Artykuły z kategorii Struktura Wszechświata

Jaka jest różnica między Drzewem poznania a Drzewem życia?

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Jaka jest różnica między Drzewem poznania a Drzewem życia?

Odpowiedź: Drzewo poznania symbolizuje znajomość zarówno dobra jak i zła, kiedy poznajesz zło z dobra, a dobro ze zła.

Drzewo życia – to Drzewo, które znajduje się już w całkowitej naprawie.

Drzewem nazywa się pełną strukturę Zeir Anpin, Stwórcy. Stworzenie pojmując Stwórcę, dostosowuje się do Niego, przyjmuje Jego formę, upadabnia się do Niego, i wtedy również nazywa się „Drzewem”.

W procesie duchowego poznania człowiek podąża dwiema liniami: dobra i zła. I na końcu, gdy zarówno dobro jak i zło razem dają mu pełne zrozumienie – wtedy Drzewo poznania dobra i zła staje się Drzewem życia.

Z lekcji w języku rosyjskim, 16.09.2018


Skąd pochodzi liczba „600 000 dusz”?

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Sześćset tysięcy dusz – jest to liczba, wzięta przypadkowo?

Odpowiedź: Nie. Nauka Kabały jest najbardziej ścisłą nauką.

Liczba 600 000 pochodzi ze struktury systemu duchowego. Malchut (stworzenie), łącząc się z Zair Anpin (Stwórcą), osiąga jego sześć sfirot, pomnażając się przy tym do wielkości różnicy między nimi. Wychodzi sześćset tysięcy.

Faktem jest, że istnieje jeszcze dalszy podział do dowolnej niezbędnej ilości, ponieważ wszystko zależy od rozdzielczości naszych odczuć, świadomości, realizacji, połączeń, wzajemnej integracji.

Z lekcji w języku rosyjskim, 16.09.2018


Co to jest zły korzeń duchowy?

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: Co to jest zły korzeń duchowy?

Odpowiedź: W nas nie ma złych korzeni. One są tylko bliżej lub dalej od Stwórcy.

Jedynie system ciemnych światów ma złe korzenie, tak zwane „klipot”. Znajdują się one w rękach Stwórcy i pokazują nam przeciwne właściwości. Nie poradzilibyśmy sobie bez nich. Zawsze znajdujemy się między czarnym i białym.

Z lekcji w języku rosyjskim, 19.08.2018


Jak system negatywnych sił wpływa na świat?

 ÐºÐ°Ð±Ð±Ð°Ð»Ð¸ÑÑ‚ Михаэль Лайтман Pytanie: Jak system negatywnych sił wpływa na nasz świat?

Odpowiedź: W naszym świecie nie ma systemu, negatywnych ani pozytywnych sił. Oba systemy wpływają tylko na człowieka, który jest przeznaczony do duchowego wywyższenia.

A na zwykłego człowieka to nie wpływa. On żyje swoim zwykłym życiem materialnym i stopniowo zmierza ku temu, aż pewnego dnia zacznie otrzymywać właściwe działania z dwóch stron i rozwijać się.

Z lekcji w języku rosyjskim, 17.06.2018


Pragnienie, jako motor historii

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Po przeczytaniu Pana książki „Losy ludzkości”, napisanej we współautorstwie z W. Haczaturian’em, westchnęłam z podziwu: jak wyraźnie odkrył Pan formułę rozwoju historii świata! Ale moi przyjaciele nadal nie wierzą, że historia jest napędzana przez pragnienia człowieka. Jak im to wyjaśnić?

Odpowiedź: We wszechświecie istnieją dwie siły: światło i przeciwstawne mu – pragnienie.

Światło – to siła obdarzania, miłości, napełnienia. Przeciwstawna mu substancja – to pragnienie otrzymywać.

Oprócz tych dwóch komponentów nic więcej nie istnieje! Wszystko inne jest pochodną ich kombinacji i znajduje się między nimi: świat, historia świata – wszystko, co chcesz.

Wszystko, co byśmy nie robili, składa się z dwóch przeciwstawnych sił: elektron-pozytron, plus-minus, północ-południe itd.

Te dwie siły znajdują się w dowolnym stworzeniu. Zależy tylko, na jakim poziomie i w jakim stopniu współdziałają między sobą. Właściwe użycie obu sił w zasadzie daje komfort, zdrowie itp.

Stwórcą nazywa się siła emanacji, obdarzania, a stworzeniem – siła otrzymywać.

Człowiek składa się z obu sił. Przy czym siła Stwórcy działa jak ożywiająca siła, dlatego że pragnienie otrzymywać (stworzenie) jest całkowicie martwe, jak popiół, bez żadnych oznak życia.

A kiedy stopniowo wchodzi w nie właściwość obdarzania, z niego rodzi się wszystko. Właśnie tak powstał Wszechświat i wszystko, co w nim jest.

Kabała bada obie siły na wszystkich poziomach: nieożywionym, roślinnym, zwierzęcym i ludzkim. Powyżej poziomu „człowiek”, tj. duchowego człowieka, nic nie ma.

Kiedy zaczynasz wchodzić w materię i odczuwać współdziałanie obu sił, odkrywają ci się absolutnie wszystkie możliwości poznania: widzisz skąd wszystko pochodzi, i historia świata staje się zrozumiała.

Kabalista widzi we wszystkim wszelkiego rodzaju kombinacje obu sił. Dowolna forma, dowolne rodzaje, dowolne siły w naturze istnieją jedna przeciwko drugiej. Nie ma siły, która działałaby sama w sobie, zawsze jest coś przeciwstawne jej.

Żadna siła nie przejawia się tylko, jako pozytywna lub tylko, jako negatywna – czegoś takiego być nie może! One nie istnieją, nie będąc w połączeniu ze sobą, w przeciwnym razie nie odczuwalibyśmy ich, one nie przejawiałyby się.

Pragnienie otrzymywać istnieje tylko, dlatego że jest ożywiane pragnieniem Stwórcy, aby obdarzać, napełniać, nasycać.

Z lekcji w języku rosyjskim, 16.07.2017


Jak studiować system wszechświata?

каббалист Михаэль Лайтман Komentarz: Mówi Pan, że studiując wyższy system człowiek dojdzie do połączenia ze Stwórcą. Co to znaczy, „studiować system”?

Odpowiedź: System – to sieć połączeń, system wzajemnych relacji między ludźmi i Stwórcą, to jest system wszechświata.

Należy go badać, żeby prawidłowo komunikować się między sobą i ze Stwórcą, stopniowo podnosząc się na Jego poziom, którego osiągnięcie jest celem naszego rozwoju.

Komentarz: Kiedy mówi Pan „studiować“, człowiek postrzega to w dosłownym tego słowa znaczeniu: studiować jak fizykę, matematykę.

Odpowiedź: Nie. W Kabale wszystko bada się na sobie. Wszystkie etapy poznania Stwórcy, aż do ostatniego studiujemy między sobą, budujemy między sobą, odkrywamy między sobą. Przy tym musimy zjednoczyć się w jedno duchowe ciało.

Pytanie: Czy Pan ma na myśli mieszkańców ostatniego pokolenia?

Odpowiedź: Nie, mam na myśli wszystkich, dlatego że w końcu „wszyscy poznają Mnie od małych do dużych”.

Jeśli urodziłeś się w tym pokoleniu, to możesz korzystać ze wszystkich dóbr, które są stworzone dla ciebie we wszystkich pokoleniach.

Z programu TV „Ostatnie pokolenie”, 03.07.2017


Trzy reguły Kabały

 ÐºÐ°Ð±Ð±Ð°Ð»Ð¸ÑÑ‚ Михаэль Лайтман Pytanie: Jakie są trzy podstawowe prawa metody Kabały?

Odpowiedź: Pierwsza reguła: istnieje jedna wyższa siła natury, która nazywa się „Stwórca „. Nie przypisujemy jej żadnych specjalnych właściwości oprócz tego, że jest to jedna powszechna siła, która zawiera w sobie wszystko, co istnieje w stworzeniu.

Druga reguła: wyższa siła stworzyła nieożywiony, roślinny, zwierzęcy i ludzki poziomy natury, które są automatycznie przez nią zarządzane, bez żadnej możliwości wolnej woli.

Przy tym człowiekiem nazywa się tę część natury, która może świadomie, samodzielnie reagować na jej sygnały. Człowiek – w języku hebrajskim „Adam” (od słowa „podobny”), to znaczy podobny do Stwórcy.

Podobnie jak Stwórca/wyższa siła posiada swoją wolność działania, tak również człowiek, który podniósł się ponad swoją naturę posiada możliwość samodzielnego postępowania, działania ponad własną naturą.

Trzecia reguła: w wyniku specjalnych działań i ćwiczeń, każdy może osiągnąć takie podobieństwo do Stwórcy, że będzie miał tak samo jak On możliwość swobodnego działania.

Z lekcji w języku rosyjskim, 04.02.2018


Człowiek = Adam

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Co miał na myśli Baal HaSulam pod określeniem „człowiek”?

Odpowiedź: Pod określeniem „człowiek“, Baal HaSulam ma na myśli pragnienie stworzone przez światło, które w rezultacie swojego rozwoju osiągnęło taki poziom samoświadomości, poznania swojego Źródła, które można nazwać „Adam” – od słowa „podobny” do Stwórcy.

Tak więc człowiek jest bardzo poważnym, końcowym stadium rozwoju pragnienia stworzonego pierwotnie przez wyższe światło.

Z programu TV „Ostatnie pokolenie“, 11.09.2017


W spokoju i doskonałości

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Co oznacza kabalistyczna zasada „Światło znajduje się w spokoju i w doskonałości“?

Odpowiedź: Światło znajduje się w spokoju, dlatego że nie ma w nim innych motywów, działań, pragnień, z wyjątkiem obdarzania, emanacji, wpływania, napełniania, to znaczy generowania wyłącznie dobra.

To nie znaczy, że ono nie robi żadnych działań. Światło wykonuje różne działania, w tym zmiany, ale wszystkie są skierowane tylko na maksymalne napełnienie, nasycenie, danie rozkoszy obiektowi na który ono spływa.

Z lekcji w języku rosyjskim, 19.11.2017


Pustynia, cz.1

 каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Ziemia – to jedyna planeta we Wszechświecie, gdzie możliwe jest życie. Nie mniej jednak na kuli ziemskiej istnieją obszary nienadające się do życia, jak na przykład – pustynia. Dlaczego na ziemi istnieją takie miejsca, w których praktycznie nie ma wody i bardzo trudno jest przetrwać?

Odpowiedź: Są miejsca na kuli ziemskiej, które nie są przeznaczone do ludzkiej egzystencji: biegun północny i południowy, a także obszar wokół równika, gdzie w większości istnieją pustynie. Wygląda na to, że dla homeostazy, równowagi w naturze, wymagane jest, żeby istniały takie ekstremalne warunki z ekstremalnym zimnem i ekstremalnym upałem.

Podobnie można zapytać, dlaczego istnieją cztery pory roku. Nie lepiej byłoby mieć stałą przyjemną temperaturę 25 stopni? Ale nie rozumiemy, że warunki zewnętrzne są odbiciem naszego stanu wewnętrznego. Na zewnątrz mają miejsce takie same procesy, jak i wewnątrz. Wewnątrz mnie zmieniają się zima, lato, wiosna, jesień: zimne stany i gorące, stany suchości duszy i życiodajnego deszczu.

Dlatego wszystkie warunki muszą być postrzegane, jako niezbędne do specjalnego cyklu klimatu, zmian nastroju w nieożywionym, roślinnym, zwierzęcym świecie i w człowieku. Cały wszechświat zbudowany jest w czterech etapach. Wszakże na świecie istnieją tylko dwie siły: siła obdarzania, emanacji (właściwość Stwórcy) i siła otrzymywania (właściwość stworzenia) a także przejście z jednej do drugiej i z powrotem.

Nie możemy znajdować się tylko w jednej sile otrzymywania – w niej nie można żyć. My teraz nareszcie przekonujemy się, że nie możemy nadal istnieć w takim egoizmie. Ale w jednej sile obdarzania też nie przeżyjemy – konieczne jest połączenie dwóch sił.

Nawet w świecie duchowym, który jest doskonały, nie możemy przetrwać bez naszego egoizmu, on jest nam potrzebny dla lewej linii, jako przeciwwaga do świętości. Bez niego niemożliwe jest uczyć się, wyobrażać sobie, zmierzyć duchowe – jedno ocenia się zawsze w stosunku do drugiego. Dlatego konieczny jest zarówno plus, jak i minus, których właściwą kombinację musimy osiągnąć.

Pytanie: Co to jest wewnętrzna pustynia?

Odpowiedź: Wewnętrzna pustynia jest gorąca i sucha. Są to bardzo trudne warunki, gdy nie ma drugiej siły – wilgotności i chłodu. Nie ma równowagi między dwiema siłami i dlatego jest tak trudno.

W przeciwstawnych warunkach, gdy jest bardzo zimno, także nie da się przeżyć. Na pustyni może być 70 stopni upału, a na biegunie – 70 stopni mrozu. I jedno i drugie – to problem.

Musimy dojść do równowagi dwóch przeciwstawnych sił, jak uczy nauka Kabały. I wtedy osiągniemy środkową linię, to jest równowagę między siłą obdarzania i siłą otrzymywania, i będziemy mogli dobrze żyć: w pokoju ze sobą nawzajem i każdy z samym sobą.

Jeśli kiedykolwiek uda nam się osiągnąć taką wewnętrzną korektę, o której mówi nauka Kabały, to tym my również wpłyniemy na zewnętrzny klimat i na naturę zwierząt, jak jest powiedziane, że wilk zamieszka wraz z barankiem.

Ciąg dalszy nastąpi …

Z rozmowy o nowym życiu, 28.11.2017