Kabała i sens życia - osobisty blog Michaela Laitmana

Pytanie: Nie rozumiem czym jest wolność którą musimy osiągnąć?
Odpowiedź: Nasza wolność równa się osiąganiu pragnienia oddawania, emanacji, które wypełni nas nieskończoną przyjemnością. Celem jest osiągnięcie najwygodniejszego stanu egzystencji, pomimo że wymaga to od nas zmiany i naprawy siebie w pierwszej kolejności.
Stwórca, czyli Ten który jest Dobry i czyni dobro, chciał stworzyć istotę, której mógłby ofiarować przyjemność. I On da nam tę przyjemność! Tymczasem ja, jak małe dziecko marzę tylko o tym, by moi rodzice ofiarowali mi rower w prezencie. Dla mnie to jest największe marzenie, ale moi rodzice obawiają się, że będę jeździł na niebezpiecznej autostradzie między samochodami. Dlatego też, zamiast kupić mi rower, chcieliby żebym nauczył się grać na skrzypcach. Czy widzisz różnicę?
Podobnie Stwórca chce, byśmy grali na skrzypcach, ale my chcemy rower, na którym będzie jeździł nasz egoizm. Tymczasem gdy uczynimy Jego życzenie naszym, zmienimy siebie i uświadomimy sobie, że gra na skrzypcach jest najwspanialszą radością, wtedy właśnie osiągniemy całą przyjemność przygotowaną dla nas przez Niego. W końcu Stwórca umieścił przyjemność w skrzypcach, a nie w rowerze i będę musiał zmienić moje pragnienia, ponieważ nie mam wyboru. W rezultacie jednak osiągnę przyjemność zgodnie z zamysłem planu stworzenia.
Moją nagrodą w tym świecie jest możliwość stopniowego budowania niezbędnego dla siebie środowiska. Poszukuję i rozróżniam, które środowisko jest dla mnie niezbędne, by podnieść mnie do przykładu jaki dał mi Stwórca, i poprzez takie działanie stwarzam siebie. Ze wszystkich możliwości jakie mi dano, buduję sobie “opakowanie”, w które mogę się przyodziać.
Osoba tworzy dla siebie nowy świat, swój następny stopień duchowy. Nie oddaje się po prostu w ręce Wyższego, zezwalając Mu na czynienie wszystkiego co Mu się podoba. Raczej człowiek musi wiedzieć dokładnie kim chce się stać, przez jakie siły i wpływy. Tworzy on siebie i cały otaczający go świat na nowo.
To jest rodzaj wolności, który czyni cię niczym Stwórcę. Zaczynasz rozumieć wszystkie składniki przyrody, łączysz je za każdym razem jak nową grę w puzzle, zgodnie z twoją opinią i poziomem zbliżenia, podobieństwa do Stwórcy. Konstruujesz ten świat. Ten wolny wybór daje ci nowe pragnienia i narzędzia postrzegania. Przez budowanie tego świata, zaczynasz rozumieć i znać Stwórcę, jego stwórczą moc, plan stworzenia i jego reguły, których wszyscy przestrzegają. Skutkiem tego możesz wszystko to kontrolować.
Okazuje się, że znajdujesz się w miejscu Stwórcy i kierujesz wszystkim. Poprzez zaproszenie tej siły by kierowała tobą, akceptujesz ją i za jej pomocą panujesz nad światem. To będziesz ty, a twoja wolna wola jest do tego podstawą. Nie jesteś już więcej kierowanym, ale kierującym. Aby to zrobić musimy tylko dowiedzieć się czym jest nasza wolność.

Z czwartej części lekcji kabaly z 15.10.10 “Wolność”

Zapisany w: Codzienne lekcje kabały, Kabała, Wolna Wola od Kika - Bez komentarzy →

Otrzymałem pytanie: Czy rzeczywiście mężczyźni i kobiety są tak bardzo różni, że nie potrafią się nawzajem zrozumieć?

Moja odpowiedź: Nie wierzę, że poza kabałą istnieje inna nauka, która jest w stanie wyjaśnić nam, jak dalece różnimy się od siebie.

W duchowości siła dawania, emanacji jest siłą męską, a siła otrzymywania jest siłą żeńską, ale w przeciwieństwie do naszego świata, w świecie duchowym siła otrzymująca jest pozytywną i niezbędną do życia siłą.

Te dwie siły aż do ostatecznej naprawy są w ich pierwotnej naturze , w ich właściwościowości, i wszelkich szczegółach równe, i całkowicie do siebie nawzajem przeciwstawne.

Nawet podczas ostatecznej naprawy natura pozostaje taka sama. Każda część różni się od drugiej i jest jej przeciwstawna.

Jednakże naprawa zarówno męskiej jak i żeńskiej części, którą każdy przeprowadza sam w sobie, zbliża do tego stopnia ku sobie, że staną się one prawie jak jedność.

Nie oznacza to jednak, że różnice między nimi znikną, ponieważ zasadnicze różnice pozostaną, jak również rozbicie od czasu stworzenia świata, lecz naprawa doprowadzi je do równości, do zjednoczenia, a nawet połączenia, zlania się.

Dlatego też męska jak również żeńska cześć może zostać naprawiona tylko z pomocą metody naprawy, która jest nauka kabały. Wówczas będziemy w stanie zbudować rodzinę i stworzyć uporządkowane życie w naszym świecie, nie wspominając już o najwyższej nagrodzie, którą jest objawienie Stwórcy miedzy nami.

Z programu: “Kabała dla początkujących” z 14.10.2010

Zapisany w: Duchowość, Kobieta, Mężczyzna, Stwórca od Kika - Bez komentarzy →

Kiedy człowiek przebudzi się , zostaje doprowadzony do grupy, gdzie zaczyna rozumieć, że jego wolny wybór znajduje się w połączeniu z innymi, i że Stwórca położył jego dłoń na dobry los.

Innymi słowy, człowiek musi połączyć się z właściwym środowiskiem, aby uzyskać od niego duchowe wartości, aby pracować tak, jak jest to prawidłowe z punktu widzenia przyjaciół. To właśnie określone jest jako “dobry los”.

Trzeba zrozumieć, że jeśli działamy ze względu na własny rozsądek i uczucie, wtedy jest to niekorzystne, ponieważ nie ukierunkowuje nas na duchowy cel.

Natomiast jeśli działam w odniesieniu do wartości środowiska i sprawdzam ciągle moje połączenie z przyjaciółmi, to zdobywam dobry los, który zaproponował mi Stwórca.

Mój wybór, moja analiza znajduje się w tym, aby przejąć zdanie, opinie grupy.

Jeżeli już podjąłem tą decyzję, to postrzegam moich przyjaciół jako przewodników i czuję, że idę za nimi jako ostatni.

Z lekcji do artykułu Rabasza, 17.10.2010

Zapisany w: Codzienne lekcje kabały, Grupa, Praca duchowa od Kika - Bez komentarzy →

Duchowość to jest doskonałość, w niej nic się nie zmienia. Jednak postrzegam w niej zmiany. Stwórca wydaje mi się bliski, daleki, różny.
Jeżeli rozpoznaję wszystko prawidłowo, wówczas z tego wszystkiego badam już nie zewnętrzną stronę wydarzeń, lecz postrzegam w tym Dobrego i Czyniącego dobro, rozumiejąc, że „Nie ma nikogo oprócz Niego” i że to dzieje się tylko we mnie.
I jeżeli te zmiany zachodzą tylko we mnie, to powinienem postrzegać je jako czyniące mi dobro i rozumieć, że mimo nich, że właśnie na ich podstawie powinienem utrzymywać niezmienną relację ze Stwórcą.
Wtedy okazuje się, że wszystkie moje wewnętrzne zmiany poprzez moje przeciwdziałanie samemu sobie budują we mnie obraz Stwórcy.
Reszimot będą ciągle zmieniać się we mnie, a ja chcę ponad nimi, poprzez wiarę powyżej wiedzy podejmować decyzje, że Stwórca jest dobry i czyni dobro złem i dobrem, i że „Nie ma nikogo oprócz Niego”.
Z tego wynika, że wszystkie zachodzące we mnie zmiany na tle mojego przekonania, że „Nie ma nikogo oprócz Niego” Dobrego, Czyniącego dobro, rysują we mnie obraz Stwórcy.
W konsekwencji mój stosunek do rzeczywistości staje się prawidłowy. Rozpoznając w każdej mojej wewnętrznej zmianie ten sam stosunek Dobrego i Czyniącego dobro Stwórcy, tym samym naprawiam te zmiany, wypełniając je.
W przeciwieństwie do zwykłych ludzi nie anuluję tych zmian, tak jakby one nie istniały. Wręcz przeciwnie, akceptując je i pracując z nimi, na podstawie tych wszystkich przeciwnych form i nieistniejących w Stwórcy zmian poznaję Go i zaczynam Go rozumieć.

Z lekcji do Księgi Zohar, 17.10.2010

Zapisany w: Codzienne lekcje kabały, Duchowość, Praca duchowa, Stwórca, Zohar od Kika - Bez komentarzy →

Jeżeli człowiek chce odczuć, że w pobliżu niego znajduje się sześćset tysięcy innych ludzi, którzy są gotowi zrobić dla niego wszystko, to również i on powinien być teoretycznie gotowy, aby zrobić dla nich wszystko. Jedno nie może istnieć bez drugiego. We wzajemnej gwarancji, poręczycielstwie korzystamy z mocy Stwórcy, mocy Światła. Siła ta zostanie ujawniona w wyniku naszego połączenia, we wzajemnym dawaniu, emanacji.

Jeśli nie jestem gotowy aby tobie dawać, a ty nie jesteś gotowy aby dawać mi, to istnieje między nami rozbicie. Jeżeli jesteśmy do tego oboje gotowi, to tworzy się miedzy nami połączenie tak że jesteśmy w stanie dawać siebie, ponieważ pomiędzy nami znajduje się trzeci dawca, światło Stwórcy.
W ten sposób Stwórca umożliwia nam połączenie, pomimo naszych przeciwności, On daje każdemu to, co mu brakuje. Światło daje nam możliwość połączenia się, abyśmy uzupełniali się wzajemnie!

Ale jeśli tylko czekam na to, że przyjdzie do nie sześćset tysięcy ludzi, którzy mnie kochają, to nie zobaczę ich nigdy.

Jest napisane, że wszyscy zostaną zapytani jednocześnie, ponieważ wzajemna gwarancja, poręczycielstwo pochodzi z wzajemnego połączenia oraz z jedności, zlania się ze Stwórcą. On jest gwarantem naszego połączenia.

Z lekcji do artykułu: „ Wzajemna gwarancja”, 15.10.2010

Zapisany w: Codzienne lekcje kabały, Grupa, Praca duchowa od Kika - Bez komentarzy →

Grupa wspiera każdego z nas, odpowiednio do naszego oddania w stosunku do niej.

Kiedy człowiek poświęca poprzez oddanie grupie, będzie to wielkim osiągnięciem, wzbogaceniem dla grupy, ponieważ nie jest to tylko po prostu jakaś kolejna siła.

W duchowości każdy stanowi, uosabia całą, wspólną duszę Adama. Każda dusza obejmuje w sobie wszystkie dusze i przedstawia sobą całkowity Malchut świata nieskończoności.

Dlatego też każdy, kto próbuje wznieść się ponad wiedzę, ponad egoizm i odda się w ręce prawidłowego środowiska, przynosi z sobą potężna siłę. Ponieważ przez niego może już przepływać do wszystkich światło, które prowadzi z powrotem do Źródła.
Po tym jak człowiek znalazł swoje miejsce w grupie i podporządkował się jej, nie może on krytykować duchowego stanu grupy, lecz powinien on troszczyć się, aby ją wzmocnić, zarówno zewnętrznie jak i wewnętrznie. Nie rezygnując z niej, dalej wspiera ją poprzez osobiste uczestnictwo, zaangażowanie i swój przykład.

Człowiek rozumie coraz bardziej, że duchowość można osiągnąć tylko przez grupę, ponieważ tam znajduje się miejsce rozbicia i miejsce naprawy, tam znajduje się Stwórca i stworzenie, cała wspólna dusza Adama. Wszystko jest zawarte w grupie, ona jest systemem, który został stworzony przez Stwórcę, nie zostało nam dane nic innego.

Z lekcji do artykułu Rabasza z 24.10.2010

Zapisany w: Codzienne lekcje kabały, Grupa od Kika - Bez komentarzy →

W wyniku naszych wspólnych działań, w połączeniu tworzy się pewna energia. Powinniśmy wykorzystać tę energię w prawidłowy sposób do połączenia się z grupą. Energia, która powraca z powrotem od grupy, jest pewnego rodzaju nagrodą za moje oddanie.

W taki właśnie sposób, staję się integralną częścią całości: jestem gotowy, aby moi przyjaciele zrobili ze mnie dokładnie to, co potrzebuje grupa i co jest dla niej niezbędne.

To jest poprawne zachowanie w stosunku do grupy i w taki sposób mogę nadal domagać się od niej energii, która mnie z nią połączy w jeszcze bardziej intensywny sposób.

Oddając się jej bez zastanowienia, by wypełniła mnie swoimi wartościami, łączę się z nią bez jakichkolwiek wątpliwości we wspólnej gwarancji, poręczycielstwie jako jej integralna część.

Z lekcji do artykułu: ”Wspólna gwarancja”, 15.10.2010

Zapisany w: Codzienne lekcje kabały, Praca duchowa od Kika - Bez komentarzy →

Czytając Zohar, każdy może prosić o co chce. Najważniejsze to nauczyć się prosić.
To jest tak, pragnę mieć rower jak mały chłopiec i czytając Zohar proszę o to abym dostał ten rower. Daj Boże abyśmy właśnie tak pragnęli otworzyć świat duchowy.
Otrzymałem pytanie: Jak wykorzystać okres przygotowań do kongresu, żeby równie silnie pragnąć podzielenia się, jak chłopiec pragnie roweru.
Moja odpowiedź: Uczestniczyć ze wszystkimi razem w przygotowaniach do kongresu, ponieważ człowiek jest tym, czym jest grupa.
Jeśli chcemy osiągnąć duchowość, czego bezpośrednio od natury nie możemy otrzymać, a jest w nas chociaż iskra pragnienia duchowego, to możemy rozbudzić tą iskrę poprzez bodźce zewnętrzne. To co działa na grupę, działa i na nas.
Wewnątrz nas jest iskra Stwórcy, na zewnątrz grupa, a nasza praca i nasze wybory polegają na tym, na ile jesteśmy w stanie połączyć naszą iskrę z grupą. Od tego zależy wybór środowiska.
Wszystko zależy od tego, jak bardzo człowiek chce być związany z tym środowiskiem, wtedy włącza nasz kanał telewizyjny, czy internet. Pragnie być razem z nami, stara się nie krytykować i widzieć tylko pozytywne rzeczy, żeby odczuwać tak dużo jak się da.
Przecież od tego zależy jego przyszłość. W ten sposób człowiek budzi się i staje sie bardziej wrażliwy.
Zrozumcie. Niektóre rzeczy wydadzą się “głupie”, ale każdy powinien zrozumieć, że wewnątrz nas kryje się bardzo osobliwe, specjalne przebudzenie, przebudzenie duchowych właściwości, dzielenia się.
Prawidłowo tłumacząc ten stan, człowiek rozumie, że musi wznieść się ponad swoją wiedzę i uzyskać świadomość ogółu, stopić się z nią - uznając w niej siłę wyższą - osobliwym, przeciwnym stanem naszym właściwościom i dlatego ukrytym. Żeby ten stan osiągnąć musimy nabywać tych właściwości, poruszając się krok po kroku.
Dlatego jedyna wolność wyboru znajduje sie w środowisku. Człowiek powinien sprawdzać siebie tylko w kontekście jak akceptuje grupę, dlaczego tak widzi, dlaczego jemu dają się poznać w takiej formie i powinien dziękować Stwórcy za możliwość krytykowania, a z drugiej strony poddać się krytyce.
W taki sposób człowiek doprowadzi się do tego, że wiara stoi ponad wiedzą, do właściwego postrzegania - że tak naprawdę nie ma wyboru i zgodzi się na wszystkie te “głupoty” o których na początku w taki sposób myślał.
On musi zrozumieć, że wiara znajduje się wyżej niż wiedza, musi podjąć właściwą decyzję, wiedzieć dlaczego to zrobił, być pewien, wszystko rozważyć.
Nam się może wydawać, że w wierze ponad wiedzę niema wiedzy. Przeciwnie, jest wiedza i rozmyślanie.

Z lekcji o księdze Zohar 13.10.2010

Zapisany w: Codzienne lekcje kabały, Duchowość, Kongresy, Praca duchowa, Wolna Wola, Zohar od Kika - Bez komentarzy →

Baal ha-Sulam wyjaśnia w swoim artykule “poręczycielstwo”, że bez pomocy przyjaciół nikt nie może osiągnąć celu, ponieważ nie posiada on do tego paliwa, ani “ducha życia”.

Na drodze duchowej musimy zaopatrzyć się w pragnienie i ujawnić między nami rozbicie. Siła naszej nienawiści odsłoni zły początek.

Nawet Zohar mówi o tym, jak przyjaciele z grupy Rabina Szymona ujawnili między sobą nienawiść, a następnie z pomocą Światła, które przyciągnęli poprzez wspólne studia, osiągnęli miłość!

Rozpoznamy nasz cel jako wynik naszego połączenia. Nasze połączenie zostanie osiągnięte z pomocą Światła, odkryjemy 125 stopni, aż do kompletnego zlania sie ze Stwórca, samego Stwórcę i moc Światła, które prowadzi z powrotem do źródła.

Musimy zacząć od ujawnienia rozbicia i jego naprawy, w przeciwnym razie nasze działania okażą się bez jakiegokolwiek odniesienia do duchowości.

W rzeczywistości mamy tylko jeden jedyny kontakt ze światem duchowym, jest to miejsce naszego rozbitego połączenia. O tym zostało powiedziane: „Ja stworzyłem zły początek”. Musimy go znaleźć i ujawnić.

Dlatego też cała nasza praca jest skierowana w kierunku ujawnienia jakości połączenia między przyjaciółmi, na ich drodze do objawienia Stwórcy. Ja - przyjaciele - Stwórca (Izrael - Tora - Stwórca).

Szukamy pomiędzy sobą takiego połączenia, za którym jest ukryty Stwórca. Nasze połączenie jest kluczem, który otworzy nam drzwi do Niego.

Jeżeli naprawimy naszą postawę do naszych wzajemnych stosunków, znajdziemy właściwość emanacji i miłości, Stwórcę.

I tylko w tym może jeden przyjaciel pomóc drugiemu przyjacielowi. Właśnie za tym ukrywa się nasze jedyne działanie, a wszystkie inne działania są wymuszone, jak u marionetek. Nie potrzebujemy chcieć nic innego poza pragnieniem wspólnej pomocy.

Z lekcji do artykułu Rabasza, 26.09.2010

Zapisany w: Praca duchowa, Stwórca, Zohar od Kika - Bez komentarzy →

Otrzymałem pytanie: Co ma wspólnego Kongres z określeniem formy, która jest ubrana w materię? Czy nie jest to iluzją tego świata?

Moja odpowiedź: Kongres jest środkiem, za pomocą którego chcemy stworzyć ogromnie silne pragnienie/Kli.
Wszyscy, którzy się w nim znajdują będą rozkoszować się Światłem, które się w nim objawi. Rozkoszować się oznacza wykorzystać to Światło do naprawy.

Co to jest Kongres? - kongres jest to stworzenie systemu, w którym wszystkie szczegóły, detale są ze sobą połączone. Mamy nadzieję stworzyć w tym systemie takie polaczenie pomiędzy nami, że będziemy w stanie ujawnić w nim nasze podobieństwo do Światła, Stwórcy.

Każdy będzie odczuwał to w takiej mierze, w jakiej podporządkuje się temu Kli. I to, będzie jego objawieniem duchowym.

Stworzenie tego wspólnego Kli zależy od wszystkich i od każdego z nas, jak dalece podporządkujemy się wspólnemu Kli, ponieważ wtedy każdy otrzyma odczucie ujawnionego Światła w zależności od stopnia osobistego zaangażowania i wysiłku.

W takim stopniu, w jakim każdy angażował się i inwestował we wspólne pragnienie, w takim też stopniu będzie mógł z niego czerpać. Takie jest prawo interakcji jednostki z grupą i jest to realne działanie.

Z lekcji do artykułu:„”Nauka kabały i jej istota”” z 20.10.2010

Zapisany w: Codzienne lekcje kabały, Kabała, Praca duchowa od Kika - Bez komentarzy →