Wpisy w kategorii 'Historia'

Rozwój Reszimot w historii

Reszimot - duchowe genyPytanie które otrzymałem: Proszę zademonstrować mi w praktyce, w oparciu o przykłady z historii, w jaki sposób zmieniają się Reszimot ?

Moja odpowiedź: Periodyczne zmiany naszego nastawienia do życia podyktowane są zmieniającymi się w nas “genami” (słowo Reszimot pochodzi od hebrajskiego słowa Roszem i oznacza “zapis”). Etapy zmian egoizmu zapisane są wewnątrz każdego z nas od samego początku, gdy wspólna, pojedyncza dusza podzieliła się na wiele dusz.

Reszimot ujawniają się w nas nieprzerwanie w porządku rosnącym: 0-1-2-3-4. Dlatego w początkowych stadiach ich urzeczywistniania się w nas, wywoływały one tylko niewielki egoizm; w swych poprzednich wcieleniach byliśmy „naiwni i prostoduszni” – byliśmy niewolnikami i panami. Później, gdy zaczęły przejawiać się w nas bardziej rozwinięte Reszimot, gdy rodziliśmy się w kolejnych epokach, chcieliśmy więcej wolności, więc staliśmy się poddanymi i sługami. Kobiety wydawane były za mąż bez ich zgody i było to powszechnie akceptowane. Kochały one swoich mężów ponieważ ich niewielki egoizm nie stawał im na drodze. Takie obowiązywały zasady.

Następnie gdy zamanifestowały się w nas bardziej rozwinięte Reszimot, zapragnęliśmy być “wolnymi” pracownikami do najęcia, pracodawcami, a nie panami. Zażyczyliśmy sobie wolności i równości (włączając w to kobiety), i tak dalej.

Reszimot pobudzają w nas pragnienia, a pragnienia inspirują umysł, aby osiągnąć to czego pragniemy. Dzisiaj widzimy narody, w których uzewnętrzniły się różne Reszimot w tym samym czasie i dlatego nie żyjemy w jednej strefie kulturalnej, lecz w różnych kulturach i ustrojach. Jednak globalizacja powoduje szybką realizację Reszimot w każdym człowieku z osobna jak i u wszystkich ludzi razem.

Pod kątem wyboru:

  • małżeństwo (dobrowolne - z miłości lub z przymusu - porywając pannę młodą, płacąc wykupne, wychodząc za mąż z rozkazu ojca , i tak dalej),
  • władza (narzucona - chociaż później zaakceptowana i kochana, tak jak w Rosji aż po dziś dzień; poprzez wybory lub dziedzictwo),
  • miejsce zamieszkania (przywiązanie do jednego miejsca, pozwolenie na pobyt, system paszportowy, swobodne podróżowanie),
     
  • stosownie do innych przejawów można określić, które Reszimot zostało zrealizowane w narodzie albo cywilizacji.

Starożytny Babilon – kolebka (zamkniętej) cywilizacji

Babilon - kolebka KabałyPytanie, które otrzymałem: Mówi Pan, że wszyscy ludzie pochodzą z Babilonu, lecz czy nie jest tak, że jeszcze przed Babilonem ludzie żyli także w Afryce,  w Chinach, w Indiach czy w Ameryce?

Moja odpowiedź: Starożytny Babilon był miejscem, w którym po raz pierwszy ukształtowana została zamknięta cywilizacja. Dlatego, tylko ludzie żyjący w Babilonie byli w stanie odkryć Kabałę; jest tak dlatego, ponieważ byli oni pierwszymi ludźmi, którzy mieli odkryć „małą wioskę” (wzajemne połączenie) i „efekt motyla” (wzajemna współzależność pomiędzy wszystkimi ludźmi)

Odbudowa starożytnego Babilonu

Odbudowa starożytnego BabilonuRaport prasowy (z New York Times): „Projekt stworzony w celu odbudowy starożytnego Babilonu” - przedstawiony został ogólny plan rekonstrukcji starożytnego miasta Babilonu na terenie dzisiejszego Iraku. W ramach projektu pod nazwą „Przyszły Babilon”, sfinansowanego z dotacji Departamentu Stanu o wartości 700,000 dolarów, sporządzone zostaną mapy terenów archeologicznych miasta, opracowane zostaną plany konserwacji i perspektywy dla turystyki i edukacji.

Mój Komentarz: Jest to przełomowe wydarzenie, ponieważ nasza globalna cywilizacja jest jakby rekonstrukcją starożytnego Babilonu. W przeszłości, Babilon był miejscem w którym zaistniały te same okoliczności, których my doświadczamy dzisiaj – świat to “mała, globalna wioska”, a “Efekt Motyla” jest powszechnie występującym zjawiskiem. Innymi słowy, w błyskawicznym tempie wzrósł ludzki egoizm, co przyczyniło się do tego, że ludzie przestali się rozumieć. Stąd wzięło się powiedzenie, że „ludzie zaczęli mówić różnymi językami.” Jednak w tym samym czasie, mieszkańcy Babilonu odkryli, że są całkowicie od siebie zależni i wzajemnie ze sobą powiązani.

Stało się to wtedy, gdy jeden z tamtejszych kapłanów o imieniu Avram, zaczął badać kryzys i odkrył jego przyczynę: mianowicie, wszystko stało się dlatego, że Przyroda (albo Stwórca) popychała ludzi ku zjednoczeniu. W wyniku swoich badań, osiągnął on naprawę – objawienie właściwości oddawania i miłości w sobie. Zrozumiał on także, jakiego rodzaju połączenia muszą działać wewnątrz zamkniętego systemu, aby mógł on przetrwać i poprawnie funkcjonować. Zmienił on swoje imię na Abraham, gdzie dodatkowa litera ה (Hej albo „h”) określa dodatek Wyższej Siły (oddawania i miłości) w nim. Potem, napisał książkę nazwaną „Księgą Stworzenia”.

Abraham nauczał później tego, czego sam się dowiedział i w ten sposób powstała grupa uczniów, którą nazwał Izrael (Isra - El = prosto do Stwórcy). Wraz z grupą uczniów udał się do miejsca, które w przyszłości miało stać się ziemią Izraela. Natomiast Babilończycy, którzy pozostali w tyle, pozbyli się kryzysu zrywając połączenie między sobą i rozchodząc się po świecie.

Dzisiaj, podobnie jak nauka Abrahama tysiące lat temu, Kabała przepowiedziała, że od końca 20 wieku, ludzkość raz jeszcze wkroczy w stan “małej, globalnej wioski”, w której rządził będzie “Efektu Motyla.” Jednak, tym razem uczyniliśmy to na skale globalną, przez co nie mamy dokąd uciec, gdybyśmy zechcieli zniszczyć naszą globalizację. Dlatego stoją przed nami dwie drogi:

1. Cierpienie, z powodu dysharmonii w systemie naszej cywilizacji , albo
2. Możemy wykorzystać naukę Kabały jako metodę naprawy.

Tak czy siak, zobowiązani jesteśmy by się naprawić, osiągając tym samym poziom przestrzegania warunków istnienia w zamkniętym systemie, gdzie każdy człowiek będzie musiał żyć zgodnie z zasadą: “Kochaj bliźniego swego, jak siebie samego”.

“Piękna” Kleopatra

Raport prasowy (z The Telegraf ): Elizabeth Taylor i Sophia Loren choć dołożyły wszelkich starań, to jednak według głównego egiptologa, nawet nie zbliżyły się do dokładnego przedstawienia starożytnej królowej Kleopatry.

Wykorzystując wizerunki ze starożytnych artefaktów datowanych na czasy panowania Kleopatry, około 2000 lat temu, Sally Ann Ashton z Uniwersytetu w Cambridge zestawiła razem całkowicie odmienny obraz, który pokazuje ją jako mieszaninę rasowej piękności …monarchinię, która w wieku 18 lat doszła do władzy… Kleopatrę - kusicielkę, która zniszczyła dwóch generałów Rzymu - Juliusza Cezara i Marka Antoniusza.

Mój Komentarz: Myślę, że mężczyźni zgodzą się ze mną, gdy powiem, że jest to doskonały przykład naszego subiektywnego postrzegania rzeczywistości. Reszimot (geny informacyjne) stale zmieniją się wewnątrz nas i określają nasze pragnienia. To, wraz z wpływem Reszimot społeczeństwa, określa nasze sympatie i antypatie, to co lubimy i czego nie lubimy. W rezultacie, nawet to będzie wydawało się być jak “Kleopatra.”

Globalizacja jest nieoczekiwaną siłą rozwoju

Globalizacja jako siła rozwojuPoniższy cytat przypisuje się szkockiemu profesorowi historii Alexandrowi Tylerowi, który przewidział rozwój USA w następujący sposób (cytat z Financial Sense):

„Demokracja w naturze zawsze jest tymczasowa; nie może ona istnieć jako trwała forma rządu. Demokracja będzie istnieć do czasu aż wyborcy odkryją, że mogą uchwalić sobie samym hojną darowiznę ze skarbu państwa. Od tej chwili począwszy, większość zawsze zagłosuje za kandydatem, który obieca najwięcej korzyści ze skarbu państwa. W rezultacie, każda demokracja musi się w końcu załamać, z przyczyn rozluźnienia polityki fiskalnej, po czym zawsze następuje dyktatura.

Średnia życia największych cywilizacji świata, od początku historii, wynosi około 200 lat. Podczas tych 200 lat, narody te zawsze rozwijały się według następującego porządku:

  • Od niewoli do wiary duchowej;
  • Od wiary duchowej do wielkiej odwagi;
  • Od odwagi do wolności;
  • Od wolności do dostatku;
  • Od dostatku do samozadowolenia;
  • Od samozadowolenia do apatii;
  • Od apatii do zależności;
  • Od zależności z powrotem do niewoli”

Mój Komentarz: Prof. Tyler miał rację co do procesu, lecz nie co do jego zakończenia. Nie przewidział on zjawiska globalizacji – kompletnego wewnętrznego połączenia ludzkości. Lecz to właśnie potrzeba przetrwania, istnienia w wewnętrznie połączonym systemie, jest tym, co zmusi ludzkość do poszukiwania metody służącej do ograniczenia i powstrzymania indywidualnego egoizmu każdego człowieka. A gdy będziemy szukać metody naprawy egoizmu, odkryjemy, że Kabała jest jedyną adekwatną ku temu metodą.

Ujawniające się dziś Reszimo domaga się duchowego rozwoju całej ludzkości

ReszimoPytanie które otrzymałem: Jaki jest związek pomiędzy Reszimo, a historią ludzkości? Powiedział Pan, że pierwszym Reszimo, które rozwinęło się w tym świecie był punkt w sercu. Czy to znaczy, że historia ludzkości jest ciągłym, sekwencyjnym wyrażaniem się Reszimot ?

Moja odpowiedź: Cała materia opuściła się z góry na dół, ze Świata Nieskończoności do naszego świata, a każdy poziom zejścia pozostawił po sobie Reszimo (wspomnienie, ślad, informacja, zapis). W naszym świecie wszystko wyświetla się, czy też rozwija się z tej spirali Reszimot w odwrotnej kolejności - z dołu na górę.

Najpierw rozpoczyna się rozwój Reszimot poziomu nieożywionego przyrody, potem poziomu roślinnego, po którym następuje rozwój Reszimot poziomu ożywionego, a na końcu poziomu mówiącego, lub inaczej człowieka. Człowiek także rozwija się stopniowo wskutek łańcucha Reszimot, a to z kolei kształtuje rozwój historyczny.

Jednakże, pierwsze duchowe Reszimo na naszej drodze z powrotem (z dołu na górę) ujawniło się 5768 lat temu w człowieku o imieniu Adam, a potem u coraz większej ilości ludzi. Dlatego właśnie kabaliści biorą Adama za początek swojego kalendarza. Naród Izraela zrodził się z grupy kabalistów, i dlatego także uznaje Adama za początek swojej historii. Adam był pierwszym człowiekiem który osiągnął Stwórcę i opowiedział nam o Nim w księdze zatytułowanej „Anioł Raziel”.

Dziś Reszimot ujawniają się i rozwijają na swoim etapie końcowym i domagają się swojego duchowego urzeczywistnienia przez wszystkich ludzi - wejścia wszystkich ludzi do Świata Nieskończoności.

Podstawa Nauki Kabały

Podstawa Nauki KabałyPytanie które otrzymałem: Próbuję pogodzić sprzeczność jaka występuje pomiędzy pojęciem “wiary ponad rozumem”, a Pańskim powtarzającym się twierdzeniem, że Kabała nie jest zbudowana na wierze, lecz na uczuciach i ścisłej wiedzy.

Czy znaczeniem pojęcia “wiara ponad rozum” jest podążanie ścieżką, która zamiast ślepej wiary, pozwala mi samemu zobaczyć, czy to co zostało mi powiedziane jest prawdą, czy też nie?

Moja odpowiedź: Pierwszym człowiekiem, który odczuł Stwórcę był Adam (patrz artykuł Baal HaSulama pt. “Tajemnica Osiągania Mądrości” w książce zatytułowanej „Owoce Mądrości”). Kalendarz żydowski zaczyna się od tego dnia – jest to pierwszy dzień miesiąca Tiszri roku 0 (5768 lat temu).

Wśród pokoleń żyjących po Adamie byli inni, którzy także osiągnęli Stwórcę, lecz Kabała stała się tym czym jest teraz, dopiero dwadzieścia pokoleń później, w Starożytnym Babilonie (4000 lat temu). Babiloński kapłan imieniem Abraham odkrył Kabałę i opisał jej podstawowe prawa w Księdze Stworzenia. Zebrał on także uczniów i utworzył pierwszą grupę kabalistyczną. Jego uczniowie - jego fizyczni jak i duchowi synowie (w tamtych czasach ludzie otrzymywali imiona od przywódcy plemienia) kontynuowali swój rozwój duchowy. Trwało to, aż do momentu, w którym ludzie spadli z poziomu odczucia Stwórcy do poziomu, na którym jedynym odczuciem jest odczucie naszego świata (w rezultacie – 2000lat temu, zniszczona została Druga Świątynia).

Po tym upadku z odczucia świata duchowego, do odczucia naszego świata, wszystkie definicje i nazwy, których używali oni przedtem, a także ich język w ogóle (hebrajski), spadł z poziomu duchowego, do poziomu cielesnego, materialnego. Te same słowa zaczęły oznaczać rzeczy, które zaczęli oni dostrzegać, słyszeć i rozumieć. Znaczy to, że słowa nabrały znaczenia fizycznego, zamiast rzeczy, które zwykły one oznaczać w przeszłości. Od tego czasu, teksty kabalistyczne pisane były tymi samymi literami i słowami, lecz wszystko zależało, od tego kto je czytał – czy był to ktoś, kto był na poziomie duchowym takim jak autor, czy ktoś, kto był tylko na poziomie cielesnym.

“Wiara ponad rozum” określa na przykład, następujący stan: pragnienie (właściwość) oddawania (Bina, Hafetz Hesed, Światło Hasadim) stoi ponad pragnieniem otrzymywania, zwanym “wiedzą”, ponieważ w nim człowiek otrzymuje Światło Hochma, Światło Mądrości.

Dla tych, którzy nie postrzegają Świata Wyższego, słowo “wiara” oznacza wiarę w coś, co może istnieje, a może nie, w coś, o czym ludzie tylko mówią ale nie mogą odczuć. Kabała nigdy nie mówi o tego rodzaju wierze, ponieważ z założenia zajmuje się tylko odkrywaniem człowiekowi Stwórcy w tym świecie! (patrz artykuł Baal HaSulama pt. „Istota nauki Kabały”.)

Tak więc, jeżeli chcesz zrozumieć prawdę czytając teksty kabalistyczne, musisz “tłumaczyć” to, co czytasz z poziomu fizycznego na poziom duchowy. Wtedy nie pomylisz się i nie zbłądzisz, jak wszyscy religijni ludzie, którzy czytają teksty kabalistyczne (Torę, Talmud, modlitewniki, i tak dalej), interpretując je na poziomie fizycznym - materialnym. Właśnie to jest źródłem ludzkiego niezrozumienia Stwórcy.

W artykule, “Sekret Osiągania Mądrości”, Baal HaSulam pisze: “Osiągnięcie całego wszechświata w jego absolutnej głębi i wewnętrzne połączenia wszystkich jego części zostały odkryte w pełni swej okazałości przez Adama.” Dlatego nazywamy go “Pierwszym Człowiekiem” – ponieważ był on pierwszym, który osiągnął poziom “Człowiek” – Adam (w jęz. hebrajskim), co oznacza “podobny do Stwórcy.”

Kabała jest dla każdego!

kabała dla każdegoPytanie które otrzymałem: Pięć lat temu, po wieloletnich studiach i poszukiwaniach, przeszedłem na judaizm. W tych ostatnich kilku latach byłem pełen szacunku wobec Tory i jej Pardes. Teraz, za sprawą Pana wykładów, zacząłem zadawać sobie niebezpieczne pytanie. Kiedy Boreh Olam (Stwórca) mówi, “Moje myśli nie są twoimi myślami,” a mędrzec mówi, że Tora jest mądrością Boreh Olam, to znaczy, jego myślami to, czy to znaczy, że przez ostatnie kilka tysięcy lat praktykujący Żydzi byli cały czas w błędzie, a moje poszukiwania w rzeczywistości doprowadziły mnie w niewłaściwe miejsce?

Moja odpowiedź: Człowiek od samego początku stworzony był egoistą. Jego myśli przeciwne są myślom Stwórcy. Kabalistyczna grupa (uczniowie Abrahama) nazywana była “narodem Izraela”, za sprawą ich dążeń i aspiracji: Isra El – prosto do (podobieństwa do) Stwórcy. Żyli oni w taki sposób, dopóki nie spadli z duchowego poziomu “Kochaj bliźniego swego, jak siebie samego” na poziom egoizmu. Nazywa się to zniszczeniem Świątyni.

Od tego czasu, grupa ta żyła na wygnaniu z duchowego poziomu, w egoizmie i “nieuzasadnionej nienawiści wobec siebie.” Zamiast osiągania Stwórcy, pozostaje On dla nich ukryty. Zamiast bezpośredniego połączenia z Nim, istnieje religia. Zamiast wzajemnej współpracy ze Stwórcą (naprawa i połączenie), wykonują oni mechanicznie “przykazania” oparte o egoizm (Micwot Anaszim Melumeda – czynności mechaniczne, nauczane od dzieciństwa i wykonywane automatycznie).

Nikogo nie można winić za ten stan narodu – upadek musiał mieć miejsce. Lecz dziś (już od prawie 100 lat), zobowiązani jesteśmy by zacząć naprawiać siebie, a w rezultacie powrócić z wygnania. Ci, którzy sprzeciwiają się temu są przeciwnikami narodu, świata i Stwórcy.

Poza tym, powinien Pan tylko studiować Kabałę. Nie ma znaczenia do jakiej religii Pan należy. Kabała jest dla każdego!

Punkty zwrotne historii

nauka kabałaTrzy pytania dotyczące nowoczesnych metod studiowania Kabały:

Pytanie: napisał Pan, że Mesjasz Ben Yosef jest największym objawieniem współczesnej metodyki naprawy Ariego - Kabały, w 16 wieku. Czy możemy uznać analogicznie do tego, że Mesjasz Ben David jest także objawieniem – tym, które zostało odkryte przez Baal HaSulama? Czy zostaną odkryte inne metody, które będą pełniejsze i które będą bardziej skuteczne?

Moja odpowiedź: W Artykule #102 Szamati , Baal HaSulam pisze o Ari co następuje: „Święty Ari, który był Mesjaszem synem Yosefa, był w stanie ujawnić tyle mądrości dlatego, ponieważ miał pozwolenie z „odkrytego świata.”

Co do Mesjasza Ben Davida, istnieje wiele wzmianek o nim, lecz wszystkie one wskazują coś innego i mogą zostać zrozumiane tylko poprzez osobiste odkrycie, a ja wolę powoływać się na podstawowe źródła.

Pytanie: Co sądzi Pan o księdze Bakhir ?

Moja odpowiedź: Baal HaSulam pisze w artykule pt. „Odsłonięcie jednej części, zasłania dwie” następujące słowa: Odkąd nauki Ari zostały objawione na świecie, wszyscy kabaliści porzucili inne księgi i studiowali tylko Księgę Zohar i księgi Ari.”

Pytanie: Powiedział Pan, że rok 1995 był początkiem aktualnych zdarzeń. Co takiego wydarzyło się w 1995 roku, że do niego się Pan odwołuje?

Moja odpowiedź: Poczułem to, ponieważ nagle studenci, którzy przychodzili aby studiować ze mną zmienili się: byli bardziej poważni, pracowici i wytrwali w swoich dążeniach do celu. Dziś nadal stanowią oni rdzeń ogólnoświatowej grupy Bnei Baruch. Oczywiście, miały też miejsce wewnętrzne zmiany, które niewidoczne są dla przeciętnego obserwatora – klarowniejsze ujawnienie nowych sił duchowych na świecie.

W duchowości, nic nie ginie

duchowośćDwa pytania, które otrzymałem, dotyczące naszego połączenia z pozostałymi duszami:

Pytanie: Mówi Pan, że przed zniszczeniem Świątyni, cały naród Izraela, miliony ludzi, wszyscy posiadali duchową realizację od stuleci. Jaki był ich wkład w naszą cywilizację? Jaka była rola tych milionów ludzi? W końcu korzystamy tylko z tekstów, napisanych przez garstkę ludzi tamtego narodu. Czy te miliony ludzi nie pozostawiły po sobie niczego poza zbiorem swoich genów?

Moja odpowiedź: Pozostawili nam oni, duchowy zbiór swych genów – ich naprawę we wspólnej duszy. Ponadto, kontynuują oni swój udział w naprawie świata razem z nami, w tej chwili. Ponieważ świat duchowy jest bytem, który istnieje stale, gdzie nic nigdy nie znika ani nie umiera.

Pytanie: Dusze zostają naprawione poprzez naprawę egoistycznych pragnień, po czym wracają do swojego źródła – pojedynczej Duszy (Duszy ogólnej). Naprawiając się, budujemy nasze Kelim, a po naszej śmierci fizycznej zachowujemy odczucie duchowego świata w tych właśnie Kelim. W jaki sposób nasze Kelim połączone są z duszą, która przeszła swoją naprawę dzięki nam?

Moja odpowiedź: Dusza jest właściwością oddawania, którą człowiek może nabyć tylko, będąc w ciele materialnym w tym świecie. Wszystko, co człowiek odczuwa poprzez duszę przed śmiercią ciała, jest tym, co będzie odczuwał po śmierci. Poprzez tą właściwość oddawania, człowiek czuje się połączony z pozostałymi duszami – z tymi, które przeszły naprawę dzięki Niemu, jak również z tymi, dzięki którym On także, przeszedł naprawę.