Zobaczcie czego możecie się dowiedzieć, co można osiągnąć…”

Komentarz: Może ludzie po prostu w to nie wierzą?

Odpowiedź: Nie. Dlatego że dzisiaj jest to potrzebne tylko tysiącom a nie miliardom. Przecież lepiej siedzieć spokojnie w domu przed telewizorem, pić piwo i oglądać piłkę nożną.

Pytanie: Czy człowiek nie chce być szczęśliwy?

Odpowiedź: A po co, wtedy musiałby naprężyć się: „dobrze jest, niech wszystko będzie tak jak się toczy”. Widzimy to z praktyki, tutaj nic nie można zrobić.

Komentarz: Drugą przyczyną ukrycia Kabały, jak napisał Baal HaSulam była – niemożliwość odkrycia tej nauki.

Odpowiedź: Z pokolenia na pokolenie rozwijaliśmy nasze organy zmysłów i jednocześnie z tym aparat myślący, ponieważ poznanie rzeczywistości w której istniejemy przejawia się w uczuciach i umysłach.

Ponadto ludzie nie mieli jeszcze wystarczającego doświadczenia. Wierzyli w różnego rodzaju tajne siły, w istnienie duchów i wielobóstwo. Dzielili naturę tak jak byli podzieleni sami – na dobre i złe części, na wojny między nimi. Na przykład w starożytnej Grecji i innych źródłach opisuje się mnogość bogów.

Wszystko to ludzkość wymyśliła, opierając się na swoich wyobrażeniach o świecie. Trzeba było czekać aż ludzie stopniowo się rozwiną i będą mogli wznieść się ponad tym.

Nie powiedziałbym, że również w naszych czasach są w pełni gotowi podnieść się, chociaż już zaczynają w jakiś sposób odsuwać się od takich wyobrażeń o życiu, o świecie, o zarządzaniu nimi. A przecież wcześniej byli we władzy swoich przestarzałych poglądów. W jakich mentalnych warunkach żyli do średniowiecza, w co wierzyli, jak bardzo byli ograniczeni?

Pytanie: To znaczy kilkaset lat temu niemożliwe byłoby wyjaśnienie podstawowego tematu Kabały „Postrzeganie rzeczywistości”: świat poza nami nie istnieje, wszystko jest tylko wewnątrz człowieka?

Odpowiedź: Nie. Zajmuję się tym na przestrzeni dziesiątek lat, nie da się tego wyjaśnić. I dzisiaj większość ludzi tego nie dostrzega. Są pojedyncze osobowości, które słuchają i są gotowe do podjęcia wysiłków, ponieważ odczuwają wewnętrzną potrzebę. I również oni postrzegają wszystko stopniowo na przestrzeni wielu lat.

Teraz nie ma żadnych ograniczeń na studiowanie Kabały. Można ją wyjaśnić, ale tylko tym, którzy tego chcą. To jest najważniejszy warunek. Człowiek powinien rozwinąć potrzebę w odczuwaniu, w wiedzy, w poznaniu wyższej siły – jest zobowiązany ją uchwycić. Jak dziecko łapie coś i wkłada do ust, tak i ja chcę uchwycić tę wyższą siłę.

Pytanie: Trzecia przyczyna ukrycia Kabały – to tajemnica natury, tajemnica Stwórcy. Polega na tym, że jeśli człowiek jeszcze się prawidłowo nie rozwinął to wszelkie wyjaśnienia nic mu nie pomogą. Pomimo wszystko nie jest na to gotowy?

Odpowiedź: Oczywiście, ponieważ jeszcze nie znajduje się na odpowiednim poziomie. To jest tak samo jakby wyjaśniać coś zwierzęciu albo małemu dziecku. Starasz się, mówisz do niego, a ono patrzy na ciebie i nic nie rozumie.

Ciąg dalszy nastąpi …

Z programu TV „Podstawy Kabały”, 12.11.2018


Istota nauki Kabały, cz.8

каббалист Михаэль Лайтман

Dlaczego Kabała była ukryta?

Pytanie: Czy to prawda że Kabała zna odpowiedzi na takie pytania? Czy istnieje Bóg i kim On jest? Jaki jest cel istnienia ludzi na Ziemi? Czy istnieje życie po śmierci? Czy można zarządzać losem? Jak stać się szczęśliwym? Dlaczego ta nauka jest tak potrzebna ludzkości i była ukryta przez wiele lat?

Odpowiedź: Kabała czekała aż ludzkość dojrzeje.

Była ukryta w taki sam sposób, jak ukrywamy przed dziećmi różne rzeczy, które są dla nich szkodliwe. Na przykład dajesz swojemu dziecku tylko to, co może być korzystne dla jego wieku, dla jego rozwoju. Dorastając zacznie czytać bardziej wszechstronne, odpowiednie książki, kształtujące odpowiedni kierunek rozwoju.

Ukrycie polega na trosce o prawidłowy rozwój ludzkości, tak samo jak małych dzieci. Dlatego aby mogły osiągnąć harmonijny rozwój, umiały prawidłowo zadawać pytania i otrzymywać właściwe odpowiedzi.

Ciąg dalszy nastąpi …

Z programu TV „Podstawy Kabały”, 12.11.2018


Praktyka – w nas samych

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Czy Kabała jest praktyczną nauką? Gdzie konkretnie realizowana jest praktyka?

Odpowiedź: Praktyka jest w nas samych. Musimy być połączeni w grupie. Na bazie naszego połączenia powstają w nas różnego rodzaju uczucia, właściwości, reakcje. Musimy ich doświadczyć, wewnętrznie dostosowując się do siebie, abyśmy mogli zastąpić nasze odczucia odczuciami innych.

Łączymy nasze uczucia w takie pole wymiany myśli, w którym zatraca się indywidualność każdego, i każdy nabiera indywidualność wszystkich pozostałych. W ten sposób, w każdym z nas tworzy się wspólnota, która nazywa się „Szhina – Boskość”.

Szhina – jest to pole sił naszych wzajemnych dobrych uczuć do siebie. Tylko w nim odkrywa się Stwórca. To jest właśnie realizacja nauki Kabała.

Z lekcji w języku rosyjskim, 11.11.2018