Wpisy w kategorii ''

Rozmowy na temat globalizacji i kryzysu finansowego

Brałem udział w rozmowie dotyczącej nadchodzącego serialu telewizyjnego pt. „Efekt motyla: spojrzenie na dzisiejsze wydarzenia“. O globalizacji i kryzysie finansowym, a także o jego rozwiązaniu rozmawiali ze mną:

Avihu Sofer- menadżer naszego działu publikacji w prasie i w internecie (na zdjęciu w środku)

Shlomi Buhana- dr ekonomii na Uniwersytecie w Bar-Ilan (na zdjęciu po prawej)

kryzys_i_rozwiazanie 

Podsumowanie: Po pierwsze, na dzień dzisiejszy nie ma żadnego lekarstwa dla światowej gospodarki! I nie będzie go dopóty, dopóki ludzie nie zaakceptują prawa równości międzyludzkiej, jak rownież faktu, iż ludzkość jest zamkniętym, globalnym systemem, z pełnym harmonii połączeniem pomiędzy wszystkimi jego cząstkami. Stopniowo ludzkość albo będzie przechodziła kryzysy i doświadczała cierpień, albo uświadamiając sobie tę obiektywną rzeczywistość, ludzie odkryją fundamentalne prawo całego stworzenia - „Kochaj bliźniego swego jak siebie samego!“

Tylko ludzie z punktem w sercu są w stanie poczuć, że Kabała jest zbawieniem

punkt_w_sercuPytania, które otrzymałem dotyczące tego, jak rozmawiać z ludźmi o Kabale

Pytanie: Jak człowiek będący na poziomie zwierzęcym (ożywionym) może zrozumieć, że jego stan wymaga naprawy która może zostać dokonana tylko poprzez ciosy, które otrzymuje? Jeżeli człowiek nigdy nie studiował Kabały, a nawet nie miał z nią kontaktu, to w jaki sposób można wyjaśnić mu, że wszystkie złe rzeczy które się zdarzają spowodowane są naszymi nieprawidłowymi czynami? Ludzie którzy doświadczają wielkich tragedii zmieniają swoje poglądy na życie, lecz wciąż nie zawsze wybierają oni drogę Kabały.

Moja odpowiedź: Widzimy ogromne cierpienie na świecie, czasem nawet gorsze aniżeli śmierć. Dzieje się tak od tysięcy lat. Czasem śmierć wydaje się być wyzwoleniem, jednak nasza natura, nasze pragnienie otrzymywania nie pozwoli nam zrezygnować z życia. I pomimo tego wszystkiego, ludzie nie dążą do poznania nauki Kabały, jako sposobu na napełnienie.

Dlaczego nie widzą oni, że sposób na zneutralizowanie całego zła i zdobycie dobra znajduje się tuż przed ich nosem? A nawet jeśli im go oferujemy, nie chcą nas słuchać! Jest tak dlatego, że człowiek może „wybrać Kabałę” tylko pod warunkiem, że pewne szczególne pragnienie (Reszimo) ujawni się w nim – „punkt w sercu”, pragnienie napełnienia duszy człowieka.

Jeśli pragnienia (Reszimot) ujawniające się w człowieku są tymi, które poprzedzają pojawienie się „punktu w sercu”, uznawane są one za wstępne – przygotowawcze. Życie człowieka ma miejsce wewnątrz tych pragnień i tam on pozostaje, pomimo wszelkich cierpień. Taki człowiek nie będzie widział ratunku w nauce Kabały. Być może poświęci się on mistycyzmowi, religii, lub innym praktykom, lecz jeszcze nie Kabale.

Pytanie: Kiedy najlepiej jest rozmawiać z ludźmi na temat Kabały, a kiedy lepiej zachować milczenie? Bardzo dużo podróżuję i spotykam wielu ludzi z którymi rozmawiam o nauce Kabały. Jednakże ostatnio zacząłem uświadamiać sobie, że rozmawiając z ludźmi o Kabale, robię coś złego. Nadal wiem, że jest to sens mojego życia i moich podróży. Co mogę zrobić, by było lepiej?

Moja odpowiedź: Możesz rozmawiać o Kabale, lecz w bardzo prosty, nie apodyktyczny sposób. Bez narzucania się – tak, żeby podobało się Twojemu rozmówcy. Dobrze jest podarować takiej osobie gazetę lub książkę wraz z adresem naszej strony internetowej.

Kabała na temat zaburzeń umysłowych, tatuaży i prostytucji

kabała a chorobyTrzy pytania które otrzymałem dotyczące zaburzeń psychicznych, tatuaży i prostytucji:

Pytanie: Powiedział Pan w jednym ze swoich postów na tym blogu, że „jeśli człowiek jest umysłowo chory, Kabała rozwiąże jego psychiczne problemy.” Cierpię na ADHD (Zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi) który w pewnym stopniu upośledza moją zdolność do zapamiętywania tego, co czytam. Czy czytanie, a następnie powtarzanie czytania materiałów kabalistycznych jest w stanie złagodzić skutki tej dolegliwości? Chciałem także zapytać, czy organizuje Pan publiczne wystąpienia takie, jak np. podpisywanie książek itp.? Było by zaszczytem móc Pana poznać!

Moja odpowiedź: Nauka Kabały naprawia człowieka i dlatego z pewnością także leczy.

Swoje książki podpisuje podczas wszystkich publicznych wykładów, a także na kongresach. Tam można mnie spotkać. Zapraszam Cię do udziału w kongresie, który odbędzie się w Lutym 2009r. w Izraelu.

Pytanie: Czy jest coś złego w tym, że chciałbym wyrazić swój szacunek i miłość do Kabały poprzez tatuaż z fragmentu pism świętych na swoim ciele?

Moja odpowiedź: Kabała mówi nam, że powinniśmy jedynie pragnąć wewnętrznej zmiany i wewnętrznego postrzegania, poprzez które Stwórca odkrywa się człowiekowi. Pozostawia to powierzchowności i zaletom ciała, tylko ich minimalne (niezbędne) istnienie. Ciało nie jest obiektem zainteresowania, poza jego niezbędnymi potrzebami.

Pytanie: Jaki jest duchowy korzeń prostytucji? Dlaczego istnieje ona od tysięcy lat i nadal jest tak bardzo popularna?

Moja odpowiedź: Ponieważ zaspokaja ona jedno z najbardziej podstawowych pragnień człowieka. Wśród najbardziej podstawowych pragnień znajdują się pragnienia: pożywienia, seksu, rodziny (domu, schronienia), bogactwa, władzy i wiedzy.

Miłość to dostarczanie innym środków potrzebnych do napełnienia ich punktu w sercu

punkt w sercuDwa pytania, które otrzymałem na temat miłości:

Pytanie: Czym jest “cierpienie z powodu miłości”?

Moja Odpowiedź: Nie ma żadnej miłości w naszym świecie. To, co nazywamy miłością jest pragnieniem odczuwania przyjemności lub poczuciem bycia spełnionym poprzez przyjemność. Inaczej mówiąc, miłość cielesna jest nastawieniem człowieka do tego, co daje mu przyjemność. Mierzy się ją poprzez stopień spełnienia i satysfakcji pochodzącej ze źródła miłości.

Duchowa miłość działa inaczej. Ma miejsce wtedy, kiedy człowiek podnosi się ponad swój egoizm i przestaje być od niego zależnym. Wówczas zaczyna on postrzegać pragnienia innych jako swoje własne i łączy się z całym pragnieniem, które zostało stworzone przez Stwórcę (ze wspólną duszą - Adamem).

I w momencie, gdy nabywa tę właściwość oddawania i zaczyna interesować się spełnianiem pragnień znajdujących się na zewnątrz, wówczas odnajduje Stwórcę – ogólną właściwość miłości, wewnątrz tego wspólnego pragnienia. W tym przypadku, ” cierpienie z powodu miłości” występuje wtedy, gdy człowiek cierpi, ponieważ nadal nie miłuje Stwórcy, albo inaczej mówiąc - ponieważ wciąż nie znajduje się wewnątrz właściwości oddawania całkowicie.

Pytanie: Jeżeli duchowa miłość może być odczuwana jedynie w stosunku do bliźniego, wówczas prawdopodobnie niemożliwe jest, aby kochać tych, którzy nie są częścią mojego bliskiego otoczenia (mówiąc w znaczeniu duchowym)? I kiedy mówimy “miłość do innych” czy to oznacza, że rozumiemy ich egoistyczną naturę i uświadamiamy sobie to, że ich egoistyczne cechy są jedynie tymczasowe?

Moja odpowiedź: Dokładnie tak. Ale oprócz tego, niezbędnym jest również dostarczenie im sposobu na zaznajomienie się z Kabałą w odpowiedniej dla nich formie i dyskretne przedstawienie im jej tak, aby w momencie kiedy ich „punkt w sercu” (pragnienie czegoś innego aniżeli ten świat) ujawni się – mogli natychmiast odkryć sposób na jego napełnienie.

Dlaczego tu jestem?

 jeść_przetrwać_prokreować

Baal HaSulam rozpoczął jeden z fundamentalnych tekstów kabalistycznych, “Wprowadzenie do Talmudu Dziesięciu Sfirot”, następującymi słowami:

1. Na początku swoich słów, odnajduje wielką potrzebę rozbicia żelaznego muru, który oddzielał nas od nauki Kabały…

2. Faktycznie, jeśli nastawimy swoje serca na znalezienie odpowiedzi na jedno tylko słynne pytanie, jestem pewien, że wszelkie pytania i wątpliwości dotyczące studiowania Kabały znikną z horyzontu. To znaczące pytanie jest pytaniem, które zadaje sobie cały świat, a mianowicie „Jaki jest sens naszego życia?” Tych wiele lat życia, które kosztowało nas tak wiele i ten ból i cierpienie, którego doświadczyliśmy przez te lata, aby wypełnić je ponad miarę, kim jest ten, który rozkoszuje się nimi? Albo nawet bardziej ściśle, komu dajemy tę rozkosz?

W rzeczy samej prawdą jest, iż historycy zmęczyli się i znużyli  próbując odpowiedzieć na to pytanie, a w szczególności w naszym pokoleniu. Nikt nawet nie pragnie zastanawiać się nad nim. Jednak pytanie to wciąż staje przed nami tak samo silnie, zaciekle i gwałtownie jak zawsze. Czasami staje na naszej drodze nieproszone, pukając w drzwi naszego umysłu, poniżając nas aż do dna, zanim znajdziemy jakąś znakomitą sztuczkę, czy chwyt by popłynąć obojętnie z nurtem życia, podobnie do dnia wczorajszego…

Kabała zostaje odkryta dziś Tobie, aby pomóc Ci odpowiedzieć na to pytanie! Odpowiadając  na nie, staniesz się człowiekiem; lecz podczas gdy wciąż ono pozostaje tajemnicą – ty wciąż nim nie jesteś!

Wpływ otaczającego światła, zależny jest od Twojej aspiracji do osiągnięcia przyszłego stanu

Pytanie: Kiedy oddziaływuje na mnie otaczające Światło? Czy tylko podczas lekcji, czy w czasie rozpowszechniania również? (biorąc pod uwagę to, że gdy to robię, mam intencję osiągnięcia Wyższego poprzez zjednoczenie się z grupą.)

Moja odpowiedź: Światło oddziałowuje na Ciebie w czasie nauki, w czasie rozpowszechniania, a także podczas innych czynności wykonywanych w grupie - w zależności od Twojej intencji połączenia się z każdym w celu odkrycia Stwórcy - właściwości oddawania i miłości. Otaczające Światło jest Światłem, które wypełni Cię na wyższym poziomie.

Prawda jest taka, że już istniejesz we wszystkich swoich przyszłych stanach. Jednakże, nie postrzegasz tego. Musisz osiągnąć te stany samemu. Dążąc do nich, mając aspiracje w kierunku ich osiagnięcia, ściągasz na siebie wpływy swojego przyszłego stanu i to Cię zmienia, sprawia, że stajesz się podobny do niego. Wszystko zależy tylko od twojego pragnienia, od Twojego dążenia w kierunku tego przyszlego stanu.

Związek człowieka ze Stwórcą jest jak dramatyczne love story

Dwa pytania na temat miłości, które otrzymałem:

Pytanie: Często mówi Pan, że relacja człowieka ze Stwórcą powinna być podobna do tej jaka istnieje pomiędzy zalecającym się panem młodym a panną młodą, jak ta ukrywa się i tak dalej, i tak dalej. W dodatku powiedział Pan, że w przeszłości kobiety były kupowane za pieniądze i że wystarczało by spotkać kogoś raz, by za niego wyjść. Dobrze, ale gdzie w takim razie namiętność, gdzie to napięcie w tym wszystkim?

Moja Odpowiedź: Nie ma żadnej potrzeby miłości na poziomie cielesnym, ponieważ to wszystko tworzy się w późniejszym czasie poprzez wzajemne kompromisy, zwyczaje i przyzwyczajenia. Jednakże, namiętność i napięcie są konieczne w relacji ze Stwórcą, ponieważ te uczucia są wyższe - w przeciwieństwie do egoizmu. Dla przykładu można by to porównać do dramatycznej historii miłosnej, gdzie kochankowie (człowiek i Stwórca) pragną siebie nawzajem (poprzez oddawanie), wbrew pragnieniom całego świata (wbrew wszystkim swoim egoistycznym pragnieniom) - i to tworzy pasję i napięcie.

Pytanie: W telewizyjnym show został pan zapytany, “Czym jest miłość?” i powiedział pan, “Jest to podstawowa cecha wszechświata, wzajemne oddawanie, które przenika wszystkie poziomy natury, prócz człowieka.” Zostaliśmy zostawieni sami sobie i właściwie robimy wszystko w świecie oprócz właśnie tego. Jednakże, mówi Pan również, że człowiek nie ma wolności działania – nie ma wolnej woli i wszystko jest określone przez Stwórcę.

Moja Odpowiedź: Wszystko zostało początkowo określone przez Stwórcę w taki sposób: Cała natura w naszym świecie jest egoistyczna z powodu egoistycznego upadku człowieka, a naprawa całej natury zależy jedynie od człowieka. Do pewnego stopnia, człowiek naprawia swoje nieożywione, roślinne i zwierzęce pragnienia - naprawia także zewnętrzne poziomy przyrody (nieożywiony roślinny i zwierzęcy).

Wiara, nadzieja i miłość

Pytanie które otrzymałem: Proszę o wyjaśnienie znaczenia powiedzenia “Wiara, nadzieja i miłość”, a także ich kolejności w pracy duchowej człowieka. 

Moja odpowiedź: Najpierw człowiek musi osiągnąć wiarę – percepcję Stwórcy. Ta percepcja daje mu nadzieję i zaufanie w teraźniejszość i przyszłość, ponieważ odkrycie Stwórcy pozwala człowiekowi na jedność z Nim jak embrionu w matce. Wówczas po doświadczeniu wszystkich działań Stwórcy, po obserwowaniu i uczeniu się absolutnej dobroci – człowiek zaczyna odczuwać miłość do Stwórcy. 

I tak jak widzisz, wszystko pochodzi z naszych własnych osiągnięć – z tego co sami się nauczymy. Kabała to najbardziej praktyczna nauka wszystkiego: są to nasze własne wewnętrzne studia.

Sens życia w tym świecie tkwi w osiągnięciu Wyższego Celu

Otrzymałem dwa pytania dotyczące roli jaką odgrywa nasz świat w naprawie dusz:

Pytanie: Czytałem, że gdy umiera człowiek, który nie rozwinął szóstego zmysłu (duszy), który umożliwiałby mu postrzeganie Wyższego Świata, powraca on do tego świata w innej inkarnacji. Dlaczego więc opłakujemy tych którzy odchodzą? Od momentu, gdy zacząłem myśleć o tym w ten sposób, przestałem widzieć jakikolwiek sens życia. Rzeczy dzieją się dookoła mnie, lecz ja czuję, że nie są one dla mnie dłużej ważne.

Moja odpowiedź: To cudowne, ponieważ oznacza to, że zbliżasz się do uświadomienia sobie, że cały sens i esencja życia tkwią jedynie w osiągnięciu Wyższego Celu - Stwórcy i że nie istnieje żaden inny sens życia na ziemskim poziomie. Wyższym sensem życia na ziemi jest osiągnięcie Stwórcy w czasie jego trwania.

Pytanie: Czy możliwe jest dokonanie naprawy duszy pomiędzy jedną reinkarnacją a drugą, w czasie gdy dusza nie jest obleczona w ciało?

Moja odpowiedź: Nie. Naprawa może odbyć się tylko wtedy, gdy jesteś w tym świecie.

Upadanie po to, by się podnieść

Pytanie, które otrzymałem: Czy może Pan wyjaśnić frazę “upadanie po to, by się podnieść” i jak wyraża się ona w działaniu? Gdy człowiek od roku studiujący Kabałę upada nagle tak głęboko w zwierzęcy poziom, że robi rzeczy, których nie robił nigdy przedtem, zanim zaczął zajmować się Kabałą - to czy to właśnie nazywa się upadkiem po to, by znów móc się podnieść? Czy jest to prawidłowy proces ujawniania? Dlaczego jest to potrzebne?

Moja odpowiedź: Wyjaśnienie tego znaleźć można we wszystkich książkach dotyczących wewnętrznej pracy:

· Najpierw egoizm człowieka się zwiększa,

· Wtedy człowiek zdaje sobie sprawę z tego, że egoizm jest złem

· Następnie więc w człowieku pojawia się pragnienie uwolnienia się od niego,

· Lecz wtedy uświadamia sobie, że to niemożliwe,

· Odkrywa wtedy, że tylko Stwórca może zrobić to, pod warunkiem, że człowiek o to poprosi,

· Człowiek zaczyna wtedy czynić długotrwałe wysiłki wznosząc prośby do Stwórcy

· Ostatecznie, Światło naprawia go, odkrywając odczucie duchowego świata – właściwość oddawania i miłości.