Kabała i sens życia - osobisty blog Michaela Laitmana

Musimy zrozumieć, jaka siła kryje się w Księdze Zohar. Jest to narzędzie lub pomocny środek do zbawienia, który został nam dany jako jedyny, który jest w stanie wywołać duchową i materialną rewolucję na świecie.

Jeśli rozumiemy jego znaczenie, to jesteśmy w stanie z jego pomocą zmienić siebie samych i rzeczywistość. Będziemy w stanie wpływać na nasz los, zarówno każdego osobisty jak też nasz wspólny. Wszystko jest w naszych rękach. Ta książka jest specjalnym kluczem, który został dany ludzkości, aby otworzyć system sił, które nami rządzą. Musimy po prostu nauczyć się, jak powinniśmy korzystać z tego klucza, aby otworzyć święte drzwi - bramę do duchowego systemu. Wówczas klucz ten otworzy to dla nas!

Każde słowo w Księdze Zohar powinno być zrozumiane przez nas jako istniejące w nas. Tekst ten mówi tylko o naszym wewnętrznym świecie. Kiedy czytam zdanie: “Chodźmy do faraona” , muszę wyobrazić sobie, że Stwórca, Mojżesz i ja, znajdują się wszyscy we mnie. Muszę czuć, co to oznacza “iść tam”- do jakichś pragnień czy właściwości będę się zbliżał, które nazywane są “faraon” czy “złe skłonności”. Siła, która pomoże mi w tym, nazwana jest Stwórcą.

Nie będę w stanie przyjść bezpośrednio do faraona, ponieważ rozpoznam, jaki on jest wielki i i jak bardzo dominuje on nade mną. Tylko poprzez trzymanie się Stwórcy (lub prawej linii, dawania, Tory, wyższego światła) mogę zbliżyć się we mnie do lewej linii (zła, egoizmu). I zamiast niszczyć ją, mogę uwolnić się z jej władzy i wznieść się ponad nią.

I wtedy będę mógł przekształcić złą siłę w dobrą siłę, i dobro będzie rządzić mną zamiast zła. Wszystko to możliwe jest tylko poprzez studiowanie Księgi Zohar. Każde słowo w niej, przedstawia jakąś moją właściwość, siłę i stosunki między nimi oraz procesy poprzez które przechodzę. Muszę wyobrazić sobie to wszystko jako część mojej duszy; studiuję moją własną wewnętrzną, duchową anatomię.

Moje wysiłki, żeby to robić będą przyciągać wyższe światło, które odnawia, a następnie doprowadzą mnie bliżej do dobra. Starajmy się więc z tą tęsknotą w duchu i sercu, czytać Księgę Zohar.

Zapisany w: Zohar od Basia - Bez komentarzy →

Otrzymałem pytanie: Rozwój duchowy może być zarówno indywidualny, jak i ogólny. Czy może być indywidualne i ogólne wyjście z Egiptu?

Moja odpowiedź: Według prawa duchowego - prawa natury, wszystko co dzieje się w indywidualnym ma miejsce też w ogólnym, i na odwrót. W naszych czasach, indywidualne wyjście z Egiptu (wyjście z egoizmu, przekroczenie Machsom) nie jest już możliwe; Exodus może mieć miejsce tylko ogólnie, wspólnie.

Nauka kabały opisuje proces Exodus: Lud miał przywódców duchowych jak Mojżesza i Aarona, jednakże uciekał on z Egiptu jako zbiorowy. Innymi słowy, poprzez połączenie się ze sobą, duża liczba ludzi może uciec z zesłania. Mogą oni wznieść się ponad ich egoizm przede wszystkim przez ich wspólne połączenie, wzajemną pomoc i wspólną ucieczkę przed faraonem (naszym ego). Dlatego też w szczególności rozpowszechnianie nauki Kabały i połączenie między nami może przynieść zbawienie i wyprowadzić nas z Egiptu.

Zapisany w: Lekcja poranna od Basia - Bez komentarzy →

Dzisiaj, ludzkość jako całość znajduje się bardzo blisko wyjścia z Egiptu. Coraz więcej ludzi odczuwa potrzebę przepracowania swoich wcześniejszych wartości w życiu i ustalenia nowych priorytetów. Każdy człowiek musi zrobić własne obliczenia, dlaczego i po co właściwie żyje.

Są takie sytuacje w życiu, kiedy walka o przetrwanie dla własnej egzystencji, odsuwa wszystkie te pytania na bok. Ale zazwyczaj pytanie o sens życia, powraca ciągle z powrotem, gdy człowiek czuje, że właściwie osiągnął w życiu wszystko, bez względu na to na jakim poziomie się znajduje. Pytania, które powstają w nim, wznoszą się ponad jego codzienne życie.

Widzimy, że to pytanie zajmuje już dużą część ludzkości. Występuje ono nieświadomie pochodząc z wnętrza człowieka. I z tego właśnie powodu ma miejsce rozpowszechnianie Kabały. Dostarcza ona wyjaśnienia, co dzieje się w naszych czasach, dlaczego coraz więcej ludzi boryka się z depresją, popełnia samobójstwa, zażywa narkotyki, jest coraz więcej rozwodów i wzrasta fala terroru. Kabała wyjaśnia, dlaczego pojawia się pytanie o sens życia i dlaczego pytanie to nie daje nam spokoju, co dzieje się z naszymi dziećmi i dlaczego nie możemy uciec przed tymi pytaniami nawet w konsultacji z psychiatra.

Ludzkość przygotowuje się nieświadomie do wzniesienia ku nowej erze. Dążymy do tego nieświadomie lub w wyniku cierpienia, aby połączyć się wspólnie w jedno jedyne duchowe naczynie (Kli), w to co jest właściwie naszą prawdziwą naturą, gdzie będziemy mogli postrzegać życie jako wieczne i doskonałe.

Zapisany w: Zohar od Basia - Bez komentarzy →

Jesteśmy w szczególnych 7 dniach świąt Paschy. W tych dniach musimy otrzymać prawidłową i nieprzerwaną intencję, gdyż jest to bardzo szczególny czas.

Nie świętujemy żadnych obrzędów religijnych czy zwyczajów. Jesteśmy bardzo oddaleni od tych, którzy wykonują te wszystkie działania tylko dlatego, że nauczono ich tego w dzieciństwie, czy robią to z egoistycznych celów, aby otrzymać nagrodę w tym lub przyszłym świecie. Przede wszystkim ci, którzy studiują Kabałę chcą ujawnić wyższy świat i ujawnić duchowe działania i dopiero po tym jak zobaczą ich skutki (gałęzie), będą oni przygotowani na to, aby respektować je także i przestrzegać z tą samą intencją, tak jak duchowe działania u góry.

Abraham i jego uczniowie byli pierwszymi, którzy osiągnęli połączenie pomiędzy korzeniami i gałęziami. Przedtem Abraham był budowniczym bożków i kapłanem w starożytnym Babilonie. Ale po tym jak ujawnił mu się świat duchowy i odkrył on jego ślady w naszym świecie fizycznym i poprzez to wszystkie te siły, które schodzą do nas z duchowego świata, wprowadzając wszystko w ruch, stworzył on język gałęzi. Język ten jest opisem wyższego świata korzeni, w którym sformułowania tego świata, są używane jako gałęzie.

W ten sposób objawił on całą rzeczywistość, fizyczną i duchową jako całość. W taki sposób zlały się w nim fizyczne i duchowe działania w jedną całość i tego nauczył on również swoich uczniów. Jest napisane o tym, że nasi przodkowie (pierwsi kabaliści), przestrzegali już całą Torę, zanim jeszcze otrzymali ją na górze Synaj. I rzeczywiście, ujawniła im się Tora poprzez osiągnięcie duchowego świata, z jej duchowymi działaniami. Na tej podstawie przeprowadzili oni te same działania w naszym świecie, postrzegając rzeczywistość jako całość.

Zapisany w: Religia od Basia - Bez komentarzy →

Zohar, rozdział Bo (Przyjdź do faraona): “… I Pan, Bóg twój, wyprowadził cię stamtąd. Przypomnij sobie dzień, w którym wyszliśmy z Egiptu … I on cię wywiódł z Jego wielką obecnością, Jego wielką mocą z Egiptu … Pan wyprowadził cię z stamtąd…” pięćdziesiąt razy jest wspomniane w Torze wyjście z Egiptu… .

Pięćdziesiąt jest doskonałym poziomem, dziesięciu Sefirot z Malchut razem z czterdziestoma Sefirot z Bina. Malchut jest całością, która musi wzrosnąć ponad siebie do jej doskonałego poziomu. Człowiek musi poczuć te dwie siły w sobie, jedna przeciw drugiej.

W związku z tym zbawienie nie przyjdzie tak długo, dopóki nie znajdujemy się na wygnaniu, po tym jak doszliśmy już do strasznego zrozumienia, że my sami nie mamy siły, aby wydostać się z naszego egoizmu i jednocześnie czuć, że jest to absolutnie konieczne dla nas, aby to uczynić! Jeżeli poczujemy w pełnej mierze te zupełne przeciwieństwo, to wtedy wody Czerwonego Morza (w języku hebrajskim, koniec-morza) rozdzielą się, a my przekroczymy je.

Człowiek nie rozumie, w jaki sposób objawi się to jemu. To nazwane jest cudem. Niemniej jednak ten cud spowodowany będzie przez samych ludzi, jeżeli znajdzie się on w ślepym zaułku. Z jednej strony człowiek nie rozumie, jak możliwe jest wyjście z Egiptu, ponieważ nie posiada on do tego żadnej siły i mocy. Dlatego też nie może on również zrozumieć, że istnieje siła z góry, która może zmienić jego naturę. Z drugiej strony objawi mu się ta siła, która egzystuje ponad naturą.

Wydarzy się to tylko, jakby przez cud. Stanie się to ponad stanem natury, którą nazywamy Egipt i która obejmuje całe wewnętrzne postrzeganie człowieka.

Zapisany w: Zohar od Basia - Bez komentarzy →

Najważniejsze, podczas czytania Księgi Zohar jest odczucie, zachowanie jej naiwności i prostoty. Ta książka jest tak wzniosła i wspaniała, że jesteśmy w stosunku do niej jak małe dzieci, którym został dany leksykon i które nie są w stanie przewracać nawet jego kartek.

Nie rozumiemy z tego prawie nic, co jest napisane w Zoharze. Ale jest to bez znaczenia. Jeśli studiujesz w takim stopniu, w jakim jesteś w stanie, wtedy będziesz mógł otrzymać duży wpływ światła, który jest w tej książce.

Nie będziesz tylko czytać lub słuchać, co jest napisane w książce, tylko to jest tak jakbyś stał przed ekranem dotykowym komputera, który jest kontrolowany przez dotyk palców. W ten sposób pracuje Księga Zohar. Patrząc na słowa jest to tak, jakbyś naciskał na nie aby wprowadzić w ruch konkretny system. Podczas gdy czytasz lub słuchasz słowa zawarte w Księdze Zohar, “naciskasz” na nie i ściągasz na siebie światło (Or Makif) z ich korzeni duchowych.

Odbywa się to od słowa do słowa, światła do światła. Poza tym Zohar jest napisany w taki sposób, że on wie, jak ma cię pokierować w przód. W świecie duchowym rośniemy podobnie jak dzieci w naszym materialnym świecie, naturalnie i instynktownie. Tak jak dziecko które jest pod wpływem czynników zewnętrznych na które się otwiera, tak bardzo też my musimy otworzyć się duchowym wpływom. W konsekwencji tego wpływu, osiągniemy duchowe odczucia i zrozumienie.

Zapisany w: Zohar od Basia - Bez komentarzy →

Otrzymałem pytanie: W jaki sposób możemy połączyć intelekt i uczucia?

Moja odpowiedź: Jest takie akademickie podejście, które jest powszechnie stosowane w szkołach i na uniwersytetach do przekazania wiedzy. Jednakże nie jesteśmy w stanie często zrozumieć naszego nauczyciela, jeśli nie uwzględnimy naszych uczuć. Na przykład studiując muzykę dana osoba musi słyszeć tę muzykę w samym sobie. Musi ona umieć odróżnić pomiędzy ich subtelnymi odcieniami i niuansami. Innymi słowy, jej uczucia muszą połączyć się z jej intelektem, co z kolei będzie aktywować jej uczucia.

Materiałem budowlanym Mądrości Kabały są uczucia, a nie intelekt, ponieważ materiałem stworzenia jest pragnienie. W związku z tym, musimy rozwijać nasze pragnienie, aby uczynić je bardziej wrażliwe i złożone. Musimy wypełnić je wrażeniami, szczelinami i “komórkami” najsubtelniejszymi i delikatnymi uczuciami. Podobnie, jeżeli osoba, która nie jest ekspertem w dziedzinie wina, kosztuje 200-letnie wino, to nie będzie ona w stanie odkryć tych samych niuansów jak ekspert, który odczuwa cały szereg niepowtarzalnych doznań. Niemniej jednak, ekspert wina nie urodził się takim, tylko rozwinął on tę bogatą paletę smaku wina. Musimy zrobić dokładnie tak samo. Mamy punkt w sercu, który formuje początkowy impuls w kierunku do czegoś. Jednak w kierunku do czego? To jest coś, czego jeszcze nie wiemy, bo nie możemy jeszcze rozróżnić szczegółów naszych tęsknot.

W związku z tym jest to konieczne, aby osoba rozwijała swój punkt w sercu. Ona musi powiększać go, żeby posiadał wystarczająco dużo miejsca, aby pomieścić wiele szczegółów swojej duchowej percepcji.

Musi być odpowiednie dla wszystkich wewnętrznych reakcji, głębi, wysokości, kolorów, smaków i odczuć duchowych. Rozwój ten odbywa się poprzez dążenie za duchowym celem. Tysiące uczuć pojawią się tak szybko, jak będziemy je mogli odczuć; wszystko już znajduje się w świecie duchowym. Naszym zadaniem jest, by rozwinąć umiejętność aby je odczuć. Aby to osiągnąć, musimy dążyć do światła i tęsknić za światłem, ażeby naprawiło nas i musimy upodobnić się do niego.

Zapisany w: Lekcja poranna od Basia - Bez komentarzy →

Mogłoby się wydawać, że przyjemniej jest spokojnie czytać Zohar, nie wysilając się. Jednakże musimy żądać dla każdego słowa intencję i to nie jest łatwe. Nie powinniśmy zgodzić się na to, aby po prostu tylko czytać Zohar i “przepuszczać” tylko słowa przez nasze uszy. Zamiast tego, każde słowo powinno być możliwością do “wtargnięcia”  w tekst, jak brama do wnętrza tekstu.
Podczas czytania, muszę wypełnić każde słowo jak niszę w sobie z intencją, jednością i połączeniem. Muszę rozpoznać, że każde jedno słowo może przyczynić się do tego połączenia.
Tylko w ten sposób powinniśmy czytać Zohar. Wtedy przyjdzie światło i połączy ze sobą te dwie przeciwstawne właściwości, Abraham i Izaak, a także wszystko, co jest pomiędzy nimi, do właściwości środkowej linii, która nazywa się Jakub czy Izrael.

Nadprzyrodzona właściwość Księgi Zohar znajduje się dokładnie w środkowej linii, która łączy razem dobre i złe. Precyzyjnie w jej dokładnym połączeniu, odkrywamy Stwórcę, źródło wszystkiego.

Zapisany w: Jedność od Basia - Bez komentarzy →

Nauka kabały mówi szczegółowo o intencjach: to, co myślimy, do czego dążymy i czego powinniśmy pragnąć. Ale w rzeczywistości jest to celem naprawy rozbicia w naszych korzeniach, rozbicie, które rozdzieliło korzeń na wiele części lub dusz. Dlatego naprawa polega na połączeniu się dusz. To jest najważniejszą intencją, która powinna być obecna we wszystkich naszych działaniach.

Z tą intencją, zmieni się nasze postrzeganie rzeczywistości razem z naszym stosunkiem do życia, do świata, do świata duchowego, Stwórcy, do nas samych i do naszego otoczenia. Najważniejsze jest to, aby chcieć jedności i chcieć się połączyć z każdym, podczas gdy naprawiamy połączenie między nami, odrzucając nienawiść i przemieniając w miłość i jedność tak, aby Stwórca objawił się w tym połączeniu.

To również powinno być główną intencją, podczas gdy studiujemy Księgę Zohar, bo daje nam to siłę, z jaką moglibyśmy naprawić rozbicie między nami.

Zapisany w: Zohar od Basia - Bez komentarzy →

Tylko podczas gdy naprawiamy to co nie jest jeszcze naprawione, uczymy się rozumieć Stwórce i będziemy Jemu równi. W naszym świecie, dziecko uczy się poprzez budowanie domów z klocków lub składa puzzle w całość. Wszystko będzie odbudowane w całość z rozbitych części. Na początku, dziecko musi rozmontować zabawkę na części i zobaczyć, co się w niej znajduje, następnie składa ono te części razem, aby stworzyć na nowo jej doskonałą formę, tak też się ono rozwija.
W duchowości rozwijamy się w ten sam sposób. Musimy wiedzieć, jakie są nasze braki i nieprawości, gdzie miało miejsce rozbicie i jak je naprawić łącząc za każdym razem coraz więcej odłączonych części i doprowadzając je z powrotem w całość.

Postrzeganie, percepcja i wiedza przychodzi od Stwórcy do stworzenia, z całego i doskonałego do niedoskonałego. Czym większa odległość między doskonałością i niedoskonałością, tym więcej połączeń będzie pomiędzy nimi i tym ważniejsza będzie końcowa mądrość. Mądrość pochodzi z ich połączenia pod warunkiem, że pomiędzy nimi ma miejsce nierówność formy i separacji. Czym bardziej jestem rozbity, oddzielony, zdezorientowany, rozczarowany, a zatem jestem w przeciwieństwie do doskonałości, tym lepiej.

Jeśli jestem w stanie podjąć wszystkie możliwe próby, do wykorzystania wszystkich dostępnych środków które są do mojej dyspozycji, to powinienem za pomocą  tego zacząć budować doskonałość z niedoskonałości, aby “ciemność zaczęła świecić jak światło” i doprowadzić wszystkie części w harmonię i równowagę we wnętrzu jednego jedynego źródła. Oznacza to, że zrozumiem, kto jest Stwórcą, ten Jedyny, który stworzył to rozbite stworzenie. Słowo “stworzenie” (Beria) oznacza “poza Jego granicami”. Na początku Stwórca stworzył zło, właściwość która jest przeciwieństwem Niego i dał nam możliwości poznania Jego, tylko poprzez zbudowanie prawidłowych połączeń i procesu naprawy. Dlatego też nie powinniśmy narzekać, skarżyć się na nasze kłopoty, trudności; ponieważ przychodzą one do nas, abyśmy mogli je naprawić i poprzez to zbudować doskonałość.

Zapisany w: Zohar od Basia - Bez komentarzy →