Artykuły z kategorii Dusza i ciało

Odcisk duchowych właściwości

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: Dlaczego duchowe organy zmysłów nazywają się dokładnie tak samo jak w naszym świecie: wzrok, słuch, węch itd.?

Odpowiedź: W naszym świecie nazywamy pięć materialnych organów zmysłu: wzrokiem, słuchem, węchem, smakiem i dotykiem. A w świecie duchowym, oczywiście nie ma ani oczu, ani ust, ani nosa, ani języka, ani rąk. Istnieją tylko pragnienia.

Ale każde pragnienie jest dostrojone do określonego odbioru, pewnego odczucia jakiejś właściwości Stwórcy. I dlatego nazywamy je zgodnie z wyobrażeniem naszego świata przez człowieka. Przecież człowiek to, jakby niższy etap duszy.

To znaczy – dusza cała jest w świecie duchowym, nie ma w niej żadnych cielesnych organów, istnieją tylko pragnienia. Ale pragnienia, które są dostrojone do światła Chochma, do światła Chasadim, do różnego rodzaju podobnych percepcji, również nazywają się: „oczy”, „nos”, „usta” i tak dalej. A nasze fizyczne ciała zbudowane są zgodnie z tym obrazem.

Studiując naukę Kabały zobaczysz, w jaki sposób duchowe właściwości stopniowo schodzą do poziomu naszego świata i zostawiają swój odcisk w naszej materii. Jesteśmy ich konsekwencjami w naszym świecie.

Z lekcji w języku rosyjskim, 07.04.2019


W jaki sposób rozum i uczucie mogą istnieć bez ciała?

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: Czy rozum i uczucie mogą istnieć bez fizycznego ciała? Co będzie odczuwać uczucie? Gdzie rodzi się i zawiera rozum?

Odpowiedź: Uczucie – to nie jest ciało. Nasze ciało jest po prostu jakąś substancją materialną, która wydaje się nam istniejącą. Widoczne są w niej jakieś ruchy, fermentacje a my czujemy się żyjącymi.

W rzeczywistości istniejemy w myśli Stwórcy. Nie ma nic poza nią! Cały wszechświat, wszystko, co istnieje jest tylko myślą.

Porozmawiajcie z astronomami, zapytajcie astrofizyków to powiedzą to samo. Pracując z ciałami niebieskimi czują że jest to zamysł, myśl.

Nauka Kabały naucza rownież o tym samym: materia nie istnieje, tylko odczuwamy ją jako konsekwencję postrzegania myśli.

Z lekcji w języku rosyjskim, 07.10.2018


O życiu wiecznym

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie z Facebooka: Bardzo trudno zaakceptować istnienie innego świata, z wyjątkiem tego który widzimy przed sobą. Jednak z drugiej strony życie wieczne jest bardzo pociągające. Jak wejść na nowy poziom odczucia?

Odpowiedź: Jeżeli istnieje w tobie prawdziwe pragnienie do odkrycia Wyższego świata – tutaj, teraz, w tym życiu, to powinieneś przyjść i zacząć poważnie zajmować się Kabałą, bez żadnych zbędnych pytań. Wszystko co ma ci się odkryć, odkryje się.

Uczucie wiecznego życia – to zrozumienie problematyczne. Kto czuje, jak czuje, co odczuwa jako życie wieczne – to wszystko jest niezrozumiałe, nie podlega żadnej definicji. Ponieważ jest to wewnętrzne odczucie człowieka. A to co on odczuwa jako swoje wieczne lub niewieczne życie, to tego nikt inny poczuć nie może, dlatego nie można nic o tym powiedzieć.

Jeśli w człowieku istnieje realna, silna, nagląca potrzeba, aby odkryć Wyższe sterowanie w tym życiu, znaleźć odpowiedź na pytania: kto mną kieruje, dlaczego ja istnieję, jak zbudowany jest świat i tak dalej – to powinien przyjść do Kabały i poważnie się tym zająć.

Pytanie: Więc czym jest życie wieczne z punktu widzenia nauki Kabały?

Odpowiedź: Życie wieczne nazywa się tak dlatego, ponieważ znajduje się ponad naszym egoizmem, który nieustannie nas pożera i prowadzi do fizycznej śmierci. I tutaj mam na myśli – wzniesienie się na taki poziom, kiedy życie fizyczne lub śmierć nie będzie już nad tobą panować, bo nie liczysz się z nimi.

Gdy podnosisz się na poziom „wiara ponad wiedzę”, to jest poziom Biny powyżej Malchut i odczuwasz życie, które płynie według innej osi czasu – inny czas, inna oś, inny rozwój. Wtedy wszystkie ziemskie parametry – czas, szczęście, doskonałość, wieczność, nieskończoność – przepadają. Dlatego że wszystkie znajdują się w ramach, w osiowych definicjach tylko naszego świata.

Pytanie: Jak Pan myśli, czy podświadomie człowiek tego chce?

Odpowiedź: Podświadomie każdy człowiek tego chce, dlatego że wszyscy pochodzimy od jednej duszy Adama. A czy to w nim płonie, dojrzało w nim pragnienie, aby powrócić do swego źródła, korzenia, do którego nieświadomie go przyciąga, czy istnieje w nim to czy nie, i na ile to nieświadome przyciąganie zobowiązuje go do jego realizacji, u każdego człowieka jest to indywidualne. Ludzie w których mocno płonie to pragnienie, przychodzą do Kabały.

Z programu TV „Nowości z Michaelem Laitmanem”, 29.09.2018


Pokrewne dusze

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: Czy istnieje pojęcie pokrewnych dusz, tak jak na przykład Pana z pańskim Nauczycielem Rabaszem?

Odpowiedź: Oczywiście, są takie dusze, które znajdują się blisko siebie według duchowego systemu, karmią się nawzajem, zależą od siebie nawzajem. Dla każdej z nich istnieje swoje społeczeństwo, swoje otoczenie.

Z reguły wszyscy którzy zajmują się Kabałą, zarówno mężczyźni jak i kobiety, odnoszą się do identycznego typu dusz, ponieważ realizują ogólny ruch do przodu. Dlatego mogą uważać się za bliskich.

Z lekcji w języku rosyjskim, 14.01.2018


Wznieść się do prawdziwego sensu istnienia

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: Dlaczego powrót do swojego korzenia zawiera poczucie takiej nieziemskiej przyjemności?

Odpowiedź: Powrót do duchowego korzenia napełnia człowieka. Gdy osiągamy kontakt ze Stwórcą, schodzi na nas Wyższa obfitość w postaci światła, poznania, napełnienia. Następuje to w formie rozwiązania bardzo poważnych sprzeczności. Jednak one nie mogą zostać rozwiązane na poziomie naszego świata.

Człowiek zaczyna rozumieć, że tylko w odkryciu Stwórcy istnieją odpowiedzi na wszystkie pytania dotyczące sensu życia.

Pytanie: Czy stereotypowe znaczenia istnienia, dla którego żyją zwykli ludzie, pochodzą również od Stwórcy? Dlaczego Stwórca nam je dał?

Odpowiedź: Dlatego że gdy nadepczesz na nie, to możesz jak niedopałek papierosa zgnieść, ale wtedy możesz podnieść się też wyżej duchowo. Wszystkie są prawidlowe, dobre, ponieważ odnoszą się do sensu istnienia człowieka na zwierzęcym poziomie, w zwierzęcym świecie.

Ze wszystkich ziemskich znaczeń człowiek musi stopniowo podnieść się do prawdziwego sensu istnienia. A prawdziwy sens, to nie ten który kończy się na tej Ziemi, w tym życiu i sprowadza się do napełnienia swojego maleńkiego egoistycznego pragnienia.

Pytanie: Okazuje się, że gdyby nie było śmierci, to nie osiągnelibyśmy sensu życia?

Odpowiedź: Wyobraź sobie, co by było, gdyby człowiek żył nieskończenie długo. Naprawdę wpadałby w ogromną depresję i nie mógłby nic z tym zrobić. Nie można by nawet umrzeć.

Dlatego Stwórca specjalnie stworzył śmierć, żeby człowiek mógł w czymś odczuwać konieczność i w odniesieniu do niej mógłby siebie zmierzyć – ponad nią. Oznacza to, że sens istnienia znajduje się ponad życiem, stamtąd, skąd pochodzi.

Pytanie: Czy Stwórca nie mógł stworzyć takiej rzeczywistości w której wszyscy żyliby dobrze, byli szczęśliwi, bogaci, istnieli wiecznie? Co jest w tym złego? Wszyscy byliby kochający i kochaliby się. Po prostu Raj!

Odpowiedź: To byłby zwierzęcy Raj dla człowieka, który nie dąży do poznania swojego korzenia, żyje bez świadomości.

Pytanie: To znaczy wszystko sprowadza sie do duchowego korzenia, który musimy poznać?

Odpowiedź: Tak, ponieważ w tym celu wszystko zostało stworzone!

Z lekcji w języku rosyjskim, 28.01.2018


Co przechodzi reinkarnację: ciało czy świadomość?

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: Czy po śmierci w tej reinkarnacji, natychmiast obudzę się w Wyższym świecie? Czy moje kolejne reinkarnacje zakończą wszystko za mnie?

Odpowiedź: Nikt niczego za ciebie nie zakończy. Myślę że nie należy człowieka dezorientować w tym. Jak tylko zaczniesz czuć czym jest wyższa przestrzeń, stanie się to dla ciebie bardziej jasne, co dzieje się z kabalistą.

A co dzieje się z człowiekiem który żył i umarł? Nic. Ciało umiera i to wszystko. Była w nim witalna dusza, jakby ożywiająca ciało. Zachodziła wewnętrzna wymiana elementów i dlatego ciało istniało. A teraz nie ma wymiany na tym poziomie i przeszło ze stanu zwierzęcego w stan nieożywiony.

Pytanie: To znaczy reinkarnacje przechodzi nasza świadomość?

Odpowiedź: Nie. To co my dzisiaj posiadamy nie jest świadomością, a egoistycznym pragnieniem. Świadomość – jest to część od Stwórcy.

Zadając takie pytania, chcesz swoim egoistycznym ziemskim umysłem osiągnąć to, czego nie możesz. To działa na zupełnie innej częstotliwości. Jak można za pomocą radioodbiornika złapać fale telewizyjne?

Pytanie: Dlaczego kabaliści nie napisali o tym?

Odpowiedź: Dlatego że nie ma takiej możliwości przekazać tego! Bo jest powiedziane: „A to co odkryjecie, odkryjecie wy i nikt inny”.

Odkrywamy to co jest możliwe, aby nie mylić człowieka i dać mu do rąk narzędzia do samodzielnego poznania.

Pytanie: Ale jak spróbować wyobrazić sobie świat duchowy?

Odpowiedź: Nie należy sobie wyobrażać! Należy dążyć do niego w praktyce: w obdarzaniu i pomaganiu innym, najlepiej wewnątrz dziesiątki. To wtedy wszystko szybko się odkryje.

Z lekcji w języku rosyjskim, 05.08.2018


Szybkość rozwoju duchowego i reinkarnacje duszy

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: Czy szybkość mojego rozwoju i wzniesienia w duchowy świat zależy od moich poprzednich żyć i reinkarnacji duszy?

Odpowiedź: Oczywiście że zależy. Ponieważ nie po raz pierwszy znajdujemy się na tym świecie.

Trudno to wyjaśnić, co znaczy śmierć i narodziny, w jaki sposób odłączamy się od siebie teraźniejszych i podłączamy ponownie? Jak odtwarzają się w nas te czy inne wspomnienia oraz czy myślimy że już kiedyś istnieliśmy? itd.

Nie jest to narazie takie proste, aby sobie te odczucia wyobrazić. Dlatego że znajdujemy się w trakcie długiego procesu naprawy.

Z lekcji w języku rosyjskim, 16.09.2018


Absolutna miłość albo jak znaleźć bratnią duszę

каббалист Михаэль ЛайтманOpinia: Z punktu widzenia nauki, miłość którą człowiek odczuwa do drugiego, jest po prostu procesem chemicznym zachodzącym w jego organizmie.

Odpowiedź: Oczywiście to wszystko są – procesy chemiczne.

Pytanie: A co to jest miłość z punktu widzenia Kabały?

Odpowiedź: Jest to miłość na innym poziomie. Ale w rezultacie realizuje się w nas w tych samych fizycznych i chemicznych procesach. Tylko w Kabale studiowana jest z wyższego źródła, skąd się w nas pojawia.

W rzeczywistości wszystko jest określane, to co nazywa się pokrewieństwem duszy. Na ile nasze dusze, nasze duchowe komponenty, znajdują się w bliskim stanie do siebie nawzajem we wspólnym systemie wszystkich dusz na świecie. Zgodnie z tym przyciągamy się i odnajdujemy się nawzajem.

Wydaje się nam, że jest to przypadek, że są to jakieś okoliczności. Nic podobnego na świecie nie ma przypadków! Tylko wyższy korzeń wprowadza nas w jakiś ruch ku sobie nawzajem. To on zobowiązuje nas do zwracania na siebie wzajemnej uwagi i zbliżania się. A na jakim poziomie zbliżyć się, w jakim sensie zbliżyć się? – to już zależy od jakości naszych duchowych korzeni.

Pytanie: W jaki sposób zachodzi to duchowe zbliżenie?

Odpowiedź: Człowiek w naszym świecie tego nie wie. Tak jak się to mówi, „obwąchujemy” siebie nawzajem, badamy siebie nawzajem. Wydaje się nam, że odpowiadamy sobie albo nie. Wydaje nam się też, że do tego doprowadzają nas okoliczności, wszyscy nam mówią: „Jesteście tacy podobni” – i tak dalej. To wszystko jest światem kukiełek, światem gry. A w rzeczywistości wszystko determinują właśnie duchowe siły, duchowe korzenie.

Pytanie: Jak osiągnąć poszukiwanie partnera duchowego?

Odpowiedź: Ludzie tego nie mogą osiągnąć. Ludzie tego nie rozumieją. Studiujemy to w nauce Kabały i rozumiemy w jaki sposób to działa. Ale w naszym świecie na razie nie możemy tego realizować.

Pytanie: Miłość – to pokrewieństwo dusz?

Odpowiedź: Miłość – to przyciąganie pokrewnych dusz. Ale to jest właśnie duchowa, idealna miłość.

Pytanie: Co to jest „bratnia dusza“?

Odpowiedź: Bratnie dusze – to te, które znajdują się w bardzo bliskim połączeniu w świecie duchowym.

Istnieje jedna wspólna dusza. W niej – mnóstwo, miliardy indiwidualnych dusz które współistnieją ze sobą, w różnego rodzaju kombinacjach. Ich kombinatoryka determinuje właśnie zbliżenie, separacje, ruch w tym również fizyczny – ogólnie rzecz biorąc, wszystko to są ruchy prawa Browna między nami, w naszym świecie.

Pytanie: Czyli nazwa „moja druga połówka” oznacza bratnią duszę?

Odpowiedź: Tak w idealnym przypadku.

Pytanie: Co oznaczają cierpienia miłości?

Odpowiedź: Cierpienia miłości w naszym świecie – to czysto egoistyczne cierpienie przez to, że potrzebuję napełnienia i nie mogę go znaleźć. „Gdzie jest moja druga połówka która mnie napełni?” To tak samo jakby powiedzieć: „Gdzie jest mój obiad, który chcę zjeść bo mi się należy?” Absolutnie jest tak samo. I tak też jest z seksem i ze wszystkimi innymi napełnieniami.

Pytanie: Jaka powinna być zasada relacji w miłości z punktu widzenia Kabały?

Odpowiedź: Jest to obopólne zrozumienie, dążenie do wspólnego celu, w którym jednoczymy się razem w jedną całość. Ale tylko we wspólnym celu.

Pytanie: Czy ten cel może być jakikolwiek?

Odpowiedź: Nie. Powinien być tylko duchowy cel! Duchowy cel – to zjednoczenie naszych dusz. Jak napisał wielki angielski poeta Geoffrey Chaucer: „Osiągnąć połączenia dusz w spleceniu naszych ciał”. To znaczy śmiał się z tego – czego my chcemy.

Pytanie: Co to oznacza „cierpienie miłości” z punktu widzenia Kabały?

Odpowiedź: Cierpienie miłości – jest wtedy, kiedy chcę znaleźć swoją połówkę i w tym wszystkie inne dusze na świecie tak, aby w duchowym połączeniu między nami osiągnąć stan, kiedy sam oddaję wszystko i przez nich wszystkich oddaję Stwórcy. To właśnie nazywa się prawdziwą miłością. Wieczną.

Pytanie: A czy mogą istnieć rozstawania między bratnimi duszami, zerwanie więzi? I dlaczego one mają miejsce?

Odpowiedź: Nie zaobserwowałem takich skutków w naszym świecie. Jeszcze znajdujemy się w stanie, w którym nasz świat jest rozbitym światem. Nasz świat zaczyna swoje przybliżenie do duchowego, naprawionego świata.

Mam nadzieję że na pewno to osiągniemy, ale kiedy? – to jest pytanie. Osiągniemy taki stan, w którym będziemy równolegle wykonywać działania w naszym świecie na podstawie duchowych działań. I wtedy bedziemy zakochiwać się w duszy i jednoczyć się jak to mówią „dusza z duszą”. Wtedy wszystko będzie współistnieć w ten sposób.

Nie wyobrażam sobie, że w takim stanie możliwe jest rozstanie.

Pytanie: Wtedy separacji nie będzie?

Odpowiedź: Nie. To jest wieczna miłość!

Z programu TV „Nowości z Michaelem Laitmanem”, 28.02.2018


Czego pragnie moja dusza?

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: Jak dowiedzieć się czego dokładnie pragnie moja dusza?

Odpowiedź: Człowiek to czuje kiedy zaczyna siebie słyszeć. Studiujac Kabałę zaczyna czuć że mówi się tam o nim. I zaczyna wewnątrz niego coś się dziać. Ale nic więcej ponad to. Rozumem w Kabale zupełnie nie można nic zdziałać.

Komentarz: To znaczy że logika w żaden sposób nie pomoże zrozumieć?

Odpowiedź: Logika jest bardzo prosta: spotkałem się z taka metodą która odzywa się gdzieś wewnątrz mnie i podpowiada że to prawda. Ale żadnych egoistycznych, zmysłowych czy rozumnych dowodów w stosunku do tego nie mam. Ponieważ mówi się o duszy jako o jakiejś wyższej sile która mnie koryguje. Nawet odkrywa we mnie nowe możliwości odczuwania oraz istnienia. To wszystko wydaje się takie fantastyczne.

Dlatego w Kabale pozostają tylko ci ludzie którzy naprawdę chcą odkryć dla siebie prawdziwy, wieczny, doskonały stan.

Z lekcji w języku rosyjskim, 28.08.2016


Reinkarnacja duszy

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie z Facebooka: Reinkarnacja – to wzrost duszy. Jeżeli dusza nie nadąża aby zrealizować się w obecnym wcieleniu to czy musi wrócić na Ziemię aby studiować ponownie w tej samej klasie a następnie przejść do następnej? Czy istnieje reinkarnacja z punktu widzenia Kabały? Jeśli tak to jak to się dzieje?

Odpowiedź: W każdym z nas urodzonym na Ziemi istnieje zarodek duszy. Jest to tak zwany „punkt w sercu“. Serce jest to pragnienie człowieka wewnątrz którego często istnieje zupełnie nieświadomy narazie nieodczuwalny przez człowieka pociąg do tego aby osiagnać swoj korzeń.

Dążenie do tego aby osiagnać swoj korzeń popycha człowieka do przodu. Jedni ludzie odczuwają to mocniej, inni słabiej a niektórzy w ogóle tego nie odczuwają. Ale punkt w sercu mają wszyscy.

Człowiek który poczuje go zaczyna szukać sensu życia. Dlatego że obowiązkowo musi dotrzeć do korzenia z którego ten punkt zszedł jak gwiazda i osiedlił się w nim, musi tam dotrzeć, bo tam jest jego dom.

Punkt w sercu porusza człowiekiem formując w nim bardzo precyzyjne, prawidłowe dążenie do tego: że musi w tym życiu odkryć, po co istnieje. Tacy ludzie przychodzą do Kabały i realizują to dążenie – powrót do swojego domu, do swojego źródła i swojego korzenia.

Właśnie o tym mówi nam nauka Kabały. Naszym zadaniem w tym życiu jest osiągniecie naszego korzenia. Jeśli człowiek zaczyna pracować nad sobą i realizuje to zadanie to znaczy że już zakończył swoją reinkarnację.

Jeśli zatrzyma się po środku drogi to musi wrócić i kontynuować korektę w następnym życiu dopóki nie osiągnie swojego korzenia. Proces ten może zająć więcej niż jedno życie.

Człowiek w którym to pragnienie jeszcze milczy po prostu powraca na ten świat. Musi jeszcze zgromadzić niezbędną ilość materialnych cierpień, które doprowadzą go do pytania o sens życia: „Dlaczego cierpię?“ I dopiero wtedy rozpocznie swoje poszukiwanie.

W taki sposób wszyscy znajdujemy się w kolejce do realizacji punktu w sercu, albo w połowie drogi, albo już ją realizujemy.

Z programu TV„Nowosci z Michaelem Laitmanem”, 11.09.2016